"น่านะ~ ชินย๊าาา ช่วยไปด้วยกันหน่อยเด้~"
"ไม่ไปโว้ยยย" ชินยะเดินหนีเพื่อนชาย ที่ตอนนี้กำลังขอร้องให้ชินยะไปนัดจับคู่ด้วยกัน .. ทำไมต้องเอากรูไปด้วยทุกทีเลยวะ -"-
"ไปเหอะนะๆๆๆๆ คราวนี้สวยชัวร์ๆ" เพื่อนตัวดียังตื้อต่อไป "ขาดคนเดียวเอง ชินย๊าาาา~" ยกมือไหว้ท่วมหัว ขอร้องสุดชีวิต และด้วยความใจอ่อน ชินยะจึงตอบตกลง

หลังเลิกเรียน .. ทั้งหมดก็ได้ออกเดินทางจาก รร ไปยังสถานที่นัดจับคู่ .. หนุ่มหล่อ 5 คน ประกอบด้วย.. ยูสุเกะ ฮิซาโตะ เคตะ(w) เซโงะ และชินยะ ..ทั้ง 5 คนนี้ เป็นแก็งค์หนุ่มหล่อใน รร มัธยมแห่งหนึ่ง พวกเขาใช้ความหล่อนั้นหลอกฟันสาวๆไปทั่ว และยังบ้านัดจับคู่อีกตะหาก แต่ยกเว้นชินยะ ที่โดนลากให้มาร่วมวงด้วยตลอด
"คราวนี้สาวที่ไหนอีกละไอ้ยูสุ" ถามหน่ายๆ เดินไปด้วยอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ทำไมตูต้องซวยโดนลากมาอยุ่เรื่อยเลยฟะ - -"
"คราวนี้แจ่มแน่ๆมึง รับรองว่ามึงติดใจชัวร์ๆไอ้แป๊ะ" พูดไปหน้าตาก็เริ่มหื่นกระหายขึ้นเรื่อยๆ การได้ xxx เนี้ยแหละ ของชอบนักล่ะ (ขอให้เอดส์แดกนะนังยูสุ - -" Aki - Aki)
"เออๆ ไม่แจ่มจิงกรูกลับก่อนนะเว้ย คราวที่แล้วก็หน้ายังกะปลาร้า กูล่ะเข็ดเลย.." คิดถึงคราวก่อนก็หน้าแหยๆขึ้นมาทันที
"นั่นไงๆ" ฮิซาโตะร้องขึ้น และโบกมือให้คนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมี 5 คนเหมือนกัน .. ชินยะเห็นปุ๊บ ก็ลากเพื่อนไปกระซิบกระซาบทันที
"ไหนมึงบอกว่าแจ่มไงวะ นั่นมันผู้ชายชัดๆ" กระซิบเสียงแผ่วเบาที่ข้างหูเพื่อน
"มึงก็ดูเด่ะวะ น่ารักกว่าผู้ ญ อีกนะมึง" ยูสุเกะกระซิบตอบกลับไปและหันไปทักทายผู้ ญ (ในร่างผู้ชาย) ที่ว่านั้นอย่างร่าเริง ..
"เฮ้ย เดี๋ยว.." ชินยะกะลังจะพูดต่อ แต่ก็ต้องโดนเพื่อนๆอุดปากและลากไป
"ไปคาราโอเกะก็แล้วกันนะ เหมาจองห้องพิเศษไว้แล้ว" เคตะ(w)พูดกับชายหน้าหวานคนหนึ่ง ยิ้มเท่ห์ให้ ทำเอาเขาหน้าแดงซ่านกับยิ้มนั้นอย่างง่ายดาย และพยักหน้าตอบกลับให้อย่างเขินๆ ..ยิ้มเท่ห์ๆโดนใจนี่แหละ ที่พิชิตใจสาวมานับต่อนับ แต่หารู้ไม่ว่า ในใจแสยะยิ้มน้ำลายหกกับร่างอวบๆขาวเนียนนั้นอยู่

ณ ห้องคาราโอเกะ แห่งหนึ่ง (ที่ตระกูลของเซโงะเป็นเจ้าของ)
"สั่งได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ" เซโงะคุณชายเพล์บอย พูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง สาวๆหลงเซโงะก็เพราะเขาหน้าตาดีและร่ำรวยสุดๆนั่นแหละ แต่สุดท้ายก็โดนฟันแล้วทิ้งไปตามๆกัน
"ชื่ออะไรกันมั่งล่ะเนี้ย?" ฮิซาโตะถาม 5 คนที่นั่งอยู่ ด้วยท่าทางที่เฮฮาๆสนุกสนานแถมคารมยังดีสุดยอด มีหรือที่สาวๆจะไม่หลงเขา?
"อากิระคับ~" หนุ่มน้อยหน้าสวย ท่าทางขี้เล่น ตอบเสียงใส
"ชั้นเคตะ ..ฟุรุยะ เคตะ" หนุ่มน้อยอีกคนแนะนำตัวด้วยท่าทางที่ร่าเริงเช่นกัน
"เห~ ชื่อเหมือนกันเลยนะเคตะ .. งั้นขอเรียกเคตจังนะ" เคตะ(w)เอ่ย ยิ้มเท่ห์ๆอีกครั้ง แต่สายตานั้นก็ต้องกลับไปจับจ้องหนุ่มหน้าหวานอีกคนอย่างสนอกสนใจ "แล้วนายชื่ออะไรเหรอ~"
"เอ๊ะ! ชะ..ชั้นเหรอ" หน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง ไม่คิดว่าเคตะจะเป็นคนถาม "ระ..เรียวเฮ" น้ำเสียงขวยเขินอย่างเห็นได้ชัด
"แหม ไอ้เคตะ รักแรกพบรึไง~" ทั้งหมดเฮลั่นห้องคาราโอเกะนั้น พูดแซวทั้งคู่ ทำให้เรียวเฮหน้าแดงหนักเข้าไปอีก
"ไอ้บ้า แนะนำตัวต่อดีๆกว่าๆ" พูดตัดบทและหันไปที่อีกคน
"เรียกชั้นว่ายูก็ได้ ^^ " ตอบยิ้มตาหยีน่ารัก ผิวขาวๆนั้นช่างน่าสัมผัสเหลือเกิน (เซโงะคิดใจใน) .. แล้วไปที่คนสุดท้าย ที่นั่งนิ่งแต่สายตานั้นจับจ้องชินยะอย่างไม่วางตา
"ชั้นชื่อฮิโรกิ แต่เรียกว่าฮิโระจังดีกว่านะ" พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ ตาจิกไปทางชายหนุ่มผิวสีเข้มอย่างยั่วยวน แต่ชินยะนั้นไม่รู้ตัวเลยเพราะไม่ได้สนใจอะไรนัก .. เมื่อสาวๆแนะนำตัวกันเสร็จแล้ว พวกหนุ่มๆก็รีบแย่งแนะนำตัวเองกันต่อทันที และหลังจากนั้นก็เริ่มนั่งเป็นคู่ๆ ..เคตะรีบเข้าหาเรียวเฮระยะประชิดทันทีที่มีโอกาส เซโงะก็เช่นกัน เดินไปนั่งลงข้างๆคุยกับยูและมือซุกซนเริ่มโอบไหล่เบาๆ ..ส่วนยูสุเกะนั้นก็ลุกขึ้นไปร้องเพลงคู่กับอากิระ เต้นกันอย่างสนุกสนาน .. ฮิซาโตะก็ไม่น้อยหน้า ไปนั่งพูดจาปากหวานใส่น้องเคตอย่างไม่ยั้ง..

"นี่นาย..ชื่อชินยะใช่ไหม?" ฮิโรกิที่ตอนนี้ไม่มีคู่ เดินตรงดิ่งไปนั่งลงข้างๆชินยะ และพยายามจะนั่งเบียดๆคนข้างๆ แต่ชินยะก็เขยิบๆหนีเล็กน้อย ทำเอาฮิโรกิหน้าบูดขึ้นมา
"นั่งคนเดียว ไม่เหงาเหรอ" พยายามชวนคุยแต่ชินยะก็ยังคงนิ่งเงียบ .. ฮิโรกิคล้องแขนชินยะมากอด ใบหน้าคลอเคลียกันแขนนั้นอย่างอ้อนๆ สายตาช้อนขึ้นมายั่วยวนชายหนุ่ม มือหยิบขนมขึ้นมาป้อนใส่ปากชินยะ
"นี่ อ้าปากสิ~" เอ่ยน้ำเสียงออดอ้อน ขนมในมือยังจ่อปากชินยะอยู่ แต่ชินยะก็ไม่ยอมกิน ฮิโรกิทนไม่ไหว ลุกขึ้นมาเอาขนมใส่ปากตัวเองและประกบปากกับชินยะทันที ปลายลิ้นพยายามดันขนมชิ้นนั้นเข้าไปในปากอีกฝ่ายและถอนออก .. ฮิโรกิยิ้มหวาน แต่ชินยะนั่งเคี้ยวขนมที่โดนยัดเยียดให้อย่างเฉยเมย เห็นเช่นนั้นก็ชักจะหงุดหงิดเข้าไปอีก ไอ้บ้านี่ อุตส่าเปิดทางให้ขนาดนี้ ไม่สนใจชั้นเลยรึไง!!? สายตาฮิโรกิมองไปรอบๆ ซึ่งตอนนี้ทุกคนกะลังเมากันได้ที่เพราะของเหลวที่ถูกกลืนลงไปยังท้อง และเริ่มซุกไซร้นัวเนียกันซะแล้ว .. ฮิโรกิเดินไปปิดไฟในห้องคาราโอเกะนั้นทันที เหลือแสงสลัวๆและเสียงเพลงจากทีวีที่เปิดคาไว้อยู่ จากนั้นก็กลับมาหาชินยะที่ยังคงนั่งเฉยอยู่ ..ฮิโระจับชินยะให้นอนราบลงบนโซฟาตัวยาว ส่วนตัวเองก็ขึ้นคร่อม ก้มใบหน้าสวยลงไปจูบ สอดลิ้นเข้าไปนัวเนียอย่างเร้าร้อน ชินยะเริ่มสนองกลับ ฟาดฟันลิ้นกันอยุ่ภายในอย่างเนิ่นนาน มือหนาจับหัวฮิโรกิดันเข้าหาตัวเอง บดขยี้ริมฝีปากแดง จนฮิโรกิหายใจไม่ทัน ดันตัวร่างสูงออก และหอบแฮ่กๆ

"ชั้นไม่ชอบให้ใครมารุกหรอกนะ.." ว่าแล้วก็ลุกขึ้นมาดันตัวฮิโรกิให้นอนลงและชินยะก็ขึ้นคร่อมแทน ประกบปากสวยกันอีกครั้ง ลิ้นนุ่มพันนัวเนีย ฮิโรกิครางเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอ .. มือชินยะเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักเรียนทั้งของคนเบื้องล่างและของตนเองออก ถอนริมฝีปากออกไป ปลายลิ้นไล้เลียเข้าที่ใบหูสวย ฮิโรกิครางเสียงหลงเบาๆ ขนเริ่มลุกซู่เพราะความเสียวซ่าน .. ชินยะค่อยๆเลื่อนตัวเองลงมาซุกไซร้ยังคอขาว ขบเม้มเข้าที่ซอกคอจนเกิดรอบช้ำสีแดง ปลายลิ้นอุ่นชื้นค่อยๆลากไปยังยอดอก เลียวนรอบเม็ดติ่งสีชมพู ดูดเม้มเบาๆก่อนที่จะลากปลายลิ้นลงไปลึกอีก ..มือหนาค่อยๆปลดตะขอกางเกงนักเรียนของฮิโรกิและถอดออก มือคลึงสิ่งที่อยู่ตรงหว่างขาเบาๆและดึงกางเกงในตัวสุดท้ายออก ..ร่างสูงค่อยๆใช้มือจับส่วนอ่อนไหวรูดขึ้นลงอย่างช้าๆและเลื่อนริมฝีปากลงไปครอบครองสิ่งนั้น ..
"อะ..อ๊าาา~" ความเสียวซ่านแพร่กระจายไปทั่วร่าง พยายามกลั้นเสียงครางให้เบาที่สุด เพราะกลัวคนที่เหลือจะได้ยิน ..ปลายลิ้นตวัดส่วนปลายอย่างช่ำชอง ขยับปากเข้าๆออกๆช้าๆเนิ่บนาบ ..จนมือน้อยของฮิโรกิต้องจิกปลายผมและดันหัวของชินยะให้ทำเร็วขึ้นพร้อมๆกับที่โยกสะโพกของตัวเองช่วยไปด้วย .. ชินยะถอนปากออกจากสิ่งนั้นและใช้มือช่วยชักอย่างรวดเร็ว.. จนในไม่ช้า อารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาก็ได้ปลดปล่อยไหลทะลักออกมาเต็มมือของร่างสูง ..ฮิโรกิยิ้มอย่างพอใจ หน้าตาอิ่มเอมอย่างมีความสุข เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ก็ไม่ปาน .. ก่อนที่จะสะดุ้ง เมื่อเห็นว่าชินยะใช้อีกมือค่อยๆปลดกางเกงของตัวเองออก..

"นะ..นายจะทำอะไรน่ะ.." ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมา ถามหวาดๆ
"ก็นายยั่วชั้นเองนะ..ฮิโระจัง.." ยิ้มหน้าแป๊ะให้ มือดันตัวฮิโรกิให้นอนลงอีกครั้ง ..นิ้วเรียวของชินยะค่อยๆสอดทะลุผ่านช่องทางเข้าไป ของเหลวสีขาวที่ไหลเปื้อนมือเมื่อกี้นั้น คอยช่วยหล่อลื่นให้มันเข้าง่ายขึ้นนิดหน่อย ..ฮิโรกิร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ปลายเล็บจิกเข้าที่ไหล่แกร่ง.. ถึงฮิโรกิจะชอบยั่ว แต่ก็ไม่เคยมีใครได้เปิดซิงเขามาก่อนเลยสักครั้งเดียว ..
"หืม.. ครั้งแรกเหรอฮิโระจัง.." พูดขึ้นล้อเลียน ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นครั้งแรก ..นิ้วที่ 2 สอดตามเข้าไปติดๆ ร่างบางเกร็งไปทั้งตัว เล็บน้อยๆข่วนเข้าที่ผิวหลังสีเข้มจนถลอกและเลือดไหลซิบๆ
"อย่าเกร็งสิ.." ไม่ทันขาดคำ..นิ้วที่ 3 ถูกส่งเข้าไปอีกนิ้ว วงแขนของฮิโรกิโอบกอดรอบคอร่างสูงแน่น เนื้อตัวสั่นกระตุกเพราะความเสียว .. ชินยะค่อยๆขยับนิ้วเข้าออกช้าๆเพื่อให้คนข้างล่างได้ปรับตัว ก่อนที่จะดึงนิ้วออกและสอดใส่ร่างกายของตนเองเข้าไปทันที
"อ๊ะ..จะ..เจ็บ..ชินยะ..อ๊าาา~" พยายามจะถอยหนีจากสิ่งแปลกปลอมที่ทะลุผ่านเข้ามา ..มือหนาจับยกสะโพกร่างบางขึ้นและล็อคไม่ให้หนีไว้.. ชินยะกระแทกตัวเองอย่างรวดเร็วและรุนแรง ร่างบางสั่นไหวไปตามแรงนั้นๆ เสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง แต่ก็โดนเสียงเพลงที่เปิดทิ้งไว้ดังกลบจนหมด และตอนนี้คนอื่นก็เริ่มบทรักของตนเองแล้วเช่นกัน ห้องแอร์กว้างมืดๆสลัวๆที่ใช้ร้องเพลงนั้น ได้เปลี่ยนกลายเป็นห้องที่ทั้งคน 5 คุ่ทำกิจกรรมร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน .. ชินยะก้มลงจุมพิตเข้าที่ปากสวยของฮิโรกิอีกครั้งพร้อมกับที่กระแทกกายตนเองไปด้วย .. อารมณ์ราคะที่ถูกก่อตัวขึ้น บัดนี้ไม่สามารถบังคับอดกลั้นไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ชินยะกระแทกตัวเองครั้งสุดท้ายก่อนที่ของเหลวร้อนๆจะไหลพุ่งขึ้นสุ่ภายในกายของฮิโรกิ ..ความเหนื่อยอ่อนเข้ามาแทนที่ ..ชินยะฟุบลงบนหน้าอกของฮิโรกิ ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นตุบๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นและสวมเสื้อผ้ากลับเข้าที่อย่างเดิม

"แล้วเราคงได้เจอกันอีกนะฮิโระจัง.." ยิ้มให้ก่อนที่จะเปิดประตูห้องและเดินจากไป ..

เราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน ชินยะ...

The End

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=173

* ชี้แจงก่อนอ่านนะคะ *

ฟิค VCD น้องอากิตอนนี้เป็นภาคพิเศษ ที่แต่งขึ้นเฉพาะกิจเท่านั้น.. มันไม่เกี่ยวอะไรกับตอนที่ 1-6 ที่เคยแต่งไปเลยนะคะ ฉะนั้น ลืมตอนเก่าๆนั่นไปได้เลยค่ะ ^^ เรื่องอื้อฉาวตอนสเปเชี่ยลนี้จะเป็นอย่างไร เชิญอ่านกันได้เลยค่ะ ..

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! - Special -

เมื่อถึงวันสิ้นสุดปีเก่า และในวันพรุ่งนี้ปีใหม่ก็จะมาเยือน.. เหล่าดารานักร้องก็แสนจะมีความสุขเพราะจะได้พักผ่อนจากการทำงานเหนื่อยมาตลอดทั้งปี .. แต่เรื่องอื้อฉาวของ 2 ใน 4 นักร้องหนุ่มชื่อดังในนามวง Lead ก็ได้บังเกิดขึ้น ให้เหนื่อยใจกันเล่นๆ ...

"อากิจัง~ คืนนี้เราจะไป Countdown ที่ไหนกันดี~" นาคาโดอิ ฮิโรกิ วิ่งหน้าบานเข้ามาหาคนรัก หลังจากที่จัดตารางคิวงานสำหรับปีหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"ที่ไหนก็ได้อ่ะฮิโระจัง ^^ .. " ฉีกยิ้มตอบอย่างน่ารัก .. ก็นานแล้วนะ ที่ไม่ได้ไปเที่ยวกับฮิโรกิ 2 ต่อ 2 เลย เพราะแต่ละวัน มีแต่งาน งาน งาน แล้วก็งาน!!
"อืม.. งั้นไปเค้าท์ฯที่ชิบุย่าละกันนะ~"

-----

เวลา 23.45 น.

อากิระและฮิโรกิ ก็มาถึงชิบุย่า 2 หนุ่มต้องต่อสู้เบียดเสียดกับคู่รักจำนวนมหาศาลที่มา Countdown ที่นี่..
"โอ๊ย!! อึดอัดจังเลยอ่าฮิโระจัง TToTT" อากิระบ่นออดแอด เมื่อโดนผู้คนเบียดจนเกือบล้ม ..ฮิโระเห็นเช่นนั้นก็รีบคว้าร่างบางมากอดไว้แน่น ราวกับเป็นเกาะป้องกันที่แข็งแรง (ตรงไหน?) .. เวลาทุกวินาทีผ่านไปอย่างช้าๆ เสียงผู้คนที่ดังต่อเนื่อง รอคอยวันใหม่กันอย่างตื่นเต้น..

ในที่สุด ก็ถึงเวลา 23.59 น. บนจอมอร์นิเตอร์ขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางชิบุย่า (มันมีจิงป่าววะ? - -") ที่กำลังนับเวลาถอยหลัง และพิธีกรที่ใช้ไมค์พูดกำกับอย่างตื่นเต้น ..

45...

30...

15...

10.. (ใกล้มาแล้วครับทุกท่าน : พิธีกร)

........
.....
...

3....
2.....
1.....

Happy New Year!!!!!!!!!!!!! เสียงประชากรนับหมื่นที่อยู่บริเวณนั้นแหกปากดังขึ้นพร้อมๆกับพิธีกรที่แหกปากใส่ไมค์อย่างไม่ยั้ง .. แสงสีจากพลุที่จัดไว้ต้อนรับปีใหม่ดังขึ้นอย่างอลังการงานสร้าง ..

"สุขสันต์วันปีใหม่ครับอากิจัง" ฮิโรกิกระซิบอย่างแผ่วเบาที่ข้างหูคนรัก ริมฝีปากค่อยๆเลื่อนไปประกบกับอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน
"อื้อ~ Happy New Year นะฮิโระจัง~" พูดเขินๆ หน้าแดงไปหมดแล้ว >///< ก็เล่นจุ๊บกันในฝูงคน จะไม่ให้อายได้ไงเล่า ใจเต้นไปหมดแย้ว~

"ไปกันเหอะอากิจัง ยิ่งอยู่ยิ่งเบียด" ว่าแล้วก็คว้ามือน้อยๆแล้วแหวกทางเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างยากลำบาก และแล้ว ทั้ง 2 ก็ออกมาได้อย่างปลอดภัย .. ทั้งคู่เดินจูงมือกันไปเรื่อยเปื่อยและไร้จุดหมาย จนมาถึงที่แห่งนึง .. สวนสาธารณะที่ประดับประดาด้วยไฟหลากสี ดูสวยงามยิ่งนัก แถมยังเงียบสงบดูโรแมนติกอีกตะหาก ทั้งคู่จึงแวะนั่งกันอยู่ที่นั่น.. ฮิโรกิควักกล่องของขวัญชิ้นเล็กๆออกมาจากกระเป๋า และยื่นมันให้อากิระ

"ของขวัญเหรอ? ชั้นไม่ได้เตรียมมาให้ฮิโระจังง่า TT-TT"
"อืม ไม่เป็นไรหรอก แกะดูสิ ^^" อากิจังรับของขวัญชิ้นนั้นมา แล้วนั่งแกะอย่างถนุถนอม .. ภายในนั้นมีสร้อย 1 เส้น และจี้รูปแมวน้อยน่ารัก .. อากิระตื่นตาตื่นใจมากกับของขวัญชิ้นนี้ .. พระเจ้าจอร์จ!! มันน่ารักจริงๆเลยฮะ >.<

"ขอบคุณนะฮิโระจัง~~~" หันมาพูดอย่างดีใจ ทำหน้าแมวเหมือนจี้อันนั้นไม่มีผิด - -" 555
"งั้นหันหลังสิ จะใส่ให้นะ~ ^^" ว่าแล้วก็หยิบสร้อยอันนั้น ขึ้นมาใส่ให้อากิระที่ค่อยๆหันหลังให้ ..

เมื่อใส่เสร็จ ฮิโระก็จูบเบาๆที่หันคอขาวเนียนนั้น จากนั้นก็กระซิบข้างๆหู ..

"รักอากิจังที่สุดเลยนะ.." และสวมกอดอย่างรักใคร่ จมูกไล้ดมเส้นผมนุ่มๆนั้น ..  ทำเอาอากิระใจเต้นไม่หยุดเลย และรีบหันหน้ากลับมาอย่างอายๆ..

"อากิจังไม่มีอะไรจะให้ผมจิงๆอ่ะ??" ฮิโระถามด้วยน้ำเสียงจ๋อยๆ (ไหนบอกไม่เป็นไรไงฟะ : Aki - Aki)
"ง่า~ - -" เหอๆ" รู้สึกผิดนิดๆ และในที่สุดก็ตัดสินใจทำลงไป .. จับคอฮิโรกิโน้มลงมา และหลับตาจุ๊บปากฮิโระอย่างรวดเร็ว .. ฮิโระตกใจเล็กๆ แต่ก็ยิ้มออกมา ไม่คิดว่าอากิระจะทำแบบนี้ โอววว อากิจังของผมน่ารักชะมัดเลย~~~

"รักฮิโระจังนะ.." อากิระพูดเสียงเบา จนแทบไม่ได้ยิน ..
"อะไรนะอากิจัง~" แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
"ระ..รักฮิโระจังอ่า.." ก้มหน้าพูดด้วยเสียงสั่นๆ เขินจะตายแล้ว ~~
"อะไรนะ!! พูดดังๆดิ๊อากิจัง~~" ยังแกล้งไม่เลิก จนในที่สุด ..
"โอ๊ยยย รักฮิโระจัง!!!!!!!!!!!!" น้องแมวแกก็ตะโกนออกมาซะลั่น - -" ฮิโรกิเผลอฮาแตกออกมา น้ำตาแทบเล็ด แต่ดีใจสุดๆ ได้ยินคำว่ารักจากคนๆนี้ ไม่จำเป็นต้องให้สิ่งของ แค่ความรู้สึกดีๆนี้ ก็พอใจแล้ว ^^

"ขำไรอ่าฮิโระจัง" พูดโกดๆ ทำไมต้องมาขำด้วย คนยิ่งเขินๆอยู่ >///<
"ป่าว.."

เมื่อสิ้นสุดการสนทนา .. ริมฝีปากนุ่มๆก็ประกบลงกับเรียวปากบางนั้นอีกครั้ง .. ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปลิ้มรสหวานภายใน ตวัดนัวเนียกันอยู่เนิ่นนาน และถอนริมฝีปากออก เรื่อยมาหอมแก้มและไปที่ติ่งหู งับเบาๆ พร้อมกับกระซิบบอกคำหวานๆ .. เรื่อยลงไปที่คอ จัดการไซร้ซอกคอขาวๆนั้น

"อือ.. ฮะ..ฮิโระจัง.. ไม่ได้นะ นี่มันสะ..สวนสาธารณะ อื้อ~" พูดเตือนฮิโรกิ ..
"นั่นสินะ .. งั้นมานี่ ^^ " จัดการช้อนร่างบางขึ้นและเดินหายเข้าไปในพุ่มไม้ - -"
"ไม่ใช่อย่างง้าน~ ฮิโระจังอ่า กลับไปทำที่บ้านดิ -"- .."
"แต่ผมไม่ไหวแล้วนะอากิจัง!!" พูดด้วยน้ำเสียงหื่นๆ (ซะงั้นเลย) จับอากิระกดลงบนพื้นหญ้า แล้วทำภารกิจต่อ .. ไซร้ซอกคอขาวนั้นๆ และเสื้อยืดตัวใหญ่ก็ถูกถอดออกจากร่างบาง .. ริมฝีปากขบเนื้อเนียนนั้นจนเกิดรอยแดงหลายรอย .. ลากปลายลิ้นมาที่ยอดอก เลียวนเล่น สร้างความเสียวซ่านให้ผู้ถูกกระทำยิ่งนั้น เสียงหวานๆนั้นครางออกมาเบาๆอย่างมีความสุข.. เมือ่ผู้กระทำได้ยิน ก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ .. จะทำให้สุขยิ่งกว่านี้อีก ^^

มือปลดกางเกงของอากิระออก ..ฮิโระลากปลายลิ้นลงมาที่สะดือ เลียรอบๆทำให้อากิระจั๊กกะจี้นิดๆ .. มือไม่อยู่เฉย จัดการถอด กกน. บ็อกเซอร์ตัวเล็กนั้นออก ตอนนี้ร่างกายอากิระเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนกับหุ่นงามๆนี้ ยิ่งดูมันก็ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์คนที่ได้มอง ..

"อะ..อ๊า .. ฮิโระจัง~~ อา~" เสียงครางที่ฟังดูเย้ายวนดังขึ้น เมื่อฮิโรกิ ลากปลายลิ้นลงมาที่ส่วนล่าง เลียวนที่ปลายอย่างช่ำชอง และใช้ปากครอบครองสิ่งนั้น เร่งจังหวะให้เร็วถี่ขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางนั้นดังเบาๆอย่างต่อเนื่อง .. มืออากิระจิกผมของเขาไว้ .. และแล้ว ของเหลวสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมา ฮิโรกิกลืนมันลงไปอย่างไม่รังเกียจ .. จากนั้นก็ขึ้นมาประกบจูบเร่าร้อนกันอีกครั้ง ..เสียงครางหวานๆ เปลี่ยนเป็นเสียงหอบเหนื่อยๆแทน

ฮิโรกิใช้มือรูดซิบ.. ควักส่วนเกินของร่างกายที่แข็งเพราะอารมณ์มันพุ่งพล่านออกมา .. ค่อยๆดันมันเข้าสู่ร่างกายของอากิระอย่างช้าๆ ช่องทางอันคับแคบนั้นค่อยๆปรับสภาพเมื่อรู้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมทะลุผ่านเข้ามา .. ฮิโรกิกระแทกร่างกายเร็วขึ้นเรื่อยๆสักพัก .. แล้วจับอากิระหันหลังคุกเข่ายกสะโพกขึ้น (ท่าอะไรน่าจะจิ้นกันออกนะ Aki - Aki).. ฮิโระแทรกสิ่งนั่นเข้าไปอีกครั้งและจัดการกระแทกเข้าๆออกๆอย่างรวดเร็ว จนกระทั่ง.. ร่างบางเริ่มบีบรัดและเกร็งไปหมดทั้งตัว พร้อมกันนั้น ฮิโระก็ปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่างกายของอากิระ.. กิจกรรมกลางแจ้งเป็นอันเสร็จสิ้น - -"

ทั้ง 2 จัดการใส่เสื้อผ้าให้เหมือนเดิม และจูงมือกันไปฉลองปีใหม่กันต่ออย่างมีความสุข ..

... แต่หารู้ไม่ว่า .. มี 'ปาปาราซซี่' สารเลวคนหนึ่ง ที่แอบทำการจับภาพของทั้งคู่มาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ชิบุย่าแล้ว ...

///////////////////

ตัดไปทางด้านชินยะและเคตะบ้าง ..

ทั้ง 2 คนได้อยู่เค้าท์ดาวน์ และทำอาหารเลี้ยงฉลองกันเพียง 2 คนอยู่ที่บ้านอย่างมีความสุข ...

(เคต + ชิน : เง้ย.. พวกตูมีแค่นี้เองเหรอไอ้คนแต่ง!!!)
(Aki - Aki : เหอๆ แค่นี้ก็พอแล้ว - -" ไอ้ปิงลำเอียงค่ะ 555 งั้นขอตัวไปตัดต่อ vcd น้องอากิก่อนละ กั่กๆ)
(ชินยะ : เฮ้ย เดี๋ยวเด้!!! แล้วตูได้ xxx กะเคตจังมะเนี้ย??)
(เคต : แหงะ..ไอ้แป๊ะพูดไรอ้ะ เขิลล >///<)
(Aki - Aki : มองอย่างหน่ายๆ - -")

-------------

1 เดือน ต่อมา ...

ทั้งหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ วิทยุ นิตยสารบันเทิงต่างๆ หรือแม้แต่ในอินเตอร์เน็ต .. ได้ลงเรื่องวีซีดีที่อากิระ x ฮิโรกิ ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง กันอย่างครึกโครม .. เมื่อ VCD แอบถ่ายแผ่นนั้น ที่ได้ทำการแอบถ่ายและตัดต่อโดยปาปาราซซี่คนนึง และทำการปั๊มออกมาขายอย่างต่อเนื่อง .. เมื่อทั้ง 2 คนรู้เรื่องนี้ก็ตกใจเป็นอย่างมาก เพราะยอดขายวีซีดีแผ่นนี้ ทะลุเกินล้านแผ่นไปแล้ว ทำไมซิงเกิ้ล+อัลบั้มของพวกเขาถึงไม่ขายดีอย่างงี้บ้างนะ (เฮ้ยๆ ไม่เกี่ยวๆ) .. เอาใหม่ๆ .. เมื่อทั้ง 2 คนรู้เรื่องนี้ก็ตกใจมาก ไม่คิดว่าจะโดนแอบตามถ่าย และเปิดซีดีแผ่นนั้นดูว่าเป็นของจริงหรือไม่..

ภายในซีดีแผ่นนี้ ปรากฏภาพของอากิระและฮิโรกิตั้งแต่หน้าบ้าน จนไปถึงที่เค้าท์ดาวน์ที่ชิบุย่า จากนั้นก็เดินจู๋จี๋ไปที่สวนสาธารณะ ให้ของขวัญกัน จากนั้น ... ภาพลีลาเด็ดๆชวนเสียวก็ปรากฏขึ้น - -" ฮิโรกิรีบวิ่งไปปิดทีวีทันที ..

"เฮ้ย ปิดทำไมฟะฮิโระ!!" ชินยะที่ตาค้างนั่งดูซีดีแผ่นนั้นอยู่ บ่นขึ้นทันที -"- และโดนฮิโระด่ากลับไปอย่างรวดเร็ว (สมควรค่ะไอ้แป๊ะ) ตอนนี้อากิระนั่งก้มหน้า น้ำตาไหล ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วย .. เคตะเห็นเช่นนั้นก็สงสารเพื่อนรักอย่างจับใจ และร้องไห้ตามอากิระซะงั้น TT-TT

"จะทำไงต่อล่ะฮิโรกิ.." ผู้จัดการวงของเขาถาม หมดปัญญาแก้แล้วจริงๆ เพราะซีดีมันหลุดออกไปอย่างรวดเร็วมาก "บอกแล้วว่าให้ระวัง ไม่เคยฟังกันเลย เล่นซะกลางแจ้ง.."
"ขอโทษครับ.." ได้แต่ก้มหัวขอโทษ จะทำยังไงดีล่ะคราวนี้ - -"
"งั้นจะเปิดแถลงข่าวว่าแค่คนหน้าเหมือนพวกเธอละกัน"
"ใครมันจะไปเชื่อล่ะครับ หน้าผมกับอากิระชัดๆเลย"
"แล้วจะทำไงล่ะ!!!"
"..." ไม่มีเสียงตอบจากใคร
"ตกลงตามนี้!!!" ผู้จัดการพูดโกรธๆ

วันแถลงข่าว ..

นักข่าวจากสื่อต่างๆมารวมตัวกัน พร้อมยิงคำถามใส่เป็นชุด แต่ผู้จัดการวงนั้นเป็นคนพูดทั้งหมด ..

"แค่คนหน้าเหมือนครับ"
"หน้าเขา 2 คนชัดๆ" นักข่าวคนนึงตอกกลับ
"ดูสิ.." พูดแล้วหยิบภาพที่อยู่ในซีดีขึ้นมา ชี้ไปที่คางของฮิโรกิ "ดูสิ .. ฮิโรกิคุงมีไฝที่คาง แต่ในซีดีไม่มี แถมเสียงร้องของอากิระยังเหมือนเป็ดอีกตะหาก ไม่เห็นเหมือนเสียงเค้าเลย"
"มืด + ถ่ายไกลขนาดนั้นใครมันจะไปมองเห็นไฝล่ะฟะ" เสียงนักข่าวอีกคนแย้ง ที่เหลือก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย

สงครามน้ำลายระหว่างผู้จัดการวงลีดและนักข่าวดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ยิ่งพูด นักข่าวก็ยิ่งได้เปรียบ  เพราะหลักฐานมันเห็นๆ จนฮิโรกิทนไม่ไหว คว้าไมค์มาพูดอย่างหมดความอดทน
"ในวีซีดีนั้นมันผมเองแหละ!!!!!" ผู้คนเงียบกริบกันหมด .. เอาวะ นาคาโดอิ ฮิโรกิ เกิดมาเป็นลูกผู้ชาย กล้าทำกล้ารับเว้ย!!
"ละ..แล้วจะรับผิดชอบยังไงล่ะ?" นักข่าวคนนึงค่อยๆถามขึ้น
"ผมจะลาออกจากวง lead " เสียงฮือฮาดังขึ้นพร้อมกับแสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปที่นักข่าวทั้งหลายกดชัตเตอร์รัวช็อตเด็ดนี้
"ฮิโรกิ!!!!!!!" สมาชิกอีก 3 คนและผู้จัดการวงร้องขึ้นมาพร้อมกันอย่างตกใจ นี่แกพูดอะไรออกไปวะ!!
"ผมจะออกจากวง พอใจกันรึยัง?"
"ไม่นะ!!" เสียงๆหนึ่งดังขึ้น ทั้งห้องเงียบกริบอีกครั้ง อากิระลุกขึ้นยืนทันที น้ำตาอาบแก้มทั้ง 2 ข้าง "ถ้าฮิโระจังออก ผมก็จะออกด้วย!!" หันไปพูดกับนักข่าว ที่รัวกดชัตเตอร์กันอีกรอบ
"อากิจัง! มันไม่ใช่ความผิดของ.."
"ไม่!! ชั้นผิดด้วยเหมือนกัน ฉะนั้นชั้นก็จะออกด้วย จบการแถลงข่าวแค่นี้แหละ!!!!!!!!!" อากิระพูดใส่ไมค์ทั้งน้ำตา ไม่อยากให้เป็นอย่างงี้เลยจิงๆ วงที่เขารัก กลับต้องมาเป็นแบบนี้ .. ชินยะ.. เคตะ.. ผู้จัดการ.. แฟนๆทุกคน.. ผมขอโทษ..

หลังจากพวกนักข่าวกลับไปกันหมด .. พวกฮิโระก็เงียบกันหมด ช็อคกะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น .. Lead จะเป็นเพียงแค่ตำนานงั้นเหรอ??

เมื่อข่าวฮิโระกับอากิจะลาออกจากวงเผยแพร่ออกไป แฟนคลับ Lead ช็อคเป็นอย่างมาก แฟนๆนับหมื่นคนมารวมตัวที่หน้าบริษัทพวกเขา เพื่อให้กำลังใจและไม่ให้ลาออกจากวง มีทั้งป้ายผ้าที่เขียนด่าพวกนักข่าวและปาปาราซซี่ที่แอบถ่าย ทั้งตะโกนด่าท่อใส่โทรโข่ง และตะโกนให้กำลังใจพวกลีด เหมือนก่อม็อบก็ไม่ปาน

"พวกเรารักฮิโระกะอากิระ!!!!" 
"พวกเราชอบให้ฮิโระกับอากิระ xxx กัน" (อ้าว)
"พวกเขาไม่ผิด พวกปาปาราซซี่นั่นแหละ ไปตายซะ!!!!!"
"อย่ายุบวงกันเลยนะ!!"

เสียงของสาวน้อยคนแล้วคนเล่าตะโกนเสียงดัง .. จนทางต้นสังกัดต้องเปิดแถลงข่าวกันอีกรอบที่หน้าบริษัท

"เป็นอันว่า .. จะไม่มีการยุบวง Lead ครับ" เสียงของบอสใหญ่พูดด้วยเสียงเรียบๆ .. แฟนๆนู๋ลีดที่ยืนดูการแถลงข่าวก็ส่งเสียงเฮกันออกมา .. แต่พวกนักข่าวก็ยังยิงคำถามใส่ต่อไป กะเอาให้ตายกันไปข้างเลยก็เป็นได้ .. แต่ท่านบอสของบริษัทก็ตอกกลับไปแบบเจ็บๆ

"เฮ้ย ได้ไงวะ!!" และแล้ว เสียงนักข่าวคนหนึ่งก็ตะโกนขึ้นอย่างไม่พอใจ
"ทำไมครับ? ไม่พอใจอะไร หรือคุณเป็นคนแอบถ่ายพวกฮิโรกิคุง" ท่านบอสพูดเล่นๆ แต่นักข่าวคนนั้นกลับหน้าซีดอย่างเห็นได้ชัด เสียวๆว่าจะโดนจับได้ ใช่แล้ว!! ไอ้นี่นี่เอง ปาปาราซซี่ที่ชอบแอบถ่ายดารา แล้วทำให้พวกเขาต้องหมดอนาคต .. ไอ้ปาปาราซซี่ที่ชื่อ 'อากิ-อากิ' นี่เอง เหอๆ

"หนอย! แกเองเหรอ ไอ้ชั่ว!! นี่แน่ะๆ" เมื่อเห็นเช่นนั้น..แฟนคลับน้องๆ Lead จากบอร์ด nonfic .. ก็วิ่งเข้าหาไอ้อากิ-อากิ และใช้ส้นตีนรุมประชาทัณฑ์มันแทบปางตาย จากนั้นไอ้อากิ-อากิ ก็โดนลากคอเข้าคุกไปโดนขังตลอดชีวิต - -" และแล้ว เรื่องคาวๆของ4 หนุ่มวง Lead ก็จบลงอย่างมีความสุข....

(เฮ้ย!! ไหงงั้นฟะ ตูซวยคนเดียวอีก TToTT : Aki - Aki)

- จบ -

หลายวันผ่านไป เมื่อเกิดเรื่องนั้นขึ้น .. เรื่องที่ชินยะและฮิโรกิติดใจกันเอง (ใครยังไม่ได้อ่านโดจินของท่าน Hisoka ไปอ่านก่อนเคอะ เดี๋ยวไม่รู้เรื่อง 5555 http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=123) .. สองสาวของพวกเราก็นั่งแกร่วตลอดทั้งวันทั้งคืน

"ฮิโระจังดูนี่สิ.." ชินยะยังคงกุ๊กกิ๊กอยู่กับฮิโรกิ .. อากิระและเคตะมองภาพนั่นก็ตาลุกขึ้นเป็นไฟ ฮือๆ เราไม่น่าไปยุให้มันเล่นแบบนั้นเลย T^T

"ชะ..ชินยะ..เค้าไม่ไหวแล้วนะ" เคตะที่เริ่มจะทนไม่ไหว เพราะไม่โดนชินยะเฆี่ยนมาหลายวัน .. ต่อมมาโซคิสม์มันแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว เคตะเข้าไปดึงๆชินยะให้เข้าห้อง แต่ชินยะยังคงนั่งเฉย ไม่สนใจเคตจังเลยสักนิด ..เราคงตกกระป๋องจิงๆสินะ ..

อากิระไม่น้อยหน้า เข้าไปคลอเคลียกับฮิโรกิ .. แต่ก็ต้องโดนดันออกไปอย่างเย็นชา (อัคเอ๊ย มาซบอกอิปิงมา)
"ชั้นไม่มีอารมณ์อากิระ.." น้ำเสียงที่เย็นชานั่น ทำให้อากิระน้ำตาคลอเบ้าทันที .. ใช่สิ.. ลีลาเรามันไม่ดี เรามันไม่เซ็กซี่เท่าชินยะใช่มั๊ย!!!

แล้วหนุ่มๆทั้ง 2 ก็หันไปจู๋จี๋กันเช่นเดิม ปล่อยให้อากิระและเคตะนั่งเอ๋อ .. แต่เคตะ ด้วยความที่ขาดความเจ็บปวด(ทางร่างกาย)ไม่ค่อยจะได้ .. จึงดึงตัวอากิระที่นั่งซึมให้นอนลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นเล็กๆนั่น แล้วทาบริมฝีปากบางกับอากิระทันที .. ลิ้นเรียวนุ่มตวัดอยู่ข้างใน .. ชินยะและฮิโรกิเห็นเช่นนั้นก็มองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ..

"อื้อ~~ คะ..เคตจัง ดะ..เดี๋ยว~" อากิระตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ..แต่เคตะสติแตกไปแล้ว ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น - -" .. ถอนริมฝีปากบางออก ลากปลายลิ้นลงไปยังที่ซอกคอขาวของอากิระ จัดการขบเม้มและดูดอย่างรุนแรง จนอากิระต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ ปลายลิ้นชื้นๆลากไปยังเม็ดติ่งสีชมพูหวาน และเลียวนรอบ ทำให้อากิระสะดุ้งเสียวซ่านขึ้นมาทันที
"อ๊าา~ เคตจัง~" วงแขนโอบกอดรอบคอของเคตะไว้ ..ริมฝีปากบางที่แดงอวบอิ่มของทั้ง 2 เลื่อนมาประกบกันอีกครั้ง .. ปลายลิ้นเกี่ยวพันกัน รสจูบที่ห่างหายไปนาน ไม่อยากจะถอนมันออกเลย

"อากิจัง~ ช่วยหน่อย.." เคตะยื่นเทียนเล่มเล็กที่จุดไฟแล้วส่งให้อากิระ กะจะให้อากิระช่วยทำให้ แต่อากิจังทำใจไม่ได้ที่จะเอาเทียนมาลนใส่เพื่อน (ดีมากลูก ไม่งั้นเมิงจะกลายเป็นไอ้ซาดิสม์ : Aki-Aki).. เคตะจึงต้องทำด้วยตัวเอง ..หยดน้ำเทียนร้อนๆหยดแล้วหยดเล่า เกาะแข็งติดอยู่บนตัวของเคตะ เสียงร้องที่เกิดจากความปวดแสบปวดร้อนนั้นดังระงมไปทั้งห้อง .. จนอากิระทนไม่ไหว ต้องรีบดึงมันออกไปจากมือเคตะแล้วโยนทิ้ง

"อะ..อากิจัง~" เคตะที่ตอนนี้อยู่ข้างใต้ตัวของอากิระ .. อากิระเริ่มซุกไซร้ที่ซอกคอขาวๆ ในใจคิดว่า ฮิโระจังไม่สนใจเราแล้ว เราก็ยังมีเคตะ ไม่ง้อหรอก .. มือเริ่มปลดกระดุมเสื้อและเปลื้องผ้าของเคตะออกจนหมด .. ลิ้นร้อนๆที่เย้าแหย่กับยอดอกเสร็จแล้ว เริ่มลากลงไปที่ท้องน้อยของเคตะทันที
"เดี๋ยวสิอากิจัง~" ว่าแล้ว เคตะก็จับอากิระนอนลงบนโซฟาตัวใหญ่นั่น ตัวเองจัดการขึ้นคร่อมเป็นท่า 69 ทันที (คงรู้จักท่านี้กันหมดแล้วนะ เคยทำตอนสวิงกิ้งอ่ะ ใครไม่รู้จักหลังไมค์ได้ เดี่ยวปฏิบัติให้ดู เอื้อก! *q* : Aki - Aki)

"อ๊าาาาา เคตจัง~" อากิระสะดุ้งสุดตัว เมื่อปากน้อยๆนั่นมอบความเสียวซ่านให้โดยการโลมเลีย ขบดูดอย่างสนุกสนาน
"อากิจังก็เร็วๆสิ" หันมาพูดแล้วไม่รอช้ารีบกลับไปจัดการกับส่วนอ่อนไหวของอากิระต่อทันที .. มือสั่นๆของอากิระเริ่มจับส่วนสำคัญของเคตะบ้าง มือเรียวจับกระชับและรูดสิ่งนั้นขึ้นลงอย่างช้าๆ ใช้ปากสวยครอบครองจนมิด .. ทั้ง 2 เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นพร้อมๆกัน เสียงครางดังอื้ออึงอยู่ในลำคอ

"ฮะ..แฮ่ก คะ..เคตจัง ไม่ไหวแล้ว.. อ๊าา" อากิระถอนปากออก เสียงครางหวานๆดังลั่น เคตะถอนปากออกเช่นกัน ใช้มือเร่งความเร็วขึ้นไปอีก อากิระบิดตัวด้วยความเสียว ของเหลาทะลักพุ่งออกมาไหลเยิ้มเปรอะมือเคตะ .. เคตะลุกขึ้น จับเรียวขาร่างสวยแยกออก สอดนิ้วมือเรียวเล็กเข้าไปทีละนิ้วๆ อากิระกระตุกปล่อยเสียงครางหวานๆออกมาอีกครั้ง มือเล็กหยิบแท่งพลาสติกขนาดใหญ่สีชมพูขึ้นมา (ชินยะกับฮิโระเอามาวางล่อไว้ให้ เอิ้กๆ) จัดการสอดแทรกสิ่งๆนั้นเข้าสู่ร่างกายของอากิระ ..เคตะขยับมันเข้าๆออกๆ พร้อมกับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ..เคตะเลื่อนตัวขึ้นมาใช้ปากบดขยี้ที่ปากเรียวสวยนั่นอีกครั้ง มือยังคงขยับสิ่งนั้นต่อไปเรื่อยๆ

"อ๊ะ..อ๊าาาาาา พอแล้ว เคตจัง~" ร่างสวยดันตัวร่างบางออก เมื่อช่องทางเล็กๆนั้นบีบตัวรัดตอดสิ่งแปลกปลอมแข็งๆนั้นจนแน่น เคตะชักมันออกไปและจูบกันอย่างดูดดื่มอีกที
"ชั้นทำให้เคตจังมั่งนะ.." อากิระใช้แรงที่เหลืออยู่พยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วจับตัวเคตะให้หันหน้าเข้าหาพนักพิงของเก้าอี้โซฟา จากนั้นหยิบของเล่นอีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา แต่อันนี้ไฮเทคกว่า มันสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆออกมาได้ด้วย (อิอัค หยิบอะไรวะ แม่งน่ากลัวชิบ - -")

ร่างสวยเข้ามายืนทางด้านหลังของเคตะ จับของสิ่งนั้นค่อยๆสอดใส่เข้าไปในร่างเล็กจนสุด ..เคตะบิดตัวเล็กน้อย .. ขยับมันเข้าออกอย่างที่เคตะทำให้เขาเมื่อกี้ .. มือหนึ่งขยับของเล่นพลาสติกนั่นไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งเอื้อมไปข้างหน้า จับส่วนอ่อนไหวของเคตะรูดอย่างรวดเร็ว (จะจิ้นกันออกไหนเนี้ย อิอัคกรูโคดสามารถอ่ะ)..เสียงครางระงมดังไปทั่วห้อง.. เม็ดเหงื่อร้อนๆผุดออกมาจากร่างกาย ความเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อไป ..

"อ๊าาาาาาา..อากิจัง.. แรงขึ้นอีกสิ~ อืออ~ เร็วอีก.. อาา อย่างนั้นแหละ~" เคตะในตอนนี้หน้าตาบ่งบอกอย่างมากว่ามีความสุขแค่ไหน ..2 มือของอากิระขยับอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง จนถึงจุดเสียว เคตะปลดปล่อยน้ำคาวๆออกมา มันไหลลงบนเก้าอี้โซฟาตัวนุ่ม พร้อมกันนั้นช่องทางที่มีของแข็งสอดแทรกอยู่ก็เกร็งตัวเช่นกัน..

"อะ..อากิจัง สุดยอดเลย~" เสียงแหลมเล็กที่ยังหันหน้าซบกับพนักพิงโซฟา หันไปพูดกับอากิระที่นั่งลงบนเก้าอี้แล้วอย่างเหนื่อยหอบ .. ร่างเล็กนั่งลงตรงข้างๆอย่างช้าๆ และทั้งคู่ก็ซบกันและผลอยหลับไปในที่สุด .. โดยมีดวงตาคมๆ 2 คู่และกล้องอีก 2 ตัวจับจ้องอยู่ .. ชินยะและฮิโรกิหันมายิ้มให้กันอีกครั้ง .. แผนการของทั้งคู่เป็นอันสำเร็จ ให้สองสาวทำอย่างว่ากันเองบ้าง ไม่ได้ติดใจกันเองหรอก แค่อยากจะแก้แค้นที่มายุเรา 2 คน ..แต่บทรักเร่าร้อนเมื่อกี้ ดูแล้วมันช่างสุดยอดจิงๆ .. จากนั้นฮิโรกิอุ้มอากิระเข้าไปนอนในห้องของตัวเอง ชินยะก็เช่นกันอุ้มเคตะตัวน้อยๆไป ..

- จบจ้า -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=127

ณ รังลับผลิตหนัง av ของหนุ่มๆ 4 คน

"ดูดิชินยะ .. เรตติ้งพุ่งกระฉูดเลยอ่ะ!!!" เคตะที่ตอนนี้กำลังหยิบจดหมายขึ้นมาดูทีละฉบับๆพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น หลังจากที่ซีดีสวิงกิ้งของพวกเขาได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ..และจดหมายพวกนั้นเป็นจดหมายจากพวกแฟนพันธุ์แท้หนัง x ของพวกเขานั่นเอง .. โดยที่จดหมายพวกนั้นส่งผ่านมาทางบริษัทใต้ดินที่จัดจำหน่ายวีซีดีของพวกเขา (ซึ่งเป็นพันธมิตรกันอย่างเหนียวแน่น อิๆ) และส่งต่อมายังมือพวกเขาอีกที ..บริษัทลับๆนั้นก็คือ บริษัทอากิ-อากิ จำกัด (มหาชน) นั่นเอง.. (เอิ้กๆ มีจิงๆป่ะวะเนี้ย?? : Aki-Aki)
"ฮิๆ แค่ซีดีแผ่นนั้นก็ไม่รู้จะรวยยังไงแล้วเนอะ" อากิระเอาบ้าง หันไปพูดกับฮิโรกิพร้อมกับหัวเราะคิกคัก .. แผนการถ่ายทำวีซีดีของทั้ง 2 สาวเป็นอันประสบความสำเร็จอย่างมหาศาล เพราะซีดีแผ่นที่ว่านั้นขายดีจนขาดตลาดเลยทีเดียวเชียวแหละ
"อ๊ะ!! ดูนี่ๆอากิจัง" เมื่อเคตะพบจดหมายฉบับหนึ่งเขียนด้วยลายมือสวยๆ "เค้าเขียนว่าอยากดูคู่ชินยะกับฮิโรกิแหละ"
"ไหนๆ จิงอ้ะ!! 5555 จิงๆด้วย ดูสิๆฮิโระจัง"
"บ้าสิ ชั้นกะไอ้ชินเนี้ยนะ?? บ้ากันไปใหญ่" จะให้ xxx กับชินยะ ให้ล้านนึงกรูยังไม่เอาเลยเว้ยยยยยย
"จม. ฉบับนี้ก็เขียนว่าอยากดูชิน-ฮิโระเหมือนกันนะ นี่ด้วยๆๆ" เคตะหยิบจดหมายอีกหลายสิบฉบับขึ้นมา แล้วโยนให้อากิระดู ซึ่งมันเขียนเช่นนั้นจิงๆ (เอ่อ..ไม่ทราบว่าใครแอบเขียนไปเนี้ย?? สารภาพมาซะดีๆ : Aki-Aki)
"นี่ไม่ลองหน่อยเหรอชินยะคุง" อากิระหันไปถาม
"อากิจัง พอสักทีเหอะ!!" เริ่มจะหมดความอดทน ตะคอกใส่อากิระอย่างเสียงดัง ทำเอาน้องแมวอึ้งๆไปเล็กน้อย "แกก็พูดไรมั่งดิวะไอ้ชินยะ!!!" หันไปทางชินยะบ้าง
"เหอะๆ มันก็น่าลองนะ.." ชายฉกรรจ์ใฝ่ sm พูดด้วยหน้าตาเฉยชา
"เห็นป่าวๆ ฮิโรกิคุงอ่ะเรื่องมากจัง" เคตะเสริม และลุกขึ้นไปหยิบกล้องถ่ายวีดีโอมาอย่างรวดเร็ว และจัดการเซ็ตมันทันที
"โอ๊ย!! บอกว่าไม่เอาก็ไม่เอาไง ไปๆ อากิจัง เข้าห้อง!!!!" ว่าแล้วก็ฉุดแขนอากิระกะจะลากเข้าห้องเพื่อไปปลดปล่อยอารมณ์หงุดหงิด แต่อากิระก็ฝืนแรงไว้ไม่ยอมไปด้วย ทำให้ฮิโรกิหงุดหงิดหนักเข้าไปอีก อะไรกันนักหนาวะวันนี้ .. พยายามจะลากอากิระไปแต่ก็ไม่ได้ผล
"ไม่อ๊าวววววว!! ฮิโระจังอ่ะ ถ่ายเหอะนะๆๆ ถ้าไม่ถ่าย เค้าจะไม่ยอม xxx กับฮิโระจังอีกเลย!!" เมื่อคำพูดหลุดออกมาจากปาก ทำเอาฮิโรกิอึ้งไปทันที
"พูดอะไรน่ะอากิระ!!" ตะคอกเสียงอีกครั้ง
"ก็บอกแล้วว่า..." ยังไม่ทันพูดจบ ริมฝีปากบางก็ถูกหยุดไว้ด้วยปากหนาๆของฮิโรกิ
"อื้อ~" พยายามจะดันฮิโรกิออก
"ว่าไง .. ไม่อยากเหรอ" ละออกจากปากบางแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยๆ สายตาคมๆนั้นจ้องลึกเข้าไปในตาของร่างบาง มันช่างบาดใจจิงๆ - -"
"มะ..ไม่นะฮิโระจัง" ฮิโรกิจับอากิระกดลงกับพื้นและเริ่มซุกไซร้ที่คอขาวๆนั้นทันดี พยายามจะขัดขืน แต่เรี่ยวแรงมันหายไปหมดแล้ว
"อยากให้หยุดจิงเหร.."

ผัวะ!!!!!!!!!!

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก" ฮิโรกิลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวดทันที .. เคตะวิ่งไปหยิบแส้สุดรักของชินยะมาเฆี่ยนเข้าที่หลังเขาเต็มแรง
"เคตะ แกทำอะไรวะ!!!!!!!!" พูดอย่างโกรธแค้น
"ก็อากิระบอกไม่ให้ทำนิ เนอะอากิจัง"
"ช่ายๆ ขอบใจนะเคตจัง" เออออห่อหมกกันไป 2 คน เห็นเช่นนั้นฮิโระก็หงุดหงิดหนักเข้าไปอีก เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ โฮๆ
"ว่าไงฮิโรกิคุง ถ้าไม่ยอมถ่ายก่อน ก็อดงาบอากิจังอีกเลยนะ" หยิบแส้ที่อยู่ในมือขึ้นมาลูบๆเบาๆ เหมือนเป็นการขู่ "ชั้นจะคอยคุ้มครองอากิจังเอง ฮิๆ"
"ช่ายๆ" ว่าแล้ว อากิระก็วิ่งไปหลบอยุ่หลังเคตะ .. เอาจิงสินะเนี้ย ..
"โว้ยยยยยยย!! ก็ได้วะ!!!!" ในที่สุดก็ตกปากรับคำ จะให้ตัดขาดจากร่างสวยๆนั่นเหรอ ไม่มีทางซะหรอก แต่ถ้าไม่ยอม ต้องโดนไอ้เคตะเฆี่ยนอีกแน่ๆเลย T^T
"เย้~" 2 สาวกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ และกระซิบกระซาบกันเบาๆว่า 'สำเร็จแล้ว..' เหอๆ ที่แท้ก็เป็นแผนของน้องนู่ทั้ง 2 คนนี่เอง - -" น่ากลัวจิงๆสาวๆของพวกเรา

เมื่อเตรียมการเสร็จเรียบร้อย กล้อง 2 ตัวถูกจัดการเซ็ตให้เตรียมพร้อม และอยุ่ในมืออากิระและเคตะคนละตัว .. หันไปทางฮิโรกิที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่
"เสร็จแล้ว เริ่มเลยฮิโรกิคุง" เคตะสั่ง
"อะ..เออ.. ชินยะ ลงไปนอนดิ!!"
"ใครนอน? ตลกละเมิง" พูดจบก็ผลักฮิโระลงไปนอนบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมทันที .. ฮิโระกิถอยครูดไปติดกับหัวเตียงอย่างหวาดๆ โอวว พระเอกหนังโป๊อย่างกรู ทำไมต้องมาเจอชะตากรรมแบบนี้ด้วยวะ
"เฮ้ยๆ ไอ้ชิน เดี๋ยวปั๊ดต่อยเลยนิ" ไม่ต่อยอ่ะ แต่ถีบชินยะออกไป แล้วตัวเองก็ขึ้นคร่อมชินยะแทน .. มือสองข้างจับข้อมือของชินยะแล้วกดเอาไว้ ปากเริ่มทำการซุกไซร้ซอกคอ(ดำๆ?)ของชายเบื้องล่าง .. ปลายลิ้นอุ่นชื้นลากเลียไปทั่วลำคอ .. เริ่มเอามือปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตตัวยักษ์ที่ปกปิดร่างการของชินยะออก .. เผยให้เห็นแผงอกล่ำๆ และผิวกายสีเข้ม.. โอวว ไม่เซ็กซี่เลยสักกะนิดโว้ยยยยยยย ฮิโรกิบ่นในใจ

นิ้วเริ่มเขี่ยเม็ดติ่งนั้นเล่น ทำเอาชินยะกระตุกเล็กน้อยด้วยความเสียวซ่าน .. ฮิโระเผยยิ้มออกมา .. ริมฝีปากก้มลงไปขบและดูดเม็ดเล็กๆสีเข้มๆนั้น และลากลิ้นลงไปที่ท้อง เลียวนรอบสะดืออย่างช่ำชอง .. มือปลดกางเกงและกางเกงในของชินยะออก ใช้มือจับมันรูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว นิ้วเขี่ยส่วนปลาย เพิ่มความเสียวซ่านให้แกผู้ถูกกระทำเข้าไปอีก ส่วนนั้นแข็งตั้งชูชันขึ้นมาทันที

"A..Ahhhhhhhh~~" ชินยะครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ทำให้ฮิโระยิ้มอย่างได้ใจอีกครั้ง และรีบปลดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดทันที (ใช้ภาษาอังกิดเพราะกลัวเสียงครางไม่แมน 555)

แต่ก่อนที่ฮิโระจะแทรกกายของตัวเองเข้าไป ก็โดนชินยะผลักและจับกดติดกับเตียงทันที ..

"ของจิงมันต่อจากนี้หรอกฮิโรกิ..เนอะ..เคตะ" พูดแล้วหันไปยิ้มกับเคตะที่ยืนถือกล้องถ่ายอยุ่
"ใช่ ฮิๆ" ตอบชินยะกลับไป ในใจคิดว่าน่าสนุกจิงๆ
"อะ..ไอ้ชิน ยะ..อย่านะโว้ยยยย อากิจังช่วยด้วย!!!! T^T" หันไปขอความช่วยเหลือ เมื่อชินยะก้มลงขบและดูดที่คอเนียนๆนั่น แต่ก็ต้องหมดหวัง เพราะอากิจังดูสนุกสนานอย่างเต็มที่ - -" (ติดเชื้อโรคจิตจากอีกคู่มาแล้วใช่มะเนี้ยแก)
"ปล่อยนะโว้ยยยยยยยยยย!!!" ยังดึงดันไม่ยอม แต่ก็โดนชินยะอุดปากงามๆนั่นไว้ ... ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกัน ฮิโรกิปิดปากแน่น ทำให้ชินยะไม่สามารถสอดลิ้นเข้าไปได้ ชินยะจึงใช้มือจับจุดอ่อนไหวของร่างกายและรูดขึ้นๆลงๆ

"อื้อ~" ได้ผล ฮิโระเผลอเผยอปากเล็กน้อย .. ชินยะจัดการสอดลิ้นชื้นๆนั่นเข้าไปทันที ตวัดอย่างช่ำชองและรุนแรง .. ทำเอาฮิโรกิหายใจหายคอไม่ทัน และตัดสินใจกัดลิ้นชินยะ .. แต่ซาดิสม์อย่างพี่ชิน ไม่สะทกสะท้านสักกะนิดเดียว ของโปรดของพี่แกด้วยซ้ำ ยิ่งขัดขืนนี่แหละ ยิ่งได้อารมณ์..

ชายเบื้องล่างยังคงดิ้นต่อไป .. ชินยะเริ่มลากปลายลิ้นลงไปโลมเลียเม็ดติ่งสีชมพู ฮิโรกิสั่นอย่างเสียวซ่าน และลากปลายลิ้นลงไปเรื่อยๆจนถึงส่วนที่อ่อนไหวของร่างกาย แล้วใช้ปากครอบครองมัน .. แต่ฮิโรกิถีบชินยะออกไปแล้วจะลุกขึ้นวิ่งหนี .. แต่ ..

เพี๊ยะ!!!!!!!!!
ชินยะคว้าแส้เส้นยาวที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาฟาดเข้าที่หลังซ้ำรอยเดิมกับที่โดนเคตะฟาด ฮิโรกิล้มลงบนเตียงมือกุมที่แผลอย่างเจ็บแสบ หมดแรงจะหนี ..หนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว.. ชินยะจับให้ฮิโระนอนดีๆอีกที แล้วจัดการใช้ปากเลียจุดสำคัญนั้นอีกครั้ง

"อะ..อ๊าาา~" ลิ้นลากๆกระทบกับส่วนที่ไวต่อความรู้สึก ชินยะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ฮิโรกิครางเสียงหลง จนกระทั้งถึงจุดเสียว ของเหลวพรั่งพรูออกมาเต็มปากชินยะ ..

"อะ..โอ๊ย~ จะ..เจ็บ" เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นลั่นห้อง .. อากิระสะดุ้งเล็กๆ นึกสงสารฮิโรกิเหมือนกัน แต่ก็เลยตามเลย มาถึงขั้นนี้แล้ว .. ชินยะพยายามจะกระแทกของตัวเองเข้าไป .. แต่ช่องทางอันคับแคบที่ไม่เคยมีใครได้ผ่านมันเข้าไปเลยแม้แต่คนเดียว มันบีบเกร็งจนไม่สามารถทะลุผ่านเข้าไปได้ .. ชินยะกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรกอีกครั้ง ..
"เฮ้อ .. เข้าได้แล้วนะฮิโระจัง" ลงไปกระซิบที่ข้างๆหูของคนเบื้องล่าง ปลายลิ้นเลียที่ใบหูนั้น ฮิโรกิสยิวเล็กน้อย .. ชินยะขยับร่างเข้าๆออกๆอย่างช้าๆและยากลำบาก ช่องทางเล็กๆนั้นบีบรัดแน่นเหลือเกิน.. เลือดค่อยๆไหลซึมออกมาจากช่องทางนั้นเรื่อยๆ .. เมื่อร่างกายปรับสภาพได้แล้ว ก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างถี่ยิบ .. ร่างการสั่นไหวไปตามแรงนั้น.. เสียงครางดังขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเจ็บทั้งเสียว ผสมกับเสียงวี้ๆของกล้องสีดำที่กำลังจับภาพของทั้งคู่ อีกทั้งเสียงของผิวกายที่เสียดสีกัน ถึงแม้ภายในห้องนั้นแอร์จะเย็น แต่ก็โดนความเร่าร้อนนั้นกลบหายไปทั้งหมด ..

"อ๊ะ~ อื้อ~~ อาาา ชะ..ชินยะ อย่าปล่อยข้างในนะ" ฮิโรกิพูดอย่างยากลำบาก (กลัวท้องรึไงวะนังฮิโระ - -" : Aki-Aki) .. ชินยะกระแทกกายเร็วขึ้นอีก ก่อนที่อารมณ์จะถูกปลดปล่อยออกมา ชินยะรีบชักร่างกายของตัวเองออก ให้ความเร่าร้อนนั้นพุ่งตรงลงบนหน้าท้องที่แบนราบของฮิโรกิ .. ทั้งสองนอนลงบนเตียงอย่างเหนื่อยหอบ .. และหันไปมองอีกทาง เมื่อได้ยินเสียงกดปิดกล้อง ..

"พะ..พอใจรึยังล่ะอากิระ!" ฮิโรกิยกร่างตัวเองขึ้นมานั่ง ไม่คิดเลยว่า ชีวิตนี้จะโดนเปิดซิงแบบนี้
"....." ไม่มีเสียงตอบกลับ ตอนนี้อากิระใจเต้นรัว เห็นทั้ง 2 คนนั้นแล้ว ร่างกายมันก็ร้อนไปหมด
"ชั้นชักจะติดใจแกแล้วสิไอ้ฮิโระเพื่อนรัก ^^" ชินยะลุกขึ้นมานั่งบ้าง หันไปหยอกล้อกระซิบที่ข้างหูเพื่อนตัวเองและตบไหล่เบาๆ .. ฮิโรกิหน้าแดงด้วยความอายทันที พร้อมปล่อยหมัดต่อยเข้าเต็มแรง โทษฐานที่มาเฆี่ยนกรู T^T
"อะไร..ชินยะ มานี่เลย" ว่าแล้ว เคตะก็ลากชินยะเข้าห้องตัวเองไปอย่างหึงๆ ไม่น่าเล่นอย่างงี้เลย ถ้าชินยะติดใจฮิโรกิขึ้นมาจิงๆ เราจะทำยังไงเนี้ย

".. เจ็บมากไหมฮิโระจัง.." ถามอย่างหวาดๆ ขณะที่ฮิโรกิใช้กระดาษทิชชู่ซับเลือดและคราบที่ชินยะปล่อยทิ้งไว้
"เหอะ จะว่าไปชินยะมันก็ลีลาดีกว่าใครบางคนอีกนะ.." พูดแล้วทำหน้าเคลิ้มๆ
"......." ไร้เสียงตอบใดๆอีกครั้ง อากิระก้มหน้านิ่งรู้สึกผิด .. ฮิโรกิเห็นเช่นนั้นก็ผลักอากิระให้นอนลงอย่างรุนแรง
"จะทำโทษให้สาสมเลยคอยดู!"

- จบ -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=118

หลังจากวันนั้นที่ทั้ง 4 เมาแล้วได้เกิดความวุ่นวายขึ้น .. แต่ในวันนั้นก็ได้มีการแอบตั้งกล้องวีดีโอถ่ายไว้ด้วย .. วีซีดีอันนั้นจึงได้ออกสู่ท้องตลาดด้วยเหตุผลอันใดก็ไม่ทราบ - -" แต่ทว่า... เมื่อผู้คนได้ดูแล้ว ก็หมดอารมณ์.. ทำให้เรตติ้งของพวกเขาตกฮวบในทันที - -"

"เว้ย!! ยอดขายตกเลย เพราะแกคนเดียวไอ้ฮิโระ!!" ชินยะ หนุ่มซาดิสม์บ่นขึ้นเป็นรอบที่ร้อยน่าจะได้ เมื่อรู้ว่าตัวเองเรตติ้งตก (555)
"อ้าว มาโทษตูอีก เป็นคนไล่เฆี่ยนคนอื่นแท้ๆ" พูดแล้วก็เสียวสันหลัง ยังจำความเจ็บปวดในวันนั้นได้ โดยเฉพาะตอนที่โดนน้องแมวเตะผ่าหมากเข้าไป 1 ดอก .. สายตามองไปทางอากิระอย่างโกดๆ ดีที่ไม่สูญพันธุ์ไปซะก่อน

"มองไรอ่ะฮิโระจัง" รู้สึกถึงสายตาหื่นๆจ้องมาที่ตัวเอง โอวว สายตาแบบนี้ ไม่ชอบเลย มันทำให้เกิดอารมณ์~ (ซะงั้น)
"ปล๊าว!"

"คิกๆ"
"ขำอะไรเคตะ!!" ชินยะที่กำลังหงุดหงิดอยู่ เห็นเคตะที่กะลังเอาเทียนลนตัวเองนั่งหัวเราะคิกคัก ก็ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ (เคะน้อยไมโรคจิตจังวะ - -")
"เปล่าสักหน่อย"
"หึ! มานี่เลย!!" ว่าแล้วก็ลากเคตะเข้าห้องนอน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลากเข้าไปทำอะไรกัน >///<

"เฮ้อ.. รุนแรงไม่เปลี่ยนเลยแหะไอ้ชิน" ฮิโรกิมองตามทั้งคู่ไป และหันมาที่อากิระ "งั้นเราจะยอมแพ้ได้ไง" ว่าแล้วก็เค้าไปไซร้ซอกคอคนตรงหน้า แล้วอุ้มเข้าห้องนอนของตัวเองไปในที่สุด .. วีซีดีแผ่นใหม่กะลังจะกำเนิดขึ้นอีกแล้ว

/////////////////////

หลังจากภาระกิจเสร็จสิ้น ทั้ง 4 ก็หลับเป็นตายอยู่ในห้องนอน .. แต่ .. เคตะที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมานั่งคิดอะไรสักแป๊ป ก็ยิ้มประหลาดๆออกมา และเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆไม่ให้ชินยะรู้สึกตัว .. เคาะประตูห้องของฮิโรกิกับอากิระ .. อากิระได้ยินเสียงก็ลุกขึ้นอย่างงัวเงียๆไปเปิดประตู พบกันเคตะที่ยืนอยู่และพูดว่า ..

"แลกคู่กันไหมอากิจัง~" พูดอย่างหน้าตาเฉยมากๆ แต่อากิระงงเป็นไก่ตาแตกไปแล้ว + ตาสว่างทันที O.O!!
"หมายความว่าไงอ่ะเคจัง"
"ก็แลกคู่กันไง แค่คืนนี้คืนเดียว เรตติ้งจะได้พุ่งเหมือนเดิมไง"
"จะดีเหรอ .." พูดอย่างลำบากใจ หวงฮิโรกินะ.. แต่ก็อยากให้ยอดขายแรงเหมือนเดิม (เพื่ออะไรวะอีอัค? -"-)
"ดีสิ ก็ชินยะไม่ค่อยพอใจนินาที่เรตติ้งตกอ่ะ" พูดเศร้าๆ
"อืม .. ก็ได้ แต่ยังหลับกันอยู่เลย"
"ง้นก็ลักหลับสิ" ขยิบตาให้น้องแมว 1 ที .. (ก๊ากก อีคนแต่งชอบคำนี้จิงๆ) "ชินยะอยู่ในห้อง ไปสิ."

ว่าแล้วเคตะก็เดินเข้าห้องมาและปิดประตูเบาๆ .. อากิระก็เดินไปที่ห้องชินยะ ค่อยๆเปิดประตูย่องเข้าไป เห็นร่างชินยะนอนถือแส้อยู่ (หลักฐานคามือเลยไอ้ชินเอ๊ย 555) ท่อนบนไม่ได้ใส่อะไรเลย ใส่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น ... เห็นแส้เส้นดำนั่นแล้วทำให้คิดถึงเรื่องวันนั้นก็เสียวๆ กลัวว่าจะโดนชินยะเฆี่ยนอีก TT-TT .. ค่อยๆขึ้นเตียงอย่างช้าๆ และใช้มือลูบไล้บนแผ่นอกคล้ำๆนั้น ปลายลิ้นโลมเลียยอดอกเบาๆ เรื่อยลงไปที่ท้อง ชินยะดิ้นไปดิ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่รู้สึกตัว .. มือหนึ่งของอากิระล้วงเข้าไปภายใต้กางเกงตัวเล็กนั้น จับสิ่งแปลกปลอมรูดขึ้นรูดลง.. จนมันทำให้ชินยะรู้สึกตัวทันที ..

"อือ~ เคตะทำอะ .. เฮ้ย!! อากิระทำอะไรน่ะ!!" สะดุ้ง ลุกพรวดขึ้นมา และรีบถอยออกจากอากิระอย่างรวดเร็ว
"กะ..ก็ เคจังบอกว่าจะแลกคู่อ่ะ" ตกใจไม่น้อยเช่นกัน หน้าแดงไปหมดแล้ว แต่ในใจก็คิดว่าชินยะก็เท่ห์เหมือนกันนะ ..
"ห๊ะ! เอางั้นเหรอ งั้นก็แจ๋วเลย .." พูดจบก็มอบจูบอันเร่าร้อนใส่อากิระทันที (เฮ้ย ไมแลกกันง่ายจังอ่ะ - -a ..  : Aki - Aki)
"ชินยะอย่าเฆี่ยนนะ ป๋มกลัว - -" .. " เตือนชินยะก่อน ..ชินยะก็ตอบรับอย่างง่ายดายและโยนแส้ที่อยู่ในมือทิ้ง อยากลองลิ้มรสร่างสวยๆนี้มานานแล้วเหมือนกัน ..  และก็เริ่มบรรเลงบทรัก แต่ก็ไม่ลืมที่จะตั้งกล้องถ่ายไว้ด้วย

------

ทางด้านเคตะ

หลังจากที่ปิดประตูห้อง ก็ค่อยๆขึ้นเตียงอย่างช้าๆเหมือนอากิระ .. ในใจก็คิดว่าฮิโรกิจะยอมรึป่าวนะ ค่อยๆดึงผ้าห่มผืนหนาที่ปกปิดร่างเปลือยของฮิโรกิออก ฮิโระขยับตัวนิดๆ เคตะเริ่มไซร้ซอกคอ ลงมาที่แผงอกล่ำๆนั้น ลากปลายลิ้นไล้วนรอบเม็ดเล็กๆที่ยอดอก .. เรื่อยมาที่ส่วนล่าง ใช้มือขยับขึ้นลงเล็กน้อย จากนั้นลิ้นสากๆก็ตวัดเข้าที่ส่วนปลายและครอบครองจนหมด ทำอย่างช้าๆ .. ฮิโรกิร้องครางในลำคอและเริ่มรู้สึกว่าโดนทำอย่างว่าอยู่

"อืม~ อากิจัง~ อา~" คิดว่าเป็นอากิระ เลยหลับตาจับหัวเล็กๆนั่นขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว แต่พอเคตะได้ยินชื่ออากิระก็รีบพูดขึ้นทันที
"ไม่ใช่อากิระสักหน่อยอ่า.."

พอได้ยินอย่างงั้นก็ลืมตาขึ้นดู โอวว ตายหอง นี่มันเคตะนี่หว่า มาทำอะไรเนี้ย แล้วอากิระไปไหน เคตะ!! นายทำอะไร!! .. เห็นคนตรงหน้าก็ตกใจ หันซ้ายหันขวา มองหาอากิระ แต่ก็ไม่อยู่ .. หารู้ไม่ว่าน้องแมวแกกะลังมีความสุขอยู่กะแป๊ะชินอ่ะ อิๆ

"ฮิโรกิ .. ผมกะอากิจังแลกคู่กันอยู่นะ" เคตะบอก .. ทำให้ฮิโระคิดได้ว่า งั้นอากิระก็อยู่กะชินยะน่ะสิ โอวว ยอมไม่ได้ .. รีบลุกขึ้นไป จะไปเอาตัวอากิระคืนมา ไม่ยอมยกให้ใครหรอก ร่างสวยๆนั้นต้องเป็นของชั้นคนเดียว!!

แต่ .. เคตะดึงแขนฮิโระไว้แล้วกระชากให้นอนลงอย่างเดิม .. เขาตกใจมาก เคตะมันไปเอาเรี่ยวแรงมากจากไหน - -" อ้าว ก็เล่น sm กะพี่ชินทุกวัน แรงต้องเยอะขึ้นเป็นธรรมดา (เกี่ยวไหมวะอีปิง)

เคตะขึ้นคร่อมฮิโรกิ ประกบปากแลกจูบ สอดลิ้นตวัดอยู่ภายใน ลิ้มรสหวานๆของกันและกัน .. ฮิโรกิพยายามขัดขืน แต่ก็ไม่สำเร็จ ร่างบางเริ่มไซร้ซอกคออีกครั้ง และลงไปจัดการที่ส่วนล่างทันที

*หมายเหตุ .. ถึงตอนนี้ให้คิดสภาพอยู่ในท่า 69 นะคะ - -" (ถ้าไม่รุ้จัก หลังไมค์ถามมาได้ค่ะ 555)

"อือ~ อย่านะเคตะ!~" ถึงปากจะบอกว่าห้าม แต่เสียงที่ร้องครางออกมานั้นฟังดูเหมือนว่าพึงพอใจมาก ในใจคิดว่าทำไมเคตะมันเก่งแบบนี้ แต่ก็พยายามดิ้นออกและร้องห้าม จนเคตะรำคาญ เอาไอ้นั่นอุดปากฮิโรกิซะเลย (ไอ้นั่นคืออะไร คิดเอาเอง ^^" บอกแล้วนะว่า 69 อ่ะ กั่กๆ)

---

ตัดมาทางชินยะบ้าง

"อ๊า~ ชินยะ~ ไม่ไหวแล้ว~" อากิระที่กะลังโดนชินยะกระทำที่ส่วนล่างอยู่ ก็ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา ของเหลวสีขาวไหลออกมาอย่างช้าๆ .. หน้าตา xx นั่นทำให้ชินยะพอใจเป็นอย่างมาก
"อากิระ .. นายนี่มันสุดยอดจริงๆ มิน่า..ฮิโระมันถึงหลงหัวปักหัวปำ" ว่าแล้วก็มอบจูบอันร้อนแรงอีกครั้ง อากิระหน้าแดงทันทีที่ได้ยิน

นิ้วเรียวๆ 3 นิ้ว แทรกเข้าสู่ร่างกายของอากิระ .. ร้องขึ้นมาด้วยความเสียวซ่าน เสียงหวานๆนั้นดังระงมไปทั่วห้องดามจังหวะที่ชินยะกระแทก .. ชักปลายนิ้วออก เปลี่ยนเป็นของๆตัวเองแทน กระแทกเข้าไปจนสุด .. อากิระเม้มปากและกอดชินยะไว้แน่น ..ชินยะเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นและรุนแรงมาก ฮิโรกิไม่เคยรุนแรงขนาดนี้มาก่อน กระแทกกันเนิ่นนาน เปลี่ยนท่าบ้าง ไม่ช้า กล้ามเนื้อก็เริ่มบีบรัดเพราะถึงจุดสุดยอด แต่ชินยะยังไม่ปล่อย ยังคงกระแทกต่อไป .. อากิระร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ระบมไปหมดแล้ว

"อา.." จนในที่สุดก็ปลดปล่อยอารมณ์ร้องแรงนั่นเข้าสู่ร่างกายชายเบื้องล่าง .. นอนทับกันด้วยความเหนื่อยอ่อนสักครู่ ลมหายใจหอบแฮ่กๆดังข้นที่ข้างหูอากิระ .. จากนั้นทั้ง 2 ก็หลับเป็นตาย ..

----

กลับมาที่ฮิโรกิ

เคตะเริ่มถอดเสื้อของตัวเองออก และยังคงนั่งทับฮิโรกิไว้เพื่อไม่ให้มันหนื (สรุป..แกโดนเคะน้อยปล้ำใช่มะเนี้ยนังฮิโระ - -") ฮิโระตกใจเล็กๆกับแผลบนตัวเคตะ ซึ่งมันมีเต็มไปทั่วร่างบางๆนั้น ไม่น่าเชื่อว่าทนความเจ็บปวดนั่นได้อย่างไร .. เคตะค่อยๆยกสะโพกของตนเอง ทับลงบนส่วนล่างของฮิโรกิ

"เคตะ.. อา~~"
"อ๊า~ ฮิโรกิ~~"

 ยกสะโพกขึ้นๆลงๆกระแทกเองอย่างช้าๆ เพราะไม่ถนัด .. จนกระทั่ง ฮิโระทนไม่ไหว ช่วยจับสะโพกของเคตะ กระแทกขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว .. และเปลี่ยนท่า จับเคตะกดลงบนเตียง ตัวเองขึ้นคร่อมร่างบาง เริ่มแทรกสิ่งแปลกปลอมนั่นเข้าสู่ร่างกายเคตะอีกครั้ง .. ตอนนี้อารมณ์มันพุ่งพล่าน จะเป็นใครก็ไม่สนแล้ว

"ฮะ..แฮ่ก.. ฮิโรกิ แรงขึ้นอีกสิ~ อ๊า~~"

ฮิโรกิกระแทกตัวเข้าไปแรงๆตามคำขอ เสียงแหลมๆร้องออกมาอย่างพอใจ จนกระทั่ง.. ทั้งคู่ได้ขึ้นสวรรค์พร้อมกัน..

---

4 ชีวิต กับ วีซีดี 1 แผ่น .. จะทำให้เรตติ้งพุ่งขึ้นมาอีกครั้งได้หรือไม่ ..คงต้องขึ้นอยู่กับคุณลูกค้าเอง ว่าจะพอใจสินค้าชิ้นนี้ไหม .. ^^

- จบ -

"เอ้า~ ดื่ม~~~~"

ณ ห้องนั่งเล่น .. 4 หนุ่ม เลี้ยงฉลองกัน เนื่องจาก vcd น้องอากิภาค 15 ในชื่อตอนว่า "น้องอากิยั่วสวาท" ที่เพิ่งออกไปได้ไม่กี่อาทิตย์นั้น ขายได้ทะลุยอด 1 ล้านแผ่น (เว่อร์ไปไหม?) แถมมยังมีผู้คนเรียกร้องวีซีดีภาคต่อไปของเคตะอีกด้วย ซึ่งเคตะนั้นก็ดังไม่แพ้อากิระเหมือนกัน

เมื่อชนแก้วกันเสร็จ ก็กระดกแก้วขึ้น ดื่มน้ำที่อยู่ในนั้นรวดเดียว .. แต่หารู้ไม่ว่า ไอ้น้ำที่อยู่ในแก้วนั้นมันคืออะไร ..

"อึก .. " เคตะหน้าแดงขึ้นมาทันที .. ตามมาติดๆด้วยชินยะ และอากิระ .. น้ำที่ดื่มเข้าไปนั้น .. เป็นโค้กผสมเหล้า ที่ฮิโระทำน่ะสิ

"อ้าว แก้วเดียวก็เมากันแล้วเหรอ.." ฮิโรกิ ยังคงดื่มมันต่อไปโดยไม่สะทกสะท้านสักนิด แต่ไอ้ที่เหลือ 3 คน ด้วยความที่คอแป๊ป(เดียว) ก็เมาหัวทิ่มกันหมด .. จนเกิดเรื่องขึ้น..

"อื้อ~ ชินจาง~" เคตะที่เมาเป็นคนแรก คลานไปหาอากิระ แต่ปากพูดถึงชินยะ ก็ตามันลายไปหมดแล้ว "ชินจาง~ เฆี่ยนผมสิ~~" อารมณ์มาโซกำเริบ ขึ้นคร่อมตัวอากิระ อากิระก็เมาเหมือนกัน คิดว่าเคตะเป็นฮิโรกิ .. ก็บรรจงมอบจูบอันเร่าร้อนใส่เคตะ..

ส่วนทางด้านฮิโรกิ (ที่มีสติอยู่คนเดียว) เห็นเช่นนั้นก็เกิดอาการหวงอากิระขึ้นมาทันที รีบลุกขึ้นไปจับทั้ง 2 คนแยกออก .. แต่ทว่า..

เพียะ!!!! แส้เส้นบางๆนั้นถูกฟาดลงบนหลังของฮิโระ .. ชินยะ ที่เมาไม่ได้สติอีกคน เดินเซๆไปหยิบอุปกรณ์ออกมาฟาดชาวบ้านมั่วซั่ว

"โอ๊ย!!" ฮิโระร้องจ๊ากทันที เลือดไหลออกมาซิบๆ และพยายามวิ่งหนีชินยะที่ยังฟาดแส้ต่อไปไม่หยุด "ไอ้ชิน .. พอได้แล้ว กรูเจ็บ!!"

"อื้อ~ ฮิโระจัง~ เร็วๆสิ~" อากิระที่โดนเคตะทับอยู่ ครางออกมาเมื่อริมฝีปากบางๆนั้นไล้เลียยอดอกของตนเอง .. แต่สัมผัสแบบนี้ .. มันไม่ใช่!!
"กรี๊ดดดดด" อากิระร้องออกมาเสียงดัง เมื่อรู้ว่าผู้ที่กระทำนั้นไม่ใช่ฮิโระ แต่เป็นเคตะ พยายามผลักเคตะออก แต่ .. มันเกาะเหนียวซะยิ่งกว่ากาว - -"

"ชินจาง~ ตีผมเร็วๆสิ~" ยังคงไม่รู้สึกตัว พยายามถอดเสื้อของอากิระออก แต่เขาก็ฝืนไว้ จนกระทั่ง อากิระทนไม่ไหว ถีบเคตะออกไปทันที

"อ๊า~ เอาอีก~" นึกว่าจะสำเร็จ .. แต่เคตะดันติดใจกับลูกถีบนั้น พยายามคลานเข้าไปหาอากิระอีกรอบ แต่อากิระรีบคลานหนี .. ชินยะที่วิ่งไล่ฟาดฮิโระอยู่นั้นก็สะดุดตัวอากิระ ล้มดังโครม .. หึๆ ไม่รอดมือพี่ชินแน่

เพียะ!! แส้เส้นนั้นถูกฟาดลงบนตัวอากิระบ้าง .. อากิระร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที เป็นครั้งแรกที่โดนทำอย่างงี้ .. หลุดจากตัวเคตะแล้วยังต้องมาเจอชินยะอีก .. ชินยะขึ้นทับร่างอากิระ กระชากเสื้อจนขาดวิ่น แล้วพรมจูบไปทั่วร่าง มือทั้ง 2  หยิบเทียบขึ้นมาจุดไฟแล้วหยดมันลงบนร่างขาวเนียนของอากิระ

"โอ๊ย! ร้อน" ร้องเสียงดังน่ากลัว ยิ่งทำให้ชินยะชอบเข้าไปอีก .. ประกบปากลง แหย่ลิ้นเข้าไปตวัดอย่างรวดเร็ว .. และก็ต้องโดนอากิระกัดจนเลือดพุ่ง .. แต่ซาดิสม์แบบนี้ พี่ชินแกยิ่งชอบ .. - -"

เคตะที่คลานเข้ามาใกล้ชินยะและอากิระขึ้นเรื่อยๆ .. ก็ขึ้นทับร่างของชินยะที่ทับอากิระอยู่ (ประมาณว่าซ้อน 3 นะครับ อิๆ) .. ฮิโรกิรีบวิ่งมาจับแยกด้วยความตกใจ .. ดึงเคตะออกจากวง และถีบไอ้ชินออกจากตัวอากิระ .. มือเคตะจับขาของฮิโรกิไว้ ทำให้เขาเสียการทรงตัว ล้มทับลงบนร่างของชินยะทันที .. ชินยะก็ไม่รีรอ .. ปากของทั้งคู่ประกบกันอย่างรวดเร็ว ในมือชินยะก็ถือเทียนอยู่ จับมันหยดลงบนแผ่นหลังของฮิโรกิ ..

"อือ.. ฮือๆ ฮิโระนอกใจผม " อากิระลุกขึ้นมามองเขาทั้ง 2 คน สมองที่ไม่ยอมวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิด พาคิดไปเองต่างๆนาๆ และก็นั่งร้องไห้ทันที

"โอ๊ย!! อากิจัง ช่วยที!!" ฮิโระที่ตอนนี้ถูกชินยะจับกดอยู่ ปลายลิ้นของเขาลากเลียไปทั่วแผ่นอก .. โฮๆ สยองสุดๆที่โดนชินยะทำ

"อือ .. ชินจาง~ เฆี่ยนผมสักทีสิ" เคตะลุกขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้จับถูกคน ดึงชินยะออกจากตัวฮิโระ .. แต่ทำไม เคตะไปขึ้นคร่อมฮิโรกิล่ะ? โธ่ ตายังลายไม่หาย เห็นฮิโระเป็นชินยะอีก .. จับมือของฮิโระขึ้นมา แล้วสอดมันเข้าไปใส่กางกางนอนตัวจิ๋วนั้น ฮิโระก็รีบชักมือออกแล้วผลักเคะน้อยกระเด็นทันที

"ฮือๆ ฮิโระ..มีอะไรกับคนอื่น ฮือๆ" อากิระยังคงนั่งร้องไห้คร่ำครวญ .. ฮิโระที่เป็นอิสระแล้ว ก็รีบวิ่งไปหาทันที ตบหน้าอากิระแรงๆเพื่อเรียกสติ .. แต่..

"เง้ย ไอ้ชิน มาตบเค้าทำมาย~" อากิระหลับตาร้องไห้ และคิดว่าโดนชินยะทำร้ายอีก ก็เตะผ่าหมากฮิโระทันที .. (จะสูญพันธุ์ไหมเนี้ยแก)

"อ๊ากกกกกก!!!!!" ลงไปนอนกองกะพื้น มือกุมตรงนั้น สีหน้าเจ็บปวดสุดๆ พลางคิดในใจว่ากรูไม่น่าเอาเหล้าให้พวกมันแด๊กส์เลย

ค่ำคืนอันแสนวุ่นวาย ก็ยังคงดำเนินต่อไป ...

- จบ -

วันเวลาผ่านไปแล้ว 1 ปีเศษๆ .. นับตั้งแต่อากิระมาอยู่กับพวกฮิโรกิอย่างถาวร .. วีซีดีแผ่นแล้วแผ่นเล่าค่อยๆทยอยออกมาอย่างไม่ขาดสาย รวมๆแล้วก็ประมาณ 14 ภาคได้ ซึ่งยังไม่นับรวมกับซีดีของเคตะอีก ...

ตอนนี้อากิระเป็นที่โด่งดังมากในวงการใต้ดิน ด้วยความสวยเซ็กซี่ของเขา ที่ขนาด Hirosue Nao ดารา av ชื่อดัง ยังต้องตกกระป๋องไปเลย ..และยังบวกกับความหล่อเท่ห์ของฮิโรกิ ...ทำให้ผู้คนติดใจกับลีลาหวาดเสียวของทั้ง 2 คน ..

ณ ห้องนอนของทั้งคู่

อากิระที่กำลังนอนดูโทรทัศน์อยู่บนเตียง .. ฮิโรกินั้นก็อาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ .. เมื่อเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ชายหนุ่มรูปร่างดูสมส่วน กล้ามเนื้อที่เป็นมัดๆอยู่ภายใต้เสื้อคลุมสีขาว ช่างดูเซ็กซี่เสียเหลือเกิน .. เส้นผมที่เปียกๆนั้นก็ยิ่งทวีความ x ขึ้นไปอีก.. อากิระมองตามอย่างไม่ละสายตา ในขณะที่ฮิโรกิเดินมายังโต๊ะกระจก ที่ตั้งอยู่ข้างๆทีวี .. ถึงแม้จะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว แต่ร่างกายนั้นก็ยังคงทำให้ใจเต้นระรัวอยู่ทุกๆวัน ..

"หึ .. มองอะไรอากิจัง..." พูดขึ้นโดนไม่หันไป.. ดวงตาสีดำสนิทนั้นมองเข้าไปในกระจกที่สะท้อนร่างสีขาวนวล มุมปากอมยิ้มเล็กๆ ... ร่างบางๆนั้นดูเย้ายวนขึ้นทุกวันๆ เป็นเพราะฮิโรกิหรือเปล่าก็มิอาจรู้ได้ ..
อากิระที่ตกอยู่ในภวังค์ก็สะดุ้งทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น หน้าแดงระเรื่อขึ้นด้วยความอาย ฮิโระต้องรู้แน่ๆเลยว่าเรามองเขาอยู่
"มีอารมณ์เหรอ.." พาร่างล่ำๆนั้น ตรงมาที่เตียงนอนอันแสนนุ่ม และเข้าประชิดตัวอากิระอย่างรวดเร็วและกระซิบข้างๆหู ปลายลิ้นแหย่ขึ้นไปในรูหูขาวๆนั้น
"อือ~~" ร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และด้วยเทคนิคลีลารักของฮิโรกิ ที่ทำให้อากิระหลงมาจนบัดนี้ ไม่เคยทำให้เขาเบื่อเลยสักนิด .. วงแขนขาวๆนั้นโอบรอบคอคนตรงหน้า ..

.. แต่ .. เกิดอะไรขึ้นกับฮิโรกิ!! เขาลุกออกจากตัวอากิระและนอนลงข้างๆ อากิระงงเป็นอย่างมาก หรือฮิโระไม่มีอารมณ์! คงเบื่อเขาแล้วแน่ๆเลย
"ยั่วชั้นสิ..." พูดขึ้นกับอากิระที่นั่งทำหน้างงๆอยู่ข้างๆ มือลูบไล้แก้มแดงๆนั้นเบาๆ
"อะ..อะไรนะ!!" พูดด้วยความตกใจ .. ยั่วเนี้ยนะ! ทำเป็นซะที่ไหนล่ะ
"ถ้ามีอารมณ์ก็ทำเองเลยสิอากิจัง .. " สายตาดูเจ้าเล่ห์ ตั้งใจจะแกล้งอากิระนี่เอง "ผมทำเองอยู่ทุกวัน เบื่อแล้วล่ะ..."
"ทะ..ทำยังไงอ่ะ.." ก้มหน้าพูดอย่างอายๆ หน้าแดงหนักเข้าไปอีก เพราะปกติฮิโรกิเป็นคนทำเองมาโดยตลอด ..
"ก็ถอดเสื้อผ้าสิ.."
"ต..แต่ .. ผะ..ผมอาย" ได้ยินเช่นนั้น ก็เริ่มสั่นๆ อายจริงๆนะเนี้ย
"อายทำไม .. สวยขนาดนี้.. เร็วๆสิ..ทำให้ชั้นพอใจหน่อย..."
"อืม.." ว่าแล้วก็ลุกขึ้น .. มือที่กำลังปลดกระดุมชุดนอนนั้นสั่นริกๆ ค่อยๆปลดมันออกทีละเม็ด ทีละเม็ด และถอดออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและรอยดูดสีแดงๆหลายรอย

.. "กางเกงล่ะ.." ฮิโรกิ ที่ตอนนี้หยิบกล้องถ่ายวีดีโอตัวเล็กขึ้นมาถ่ายร่างกายนั้น ตามองบนจอที่ฉายอยู่บนกล้องและพูดขึ้นเมื่อเห็นอากิระยืนนิ่งและดูแข็งๆ

มือเล็กเรียวนั้น ค่อยๆเลื่อนกางเกงนอนออกจากส่วนร่าง .. ร่างบางนั้นยืนเปลือย เอามือปิดส่วนสำคัญและก้มหน้าก้มตา ตัวบิดไปมาเหมือนทำอะไรไม่ถูก .. อายสุดๆ เพราะสายตาของฮิโระจ้องเขาไม่กระพริบ ไม่สามารถละได้เลย หุ่นแบบนี้ .. น่าหลงไหลยิ่งนัก ..

"มานี่.." ฮิโระเรียกเขาเข้าไป มือวางกล้องที่เซ็ตไว้ที่มุมเหมาะๆ แต่ตานั้นยังคงมองอย่างกระหาย .. อากิระเดินเข้ามาหาอย่างว่าง่าย และนั่งบนตักของฮิโระอย่างเก้ๆกังๆ

"จูบสิ.."

สั่งร่างบางๆนั้นให้ทำ .. และก็ทำตาม ประกบปากสวยๆนั้นลง .. แค่ประกบเท่านั้น หลับตาปี๋.. ฮิโระหน้าหงิกทันที ไม่ได้ดั่งใจจริงๆ -"-
"ใช้ลิ้นด้วย..." สั่งอีกครั้ง .. อากิระเห็นฮิโระไม่ค่อยพอใจ ก็รีบทำทันที กลัวว่าเขาจะเบื่อ .. ประกบปากอีกครั้ง แหย่ลิ้นสากๆเข้าไป ตวัดอย่างช้าๆเพราะทำไม่ค่อยจะเป็น จนฮิโรกิต้องช่วย ฟาดฟันอยู่ข้างในกันเนิ่นนาน
"อืม..ฮ..แฮ่ก.." ถอนปากออกจากกัน อากิระหอบเล็กน้อยเพราะหายใจไม่ทัน .. ตอนนี้อารมณ์มันพุ่งพล่านไปทั่วร่าง ทำเองต่อทันที ทำแบบที่ฮิโรกิเคยทำกับเขา .. ไซร้คอ .. เรื่อยลงไปที่แผงอกที่ดูกำยำนั้น.. ปลายลิ้นเลียมั่วซั่วไปทั่ว ทำให้ฮิโรกิขำออกมากับท่าทางของเขา ..

อากิระหน้าเสีย เมื่อเห็นว่าฮิโระหัวเราะเขา .. ทำหน้าโกรธๆ แต่มันดันทำให้ดูเซ็กซี่เข้าไปอีก .. เริ่มลากปลายลิ้นลงไปส่วนล่างทันที .. ใช้ปากเล็กๆนั้นอมของสำคัญ .. แกล้งทำอย่างช้าๆ จนฮิโรกิทนไม่ไหว .. จับหัวของอากิระขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว และโยกสะโพกช่วย .. ทั้งดูดทั้งเลีย จนทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำรักออกมา ไหลลงคอของร่างบางๆอย่างรวดเร็ว

"อา..สุดยอดอากิจัง .. อืม.." เคลื่อนตัวขึ้นมาประกบจูบเร่าร้อนอีกครั้ง มือหนาๆจับของๆอากิระบ้าง รีบชักมันขึ้นๆลงๆอย่างรุนแรงและเน้นๆ (- -") เสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง กล้องตัวน้อยๆที่ตั้งอยู่ยังคงจับภาพต่อไปไม่หยุด ..
"อ๊า~~ ไม่ไหวแล้วฮิโระจัง~~" พูดจบ ก็ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาบ้าง ของเหลวพุ่งลงบนตัวของฮิโระและเปื้อนมือเขาด้วย ยกขึ้นมาลิ้มรสด้วยปลายลิ้นอย่างไม่รังเกียจ .. หัวของอากิระซบลงบนไหล่นั่นอย่างเหนื่อยอ่อน หายใจแรงๆ รู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆที่รดลงบนคอ .. อา .. มีความสุขที่สุด ..

ดวงตาเบิกกว้าง ตัวกระตุกขึ้น  ริมฝีปากอ้า ..เสียงกรีดร้องดังขึ้น เมื่อสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้าสู่ร่างการของตัวเอง นิ้วเรียวยาวๆของฮิโระแทงเข้าไปจนสุด จนปรับตัวได้ .. ยกร่างกายตัวเองนั่งทับลงบนส่วนเกินของร่างกายฮิโระ .. ขย่มตัวอย่างเชื่องช้า ขาสั่นไปหมด .. เห็นเช่นนั้น ก็ช่วยจับสะโพก กระแทกมันเข้าๆออกๆ .. ลึกและรุนแรง

"อ๊าาาาาา" กล้ามเนื้อบีบรัดสิ่งๆนั้นแน่น ..แล้วถอนออกเมื่อของเหลวถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง .. ฮิโระลุกขึ้นไปที่ห้องน้ำ และที่ลืมที่จะลากอากิระเข้าไปด้วย .. เปิดฝักบัวและน้ำก็เริ่มชะล้างตัวของทั้งคู่ .. แต่ .. ร่างกายที่เปียกน้ำของอากิระมันช่างปลุกอารมณ์จริงๆ ทำให้ฮิโระเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง

มือของอากิระเกาะที่อ่างล้างหน้า .. หันหลังให้ชายหนุ่ม .. จับขาเรียวสวยยกขึ้นและกระแทกกันอีกครั้ง อย่างเนิ่นนาน ปลายลิ้นเลียแผ่นหลังขาวๆนั้น .. คนหนึ่งหลงไหลร่างกายสวยๆ .. อีกคนหลงไหลลีลารักที่สุดยอดนี้ .. ดีจริงๆที่ได้มาพบกัน

- จบ -

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมา 3 เดือนแล้ว .. วันที่เคตะถูกชินยะ xxx .. เคตะก็หายสาบสูญไปทันที ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์ ลงเรื่องๆนี้อย่างครึกโครม เมื่อวีซีดีอื้อฉาวอีกแผ่นหลุดรอดออกมาอยู่ในมือหมู่ชนทั่วประเทศ

- หนุ่ม SM วัย 17 .. มอมตำรวจ - .. ซึ่งภายในนั้นปรากฏเรื่องในวันนั้น .. วันที่เคตะลืมไม่ลงกับความประมาทของเขา จนทำให้ชีวิตพังทลาย

"เหอะๆ ยังลงข่าวกันอีกเหรอเนี้ย" ชินยะ ผู้ก่อเหตุ ดูโทรทัศน์อยู่ในห้องๆหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นรังลับของพวกเขาเลยก็ว่าได้ .. โดยมี .. เคตะนั่งทำหน้าหงุดหงิดอยู่ข้างๆ .. ไม่ได้หายสาบสูญไปไหนหรอก .. แต่ไม่กล้าบากหน้ากลับไปน่ะสิ ชีวิตตำรวจมาดเข้มนี้พังทลายไปอย่างรวดเร็ว จึงต้องจำใจอยู่ที่นี่ .. อยู่กับไอ้คนที่มันทำให้ชีวิตของตนเองหมดอนาคต!!

ทุกๆวันที่เคตะอยู่ที่นี่ .. เขาโดนชินยะเล่น sm กับเขาทุกวัน ภายใต้เสื้อผ้าที่ใส่นั้น มีรอยแผลเป็นแนวยาวๆที่เกิดจากแส้เส้นบาง และรอยแผลพุพองที่เกิดจากหยดน้ำตาเทียน รอยช้ำเลือดช้ำหนองนี้มีอยู่ทั่วร่างกาย .. ต้องทนให้ชินยะทำตามใจ เพราะโดนขู่ว่าจะบอกพวกนักข่าวว่าเคตะอยู่ที่นี่ .. แค่นี้ก็อับอายจะแย่อยู่แล้ว -"-

"ทำไมแกต้องเอาแผ่นซีดีนั้นไปขายด้วยนะ" พูดคำถามเดิมๆ วันละ 10 รอบ และก็ได้รับแต่คำตอบเดิม
"ก็บอกแล้วไงว่านี่มันอาชีพของฉันนะ! อยากอดตายรึไงห๊ะ!!"

แคว่ก!!! ว่าแล้วก็ฉีกเสื้อเคตะทันที เสื้อสีขาวตัวบางๆนั้นขาดหวิ่นตามแรงของหุ่มผิวคล้ำ .. ปลายลิ้นเลียร่องรอยแผลบนร่างกายเบาๆ .. ชายตัวน้อยร้องครางเพราะเจ็บแผลที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานนั้น .. และแผลใหม่ก็เกิดขึ้นตามมาติดๆ

เพี๊ยะ! เสียงแส้เส้นเล็กๆนี้ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า .. เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่ว จนมันเล็ดลอดออกไปถึงห้องข้างๆ .. ห้องของอากิระและฮิโรกิ

"ไอ้ชินมันเริ่มอีกแล้วสิ.." ฮิโรกิพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องของเคตะ
"เคจังจะเป็นไงมั่งนะ.." อากิระพูดด้วยความเป็นห่วง "โดนแบบนั้นทุกวันเลย น่าสงสารจัง"
"อยากโดนบ้างไหมล่ะ อากิจัง~" ซุกไซร้ซอกหูเบาๆและกระซิบข้างๆ
"อ๊า~ รักฮิโระจังที่สุดเลย~"

5 วันต่อมา ...
หงุดหงิดจัง .. ทำไมนะ .. ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร .. หงุดหงิดสุดๆ .. เพราะชินยะ .. ไม่ยอมทำแบบนั้นกับเรารึเปล่านะ?

5 วันแล้ว ที่ชินยะตีตัวออกห่างจากเคตะ ..ไม่ยุ่งด้วย .. ไม่ sm .. ไม่มีเซ็กส์ด้วยกัน .. เกิดอะไรขึ้นกับเขา 2 คน

"เฮ้ย..ไอ้ชิน..แกเบื่อเคตะแล้วเหรอ" ฮิโรกิแอบลากชินยะมากระซิบถามเมื่อเห็นท่าทางแปลกๆของทั้งคู่
"เปล่านิ .. แค่จะรอให้แผลเคตะหายก่อนน่ะ" ที่แท้ก็เป็นห่วงเคตะ ถึงจะชอบรุนแรงกับน้องแก แต่ก็มีความรู้สึกดีๆให้ด้วยเหมือนกัน ..

"เคจัง~ เป็นไรไปอ่ะ~" เมื่ออากิระเห็น(อดีต)ผู้หมวดตัวน้อยๆท่าทางแปลกๆลุกลี้ลุกลน .. ก็ถามขึ้น
"ทำไมเหรอ?" ตกใจนิดๆ ที่อากิระดูออกด้วยว่าเขากำลังหงุดหงิดอย่างไม่ทราบสาเหตุ
"ทะเลาะกับชินยะเหรอ เห็นไม่พูดกันเลย"
"เปล่าสักหน่อย ฉันไปนอนละ" ตัดบทเดินเข้าห้องนอนไปซะเฉยๆ ..

"อ้าว ยังไม่นอนเหรอเคตะ" ชินยะเดินเข้ามาในห้องนอนนี้ เห็นเคตะนั่งอยู่บนเตียง .. ท่าทางดูเซ็กซี่ๆไงไม่รู้ แต่ก็ต้องอดใจไว้ รอให้แผลเจ้านี่หายก่อนดีกว่า
"ฉันจะนอนละ ราตรีสวัสดิ์.."
"อ้าว .. ชะ..ชิน..ยะ"
"คร่อก~"
หน้าหงิกสุดๆ ตลอด 5 วันที่ผ่านมา .. พอหัวถึงหมอน ชินยะก็หลับทันที ปล่อยให้เคตะนั่งหงุดหงิดอยู่คนเดียว

วันต่อมา ... ยังคงเป็นเช่นเคย .. ชินยะยังคงไม่แตะต้องเคตะแม้แต่ปลายผม ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในตัวเคตะมันก็ระเบิดออกมาทันทีในคืนของอีกวันหนึ่ง ..

"ชินยะ .. เป็นอะไรไป .." เคตะ...ที่อดีตนั้นเป็นตำรวจหนุ่มมาดเข้ม แต่บัดนี้ .. กลายเป็นหนุ่มน้อยเซ็กซี่ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ >.< สายตาหยาดเยิ้มนั้น ทำให้ชินยะสะดุ้งขึ้นมาทันที .. อย่า .. อย่าทำสายตาแบบนี้ใส่ฉัน!!

"ชินยะ .. เฆี่ยนผมสิ~" เสียงหวานๆดังขึ้นที่ข้างๆหูเบาๆ ฟังดูเซ็กซี่ ..เคตะคลานขึ้นมานั่งบนตักของชินยะ ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ข้างในมันร้อนลุ่มไปหมด.. ปลายลิ้นเล็กๆนั้นไล้เลียติ่งหูของหนุ่มผิวคล้ำ แผ่นอกของทั้ง 2 แนบชิดติดกัน ถูเสียดสีกันอย่างโหยหา .. ทำให้ชินยะตกใจกับอาการแปลกๆของเคตะเป็นอย่างมาก

"เคตะ!! นายเป็นอะไรไป!!" เขย่าตัวอย่างแรง แต่ก็ไม่ได้ผล เคตะยังเป็นเหมือนเดิม
"ชินยะ .. ตีผมสิ~ ทำร้ายผมสิ~" ริมฝีปากชมพูๆนั้น ประกบลงกับฝ่ายตรงข้าม สอดแทรกลิ้นเข้าไปตวัดอย่างรวดเร็วและเร่าร้อน
"อืม~ .. เคตะ.."

พลั่ก!!! ผลักร่างตัวน้อยๆลงบนเตียง .. ชินยะเปลี่ยนเข้าสู่โหมดหื่น sm .. เคตะเล่นยั่วกันซะขนาดนี้ มีหรือพี่ชินจะทนไหว (ฉันก็ทนไม่ไหวค่า >///<) ลุกขึ้นไปหยิบอุปกรณ์ต่างๆนาๆออกมา

"ฟาดลงมาสิชินยะ!" เห็นชินยะถือแส้เส้นเดิม แต่ไม่ฟาดลงมาบนตัวของตนเองก็เกิดอาการไม่พอใจ ... อยากให้ทำ .. เร็วๆสิ แต่ชินยะก็ยืนนิ่ง เข้าใจแล้วว่า เคตะเป็นอะไร ..

คุณรู้จัก "มาโซคิสม์ (Masocism)" รึป่าว? .. มันเป็นอาการทางจิตชนิดหนึ่ง .. ผู้ที่มีอาการนี้จะรู้สึกมีความสุขเมื่อรู้สึกเจ็บปวด และชอบให้ผู้อื่นทำร้ายร่างกายตนเอง ซึ่งมันตรงข้ามกับอาการ "ซาดิสม์ (Sadism)" นั่นเอง .. ใช่แล้ว .. อาการนี้ มันได้เกิดขึ้นกับเคตะ หลังจากที่โดนชินยะทำร้ายมาเป็นเวลา 3 เดือนติดๆกัน ..

"เร็วๆสิ!!" คลานไปหาชินยะที่ยืนอยู่อีกครั้ง .. แต่ชินยะเดินหนี หึๆ อยากแกล้งเจ้านี่มั่ง เป็นแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ (ตรงไหนวะเนี้ย)
"ชินยะ..ฮือๆ" เคตะเริ่มร้องไห้ .. ทนไม่ไหวแล้วนะ

"อยากให้ฉันเฆี่ยนเหรอเคตะ.." เห็นเช่นนั้นก็รีบเดินเข้ามา มือเชยคางขาวๆนั้นขึ้นมาและพูดใส่ หน้าแทบจะชิดกัน
"พูดสิ..ว่าต้องการ"

"ฉันต้องการชินยะ..~" เคตะตอบด้วยหน้าตาเอ็กซ์ๆ

เพียะ!! ได้รับคำตอบก็จัดให้ทันที แส้สีดำถูกฟาดลงบนแผ่นหลังขาวๆนั้น เลือดสีแดงไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ

"อ๊าาาา~" เสียงกรีดร้องดังขึ้น .. ฟังดูน่ากลัว แต่สีหน้าของผู้ร้องนั้นกลับดูพอใจเป็นอย่างมาก .. "เอาอีก .. ทำอีกสิ.." น้ำเสียงบ่งบอกให้รู้เลยว่า..อัดอั้นมานาน

แส้เส้นนั้นถูกฟาดลงบนตัวเคตะหลายแนว จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นหยดเทียน หลายหยด .. น่าตกใจที่ร่างตัวน้อยๆนี้ดูมีความสุขกับสิ่งที่ได้รับ ..

ของเล่นชิ้นแล้วชิ้นเล่า ถูกประเคนลงบนร่างกายที่แดงฉาดไปด้วยเลือดและรอยช้ำๆ อย่างไม่หยุดหย่อน .. ชินยะกระแทกส่วนเกินของตนเองเข้าสู่ช่องทางเล็กๆนั้นอย่างรุนแรง และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อเคตะช่วยเร่งจังหวะหนักๆขึ้นไปอีก .. ในมือของชินยะถือสิ่งประหลาดสีดำ และจับมันฟาดลงบนก้นของร่างบางซ้ำๆ จนเกิดเป็นรอยสีแดงจัด .. หยุดอารมณ์ของตนเองไม่ได้ทั้งคู่ .. มีความสุขที่ได้ทำแบบนี้กับผู้อื่น และมีความสุขที่ถูกทำแบบนี้ .. เสียงกรีดร้องยังคงดังระงมไปทั่วทั้งห้อง .. จนกระทั่ง ปลดปล่อยอารมณ์รักร้อนแรงเข้าสู่ร่างกายที่ดูน่ากลัวนั้นอย่างช้าๆ ..

ชีวิตนี้ .. เขาคงขาดชินยะไม่ได้แล้ว ..

- จบก่อนดีกว่า -

วันเวลาผ่านมาแล้ว 1 เดือน .. หลังจากที่อากิระเข้าแจ้งความวันนั้น .. ฟุรุยะ เคตะ .. ตำรวจหนุ่มอายุยังน้อยผู้มากไปด้วยความสามารถ ก็ได้สืบค้นหาตัวการที่ชื่อ นาคาโดอิ ฮิโรกิ และทานิอุจิ ชินยะ มาโดยตลอด

"คางิโมโตะคุง .. ผมได้เบาะแสมาแล้วล่ะว่าไอ้เจ้านั้นมันซ่อนอยู่ที่ไหน" เคตะรายงานผลงานของตนเองให้ผู้เคราะห์ร้าย (รึป่าว?) ฟัง .. ผู้ฟังนั้นก็ทำหน้าตาตกใจเล็กๆ แต่ข้างในนั้นดีใจสุดๆเพราะจะได้พบฮิโระซังแล้ว "แต่เราคงต้องล่อมัน"
"ล่อยังไงอ่ะครับหมวดเคตะ" ถามอย่างสงสัย
"ผมจะเป็นคนล่อพวกมันเอง!" ผู้หมวดตัวน้อยๆพูดด้วยความมั่นใจ

------------------------------------------

"มั่นใจแล้วเหรอเคตะ"
"อื้อ~ ผมจะจับมันให้ได้ครับสารวัตร!!!"
"งั้นก็โอเค เราจะคอยติดตามเธอ ระวังตัวด้วยล่ะ" (ยังกะจับพวกก่อการร้ายเลยวุ๊ย)

................................
.....................
...........
.....

"น้องครับ .. น้องน่ารักมากๆเลยรู้ตัวเปล่า ไปลองเทสหน้ากล้องกับพี่ไหม?"

มุขเดิมๆ .. ใช้หน้าตาอันหล่อเหลาและดูน่าเชื่อถือนั้นเพื่อให้เหยื่อตายใจ ..  แต่ก็ต้องหลงกลดันเข้ามาทักหมวดเคตะที่แต่งตัวน่ารักสุดริดเพื่อมาล่อแกนั่นแหละ!

"จิงง่ะ~" พูดอย่างตื่นเต้นและตีบทแตกมากๆ "ผมอยากเป็นดารามาตั้งนานแล้วครับ~"
"อื้ม~ นี่เบอร์พี่นะ เดี๋ยวพี่นัดวันอีกที"
"ไชโย~ จะได้เป็นดาราแล้ว ลัลล้า~" รีบรับนามบัตรนั้นมาและวิ่งกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ชายหนุ่มผู้นั้นอมยิ้มเล็กๆ

"มันติดกับเราแล้วครับสารวัตร" พอพ้นจากสายตาของฮิโรกิก็รีบรายงานความคีบหน้าทันที

.....
...........
.....................
................................

"โห~ ที่นี่เหรอครับฮิโระซัง~" เคตะที่ถูกฮิโรกินัดมาที่โรมแรมแห่งหนึ่ง ในใจก็รู้แล้วว่าต้องระวังตัวมากแค่ไหน แต่ก็ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว "ผมต้องทำยังไงมั่งฮะ ตื่นเต้นจัง~"
"อืม .. มาเหนื่อยๆดื่มน้ำก่อนสิ!" ส่งน้ำโค้กให้เคตะ ในนั้นมียานอนหลับผสมไว้อยู่ แต่มีเหรอว่าเคตะจะไม่รู้ จึงรีบเปลื่ยนเรื่องทันที
"รีบๆเถอะครับฮิโระซัง ผมตื่นเต้นจะแย่แล้ว กินอะไรไม่ลงหรอกฮะ .. แล้วพวกทีมงานล่ะครับ~" แกล้งถาม เพื่อจะได้จับได้ทั้งแก็งค์ และจะได้ส่งสัญญาณให้พวกกองกำลังเข้าจับทันที
"เดี๋ยวก็มาน่ะ ใจเย็นๆ" ตอบอย่างสบายๆ
"อื้ม~" เห็นเช่นนั้นก็นั่งลงบนโซฟาตัวเล็กๆนั้น แต่ .. ฉึก! เข็มตัวเล็กๆที่แทงขึ้นมาจากเบาะนั้นแทงเข้าสู่ภายในร่างกายของเคตะโดยที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดเดียว ฤทธิ์ยาสลบรุนแรงนั้นเริ่มทำงานขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เคตะหลับไปในทันที

"หึ! นึกว่าฉันไม่รู้เหรอว่าแกเป็นตำรวจน่ะ!!" พูดใส่ร่างไร้สตินั้นอย่างสะใจ

เวลาผ่านไป 30 นาที ..

"อือ.. เฮ้ย!!!!!!!!" เคตะรู้สึกตัวขึ้น พบว่าตัวเองนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนึง ถูกล็อกมือล็อกขา และ..ร่างเปลือย!!! ไม่เพียงแค่นั้น ยังพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องเดิมที่อยู่ในตอนแรกด้วย .. ก็เพราะฮิโรกินั้นแอบใช้ทางลับเปลี่ยนห้องน่ะสิ (โรงแรมบ้าไรมีทางลับวะ - -" อ๋อ มันเป็นฟิคค่ะ ก๊ากก)

กึก กึกๆๆ เสียงดิ้นและพยายามจะดึงมือให้หลุดจากตัวล็อคนั้นดังขึ้น .. มองเห็นเสื้อผ้าของตนเองถูกกองอยู่ที่พื้นห้องอีกด้านนึง ซึ่งภายในนั้นมันมีเครื่องส่งวิทยุเล็กๆที่จะต้องส่งสัญญาณให้ฝ่ายกองกำลังเสริมอยู่ ..

"กะ..แก!!" เห็นฮิโรกิเดินออกมาจากห้องน้ำ "ปล่อยชั้นนะ!!"
"โอ๊ะ~ ตื่นแล้วเหรอครับ ผู้หมวดฟุรุยะ เคตะ~" เดินเข้ามาใกล้และพูดเอื่อยๆใส่หน้า ทำให้อีกฝ่ายหน้าเสียขึ้นมาทันที ไม่น่าเลินเล่อเลยเรา

เริ่มทำการซุกไซร้ซอกคอสวยๆนั้น .. เคตะสะดุ้งทันที และสะบัดคอหนี แต่ทำได้ซะที่ไหนเล่า จึงได้แต่ด่าทอด้วยคำรุนแรงใส่ฮิโรกิ

"เฮ้ย .. ฮิโระ!!" เสียงเข้มๆของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้น .. ชินยะนั่นเอง "คนนี้ข้าขอว่ะ!"
"เหอะๆ ก็ด๊ะ! เห็นแกไม่เคยขอเลยนี่หว่า.. ชอบสไตล์ผู้หมวดเหรอไอ้ชิน ฮ่าๆ" แซวเพื่อนเล่นๆอย่างสนุกสนาน
"เออ เห็นแล้วมันน่า..?..นัก" ว่าแล้วก็ส่งกล้องในมือให้ฮิโรกิ .. รู้หน้าที่กันโดยไม่ต้องพูด ชินยะถอดเสื้อตัวใหญ่นั้นออก และเดินเข้าหาเคตะทันที

"หน้าตาใม่ให้เลยนะว่าเป็นตำรวจ.." จมูกคลอเคลียแก้มใสๆนั้นอย่างเบาๆ แก้มนิ่มๆนั้นเริ่มแดงระเรื่อด้วยความโกรธทันที .. เสียงวี้ๆของกล้องในมือฮิโรกิเริ่มดังขึ้น
"ถุย!! ไอ้พวกเวร! ปล่อยนะ!!" ถมน้ำลายใส่หน้าคนตรงหน้า แต่นั่นน่ะคิดผิดซะแล้วที่ทำลงไปแบบนั้น มันทำให้ชินยะ .. โกรธทันที - -"

"หึ.. ร้ายนักนะ.."

ผัวะ!!! หลังมือสีคล้ำนั้น ดิ่งตรงเข้าสู่ใบหน้าสวยๆของร่างบาง เลือดสีแดงค่อยๆไหลออกมาจากริมฝีปากอวมอิ่ม หน้าหันไปตามแรงของมือคนผู้นั้น แต่เคตะก็ทนไม่ร้องออกมาสักแอะเดียว

"ต้องสั่งสอนซักหน่อย.." พูดจบก็เดินไปเปิดตู้ .. หยิบเครื่องมือต่างๆนาๆออกมาจากตู้ๆนั้น .. ทั้งแส้..ทั้งเทียน .. ทั้ง **** (ซึ่งอีคนแต่งไม่กล้าพูดชื่อ - -")
"เฮ้ย!! อะไรอ่ะ!! ไอ้โรคจิต!!!" เห็นแค่นั้นก็สะดุ้งเฮือก เสียวสันหลังทันที ในหัวพลันคิดแล้วว่าไอ้เวรนี่ SM นี่หว่า!!!!!!!! "ช่วยด้วย!!!!!!!!!!!" ร้องออกมาสุดเสียงทันที

"เก็บเสียงไว้ร้องตอนมีความสุขดีกว่ามั้ง.."

ปากสวยๆประกบลงบนปากสีแดงนั้น .. สอดแทรกลิ้นเข้าไปและตวัดไล้เลียลิ้มรสในนั้น .. และมีสิ่งแปลกๆเล็กๆไหลลงคอเคตะลงไปอย่างง่ายดาย
"โอ๊ย!!" ชินยะร้องและถอนปากออกมาด้วยความเจ็บปวด เคตะกัดลิ้นเขานั้นเอง
"ปล่อยน๊าาาาาาาา!!!!!!! แกเอาอะไรให้ฉันกิน!!!!!!!!!"
"หึๆ อย่างงี้แหละ .. พี่ชอบ .." ก๊ากกกกกก อีชินยะเข้าสู่โหมดหื่นขั้นสูงสุดทันที .. เล่นเอาฮิโรกิที่ยืนถือกล้องอยู่ถึงกับขำขึ้นมาทันที คิดในใจว่าสะบักสะบอมแน่งานนี้!

และไอ้เม็ดๆเล็กๆนั้นก็เป็นยาปลุกอารมณ์ (ไวอาก้าค่ะ อิๆ) เพื่อให้เคตะมีอารมณ์ร่วมกับเขา.. ยาเริ่มค่อยๆออกฤทธิ์ ทำเอาข้างในร่างกายของเคตะร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้ ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

เริ่มซุกไซร้คอขาวๆนั้นอีกครั้ง ลากปลายลิ้นลงมาอย่างรวดเร็วถึงจุดสงวนนั้นทันที .. ขยับมือไปมาอย่างรวดเร็ว
"แฮ่ก..ปะ..ปล่อยนะ .. ยะ..อย่า~" พูดด้วยความยากลำบาก ใจเต้นตุบๆอย่างรุนแรง หายใจหอบติดๆขัดๆ
"อยากให้ปล่อยเหรอ .. ก็ได้.." ว่าแล้วก็ปล่อยมือและออกจากเคตะทันที .. ปล่อยให้ตำรวจตัวน้อยนั้นนั่งหอบแฮ่กๆเพราะฤทธิ์ยาที่ถูกบังคับให้กินไปเมื่อกี้ .. ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะ แต่ร่างกายมันไม่ตรงกับคำพูดเอาซะเลย .. อารมณ์ค้าง.. ต้องการ .. ต้องการอย่างสุดๆ

"ว่าไง .. ต่อดีไหม?" พูดเบาๆที่ข้างหู ลิ้นอันซุกซนนั้นเลียลิ้มรสขี้หูของร่างบาง (อร่อยไหมแก?)
"ออกไป!!!" รวบรวมสติสะตัง ไม่ให้ไอ้ยาบ้าๆเข้าครอบงำจิตใจได้ แต่ .. "อือ.." ร้องออกมาเบาๆเพราะกลัวชินยะจะได้ยิน แต่ด้วยที่ห้องเล็กๆเงียบๆนี้ มีหรือที่อี 2 คนนั้นจะไม่ได้ยิน

"พูดสิ .. ว่าต้องการ" สายตาบาดใจนั้นจ้องลึกลงไปในลูกกะตาเคตะ แทบจะละลายในทันทีจริงๆ
"โอ๊ย ! ไอ้ชิน เร็วๆดิ ข้าถือกล้องจนเมื่อยแล้วนะโว้ย!!" ฮิโระผู้ที่เกิดอาการรำคาญเป็นอย่างมาก เริ่มโวยวายขึ้น..

เพี๊ยะ! แส้เส้นบางๆนั้นถูดฟาดลงบนเนื้อสีขาวอมชมพูนั้น เกิดเป็นรอยแนวยาวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เคตะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด .. ชินยะฟาดแส้นั้นลงอีกครั้งด้วยความหื่นกระหาย .. เลือดไหลซิบๆออกมาจากบาดแผลนั้น

"พูดสิ .. ว่าต้องการฉัน.." แต่เมื่อไม่ได้รับคำตอบนั้นก็หันไปจุดเทียน .. และหยดน้ำตาเทียนนั้นลงบนตัวเคตะทีละหยด..ทีละหยด .. ควาบเจ็บแสบ และปวดแสบปวดร้อน ทำให้เคตะทนไม่ไหว ร้องออกมาอย่างน่ากลัว เหมือนจะขาดใจตายตรงนั้นให้ได้ .. ฮิโรกิเห็นอย่างงั้นก็เกิดความสงสารขึ้นมานิดหน่อย ในใจก็กลัวชินยะเหมือนกัน

"หึ .. ไม่ยอมพูดจริงๆแหะ.."
ก้มหน้าลงที่ส่วนล่างของเคตะ เริ่มจัดการกับสิ่งๆนั้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง.. ทั้งดูดทั้งเลีย .. เคตะที่พยายามกัดริมฝีปากไว้ไม่ให้เสียงร้องครางดังรอดออกมา น้ำตาไหลอาบแก้มนั้นอย่างน่าสงสาร .. จนกระทั่งของเหลวขุ่นๆนั้นไหลออกมาอย่างรวดเร็ว .. ทำให้ชินยะยิ้มอย่างพอใจกับผลงานของตนเอง (โรคจิตมากๆว่ะ) แต่...

"ทำไมไม่ส่งเสียงล่ะ" พูดถามเคตะอย่างฉุนๆ ไม่ร้องออกมามันเหมือนดูถูกชินยะอย่างสุดๆ .. หันไปหยิบของเล่น ระบบสั่นได้ .. แทงเข้าสู่ร่างกายเคตะเข้าไปทันทีโดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัวเลยสักนิด .. เสียงกรีดร้องดังขึ้นลั่นห้อง .. เลือดค่อยๆไหลออกมาจากจุดๆนั้น .. ปรับระดับสั่นให้ถึงสุดและจับมันเข้าๆออกๆที่ร่างบางๆนั้นอย่างเร็วและรุนแรงขึ้นทุกขณะ .. เจ็บไปหมด แต่เพราะฤทธิ์ยานั้นมันก็ช่วยให้เคตะเจ็บน้อยลงได้
"พอเถอะ.." พูดขอร้อง แต่สีหน้านั้นพอใจกับสิ่งที่โดนกระทำมาก "พอ..อ๊า~~~~~" เสียงหวานๆร้องออกมาสุดเสียง ไม่สามารถกลั้นเสียงนั้นได้แล้ว ความรู้สึกวิ้วๆตื้อๆอยู่ภายในหัว เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ก็ไม่ปาน

...................................
.........................
..............
.......

"สารวัตรครับ นี่มันจะ 1 ชั่วโมงแล้วนะครับ!" ตำรวจนายหนึ่งพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง
"อืม .. งั้นบุกเข้าไปเลย" ผู้สั่งก็ห่วงไม่แพ้กัน รีบสั่งให้ลูกน้องเริ่มทำงานทันที

ปัง!! เสียงกระแทกประตูบานเล็กๆนั้นดังขึ้น แต่ก็ต้องพบว่า .. ภายในนั้นว่างเปล่า ..

"รีบหาให้ทั่วโรงแรม!!!!!!!!!!" สั่งด้วยเสียงเฉียบขาด คิดขออย่าให้เคตะเป็นะไรไปเลย

.......
..............
.........................
...................................

"อ๊ะ! อา..ไอ้สาวเลว ชั้นจะฆ่าแก!! อ๊า~" หนุ่มน้อยร้องออกมาอย่างโกรธแค้น แต่ใบหน้านั้นดูพึงพอใจกับสิ่งที่ได้รับเป็นอย่างมาก .. ชินยะกระแทกร่างกายของตนเองให้แรงขึ้นทุกจังหวะ ..ทำอยู่อย่างงี้เนิ่นนาน ..  จนกระทั่ง ปลดปล่อยอารมณ์ร้อนรุ่มที่อัดแน่นอยู่ภายในออกมาทั้งคู่ .. แต่ฤทธิ์ยาในตัวเคตะนั้นยังไม่หมด จึงต่ออีกรอบ - -" จนหมดแรงและสลบไป

"เหนื่อยชะมัด.." ลุกออกจากตัวเคตะและเดินเข้าห้องน้ำ .. กล้องตัวใหญ่หยุดทำการถ่ายทำ ฮิโรกิเดินเข้าไปดูสภาพคนตรงหน้านิดหน่อย และ..

------------------------------

"นี่! คางิโมโตะ! มาที่นี่ทำไมน่ะ" สารวัตรเห็นอากิระวิ่งเข้ามาในโรงแรมแห่งนี้ก็ตกใจทันที กลัวจะเกิดอะไรขึ้นอีก
"เป็นไงมั่งครับ!! เขาอยู่ที่นี่ใช่ไหม"
"อืม เฮ้ย! จะไปไหนน่ะ!" รีบวิ่งตามอากิระที่วิ่งเข้าไปในลิฟท์ แต่ไม่ทันซะแล้ว

จะได้เจอฮิโระซังไหมนะ แล้วเราจะหาเขายังไงเนี้ย โรงแรมก็มีตั้งหลายห้อง

ติ๊ง! อากิระขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของโรมแรม .. ประตูลิฟท์เปิดออก .. เดินวนไปวนมาอย่างไร้จุดหมายหลายรอบ

"อุ๊บส์!!" เดินผ่านหน้าห้องๆหนึ่ง ที่มีประตูเล็กๆเก่าๆ ดูเหมือนจะเป็นห้องเก็บของ .. และก็ถูกมือดีปิดปากและลากเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว ล็อคประตูอย่างมิดชิด
"ฮิโระซัง!!!!! ..ทำไม .. ทำไมวีซีดีนั้น .. หมวดเคตะ!!!!!!!!" เหลือบไปเห็นร่างเล็กๆนั้นนอนคาอยู่บนเก้าอีก เห็นแล้วตกใจมากเพราะบนตัวเกิดแผลหลายจุด
"ฮิโระซัง!! ทะ..ทำอะไรน่ะ" รีบถลาไปหาเคตะทันที
"เปล่าซะหน่อย..ไอ้ชินยะตะหากล่ะ" พูดอุบอิบๆคนเดียว
"ไง .. มาหาผมเหรออากิจัง~"
ว่าแล้วก็เดินเข้ามาประชิดร่างสวยๆนั้นทันที .. ผลักลงบนเตียงและซุกไซร้คอนั้นอย่างโหยหา ..
"ไม่! ทำไม..ไหนบอกว่าเก็บไว้ดูคนเดียวไง" พูดโกรธๆ
"แต่ก็ดังเป็นพลุแตกเลยนิอากิจัง~" พูดอย่างขำๆ แต่เมื่อเห็นร่างตัวน้อยๆนี่ไม่ดิ้นออกจากตัวเขาก็เกิดความรู้สึกแปลกใจ
"ติดใจผมเหรอ~" พูดแผ่วเบาที่ข้างหูบางนั้น
"ก็ฮิโระซัง.. เป็นครั้งแรกของผมนะ!" พูดเขินๆ
"หึๆ...งั้นมาอยู่กับฉันนะ .."

"อ้าว .. " ชินยะที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เห็นร่างทั้ง 2 ทับกันอยู่ ด้วยสัญชาตญาณตากล้องมือฉมังก็รีบหยิบขึ้นมาถ่ายทันที (555)

"เฮ้ย! ไอ้ชิน ไม่ต้องถ่ายเว้ย! จัดการกับเจ้านั่นเหอะ!" หันมาด่าและส่งสายตาไปทางเคตะที่ไม่มีวี่แววจะตื่นขึ้นมาเลย

"อ๊า~~" เสียงหวานๆดังขึ้นอีกครั้ง บทรักบทที่ 2 ก็ขอจบลงเพียงแค่นี้ ...

/////////////////

"เฮ้ย .. เคตะอยู่ที่ไหนวะ หายังไงกัน ไอ้พวกไม่มีปัญญา!!!" พวกตำรวจก็ยังหาตัวเคตะไม่เจอกันต่อไป - -" (น้องแกจะตายแล้วคุณเอ๋ย~)

- จบล่ะจ้า -

"น้องครับ สวยจัง สนใจเป็นดาราไหม?"

เรื่องนี้มันคงไม่เกิดขึ้น .. ถ้าผมไม่หลงเชื่อคำพูดของคนๆนั้น ..

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว .. ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทอง หน้าตาคมเข้ม หล่อเหลา และดูน่าเชื่อถือ เข้ามาทักผมแบบนั้น .. แต่ตอนแรกผมไม่สนใจหรอก แต่เขาสิ ตามตื้อผมไม่เลิกเลย ตั้งเกือบ 2 เดือนแน่ะรู้ไหม? จนผมโรคใจอ่อนของมันก็ทำพิษ

วันนั้น .. ผมตกลงยอมไปเทสหน้ากล้องกับเขา .. แต่ก็ต้องรู้ว่า ผมโดนเขาหลอกซะแล้ว ..

"ไงครับอากิจัง~ มาแล้วเหรอ~" คนๆนี้ชื่อ นาคาโดอิ ฮิโรกิ คนที่มาทาบทามผมให้เป็นดารา เขานัดผมมาที่สตูดิโอเล็กๆแห่งหนึ่ง .. แต่ก่อนที่ผมจะรู้นิสัยที่แท้จริงของเขา .. มันก็สายไปเสียแล้ว

ห้องนั้นเป็นห้องเล็กๆ มีเพียงก็เตียงสำหรับนอน 2 คนตั้งอยู่ และมีโต๊ะข้างเตียงตั้งอยู่ข้างๆอีก 2 ตัว ..ผมเริ่มงงนิดๆเมื่อเห็นเช่นนั้น

"อื้อ .. แล้วต้องทำไงมั่งฮะ ฮิโระซัง?" ผมซึ่งไม่รู้อะไรเลย ถามเขาอย่างไม่ได้เอะใจสักนิดเดียว
"ไม่ต้องยังไงหรอก.." ฮิโระซังเดินเข้ามาหาผม และ.. กระชากแขนผมเหวี่ยงลงบนเตียงที่ตั้งอยู่ในห้องนั้นอย่างรุนแรง .. ถอดเสื้อที่ปกปิดร่างกายล่ำสันของเขาออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่น่าหลงไหล .. ไม่สิ .. ร่างกายนี้แหละ ที่มันย่ำยีผม!!

"จะทำอะไรน่ะ!!!" ผมลุกขึ้นมาโวยวายทันทีที่เขาทำแบบนี้ แต่ฮิโรกิก็รีบเข้ามากดผมลงติดกับเตียงอันแสนนุ่มนั่น .. ไม่สิ .. มันเป็นสถานที่ที่ผมถูกย่ำยีตะหาก!!

"เฮ้ย!! ชินยะ เร็วๆเด่ะ!!" เขาตะโกนเรียกใครสักคน .. ที่ผมไม่รู้จัก .. ตอนที่ผมเดินเข้ามาไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ามีชายหนุ่มอีกคนนึงอยู่ภายในห้องนี้ .. เขาลุกขึ้นเดินมาใกล้ๆเตียงใหญ่ตัวนี้ .. พร้อมกล้องตัวใหญ่

ผมรู้แล้วว่าต่อไปผมจะโดนทำอะไรต่อ .. ผมดิ้น ดิ้น ดิ้น และดิ้น แต่ก็ไม่ได้ผล ฮิโระซังแรงเยอะมาก ยิ่งผมดิ้น เขาก็ยิ่งกดล็อคข้อมือผมไว้แน่นยิ่งขึ้น .. ผมจึงตะโกนออกมาสุดเสียง แต่ก็โดนหยุดไว้ด้วยริมฝีปากนุ่มๆของเขา .. จูบอันร้อนแรงที่ผมไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน .. ลิ้นสากๆนุ่มๆนั้นสอดใส่ตวัดไปมาอย่างรุนแรงอยู่ภายใน .. ทำเอาผมเรี่ยวแรงหายไปหมด .. เขายังคงจูบผมอย่างเนิ่นนาน แต่ผมแทบจะขาดใจตายเพราะหายใจไม่ทัน

"ถ่ายดิวะ ไอ้ชิน!!" เขาถอนปากออกจากผมแล้วหันไปพูดกับชายผู้นั้น ที่กำลังยืนเซ็ตกล้องอยู่

มือของฮิโรกิค่อยๆเลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อผมทีละเม็ดๆ ใบหน้าของเขาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวๆของหนุ่มน้อยที่อยู่เบื้องล่างอย่างเมามัน อากิระพยายามดิ้นออกจากตัวเขา .. ใบหน้าคมเข้มนั้นค่อยๆเลื่อนลงมาอย่างช้าๆมาที่ยอดอก จัดการโลมเลียเมล็ดเล็กๆสีชมพู ทำเอาเจ้าของร้องคราญออกมาอย่างเสียวซ่าน .. เล่นอย่างสนุกสนาน โดยไม่สนใจเลยว่าอากิระจะเป็นยังไง .. มือหนาๆค่อยๆเลื่อนลงมาปลดกระดุมกางเกงยืนตัวใหญ่ และดึงออก เผยให้เห็น กกน บ็อกเซอร์สีขาวบริสุทธิ์ แต่มันก็ต้องถูกดึงออกไปจากร่างขาวบางนั้น

"ม..ไม่ .. ฮิโระซัง .. อย่า~ อื้อ~ ช่วยด้วย!!!!" ผมร้องตะโกนขึ้นสุดเสียง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครมาช่วยผมเลยสักนิด
"ร้องไปก็ป่าวประโยชน์น่า" มือของเขาลูบไล้น้องชายผมไปมา (เฮ้ย ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรจิงๆ _/|\_ ) .. "ห้องนี้น่ะ เก็บเสียงนะ"
"อ๊ะ! อา~~" ความเสียวแผ่ซ่านไปทุกอณูร่างกาย ลิ้นสากๆของฮิโรกิค่อยๆลากลงมา เลียวนรอบสะดือ อากิระกระตุกอืดทันที .. เงยหน้ามองและยิ้มอย่างพอใจกับเสียงหวานๆที่ครางออกมา "ชอบใช่ไหมล่ะ อากิจัง"

จากนั้นก็ลากปลายลงมาส่วนล่าง .. ใช้ปากเข้าครอบครองของๆร่างบาง .. เสียงครวญครางนั้นดังระงมไปทั้งห้อง .. กล้องถ่ายวีดีโอตัวใหญ่จับจ้องอยู่ที่ร่างกายของทั้งคู่ โดยการควบคุมของชายผิวสีคล้ำๆ .. ยังคงทำเข้าๆออกๆ จนกระทั่ง ร่างเล็กๆนั้นทนไม่ไหว ปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมา.. ผู้กระทำกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจ และเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาประทับจูบอันร้อนแรงอีกครั้ง

"โอ๊ย!!! อือ~ ฮิโระซัง .. เอาออกไปนะ ผมเจ็บ" อากิระร้องออกมาดังลั่น เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้าสู่ร่างกายเบื้องล่าง .. นิ้วของฮิโรกิ สอดเข้าไปทีละนิ้วอย่างช้าๆ เพื่อให้อากิระได้ปรับตัว..  จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 และถอนออก .. หันไปหยิบสิ่งของประหลาดในลิ้นชักโต๊ะที่เป็นข้างเตียงนั้น เขาเรียกมันว่า "ของเล่น"

ค่อยๆสอดสิ่งแปลกปลอมนั่นเข้าสู่ทางที่ถูกเบิกไว้เมื่อสักครู่ .. เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นอย่างน่ากลัว พยายามดิ้นออกจากสิ่งๆนั้น แต่ทำไม่ได้ เพราะส่วนล่างนั้นเจ็บแสบไปหมดแล้ว

"ฮิโระซัง .. พอเถอะ ผมขอร้อง~" น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มใสๆนั้น .. ร้องขอให้ชายหนุ่มหยุดการกระทำนั้น แต่ก็ไม่ได้ผล ฮิโรกิยังคงสอดสิ่งนั้นเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง .. ร่างขาวนั้นยังคงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด .. และทนไม่ไหว กล้ามเนื้อบีบรัดสิ่งๆนั้นอย่างช้าๆ ..

ฮิโรกิชักสิ่งๆนั้นออกและกระซิบข้างหู
"สุดยอดเลยใช่ไหม อากิจัง~" ลิ้นแฉะๆค่อยๆโลมเลียหูบางๆนั้น .. อากิระขนลุกซู่ไปทั่วร่าง .. ทั้งจั๊กกะจี้และทั้งสยิวกิ้ว รีบหันหัวหลบไปมา และจ้องหน้าหนุ่มที่อยู่บนร่างอย่างเคืองแค้น

..."อย่าจ้องผมด้วยสายตาแบบนั้นสิ .. มันทำให้ผม .. " ว่าแล้วก็ปลดกางเกงของตนเองออก .. และกระแทกของๆตนเองเข้าสู่ร่างกายของเด็กชายหน้าสวยนั้น .. เสียงร้องดังขึ้นอีกครั้ง "มันทำให้ผมเกิดอารมณ์.." พูดต่อที่ข้างๆหูของอากิระอย่างแผ่วเบา

"ร้องดังขึ้นอีกสิ.."

บทรักเริ่มดำเนินขึ้นอีกครั้ง รุนแรงและลึกซึ้ง.. ลีลารักที่ไม่เคยเจอ ครั้งแรกในชีวิตของหนุ่มน้อยบริสุทธิ์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ มาเจอเรื่องราวแบบนี้ เจ็บปวดทั้งร่างกาย เจ็บปวดทั้งจิตใจ .. กล้องตัวใหญนั่นก็ยังไม่หยุดทำการถ่ายทำ จนกระทั้งร่างใหญ่ๆนั้นปลดปล่อยความรู้สึกที่ร้อนแรงนั้นเข้าสู่ร่างกายร่างบาง .. ถอนตัวที่ทับกันอยู่นั้นออก นอนแผ่บนเตียงนุ่มๆนั้นทั้งคู่

........................................
............................
....................
...........
....

....
...........
....................
............................
........................................

"เรื่องมั้นก็เป็นอย่างงี้แหละครับ หมวดเคตะ" อากิระ เล่าเรื่องทั้งหมด.. เมื่อแผ่นวีซีดี ที่ในนั้นมีร่างกายที่เปลือยเปล่าของตนเองบันทึกอยู่ และมันได้แพร่กระจายไปทั่วประเทศ จนเกิดเป็นข่าวใหญ่ .. น้ำตาใสๆนั้นไหลอาบแก้มแดงๆนั้นอีกครั้ง .. อายเป็นอย่างมากที่เกิดเรื่องแบบนี้ .. ทั้งๆที่ฮิโรกิสัญญาแล้วว่าจะเก็บไว้ดูเพียงคนเดียว แต่มันไม่ใช่ เขาไม่รักษาสัญญาที่พูดด้วยปากนั้นแม้แต่นิดเดียว .. ทำไมถึงสารเลวแบบนี้ (งิๆ อย่าโกดคนแต่งนะคะ TT-TT)

"อืม .. " เคตะ .. ตำรวจตัวน้อยที่เก่งกาจไปซะทุกเรื่อง แต่พอได้ฟังเรื่องราวก็ต้องใช้หัวคิดอย่างหนักใจ .. ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงดี เพราะวีซีดีนั้นแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ด้วยน้ำมือของผู้คนเลวๆกลุ่มนึง (เช่นอีคนแต่งเป็นต้น เอิ้กส์) "ผมจะหาตัวนาคาโดอิ ฮิโรกิ และชินยะเพื่อนของเขาให้ได้ ไม่ต้องห่วงนะครับ คางิโมโตะคุง" พูดปลอบใจอย่างอ่อนโยน
"ช่วมผมด้วยนะครับหมวด" สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร และคิดในใจ - ฮิโระซัง เปิดซิงผม กลับมารับผิดชอบหน่อยเถอะ ผมต้องการฮิโระซังนะ - (อ้าว? ยังไงเนี้ยอีเหมียว) ลีลานั้นผมไม่เคยลืมเลย แม้มันจะผ่านไปแล้ว แต่ผมก็ติดใจเทคนิคอันเร่าร้อนของเขาไปซะแล้ว ผมอยากพบเขาจริงๆ (เง้ย ไหงเป็นงั้นวะอากิร๊าา)

-----------------------

เมื่อพูดคุยกับเคตะเสร็จเรียบร้อย .. อากิระก็เดินออกจากโรงพัก .. กลุ่มนักข่าวเป็นนับร้อยที่ต้องการข้อมูลข่าวสุดฮอตนั้น รุมใส่ร่างบางๆนั้นอย่างรวดเร็ว คำถามพรั่งพรูออกมาจากปากพวกเขา แต่ก็ต้องเซ็งเมื่อได้รับคำตอบเดิมๆ

"ผมถูกหลอกครับ.."

- จบ -

"อากิจัง~ อยากเข้าห้องน้ำอ่ะ~"

หลังจากที่ชินยะและเคตะเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยในวันนั้นแต่เขาก็ไม่ได้เล่นให้อากิระฟัง เพราะกลัวจะไปเอาเรื่องกะเทยพวกนั้น (เอิ้กๆ) จึงเงียบไว้ดีกว่า ..และวันนี้เป็นวันอาทิตย์ แทนที่อากิระจะได้อยู่บ้านนอนอย่างสบายใจเฉิบ แต่ก็ต้องโดนชินยะและเคตะเพื่อนตัวดีลากมาที่โรงพยาบาล เพื่อมาเยี่ยมฮิโรกิที่ป่วยหนัก(รึป่าว?)

"ก็ใช้คอมฟอดร้อยเด่ะ" ว่าแล้วก็โยนกระป๋องพลาสติกทรงยาวๆให้ฮิโรกิ (คงรู้จักคอมฟอดร้อยกันนะแต่คนแต่งมันเขียนคำว่าคอมฟอดไม่เป็น - -")
"อากิจัง~ ชินยะกะเคตะอยู่ ผมอายนะ~" ทำเสียงออดอ้อนน้องแมวเป็นการใหญ่ ก็จิงๆนี่นา ปกติก็ใช้คอมฟอดร้อยนั้นแหละ แต่จะให้ฉี่ต่อหน้าเพื่อนมันก็กระไรอยู่ - -"
"งั้นชินยะ แกพามันไปดิ๊!" รีบปัดหน้าที่ให้ชินยะทันที ทำไมตูต้องเป็นคนพามันไปด้วยล่ะ?
"แกก็ทำสิ..มันใช้แกไม่ได้ใช้ชั้นสักกะหน่อย" ตอบหน้าเบ้ๆ ทำให้น้องแมวเราฟิวขาดทันที จะอาละวาดอีกรอบ แต่เคตะก็ต้องหยุดไว้
"เอาน่า..อากิระจัง รุ่นพี่เค้าช่วยนายไว้นะ ตามใจเค้าหน่อยสิ" มาคำนี้อีกแล้ว ช่วยไว้ๆ โอ๊ย ฟังจะเอียนแล้วโว้ยย!!.. แต่ถึงปากจะบ่น มือก็จัดแจงพยุงฮิโรกิที่ขาเป๋ให้ลุกขึ้นจากเตียงมาแล้วส่งไม้คล้ำให้ และค่อยๆพยุงกระดึ๊บๆกันไปเข้าห้องน้ำกันอย่างช้าๆเพราะเดินไม่ถนัดเลย

ณ ห้องน้ำอันแสนคับแคบ ..ฮิโรกิค่อยๆประคองตัวนั่งลงบนชักโครกและส่งไม้คล้ำให้อากิระที่ยืนมองอยู่..
"ผมจะถอดกางเกงแล้วนะอากิจัง~" ฮิโรกิเห็นสายตาของอากิระยังมองเขาอยู่ พูดขึ้นเขินๆ อากิระหน้าแดงพึ่บขึ้นมาทันทีและรีบออกจากห้องน้ำไป .. เกือบได้เห็นของดีแล้วไหมล่ะอากิระจังเอ๋ย .. ผ่านไปแป๊ปนึง ฮิโรกิทำธุระเสร็จก็ตะโกนเรียกอากิระให้มารับตัวเขา (ซึ่งอิคนแต่งก็ไม่รู้ว่าฮิโรกิมันถอดกางเกงยังไง ทั้งที่แขน + ขาหัก - -" เอาเป็นว่าลืมๆมันไปเหอะนะ เอิ้กๆ) อากิระเข้ามาส่งไม้คล้ำให้ฮิโรกิและช่วยพยุงตัวเขาขึ้นมา และเดินออกจากห้องน้ำช้าๆเหมือนเดิม .. ฮิโรกิค่อยๆเดินไป แต่สายตาคมนั้นจับจ้องอยุ่ที่ใบหน้าสวยของอากิระอยู่ตลอดทุกย่างก้าว..
"เจ็บตาจังเลยอากิจัง~" ก่อนที่จะถึงเตียง ฮิโรกิเอ่ยขึ้นเบาๆและกระพริบตาถี่ๆเป็นเชิงให้รู้ว่ากรูเจ็บตาเหลือเกิน
"เป็นไรอีกวะ" หันมามอง และถามห้วนๆ
"ก็อากิจังสวยเตะตาผมนะ~" ต่อมเสี่ยวกะตุก มุขเน่าๆไหลออกมาจากปากชายหนุ่มผู้น่าสงสาร เพราะตอนนี้อากิระปล่อยตัวฮิโรกิและแย่งไม้คล้ำออกมาจากมือฮิโระ ทำให้เขาทรงตัวไม่ได้และล้มลงไปกองกะพื้น (อัคโหดมาก ทำกะคนขาหักได้ - -") ชินยะกับเคตะที่นั่งมองทั้ง 2 อยู่ตกใจกับภาพตรงหน้าและรีบวิ่งมาช่วย แต่ก็ต้องโดนอากิระกันไว้ ทำหน้าโหดๆใส่ทั้งคู่
"ไอ้เวรนี่ต้องปล่อยไว้แบบนี้!!" พูดน้ำเสียงโหดๆ สายตามองไปยังคนบนพื้นเคืองๆ และหัวเราะในใจ โฮะๆ สมน้ำหน้ามัน!! แต่หน้านั้นแดงจนไม่รุ้จะแดงยังไงแล้ว
"อะ..โอ๊ย~" ฮิโรกิร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวด ตัวงอเหมือนทรมาณมาก.. ทั้งหมดตกะใจรีบนั่งลงดูอาการของฮิโรกิ
"กะ..แกเป็นอะไรไอ้เสี่ยว" รีบถามหน้าซีดๆ แต่ล้มแค่นี้จะตายเลยรึไงเนี้ย
"บุหรี่ผมก็ไม่สูบ สุขภาพก็ดูแลดี แต่พอเจออากิจัง~ ...ก็มีอาการโรคหัวใจขึ้นมาเลย~"
"เหวอ..อากิระใจเย็นๆ" ชินยะกับเคตะต้องรีบลากตัวอากิระออกมาจากฮิโรกิอย่างเร็ว ไม่งั้นคงตายคา teen อากิระเป็นแน่แท้ แต่หนุ่มเสี่ยวก็ยังไม่ลดละ ยังนั่งพูดบนพื้นกระตุ้นต่อมโมโหอากิระต่อไป..
"หัวใจของอากิจังคงรั่ว เพราะผมเติมรักเข้าไปเท่าไหร่ก็ไม่เต็มสักที~ แต่พี่ผมบอกว่าหัวใจผมเป็นรูล่ะ~"
"ห๊า! จิงอ่ะรุ่นพี่" เคตะผู้ใสซื่อตาโตถามด้วยความตกใจ
"ก็รูเยิฟ (เลิฟยู - -") ไง~" พูดเขินๆสายตาจับจ้องไปที่อากิระ
"ไอ้เสี่ยวเมิงตายยยยยยยย!!!!!" อากิระพยายามจะดิ้นออกจากตัวที่โดนล็อคไว้ แต่ทุกอย่างก็ต้องสงบ เมื่อคุณหมอสุดหล่อและพยาบาลสุดสวยของโรงพยาบาลที่จะเข้ามาตรวจอาการเดินเข้ามาเห็น ทั้งหมดจึงถูกดุเป็นการใหญ่ .. เมื่อเอาฮิโรกิขึ้นเตียงเสร็จเรียบร้อย คุณหมอก็เริ่มตรวจอีกครั้งโดยมีคุณพยาบาลฮิโรโกะที่เป็นพี่สาวฮิโรกิเป็นคนช่วยถามและจดอาการ
"เป็นยังไงบ้างฮิโรกิ"
"ผมหายใจไม่ค่อยทันเลยอะพี่~" เริ่มบอกอาการตัวเอง ทำหน้าหน้าซีดๆ มอทำหน้างงๆแต่พยาบาลยิ้มกรุ่มกริ่มขึ้นมา
"อันนี้คงเพราะมัวแต่คิดถึงอากิระคุงทุกลมหายใจนะฮิโรกิ" พูดพลางจดอะไรขยุกขยิกเลงบนแผ่นกระดาษ (จดมุขเสี่ยวเหรอวะ - -")
"เจ็บคอด้วยอ่ะพี่~"
"ตรวจออกมาแล้ว ความรักมันค้ำคออยุ่นะ" รับ-ส่งมุขเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย จนหมอทนไม่ไหว ต้องพูดและตรวจอาการเอง
"พรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วนะฮิโรกิคุง" หมอเอ่ยด้วยน้ำเสียงใจดี พูดๆจนเสร็จและเดินออกจากห้องไป.. อากิระดีใจกระโดดโลดเต้นอย่างออกนอกหน้าทันที กรูไม่ต้องมาคอยดูมันที่ รพ แล้วเว้ยยยยย!! และก็รีบจัดแจงเก็บข้าวของให้ฮิโรกิอย่างว่องไว (เค้าให้ออกพรุ่งนี้นะอิอัค ไม่ใช่เดี๋ยวนี้ - -")

"แต่เมื่อก่อนหมอบอกว่าผมเป็นโลหิตจางด้วยนะ~ เพราะเจออากิจังแล้วหัวใจมันเป็นสีชมพู~" (อ้วก -"-)
"จิงๆนะอากิจัง~ ยาเดียวที่จะรักษาได้ ก็มีแค่การได้คุยกะอากิจังเท่านั้นนะ~" ส่งสายตาออดอ้อนไปให้ แต่อากิระก็ไม่สนใจ จัดแจงเก็บข้าวของให้ฮิโรกิ แต่ตัวเองจะรุ้ไหมว่า เพียงแค่ประโยคเน่าๆนั้น หัวใจดวงน้อยๆก็เต้นแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว...
 

หลายอาทิตย์ต่อมา .. ฮิโรกิก็รักษาตัวจนหายดี (หายไวเพราะมันเป็นฟิคคคค) .. การจัดเตรียมงาน รร ที่กำลังจะมาถึงก็ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ และในที่สุด งาน รร อันแสนสนุกก็เริ่มขึ้นสักที..

ปุ๊ง! ปุ๊ง! เสียงพรุหลังจากที่ ผอ. กล่าวปราศรัยเสร็จดังขึ้น นร. ร้องเฮกันอย่างดีใจและเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองกันทันที

ณ ห้อง 1-C ..
ห้องของอากิระ ก็อย่างที่บอกไปว่าทำร้านน้ำชาคอสเพลย์ สาวๆในห้องต่างก็ช่วยกันเย็บชุดคอสเพลย์ขึ้นมาเพื่อให้ผู้ชายได้สวมใส่และคอยเสริฟอาหารให้แก่ลูกค้า.. ส่วนผู้ ญ นั้นก็คอยผลัดเปลี่ยนกันทำอาหาร เพื่อเอาออกมาขาย .. และขณะนี้ผู้ชายทั้งหมดก็ถูกพวกผู้ ญ จับแต่งองค์ทรงเครื่องกันจ้าละหวั่น..
"กรี๊ดดดด เคตะคุงน่าร๊ากกกกก" สาวน้อยคนหนึ่งหลังจากที่แต่งตัว แต่งหน้า ทำผมให้เคตะเสร็จแล้ว ก็แทบเป็นลมกับความน่ารักของเคตะ เสียงกรี๊ดของเด็กสาวทั้งหมดดังขึ้นลั่น เมื่อทุกคนหันมาจับจ้องเคตะกับเป็นตาเดียว ..เคตะที่ถูกจับแต่งเป็นสุโมโมะ (จากเรื่อง Chobits คับ) ถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที ชุดกางเกงสีชมพูหวานทั้งตัว บวกกับโบว์อันใหญ่ยักษ์ที่ผูกอยุ่ข้างหลัง ยิ่งเพิ่มความน่ารักเข้าไปอีก .. ถ้าพี่ชินยะเห็น จะชมเราไหมนะ >///<
"เอ่อ..ต้องถือไอ้นี่ด้วยเหรอ.." เคตะหยิบทัมเบอลินขึ้นมาพลิกซ้ายพลิกขวา ทำให้เกิดเสียงกุ๊งกิ๊งๆ
"ใช่แล้ว~ เคตะคุงต้องคอยเต้นเรียกลูกค้านะ รู้เปล่า" เพื่อนสาวค่อยๆอธิบายไปยิ้มไปเพราะความน่ารักของคนตรงหน้า
"ห๊า ชั้นเนี้ยนะเต้น - -" .. "
"อื้อ~" ยังยืนยันเสียงใส และเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นอีกรอบ คราวนี้ดังมาจากอีกฝั่งของห้อง เคตะรีบวิ่งไปดูสภาพเพื่อนรักทันที .. อากิระในชุดเมดสีน้ำเงิน ใส่ผ้ากันเปื้อนสีขาว ถุงมือหนาสีขาวถูกหุ้มเข้าที่มือของร่างบาง กระดิ่งอันใหญ่ถูกประดับเข้าบนผมและห้อยที่คอ อีกทั้งหมวกหูแมว ยิ่งทำให้เข้ากะหน้าแมวๆนั้นเข้าไปอีก >o< (โคดน่ารักเลยว่ะ กรี๊ดดดด)
"ชุดอะไรเนี้ย!!" อากิระมองดูตัวเองในกระจกก็ถึงกับทำหน้าเหยเก นี่มันให้ตูใส่ชุดอะไรกันฟะ!! อายคนอื่นตายหองเลย -"- .. เคตะถึงกับหัวเราะก๊ากออกมา อากิระหน้าบูดเดินไปเขกกบาลเพื่อน 1 ที
"โอ๊ย น่ารักจะตายไอ้อากิระจัง" ยังคงยืนจ้องเพื่อนตาเป็นมัน ชุดดิจิโกะ (จากเรื่อง Digicharat คับ) นั้นเข้ากับอากิระได้เป็นอย่างดี
"ใช่ๆ ทั้งอากิระคุง เคตะคุงน่ารักทั้งคุ่เลย >o< ไม่เหมือนพวกผู้ชายคนอืน แบบนั้นเรียกลูกค้าไม่ได้แน่ๆ" สาวน้อยอีกคนบ่นๆ สายตามองไปยังกลุ่มผู้ชายที่เหลือที่โดนจับแต่งชุดต่างๆนาๆ แต่มันช่างถึกเหลือเกิน
"อากิระกับเคตะต้องเรียกลูกค้าได้เพียบแน่ๆ เริ่มงานกันเถอะ!!" ว่าแล้วก็ลากหนุ่มทั้ง 2 ออกไปเรียกลูกค้าทันที และก็เป็นไปอย่างที่พูด ผู้คนต่างก็พากันมาดูความน่ารักของเขาทั้ง 2 แถมยังขอถ่ายรูปคู่ด้วยอีก ความน่ารักของอากิระและเคตะ โดนลือกันไปทั่วทั้ง รร ..ร้านน้ำชาของห้อง 1-C แทบระเบิดเลยทีเดียว .. เคตะยังคงยืนเต้นส่ายไปส่ายมาอย่างสนุกสนาน เขย่าทัมเบอลินตามจังหวะเพลงไป ส่วนอากิระนั้นก็คอยเดินเสริฟของกินให้แก่ลูกค้าด้วยสีหน้าบูดๆ เพราะโดนพวกโอตาคุโรคจิตบ้าการ์ตูนคอยแต๊ะอั๋ง

***มาดูชุดน้องแมวกับน้องเคตก่อน เผื่อใครไม่รุ้จักดิจิโกะกับสุโมโมะ***
ซ้าย ชุดที่อากิระใส่ / ขวา ชุดที่น้องเคตใส่จ้า

"อากิระคุง เอานี่ไปเสริฟโต๊ะนั้นนะ" อากิระพยักหน้ารับคำ และเดินถือถาดที่มีถ้วยกาแฟวางอยุ่ แต่ก้ต้องหน้าหงิกหนักเข้าไปอีก เมื่อรู้ว่าคนที่สั่งคือใคร .. ไม่อยากให้ไอ้เวรนี่เห็นชุดนี้เลยว้อยยยยย .. อากิระรีบวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะและรีบเดินไปทันที แต่ก็ต้องโดนฮิโรกิฉุดข้อมือไว้ก่อน
"อากิจัง~ น่ารักที่สุดเล้ย~ >o<"
"ปล่อยนะเว้ยยยไอ้เสี่ยววว!!" พยายามจะดึงมือออก แต่ก็ไม่หลุด - -' หน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ เพราะสายตาฮิโระนั้นจับจ้องแบบโลมเลียสุดๆ ก็กระโปรงสั้นโชว์ขาขาวๆเนียนๆขนาดนั้น ไม่น้ำลายหกก็บ้าแล้ว (เฮ้ยๆ นี่ไม่ใช่เรื่องผู้ชายขายตัวของป้ากิ๊ฟฟารีน่านะเว้ยนังฮิโระอย่ามาหื่น : Aki-Aki) ..ชินยะนั่งหัวเราะในลำคอกับท่าทีของทั้งคู่ .. ส่วนเคตะที่เต้นแร้งเต้นกาจนจบเพลง ก็โยนทัมเบอลินให้เพื่อนอีกคนต่อ และรีบวิ่งมาหาชินยะที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว
"อากิระจังน่ารักเนอะรุ่นพี่" พูดอย่างตื่นเต้นและส่งยื้มหวานน่ารักให้เพื่อน
"ไอ้เคตจังหุบปากไปเลยไป๊!!" ยิ่งโดนชมก็ยิ่งหน้าแดง แถมใจเต้นจนแทบระเบิดอยู่แล้ว มือน้อยๆยังคงโดนฮิโระจับไว้อยู่ เพื่อไม่ให้หนีไปได้ ทั้งร้านต่างก็ซุบซิบและมองกันอย่างอิจฉา
"นายก็น่ารักนะเคตะ" ชินยะพูดขึ้น เคตะสะดุ้งกะคำพูดนั้น หน้าแดงระเรื่อเขินอาย ..ระ..รุ่นพี่ชมเราด้วย กรี๊ดดดด มือไม้เริ่มสั่นเป็นเจ้าเข้า (อาการหนักว่ะอิเคต - -")
"เออๆ รีบๆกินแล้วรีบๆไปไป๊!!" น้องแมวอากิระดิจิโกะ ตะคอกใส่ฮิโรกิ
"แกเอากาแฟมา แต่ไม่เอาน้ำตาลมาให้ ตูจะกินไงล่ะวะ" ชินยะบ่น
"ไม่เห็นต้องใส่น้ำตาลเลย แค่เห็นหน้าอากิระกับเคตะก็หวานจะแย่อยุ่แล้ว" มุขเสี่ยวหลุดออกมาจากปากฮิโระจนได้
"อะ..ไอ้ !@#$%^&*(# ..อุ๊บส์!!" อากิระแผดเสียงด่า แต่เคตะต้องรีบอุดไว้ เพราะลูกค้าเริ่มหันมามองกันทั้งร้าน และรีบหันไปขอโทดขอโพยเป็นการใหญ่
"แล้วห้องรุ่นพี่ทำอะไรกันเหรอฮะ" เคตะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที
"งั้นก็ไปดูกันเลย~ ^^" ไม่ทันขาดคำ ฮิโรกิก็ลากอากิระออกจากห้องไปและรีบไปที่ห้องเรียนของตัวเองทันที โดยที่อากิระโวยวายแหกปากไปตลอดทาง ชินยะและเคตะก็รีบวิ่งตามไป ทิ้งกาแฟที่สั่งไว้ + ไม่จ่ายตังอีกตะหาก..

ณ ห้อง 4-A
ผู้คนก็หนาแน่นไม่แพ้กัน ฮิโรกิลากอากิระเข้าไปและฝากฝังให้เพื่อนอีกคน "ฝากด้วยนะ ขอแจ่มๆ~" และตัวเองก็หายไปทันที ปล่อยให้อากิระนั่งเอ๋อกับการกระทำของเพื่อนฮิโรกิ .. ชุดเมดนั้นถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนเป็นอีกชุด ใบหน้าถูกตกแต่งแต้มสีสัน ทรงผมถูกจัดให้เข้าทรงสวยงามอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ และในพริบตาเดียว อากิระในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก็ถูกแต่งเสร็จเรียบร้อยที่หน้ากระจก..
"ฝากคนนี้ด้วยนะ" ชินยะก็เช่นกัน ฝากฝังให้เพื่อน และตัวเองก็หายไป .. เคตะโดนเหมือนอากิระ ถูกจับถอดชุดที่ใส่อยู่แล้วแต่งองค์ทรงเครื่องใหม่ ออกมาเป็นเคตะในชุดเจ้าสาวสีส้มอ่อนๆเข้ากับร่างเล็กเป็นอย่างดี .. ทั้ง 2 ถูกปล่อยให้ยืนงงๆอยู่ที่หน้ากระจก มันอะไรกันเนี้ย!!?
"เสร็จแล้วเหรอ~ อากิจังสวยจัง~" ในที่สุดฮิโรกิก็โผล่ออกมาด้วยชุดสูทสีขาวเนี๊ยบ ตามมาด้วยชินยะที่ใส่สูทสีดำ..
"เป็นไงไอ้ฮิโระ ชินยะ ฝีมือชั้น" ช่างที่จับสาวๆแต่งตัวพูดอย่างภาคภูมิใจในผลงานของตน
"แกมีเข็มกับด้ายรึป่าว~" ฮิโรกิหันไปถามเพื่อน
"จะเอาไปทำอะไรวะ.."
"แค่เห็นหน้าอากิจังผมก็ใจจะขาดแล้ว~" เอ่ยและทำหน้าเหมือนใจจะขาดรอนๆ อากิระอ้าปากจะด่าอีกครั้งแต่ก็ต้องโดนตัดบท ถูกลากไปอีกด้านของห้อง ที่มีฉากกั้นไว้อยู่
"เหอะๆ รีบๆถ่าย คิวเยอะเว้ย" เพื่อนหนุ่มเตือนฮิโรกิและชินยะ
"ถ่ายพร้อมกัน 4 คนเลยละกัน" ชินยะพูดพลางจูงมือเจ้าสาวเคตะไปนั่งที่ฉากที่จัดเตรียมไว้ .. ใช่แล้ว .. ห้องของพวกฮิโรกิจัดทำสตูดิโอถ่ายภาพนั่นเอง .. ตากล้องซึ่งเป็นเด็กนักเรียนห้อง 4-A เช่นกันกะลังจัดการเซ็ตกล้องอย่างชำนาญ
"ไอ้อากิ-อากิ ถ่ายให้สวยๆนะเว้ย จะเอาไปอวดแม่ว่าได้ลูกสะใภ้แล้ว >o<" ฮิโรกิตะโกนบอกเพื่อนที่ยืนเซ็ตกล้องอยู่
"เออ มือชั้นนี้แล้ว ไม่ต้องห่วง.. เอ็งโพสท่าสวยๆละกัน หึๆ" ว่าแล้วก็ยืนเซ็ตกล้องต่อ ..ฮิโรกิก็หันไปสนใจอากิระอีกตามเคย .. ส่วนชินยะกับเคตะนั่งเงียบ เพราะเขินกับความสวย+ความหล่อของกันและกันอยู่
"อากิจัง~ ช่วยผมด้วย~" ชายหนุ่มในชุดสูทพูดขึ้นทำลายความเงียบ ใบหน้าคลอเคลียตรงแขนและเริ่มออดอ้อนร่างบาง แต่ก็ต้องโดนศอกเข้าไปเต็มๆ (สมน้ำหน้า เพราะชั้นไม่ได้มาถ่ายวีซีดีน้องอากินะยะ - -" : Aki-Aki)
"ออกไปไกลๆเลยไป" พยายามดันฮิโรกิออก แต่แขนของอากิระก็ถูกฮิโรกิกอดไว้
"นะๆ เกิดอะไรขึ้นกับตาผมไม่รู้ ผมละสายตาจากอากิจังไม่ได้เลย~"
"มาๆจะช่วย เดี๋ยวกรูจิ้มตาบอดเลยนิ -"-.. ปล่อยนะโว้ยย"
"เดี๋ยวถ่ายเสร็จผมจะไปแจ้งความให้ตำรวจไปจับนางงามจักรวาล...ก็มันขโมยมงกุฎไปจากอากิจังไม่ใช่เหรอ~"
"ดูสิ รุ่นพี่ชินยะกับรุ่นพี่ฮิโรกิ ถ่ายรูปกับสาวที่ไหนเนี้ย" คู่ชายหญิงที่รอคิวถ่ายรูปอยู่ นินทากันเบาๆ "แต่ก็เหมาะกันดีเนอะ" ถึงจะนินทา แต่ก็ได้ยินกันหมด
"สาวอะไรวะ ชิ!" ว่าแล้วอากิระก็หันไปมองกระจก ดูว่าตัวเองเหมือนผู้ ญ ตรงไหน (ออกจะสวยนะ อิๆ)
"ช่วยบอกคนในกระจกด้วยนะอากิจัง~ ว่าผมแอบรักอยู่~" พูดเขินๆที่ข้างหูร่างบาง
"ไอ้.." ก่อนที่จะหลุดคำหยาบๆมา มือน้อยๆก็ถูกจับและโดนจุมพิตเข้าที่หลังมืออย่างอ่อนโยน
"ถ้าอยากส่องกระจก ก็มองในตาผมสิ ในนั้นมีแต่ภาพอากิจัง.." น้ำเสียงเริ่มจริงจังขึ้นมา อากิระหน้าแดงเถือก ใจเต้นไม่เป็นส่ำ รีบหันหน้าหลบตาคนข้างๆ..ชินยะหัวเราะออกมาเพราะน้ำเสียงแปลกๆของเพื่อน - -" ทำไปได้ ..
"พร้อมละ จะถ่ายละนะ" ตากล้องอากิ-อากิบอกขึ้น ทั้ง 4 คนนั่งนิ่งให้ถ่ายรูป มีแต่ฮิโรกิที่ยิ้มหน้าบานอยุ่คนเดียว .. เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
"เฮ้ย โอบกันหน่อยดิ๊ นั่งแข็งกันเป็นหินเลยวุ๊ย" ตากล้องเริ่มหงุดหงินรีบเดินเข้ามาจัดท่าให้ทั้ง 2 คุ่ ฮิโรกิรีบกอดอากิระแน่นตามที่ตากล้องสั่ง อากิระดิ้นพล่านด้วยความอาย เพราะสายตาทุกคน จับมาที่เขาคนเดียว .. ส่วนชินยะโอบไหล่เคตะไว้ ตอนนี้เคตะก็แทบจะเป็นลมแล้ว ฝันไปแน่ๆ รุ่นพี่โอบไหล่เราอยุ่ >.< ..
"อากิระคุง ช่วยหันขวาอีกนิดสิ" ตากล้องสั่งอากิระ และหันตามอย่างว่าง่าย
"ดีมากอากิระ ..ใจตรงกับฮิโรกิแล้วนะ อิๆๆ" พูดล้อเลียนอย่างสนุกสนาน (ร่วมด้วยช่วยเสี่ยวอีกกรู - -")
"เออ ดีนะ ช่วยกันดีเหลือเกิน" อากิระพูดประชดประชัน ..ฮิโรกิหัวเราะอย่างได้ใจ
"อะไรวะ มองอยุ่นั้นแหละ -"- .. " อากิระบ่นพึมพำ ขณะที่ตากล้องยังคงถ่ายรูปต่อไป
"ก็เห็นหน้าอากิจังแล้วผมนึกอะไรได้~"
"อะไรอีกวะ!!"
"ก็นึกถึงอนาคตของเรา 2 คนไง ^0^"

ผัวะ!! กำปั้นน้อยๆพุ่งตรงเข้าสู่ใบหน้าอันหล่อเหลาของฮิโระ การถ่ายรูปจึงต้องหยุดอยุ่แค่นั้น.. และทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นชุดเดิม ..เคตะขอตัวกลับไปช่วยงานที่ห้อง อากิระก็ด้วย ..ชินยะเดินไปส่งทั้ง 2 ที่ห้อง ..ส่วนฮิโรกิ หายไปไหนก็ไม่รู้ ..

กลับไปที่ห้อง 1-C อีกครั้ง .. ลูกค้าเริ่มหดหายไปแล้ว คงเป็นเพราะเคตะกับอากิระแอบหนีไปถ่ายรูปนั้นเอง
"อยากเห็นรูปไวๆจังเนอะพี่ชินยะ" เคตะพูดอย่างตื่นเต้น
"เหอะ ไม่เห็นอยากจะดูเลย" พูดปัดๆ
"แต่อากิระจังก็ยอมถ่ายไม่ใช่เหรอ" ยิ้มอย่างมีเลศนัย อากิระหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง เคตะพูดแทงใจเข้าซะแล้ว นี่ตูเป็นอะไรไปเนี้ยยย อ๊ากกกก
"ก็มันมาจับแขนไว้นี่หว่า.."
"อย่าเลย .. แอบรักรุ่นพี่ฮิโรกิเข้าแล้วอ่ะดิ อิๆ"
"ไอ้เคตจัง หุบปากไปเลยเมิง!!" แผดเสียง น้ำลายกระเด็นใส่หน้าเพื่อนรัก มันไม่ได้เป็นอย่างงั้นสักหน่อย แล้วไอ้หัวใจบ้า เมิงจะเต้นหาแป๊ะอะไรวะ (เริ่มพาลละไอ้เหมียว)
"แต่เมื่อกี้เห็นสาวที่ไหนไม่รู้มาพาฮิโรกิไปนะ.." ชินยะพูดลอยหน้าลอยตา และเหมือนเหตุการณ์เป็นใจ มีสาวๆมายืนซุบซิบๆให้ชินยะ เคตะและอากิระได้ยินอีก

"นี่ๆ ตะกี้เห็นรุ่นพี่เนยยาม่าบอกรักรุ่นพี่ฮิโรกิที่หลัง รร ล่ะ"
"ต๊ายย กะเทยเนยยาม่านั่นน่ะเหรอ ใจกล้าจิงๆ แล้วรุ่นพี่ฮิโรกิว่าไงล่ะเธอ"
"ไม่รุ้สิ..แต่เห็นกอดกันด้วยนะ.."
"จิงเหรอ!! บลาๆๆๆ"

"หนอยยย ไอ้เวรรร ไปกอดกะเทย เออ ดี ไปเลยไป" อากิระเดือดทันทีที่ได้ยินว่า 'กอดกัน'
"หึงรึไงอากิระ"
"ใช่ๆ อากิระจังหึงแน่ๆ .. เจ็บจี๊ดๆเลยใช่ป่ะล่ะ" เคตะรีบเออออตามชินยะ
"ถ้าไอ้ฮิโระมันเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำไงน้า.."
"ทำเป็นบอกว่าไม่ชอบ แต่ก็รักรุ่นพี่เข้าเต็มๆแล้วใช่ป่ะล่ะอากิระจัง~"
"ก็หึงซะขนาดนี้ ไม่รักจะเรียกว่าอะไรล่ะเนอะเคตะ"
"ไม่ได้หึงโว้ยยยย ไอ้บ้าาาาาาา ชิ!!" แต่อากิระก็รีบวิ่งไปที่หลัง รร โดยมีเคตะและชินยะวิ่งตามไปอยุ่ห่างๆ

ณ หลัง รร ..

"ถ้าพรุ่งนี้ผมตายไปก็คงไม่แปลก...เพราะชีวิตผมที่เกิดมา มีหน้าที่เพียงแค่มาพบคุณในวันนี้เท่านั้นเองแหละ~" ฮิโรกิยังอยู่ แถมยังพูดกับใครอีกก็ไม่รุ้ ต้องเป็นเนยยาม่าแน่ๆ อากิระถึงกับอึ้ง .. น้ำตาเริ่มไหลออกมา ในใจเจ็บแปลบๆ ทำไมต้องร้องไห้ด้วย ชั้นไม่ได้เป็นอะไรกับมันสักกะหน่อย ..
"ผมผิดเองแหละ ที่ไม่ยอมหลบสายตาคุณในวันนั้น... ทำให้ผมต้องตามตื๊อคุณอยู่จนทุกวันนี้~" ยังคงพูดต่อไป ไม่รุ้เลยว่า อากิระแอบดูอยู่
"อยากเป็นเส้นเลือดใหญ่จัง .. จะได้อยู่ใกล้หัวใจคุณสักที.."
"ไอ้เสี่ยวววว เมิ๊งงงงงงงงงงง หนอยยยย ทำมาบอกว่ารักกรู เมิงแค่เล่นๆใช่ม๊ายยยย ตายยยย!!" อากิระวิ่งไปต่อยฮิโรกิอย่างไม่ลืมหูลืมตา ปล่อยความโกดแค้นอัดอั้นออกมาจนหมด
"โอ๊ยย อากิจัง~ ผมเจ็บนะ"
"ก็เมิง .. ก็เมิง .. ฮือๆ" ร้องไห้โฮออกมา ตาพร่ามัวไปหมด
"ทำไมเหรออากิจัง~ ร้องไห้ทำไม~" ฮิโรกิตกใจ รีบคว้าอากิระมากอดแน่น แต่ก็ต้องถูกอากิระผลักออก
"เมิงไปกอดสาวนิ ฮือๆ ไอ้บ้า ไอ้เสี่ยว ไอ้โรคจิต แถมตะกี้ยังบอกรักคนอื่นอีก" ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ที่ผ่านมา มันแค่เล่นๆใช่ไหม?
"ใครบอกว่าผมบอกรักคนอื่นเนี้ย??"
"ก็นั่นไง!!" อากิระชี้ไปตรงหน้า และลืมตามองสาวคนนั้น แต่ก็ต้องอึ้ง ..
"แหะๆ" ฮิโรกิหัวเราะแห้งๆ .. ที่แท้ไม่ได้บอกรักสาวที่ไหนหรอก ตะกี้ฮิโรกิมันยืนคุยกะต้นไม้ - -" และบนต้นไม้นั้นมีรูปถ่ายของอากิระแปะติดอยู่
"อากิจังหึงผมเหรอ~" ยิ้มอย่างได้ใจ .. อากิระหน้าเสียทันที อ๊ากกก กรูเสียฟอร์ม (5555)
"ไม่ใช่โว้ยยยย" แก้ตัวน้ำขุ่นๆ หน้าแดงด้วยความอายสุดขีด ตะกี้ทำอะไรลงไปวะ อยากจะแทรกแผ่นดินหนี
"อากิจังหึงผม.." ยังย้ำต่อไป
"แล้วไปกอดกะสาว เมิง!! ไอ้หลายใจ" อากิระยังหาเรื่องต่อไป แก้เขินนั้นเอง
"ผมไปกอดกะใคร ทำไมอากิจังต้องมาว่าด้วยล่ะ.." พูดแบบตัดพ้อ สายตาเย็นชาจับจ้องไปที่คนตรงหน้า ..อากิระหน้าชาทันที .. นั่นสิ ทำไมตูต้องไปสนใจด้วย .. แต่ถึงจะคิดอย่างงั้น น้ำตามันก็ไหลออกมาอีก ฮิโรกิรู้ตัวว่าพูดแรงไป ก็โผกอดอากิระอย่างอ่อนโยน
"แก.. ไอ้คนไร้หัวใจ!!!"
"ใช่สิ ผมมันไร้หัวใจ ก็อากิจังเอาหัวใจผมไปหมดแล้วนี่นา~ .. ผมไม่ได้กอดใครสักหน่อย คนที่ผมอยากกอดมีแค่อากิจังเท่านั้นนะ" กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู
"แต่ตะกี้มีคนเห็นว่าแกกอด.." สะอึกสะอื้นไป พูดไป
"เนยยาม่าซังเค้าเข้ามากอดเองหรอกนะอากิจัง~" ต้องกลั้นหัวเราะไว้ ทำไมอากิจังน่ารักอย่างงี้เนี้ย >o<
"แกก็ยอมให้เค้ากอดใช่ไหม?" อากิระเงยหน้าถามโหดๆ - -" ฮิโรกิหน้าซีดทันที
"อ่า .. อากิจัง .. หึงผมจิงๆด้วยนะ~" รีบเปลี่ยนเรื่อง ยิ้มล้อเลียนใส่ "รับรักผมแล้วเหรอ .. "
"ไอ้โรคจิต!!!!! แกเอารูปชั้นมาทำแบบนี้ได้ไง!!" อากิระหน้าแดงซ่าน และรีบเปลี่ยนเรื่องอีกคน (เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาวุ๊ยไอ้คู่นี้ - -")
"ก็รักอากิจังอ้ะ~"
"ไอ้ !#%~^&%*()^@" แผดเสียงด่าแก้เขิน
"อากิจังใจร้าย~ ผมตกหลุมรักอากิจัง ไม่ยอมช่วยผมขึ้นมาเลย~"
"ชั้นไม่ช่วยแกหรอก .. แต่จะตกลงไปอยู่กะแกนะ.." เพียงแค่ประโยคเดียว หัวใจฮิโรกิก็พองโตขึ้นมาทันที อากิระโผกอดชายตรงหน้าเขินๆ .. ในที่สุดก็รู้ใจตัวเองสักทีนะอากิระ ..(แถมบ้าปล่อยมุขเสี่ยวอีกนะอีอัคกรู - -")

"ขอจุ๊บทีนะอากิจัง~" พูดหื่นๆใส่หูน้องแมว รักจะตายแล้ววว >o<
"ไปตายซะไอ้หื่น.. t(-"- t) .. " รีบถอยห่างก่อนที่จะโดนทำมิดีมิร้าย ต่อจากนี้ไป ฮิโรกิจะเปลี่ยนโหมดจากไอ้เสี่ยวเป็นไอ้หื่นไหมนะ แต่ท่าทางจะเสี่ยวๆหื่นๆนั่นแหละ .. อากิระจังผู้น่าสงสารที่หลงผิดมาหลงคารมความเสี่ยวของฮิโระ ก็ต้องรับกรรมกันต่อไปนะจ๊ะ ฮ่าๆๆ

รักใครรักแท้และรักจริง
รักแล้วทิ้งมีบ้างเป็นบางหน
แต่รักนี้ขอสาบานจากใจตน
จะรักคนชื่อ [b]'อากิระ'[/b] ตลอดไป
(บทกวีโดย นาคาโดอิ ฮิโรกิ)

The End

อ้อ .. แถมให้อีกนิดๆ

ก็รู้ๆกันอยุ่ว่าชินยะกับเคตะแอบตามมาดูด้วย .. แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นล่ะ
"เคตะ แอบก่อนเร็วๆ มัน 2 คนจะเห็นเราไหมเนี้ย" ชินยะรีบพาเคตะมาแอบตรงตึกเพื่อดูอากิระ
"แอบก็แอบ..> < " เคตะก็ตามมาอย่างว่าง่ายเหลือเกิน มองไปยังเพื่อนและยืนลุ้น
"แอบรักเคตะนะ >///< .." เสียงเข้มๆดังขึ้นที่ข้างหูตัวน้อย .. ชินยะปล่อยมุขเสี่ยวที่ฮิโรกิเทรนให้ กร๊ากๆ ที่แท้ก็เป็นลูกศิษย์ฮิโรกินี่เอง แต่ท่าทางคงต้องฝึกหนักกันหน่อยล่ะงานนี้.. ส่วนน้องเคตตอนนี้ก็แข็งเป็นหินไปแล้วล่ะค่ะท่านผู้ชมม ~>o<~

> True Romance <
Credit thx : แปล : pikapika / เรียบเรียง : haruka
(จากกระทู้ในบอร์ด nonfic เก่าคับผม)

Hey baby,I just can’t stop loving you.
I’d be the one for you.
All I wanna do is just to make you happy.

Shy ผมยาวที่ปกคลุมแขน
Bright พริ้วอย่างช้าส่องประกายกับแสงยามเช้า

Kiss สัมผัสเบาๆ
โดยที่ผมไม่ได้ทันตั้งตัว
ทำให้ผมในตอนนี้ค่อยๆสงบลง

เรื่องที่เรามองข้ามไปนั้นมีมากมายแต่..
การที่เราสองคนได้มาพบกันเป็นพรหมลิขิต

*I wanna hold you tight
ไม่อยากปล่อยเลย
ปาฏิหาริย์ที่พระเจ้ามอบให้
I swear my love to you
ต่อดวงตาที่ส่องประกายของเธอ
ว่าจะรักไปชั่วนิรันดร์ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

Life อาจจะมีทั้งเรื่องที่ขมขื่นและเสียใจแต่..
In the sky เช้าที่สดใส
จะเยียวยาหัวใจนี้

เรื่องง่ายๆที่ทำให้คนเรามีความสุขได้
สำหรับผมสิ่งนั้นคือใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอ

I wanna kiss you again
จะทำเช่นนี้ตลอดไป
แม้ว่าเสียงเดินของนาฬิกาจะหยุดก็ตาม
I wanna make you smile
ไม่ว่าอีกกี่ร้อยล้านปีแสง
ก็จะส่องประกายไปตลอดกาล
ตำนานรักจะดำเนินต่อไป
I wanna get true love Ooh baby
I wanna be the best

- จบจิงๆละจ้า -

Yahooooo!! จบกันไปแล้วนะคะกับทรูโรแมนซ์ เอิ้กๆ ฟิคลีดเรื่องแรกในชีวิต ..ตอนนี้รีบแต่งอย่างรุนแรง - -" จะเอาลงฉลองวันเกิดตัวเองอ่ะ เอิ้กๆ
สุดท้ายนี้ .. ขอขอบคุณ Nori_Nari ที่คอยช่วยสมัยตอนที่แกยังไม่แมนนะไอ้เตี้ย เอิ้กๆ
ขอบคุณมุขเสี่ยวๆจาก Fwd mail ที่ได้มาเป็นร้อยๆครั้ง จนต้องเอามาแต่งฟิค - -" (กลอนตอนจบด้วย เราไม่ได้แต่งเองนะ - -" เอามาจากฟอร์เวิดเมลทั้งนั้น ไม่รุ้ว่าใครเป็นคนแต่ง เลยให้เครดิตไม่ได้อ่ะ - -")
ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่ส่งมุขเสี่ยวมาให้ ถึงบางอันจะไม่ได้ใช้ + ซ้ำกะที่มีอยู่ แต่ก็ขอบคุณมากๆคับ
ขอบคุณนู๋ๆ Lead ที่มาให้อิปิงยำเล่นๆ เอิ้กๆ
และที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณคนอ่านและคนเม้นทุกท่าน ที่คอยตามอ่าน+ติชมฟิคห่วยๆเรื่องนี้ ขอบคุณจิงๆค่ะ ^^
และถ้าจะไม่เป็นการขอมากไป คนที่อ่านแล้วไม่เคยเม้นเลย ตอนจบนี้ช่วยเม้นเปิดตัวหน่อยก็ดีนะคะ รู้สึกเลขคนอ่านกะเลขคนเม้นไม่บาลานซ์กันเลย TT-TT

มาทายปัญญากันส่งท้ายหน่อยดีกว่า
Q : ฟิค TR ตั้งแต่ตอน 1-10 ฮิโรกิปล่อยมุขเสี่ยวไปกี่มุข???

เอิ้กๆ จะมีใครตอบได้ไหมหนอ ใครตอบได้จะให้จ๊วบคนแต่งอย่างดูดดื่ม 1 ทีเลยเอ้า ^3^ ..เออ..หาเรื่องหื่นละตู - -" แต่คงไม่มีใครตอบจิงหรอกนะ เพราะขนาดไอ้คนแต่งยังไม่รู้คำตอบเลย เอาเป็นว่าความเสี่ยวของอิป๋ามัน infinity ละกันเนอะ (ถามเองตอบเอง เจริญเนอะคนเรา - -") เอิ้กๆ ยังไงก็ฝากเรื่องใหม่ Freedom No Rule ด้วยนะคะ ตอนแรกคงไม่นานเกินรอ .. แพล่มมาก เดี่ยวมันจะยาวกว่าฟิค ไปดีกว่า ช่วยเม้นกันด้วยจ้าาาาาา~

ปี๊ป่อๆ ตายแหน่ๆ ปี๊ป่อๆ ตายแหน่ๆ (เสียงไซเรนรถพยาบาล)

ณ โรงพยาบาลแถวๆโรงเรียน (ไปไกลเดี๋ยวฮิโระตายก่อนจิงๆ - -" Aki-Aki)
"อากิระ ใจเย็นๆสิ" หลังจากที่มาถึง รพ. แล้ว ฮิโรกิก็ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันที โดยมีชินยะ เคตะ และอากิระตามมาที่โรงพยาบาลด้วย .. แต่ทว่า อากิระนั้นแทบจะเป็นบ้าไปแล้ว เดินวนไปวนมาอยุ่หน้าห้องฉุกเฉิน รอคอยผลการตรวจอาการของฮิโรกิ ว่าจะเป็นอะไรมากรึป่าว .. แล้วทำไมตูต้องไปเป็นห่วงมันด้วยฟะ? หยุดเดินและคิดแป๊ปนึง แล้วเดินต่อ ..ก็มันช่วยเราไว้นี่นา ถ้าไอ้เสี่ยวตายไป นรกกินกบาลตูแน่ๆ .. อากิระยังคงหลอกใจตัวเองเช่นเคย ชินยะและเคตะ ดูก็รู้แล้วว่า อากิระเป็นห่วงฮิโรกิมากแค่ไหน
"หนอย ใครมันทำ อย่าให้รู้เชียวนะ!!" บ่นงึมงำๆอย่างแค้นๆ จนในที่สุด คุณหมอสุดหล่อก็เดินออกมา
"เอ่อ..ใครเป็นญาติคุณนาคาโดอิครับ.."
"ครับๆ" อากิระรีบวิ่งแจ้นตรงดิ่งมาหาคุณหมออย่างรวดเร็ว และสีหน้าถมึงทึง จนคุณหมอผงะถอยออกไป 1 ก้าวด้วยความกลัว "เป็นไงมั่งคับหมอ"
"ก็ไม่เป็นอะไรมาก แค่หัวแตก ขาหัก กระดูกแขนร้าว และมีแผลนิดหน่อย แต่ยังไงก็ต้องรอเช็คสมองอีกที ตอนนี้ให้คนไข้นอนพักอยู่ เข้าไปเยี่ยมได้ครับ" คุณมาพูดอย่างรวดเร็ว ทั้ง 3 ถอดหายใจไปเฮือกใหญ่ ดีแล้วที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่แขนขาหัก ช่างน่าสงสารจิงๆ .. อากิระทำท่าจะเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยทันที แต่ก็ต้องโดนชินยะดึงไว้..
"แกน่ะ ไปทำแผลก่อนไป!!" มองดูสภาพน้องแมว ถลอกปลอกเปลือกไปทั้งตัว เสื้อผ้าก็คลุกขี้ฝุ่นจนดำปิ๊ดปี๋ ว่าแล้วก็หันไปทางคุณหมอคนนั้น และฝากฝังให้ช่วยดูแลล้างและทำแผลให้อากิระ แต่อากิระจะเข้าไปดูฮิโรกิให้ได้ จะเข้าไปดูให้เห็นกับตาว่าฮิโรกิไม่ตายจิงๆ (แช่งกันชัดๆ) จนคุณหมอก็ต้องลากอากิระไปทำแผล ..ส่วนชินกับเคตะก็เดินเข้าไปดูฮิโรกิที่นอนหลับอยู่ในห้อง ..สภาพของชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง ที่หัวมีผ้าพันแผล โดนเย็บไปเกือบ 20 เข็ม และทั้งแขนทั้งขา ก็ถูกเข้าเฝือกเอาไว้อย่างดี

ชินยะและเคตะนั่งมองเงียบๆสักพักกับสภาพของเพื่อนตนเอง และก็พูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบาที่สุด จะได้ไม่รบกวนฮิโรกิ คิดกันว่าใครกันที่เป็นคนก่อเรื่องแบบนี้ เวลาไหลผ่านไปสักพัก ทั้งคู่นั่งวางแผนกันเรียบร้อย
"ไอ้เสี่ยวววววว!!!" เสียงๆหนึ่งดังขึ้นอย่างดัง พร้อมกันประตูห้องเปิดออกอย่างรุนแรง อากิระรีบพาร่างกายของตนมาที่เตียงคนไข้ทันที ดูสภาพของคนตรงหน้า ที่ตอนนี้สะดุ้งตื่นเพราะเสียงแหลมๆนั้นแล้ว - -" ชินยะกับเคตะก็หน้าเหวอไปตามๆกัน อากิระมันจะฆ่าฮิโรกิด้วยเสียงหรือยังไงกันนะ - -"
"อากิจัง~" เห็นร่างบางยืนอยู่ข้างเตียง ก็เผยยิ้มออกมาทันที
"ดีนะที่ไม่ตาย ไม่งั้นชั้นคงรู้สึกผิด!" อากิระพูด เพื่อนอีก 2 คนก็ค่อยๆเดินมาที่เตียง ดูอาการฮิโรกิ และช่วยกันปรับเตียงให้ฮิโรกิเอนตัวขึ้นมาได้นิดหน่อย
"ผมไม่มีวันตายหรอก เพราะผมจะมีชีวิตอยู่เพื่ออากิจังตลอดไป~" ฮิโรกิพูดอย่างเนือยๆ ถึงแม้จะเดี้ยงขนาดนี้ แต่ความเสี่ยวก็ไม่ลดลงไปเลย ชินยะหัวเราะออกมาเสียงดัง เคตะยืนอมยิ้มอยุ่ข้างๆ และอากิระ .. หน้าแดงอายม้วนไปซะแล้ว
"กร๊ากๆ สมองคงไม่ได้กระทบกระเทือนแหะ ยังเสี่ยวเหมือนเดิมนะฮิโรกิ" พูดไปหัวเราะไป สายตาเหล่ไปทางอากิระที่ยืนกระฟัดกระเฟียดว่าทำไมต้องไปเขินกะคำพูดมันอีกแล้ววะ! ตบแขนเพื่อนเบาๆ แต่ด้วยแรงควายๆ ฮิโรกิถึงกับร้องจ๊ากออกมา
"เบาๆสิวะไอ้ชิน!"
"โทดทีๆ" หัวเราะแหะๆ
"รุ่นพี่ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมฮะ~" เคตะถามเสียงใส (ดูสภาพมันสิยะอิเคตตต ถามไปได้)
"อืม .. รู้สึกไม่ค่อยดี.." ฮิโรกิตอบ หน้าเริ่มซีดๆขึ้นมาทันที
"แกเป็นอะไรไอ้โรคจิต!" อากิระหันขวับ และเริ่มไถ่ถามอาการ เผื่อพิกงพิการไป ตูต้องรับผิดชอบมันไปตลอดชีวิตรึป่าวเนี้ย??
"รู้สึกไม่ดีเลยอากิจัง~ .. ก็ความรู้สึกดีๆ ผมให้อากิจังไปหมดแล้วนี่นา~"
"ไอ้ ..ไอ้ !@$%&^&*(#" แผดเสียงด่ารัว แต่ก็ต้องหยุดเพราะโดนชินยะเอามืออุดปากไว้ เมื่อคุณหมอคนเดิม และนางพยาบาลท่าทางใจดีเดินตามเข้ามา ตรวจและถามไถ่อาการอีกครั้ง
"เป็นยังไงบ้าง ฮิโรกิคุง.." คุณหมอถามด้วยน้ำเสียงใจดี
"ผม..มีอาการไอครับหมอ.. ไอ เลิฟ ยู" หันหน้าไปทางอากิระและปล่อยมุขเสี่ยว (เกลียดมุขนี้จัง - -") ทำเอานางพยาบาลที่ยืนอยู่ข้างๆหัวเราะขึ้นมาเบาๆ
"ท่าทางฮิโรกิคุงจะเป็นโรคกะเพาะนะคะหมอ" นางพยาบาลคนสวยหันไปพูดกับหมอที่ยืนงงๆ
"ใช่แล้วพี่~ กะเพราะว่ารักอากิจังไง~" ที่แท้ ..นางพยาบาลคนนั้นก็เป็นพี่สาวของฮิโรกินั่นเอง เธอชื่อฮิโรโกะ ..ทั้ง 2 ยังคงช่วยกันปล่อยมุขเสี่ยว โดนไม่สนใจเลยว่าตอนนี้อากิระอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว ..
"เมื่อก่อนฮิโรกิก็เป็นโรคไตนี่นะ.." พี่สาวยังคงพูดต่อไป
"ไตหาหัวจาม .. (ตามหาหัวใจ - -") แต่ตอนนี้ผมไม่ต้องหาแล้ว ก็มันอยู่ที่อากิจังนี่นา~ เนอะพี่~" เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย หัวเราะคิกคัก จนอากิระทนไม่ไหวแผดเสียงด่าอย่างเจ็บๆแสบๆอีกครั้ง แต่ฮิโรกิก็ไม่เคยสะทกสะท้าน (เพราะด้านแล้ว?) นางพยาบาลทำท่าจะพูดต่อ แต่ก็ต้องโดนคุณหมอลากตัวออกไปจนได้..

"เอาล่ะ.. ฮิโรกิก็ไม่เป็นไรแล้ว งั้นเรากลับไป รร กันนะเคตะ" หันไปพูดกับตัวน้อย และร่ำลาเพื่อน อากิระก็จะตามกลับไปด้วย แต่ก็ต้องโดนยัดเยียดให้เฝ้าไข้ฮิโรกิ
"อะไรวะ!!" เริ่มโวยวายขึ้นมา ให้อยุ่กะไอ้บ้านี่ 2 ต่อ 2 มีหวังบ้าตายก่อนแน่ๆ
"เค้าช่วยแก สำนึกบุญคุณหน่อยสิไอ้อัค!!" เล่นเอาน้องแมวสะอึกกบคำพูดนั้นไปเลย มันก็จิง -"- "เดี๋ยวพวกกระเป๋า ชั้นจะเคตะจะเอามาให้เอง ไม่ต้องห่วง" ว่าแล้วก็เดินออกไปจากห้อง และส่งสายตาอย่างมีเลศนัยไปทางฮิโรกิ 1 ที ฮิโรกิก็พยักหน้าอย่างรู้กัน ..ที่แท้ชินยะก็คิดจะช่วยเพื่อนให้พิชิตใจอากิระอีกแล้วนั่นเอง

-------------

หลายวันผ่านมา ฮิโรกิยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล โดนที่อากิระถูกบังคับให้มาดูฮิโรกิทุกๆเย็นหลังเลิกเรียนอย่างไม่เต้มใจ แต่เพราะฮิโรกิเป็นคนช่วยเขาไว้ อากิระจึงต้องยอมจำใจมา .. ส่วนชินยะกะเคตะตอนนี้ซ้อมเต้นอยู่ที่ห้องชมรมที่ รร
"เหนื่อยไหมเคตะ" ยื่นผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กๆให้ แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจ กลายเป็นว่าชินยะเอาผ้าผืนนั้นซับเหงื่อที่ใบหน้าคนตรงหน้าแทน ทำเอาเคตะหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
"มะ..ไม่เป็นไรฮะพี่ชินยะ" พยายามถอยหนีจากมือหนาๆนั้น แต่ก็ต้องโดนรวบตัวเข้ามากอดไว้และเช็ดให้เบาๆ
"พี่ก็ต้องทำหน้าแฟนที่ดีมั่งสิเคตะ" ยิ้มเท่ห์ๆให้ ทำเอาสาวๆที่เห็นกรี๊ดออกมาเบาๆ
"ผมตัวเหม็นเหงื่อไปหมดแล้วนะฮะ" ค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดอันแข็งแกร่งนั้น แต่ก็โดนชินยะรวบตัวเอาไว้อีกที
"ตัวนายหอมออกเคตะ" เสียงเซ็กซี่ๆกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู ริมฝีปากขโมยหอมแก้มเข้าไป 1 ที เคตะสะดุ้งอย่างสุดตัว ท่าทางเขินเป็นอย่างมาก..ชินยะยังคงซุกไซร้ที่แก้มนิ่มๆของเคตะอยู่ ทำเอาสาวๆในชมรมหันมามองกันอย่างอิจฉาตาร้อน

-----------

"แล้วเคตะกับชินยะล่ะอากิจัง~" ฮิโรกิถามขึ้นขณะที่อากิระกำลังถือมีดปอกเปลือกผลแอปเปิ้ลสีแดงสดอยุ่อย่างทุลักทุเล .. ก็คงมันไม่เคยทำนี่นา แต่คนไข้ดันบ่นว่าจะกิน เลยต้องทำ - -"
"ยังอยุ่ที่ชมรมมั้ง" เกิดความเงียบระหว่างทั้ง 2 ฮิโรกิมองดูอากิระถือมีดอย่างน่ากลัวว่ามันจะบาดมือเขารึป่าวนั่น .. ใจนึกอยากจะบอกว่าไม่ต้องทำแล้ว แต่อีกใจก็อยากจะกินของๆที่คนรักทำให้ .. และในที่สุด อากิระก็ปอกมันจนเสร็จ ยื่นจานที่มีแอปเปิ้ลวางอยู่เละเทะให้ฮิโรกิ
"ป้อนด้วยสิ~"
"อะไร!! กินเองสิวะไอ้บ้า!!" ตะคอกใส่คนตรงหน้า ใช้ให้เค้าปอกแล้วยังจะใช้ให้ป้อนอีก
"ก็แขนผม.." มองไปที่แขนตัวเอง ทำหน้าตาและเสียงน่าสงสารอย่างสุดชีวิต แขนข้างที่ถนัดฮิโรกิยังถูกเข้าเฝือกอยู่ อีกข้างก็หยิบจับอะไรไม่ถนัดเลย
"รอให้ออกจากโรงพยาบาลก่อนเหอเมิ๊ง.." บ่นงึมงำๆ พร้อมกับจิ้มแอปเปิ้ลผสมขี้มือของตนเอง ป้อนเข้าสู่ปากฮิโรกิ
"เกิดมาผมพึ่งเคยกินแอปเปิ้ลที่อร่อยที่สุดในโลกก็วันนี้แหละอากิจัง~" ค่อยๆเคี้ยวอย่างละเมียดละไม ลิ้มรสชาติหวานๆที่อากิระเป็นคนมอบให้อย่างเต็มที่ (เค็มมากกว่าเพราะขี้มืออีอัค - -" Aki-Aki)
"รู้งี้เอาไปผสมไบก้อนก่อนดีกว่า.." ยังคงบ่นงึมงำๆ หันหน้าไปทางอื่น ไม่กล้าสบสายตาเข้มๆของฮิโรกิ แล้วตอนป้อนทำไมใจตูต้องเต้นแรงด้วยวะ!! ตุไม่ได้ชอบไอ้เสี่ยวนี่สักกะหน่อย!!
"ขออีกคำนะอากิจัง~" อากิระจิ้มและจะป้อนเข้าสู่ปากฮิโรกิอีกครั้ง แต่มือน้อยๆนั้นก็ต้องถูกฮิโรกิจับไว้ และจูบเบาๆ "ขอคำว่า 'รัก' นะ~" อากิระสะบัดมือออกทันที หน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ ใจเต้นแรงขึ้นอีกจนกลัวว่าฮิโรกิจะได้ยิน .. ร่างบางลุกขึ้นยืนและเข้ามาบีบปากฮิโรกิให้อ้าขึ้น ร่างบนเตียงตกใจเล็กน้อย ก่อนที่อากิระจะยกจากแอปเปิ้ล และยัดมันเข้าไปในปากฮิโรกิรวดเดียว - -"
"อร่อยไหมล่ะไอ้โรคจิต!!!!!!" หัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้าสำลักของในปากออกมา .. น้องแมวช่างโหดจิงๆ แต่ฮิโรกิก็ไม่ได้โกดแม้แต่น้อยเลย..เพราะรุ้ว่าที่อากิระทำไป คงทำเพราะแก้เขินแน่ๆ (เข้าข้างตัวเองจิงๆ)

---------------
กลับมาที่ห้องชมรมอีกครั้ง.. ตอนนี้เคตะนั่งอยู่ในห้องคนเดียว ชินยะวิ่งไปเอากระเป๋าที่ห้องเรียน ส่วนสมาชิกชมรมเริ่มทยอยกลับบ้านไปหมดแล้ว เพราะตอนนี้พระอาทิตย์ก็เริ่มตกดิน จนค่ำคืนที่แสนมืดมาเยือน..
ฟึ่บ! กริ๊ก!..
ทันใดนั้นเอง ไฟในห้องก็เกิดดับขึ้น จากนั้นเสียงล็อคประตูห้องชมรมก็ดังขึ้นเบาๆ เคตะสะดุ้งสุดตัว เผลอร้องกรี๊ดออกมาอย่างดัง แต่ก็ต้องถูกมือเรียวเล็กเข้ามาปิดปากเอาไว้ไม่ให้เสียงรอดออกไปได้
"อื้อๆ อือๆ!!" เสียงอู้อี้ๆดังขึ้นเบาๆ เคตะพยายามดิ้นสุดแรง แต่ยิ่งดิ้นอีกฝ่ายก็ล็อกแน่ขึ้นเรื่อยๆ และมีอีกคนเดินเข้ามาช่วยจับอย่างทุลักทุเล เทปกาวถูกปิดลงบนปากของร่างเล็ก และแขนขาถูกมัดด้วยเชือกอย่างแน่นหนา เสียงเดินไปเดิมมาดังอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้มีแค่ 2 คนแน่ๆ .. น้ำตาเริ่มไหลออกมาอาบแก้มเคตะด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก .. พี่ชินยะ ช่วยด้วย ...
"หึ..ทำตัวหน้าหมั่นไส้ มันต้องโดนอย่างงี้แหละ" เสียงแหลมๆดังขึ้นในความมืดนั้น มีเพียงแค่แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าตา ทำให้มองเห็นหน้าตัวการไม่ชัด.. มือเรียวจิกเข้าที่ผม พูดด้วยเสียงเย็นๆและน้ำเสียงฟังดูเกลียดชังร่างเล็กเป็นอย่างมาก.. อีกมือยกขึ้นตบเข้าที่แก้มใสเข้าไป 1 ฉาดอย่างรุนแรง ผิวขาวเนียนเกิดรอยสีแดงขึ้นมา
"เอาไงต่อดี.." อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น .. ค่อยๆพาร่างกายตนเองตรงไปยังเคตะ และคนอื่นๆด้วยเช่นกัน ยืนล้อมเขาไว้ รังสีอำมะหิตแผ่กระจายไปทั่วห้อง (โอเว่อร์สุดๆ)

-----------

"ระ..รุ่นพี่ทานิอุจิคะ.." ชินยะที่ตอนนี้กำลังจะเดินกลับไปรับเคตะที่ห้องชมรม ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงสาวน้อยเรียกกลางทาง
"อ้าว..เธอ 2 คน คุโรซากิกับซาซากิใช่ไหม? มีอะไรเหรอ?" ถามอย่างใจดี เพราะทั้ง 2 เป็นเด็กในชมรม
"ค่ะ เราอยากจะถามเรื่อง......." แล้วทั้ง 2 ก็ชวนชายหนุ่มคุยไปเรื่อย ชินยะพยายามจะเดินไปคุยไปเพราะกลัวเคตะจะรอนาน แต่ก็ถูกสาวทั้ง 2 พยายามจะรั้งไว้ให้นานที่สุด ..ทั้ง 3 ค่อยๆพูดไปเดินไปจะเกือบจะถึงหน้าห้องอยุ่แล้ว ชินยะเหลือบมองเข้าไปในห้อง เห็นไฟปิดอยู่ ก็รีบวิ่งไปทันที ประตูล็อค และเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาจากข้างใน ..

"เอามีดกรีดหน้ามันเลยดีไหม.." เสียงๆหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับเสียงรูดใบมีดคัดเตอร์ดังขึ้นอย่างช้าๆ เคตะร้องอู้อี้ๆ ดิ้นไปดิ้นมา
"ก็ดี ให้มันเสียโฉมไปเลย หน้าตาน่ารักนี่สินะที่ใช้หลอกทานิอุจิคุง.." มือน้อยๆลูบไล้เข้าที่แก้มเนียนๆ และตบเข้าไปอีกฉาด เลือดค่อยๆไหลออกมาจากมุมปากของร่างบาง ที่ร้องไห้เพราะเจ็บแปลบๆที่ใบหน้า มือน้อยๆจับหน้าเคตะเอาไว้ ปลายมีดค่อยๆเข้าไปใกล้..

"พอแค่นั้นแหละ!!" ประตูเปิดออกพร้อมกับแสงไฟสว่างจ้า .. ชินยะเป็นประธานชมรม มีกุญแจห้องอยุ่ในมือก็ไม่แปลก เหอๆ - -" สาวๆที่รุมล้อมเคตะอยู่รีบผงะออกอย่างตกใจ และ 2 คนที่พยายามทำร้ายเคตะอยู่ก็รีบถอย ก้มหน้าซีดๆทันที..
"พวกเธอสินะ ที่ก่อเรื่องทั้งหมดน่ะ .." รีบเดินเข้าไปหาเคตะที่นั่งร้องไห้อยู่กับพื้น และแก้มัดเอาเทปกาวออกจากปากทันที.. "กิ๊ฟฟารีน่าซัง .. กันโตะซัง" จากนั้นสายตาชิงชังก็มาไปยัง 2 สาวคู่ที่เป็นผู้นำทีม ที่ยืนหน้าซีดกันอยู่ทั้งคู่ สายตาเลิ่กลั่ก กรูจะทำยังไงดีเนี้ย ..
"เรื่องถังน้ำ กระถางต้นไม้ แล้วก็ฉากที่ล้มลงมา ก็ฝีมือเธอ 2 คนงั้นเหรอ?" น้ำเสียงเรียบๆหลุดออกมาจากปากชินยะ
"มะ..ไม่ใช่นะ.." กันโตะซังรีบแก้ตัว "ถังน้ำนั้น..นัตชิโร่เป็นคนทำตะหาก" รีบปัดความผิดไปให้อีกคน นิ้วมือชี้ไปทางหญิงสาวผิวขาวอวบที่ยืนอยู่กับฝาแฝดของเธอตุ๊กโกโร่นั่นเอง - -"
"นี่แก อย่ามาใส่ร้ายนัตชิโร่ของชั้นยะนะ" ตุ๊กโกโร่รีบตวาดเสียงสั่นๆ เพราะตัวเองนั่นแหละ ที่เป็นคนขอให้นัตชิโร่ช่วยทำ "กระถางต้นไม้นั้น เมคุยะก็เป็นคนทำไม่ใช่เหรอ!!" รีบหันหน้าซีดๆไปทางสาวน้อยน่ารัก ที่สะดุ้งเฮือกกับคำพูดนั้นทำทัน รีบหลบตาชินยะที่หันมาจ้องอย่างหวาดๆ
"ไอ้ตุ๊กโกโร่แก.." อิ๋งบาสะที่เป็นคู่บัดดี้ของเมคุยะจ้องตุ๊กโกโร่อย่างโกรธแค้น แล้วทั้งหมดก็แตกคอกันเองทันที เสียงแว้ดๆดังไปทั่วห้อง ชินยะและเคตะนั่งเอ๋อฟังพวกเธอ จับใจความได้ว่า ฉากที่ล้มลงมานั้นเปนฝีมือของ เทลมาริ-เนยยาม่า,หมิงโนะสุเกะ-นิคทาโร่,แอมมาชิตะ-พีอิจิโร่ ที่ช่วยกันโค่นฉากของชมรมการแสดงให้ล้มลงมาทับอากิระ เพราะทั้งหมดเป็นแฟนคลับของฮิโรกิสุดเสี่ยว ที่ทำไปเพราะไม่ใช่อะไร ก็หมั่นไส้อากิระที่ได้ใกล้ชิดกับฮิโรกิ แต่ดันพลาดไปโดนฮิโรกิซะได้ - -".. ส่วนคนที่เป็นคนขัดขาเคตะวันสอบนั้นก็คือออนดะอิจิ-กิ๊กมูระ คู่บัดดี้สาวที่หน้าตาดีที่สุดใน รร นั่นเอง ถึงแม้จะหน้าตาดีกว่าเคตะแค่ไหน ชินยะก็ไม่เคยเหลียวแลเธอ 2 คนเลย .. และทั้งหมดนั้นเป็นเด็กในชมรมของชินยะและฮิโรกิ แท้จิงแล้วพวกเธอนั้น เป็นกะเทยที่แอบแปลงเพศมาเรียบร้อยแล้ว สังเกตได้จากชื่อแมนๆของพวกเธอทั้งหมดนั่นเอง - -"
"นังพวกนี้นี่!!" และแล้วสาวๆทั้งหมดเริ่มตบตี จิกผมทำร้ายกันเองอย่างบ้าคลั่ง จนชินยะต้องห้ามทั้งหมดเอาไว้
"ที่พวกคุณเข้าชมรมผม เพื่อจะทำแบบนี้ใช่ไหม?" พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่ทำให้ทั้งหมดขนลุกซู่ แม้แต่เคตะเอง ไม่เคยเห็นรุ่นพี่เป็นอย่างงี้มาก่อน
"ไม่ใช่อย่างงั้นนะทานิอุจิคุง!!" ทั้ง 14 สาวรีบหันมาแก้ตัวพร้อมกัน น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตากลมของพวกเธอออย่างสำนึกผิด (เพิ่งสำนึกเหรอป้า - -") จากเสียงแว้ดๆทะเลาะกัน ตอนนี้กลับกลายเป็นเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังระงมไปทั่วห้อง และสายตาคู่หนึ่ง จ้องไปยังที่ประตูห้อง ที่มี 2 สาวยืนอยู่ คนนึ่งยืนอยู่หวาดๆข้างหนัง ส่วนอีกคน แอบยิ้มเยาะอย่างสะใจ
"ไหนบอกว่าเคตะหลอกทานิอุจิคุงไงคุโรซากิ.." เมคุยะร้องถามมิยาบิที่จิ๊ปากเล็กๆอย่างไม่พอใจ ..ทำเอาชินยะและเคตะงงขึ้นมาทันที นี่มันอะไรกัน???? (คุโรซากิ มิยาบิกับซาซากิ มิกะ คู่บัดดี้ตอนแรกๆที่อากิระชอบมิยาบิอ่ะ จำกันได้ป่าวหว่า - -" ไม่ได้ให้ออกมานาน : Aki-Aki)
"เหอะ!!" มิยาบิค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆ สายตามองไปทางชินยะอย่างเหยียดหยามและชิงชังเป็นที่สุด ซาซากิค่อยๆเดินตามหลังเข้ามาเช่นกัน
"หมายความว่าไงมิยาบิจัง??" เคตะน้อยถามด้วยสีหน้างงๆ ทำไมต้องไปหลอกพวกนั้นด้วย
"รุ่นพี่ทานิอุจิ .. อย่าบอกนะว่าลืมนามสกุล 'คุโรซากิ' นี่ไปแล้วน่ะ .." เสียงแหลมเล็กนั้นฟังดูเยือกเย็นขัดกับใบหน้าสวยนั้น "ลืมก็คงไม่แปลก เพราะมันไม่สำคัญอะไรกับรุ่นพี่เลยนี่นะ..." ชินยะนั่งงง พยายามจะนึก เพราะว่าคุ้นๆกับนามสกุลนี้เหมือนกัน
"เมื่อปีก่อน.." มิยาบิเริ่มพูดขึ้น มันทำให้ชินยะจำได้ทันที
"บริษัทคุโรซากิเหรอ.. เธอเป็นลูกสาวบริษัทนั้น?" ชินยะถาม
"ใช่!! ค่ายเทปเล็กๆแม้แต่หมาตัวดำๆยังเมิน.." พูดประชดประชัน ยังจ้องชินยะอย่างโกดแค้น (มันว่าชินยะเป็นหมาดำอ่ะ เหอๆ - -") ..คุโรซากิเป็นบริษัทค่ายเพลงเล็กๆที่รุ่งเรืองในอดีต แต่ต้องมาตกต่ำลงเมื่อปีที่แล้ว นักร้องในค่าย ต่างก็ถูกค่ายอื่นๆดึงตัวไปจนหมดไม่มีเหลือ จนกระทั่งแมวมองของบริษัทมาเจอชินยะและฮิโรกิ เขาจึงทาบทาม แต่ทั้งคู่ ก็ปฏิเสธไปอย่างไม่ใยดี และในที่สุด ค่ายเพลงของคุโรซากิก็ล้มละลายย่อยยับ ประธานบริษัทซึ่งเป็นพ่อของมิยาบิก็ได้ล้มป่วยลง ตอนนี้ก็ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล .. ถ้าตอนนั้นได้ตัวชินยะ-ฮิโรกิมาเป็นศิลปินที่บริษัทเขา ก็ยังคงพอพยุงบริษัทไปได้ ..ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้มิยาบิแค้นชินยะกับฮิโระเป็นอย่างมาก
"เพราะพวกแก..พ่อชั้นได้เป็นอย่างงี้" ระเบิดอารมณ์ออกมาพูดทั้งน้ำตา วิ่งเข้าไปหมายจะตบหน้าชายหนุ่ม
เผี๊ยะ!! ฝ่ามือเล็กปะทะเข้าที่ใบหน้าขาวใสของเคตะ ที่รีบลุกขึ้นมาบังชินยะเอาไว้ (นางเอกสุดๆ)
"เคตะ!!" ชินยะรีบประคองคนตรงหน้า เซๆจะล้มลง เพราะแรงตบหนักๆนั้น ทำเอามึนไปเลย แต่เคตะก็ผละออกจากตัวของชินยะแล้วมาประจัญหน้ากับมิยาบิ
"พี่ชินยะเค้าไม่ได้ผิดเลยนะ.." เคตะพูดด้วยเสียงสั่นๆ น้ำตาค่อยๆไหลออกมาอีกคน "ทำไมเธอต้องไปแค้นรุ่นพี่เขาด้วย"
"กะ..ก็มัน .. ฮึ้ย!!" เริ่มพูดไม่ออก เพราะจิงๆแล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของชินยะนั้นแหละ ชายหนุ่มค่อยๆเดินมาคั่นตรงกลางของเด็กทั้งสอง
"ขอโทษนะคุโรซากิ" พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน (และบาดใจสาว) มือหนาๆลูบผมเบาๆ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากมือนั้นทำให้มิยาบิปล่อยโฮออกมาอย่างน่าสงสาร ร่างสูงเข้าไปโอบกอดเบาๆ ยิ่งทำให้เด็กสาวรุ้สึกผิดหนักเข้าไปอีก สะอึกสะอื้อขอโทษขอโพยเป็ยการใหญ่
"ระ..รุ่นพี่..ฮึก..หนูขะ..ขอโทด" ชินยะยังคงลูบหัวและกอดมิยาบิ กระซิบเข้าที่ข้างหูให้รุ้ว่าไม่เป็นไร ไม่ได้โกด พี่ก็ขอโทษจริงๆที่ตอนนั้นปฏิเสธไป เพราะชินยะและฮิโรกิรุ้ตัวว่า ตัวเองยังฝึกมาไม่พอที่จะเป้นนักร้องได้อย่างเต็มตัว และเขา 2 คนก็ปฏิเสธทุกค่ายเพลงที่เข้าทาบทามพวกเขา .. ทั้งห้องเงียบสนิทมีเพียงแค่เสียงร่ำร้องของเด็กสาว ทุกคนในห้องต่างก็เห็นใจ สาวๆทั้งหมดก้มหัวขอโทดชินยะกับเคตะ พวกเขาไม่ได้แค้นเคืองอะไร เพียงแต่ว่า ขอให้ไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก ทำเอาสาวๆหลงรักเขา 2 หนักเข้าไปอีก ..และแล้ว ทั้งหมดก็ทยอยแยกย้ายกันกลับบ้านจิงๆสักที .. ซาซากิ ค่อยๆพยุงมิยาบิออกไปจากห้อง และหันมาผงกหัวกันคนละนึงที ชินยะยิ้มตอบไปอย่างจริงใจ.. และในที่สุด..เหลือเพียงชินยะกับเคตะแค่ 2 ต่อ 2 .. ชินยะถอนหายใจเฮือก ไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขนาดนี้ พลางเดินไปหาเคตะที่นั่งกุมแก้มตัวเองอยู่
"เจ็บมากไหมเคตะ.." นั่งลงถามพลางดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเลือดที่มุมปากที่ใกล้จะแห้งแล้วเบาๆ เจ็บใจจิงๆ เคตะต้องมาเจ็บเพราะตนเองเนี้ย
"ไม่เป็นไรฮะรุ่นพี่" ยิ้มแย้มหน้าบาน ในที่สุดก็เคลียร์เรื่องทั้งหมดได้ ชินยะกับเคตะวางแผนทำตัวกุ๊กกิ๊กๆกันก็เพื่อล่อตัวการออกมานี่แหละ แต่ไม่คิดว่าจะออกมาเร็วขนาดนี้ - -"
"แต่น่ารักจังเลยน้า ที่วิ่งมาบังพี่อ่ะ.." ว่าแล้วก็คว้าตัวน้อยมากอด ทำให้เคตะคลั่งขึ้นมาอีกที คิดถึงตอนที่กุ๊กกิ๊กๆกัน ก็อาการหนักกว่าเดิม ชินยะค่อยๆเลื่อนหน้ามาทำท่าจะจูจุ๊บเด็กน้อย เคตะตอนนี้วิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลมไปแล้ว ..หน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นต์..
"พวกเธอ..ยังไม่กลับบ้านกันอีก .. มืดค่ำป่านนี้แล้ว.." เสียงอาจารย์ปิงอิจิดังขึ้นที่หน้าประตู ทั้ง 2 รีบถอยห่างออกจากกันทันที .. ชินยะกับเคตะหัวเราะแหะๆ ทั้งคู่ก็อดจูจุ๊บกันอีกแล้ว (ฮ่าๆ สะใจค่ะ) แล้วทั้ง 2 ก็เก็บของและไปรับอากิระที่ รพ. กัน

--------------

ส่วนทางด้านอากิระในตอนนี้...

"รู้ไหม~ ที่ผมขาหัก ไม่ใช่เพราะฉากนั้นล้มลงมาหรอก~" ฮิโรกิยังชวนคุยไปเรื่อย
"เหรอ.." ตอนอย่างไม่สนใจ
"ผมขาหักเพราะตกหลุมรักอากิจังหรอกนะ~" พูดไปยิ้มเขิลๆไป
"พอสักทีไอ้ !@$%^#@"
"จิงๆนะอากิจัง~ ถ้าตรวจฟันผมคงเจอแมงกินฟัน แต่ถ้าหมอตรวจหัวใจผมล่ะก็ เจอแมงกินใจแน่ๆเลย~"

อ๊ากกกกกกกกก ไอ้ชินย๊าาาาาาา เมิงช่วยมารับกรูกลับบ้านสักกะที!!!!!!!!!! (เฮ้อ..ชักสงสารน้องแมวตะงิดๆ - -" Aki - Aki)

To be Continued...

"อากิจางงงงงง~~" เสียงแหลมๆของคนตัวน้อยดังเจื้อยแจ๋ว พร้อมกับวิ่งมาหาเพื่อนรักที่กำลังเดินเข้าไปใน รร อย่างรวดเร็ว
"อรุณสวัสดิ์ไอ้เคตจัง" ยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า
"แกตื่นเช้าเป็นด้วยเหรออากิจัง?" ทำเป็นเอียงคอถาม ทำหน้าตาใสซื่อหน้าเตะจิงๆ เพื่อนรักทั้ง 2 คนเดินเข้าไปใน รร พร้อมกัน คุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นแต่เช้าเลย

โครม! ซ่าาาา! (เสียงอะไรวะ? : Aki-Aki)

สิ้นเสียง ทั้ง 2 คนหยุดกึก ด้วยความงงงวย.. อากิระหันไปมองเคตะที่ยืนอยู่ข้างๆ ถังน้ำใบเล็กครอบหัวเคตะจนมิด น้ำสกปรกอาบร่างกายจนเปียกโชก และน้ำนั้นก็กระเซ็นมาโดนอากิระด้วยเล็กน้อย
"คะ..เคตจัง!!!" เมื่ออากิระได้สติ ก็รีบจัดแจงเอาถังออกจากหัวเคตะที่ยืนแข็งเป็นหินอยู่ ใครกันที่ทำแบบนี้..
"...." พูดอะไรไม่ออก ได้แต่มองหน้าอากิระ นี่มันเกิดอะไรขึ้น??? เสียงฮือฮาของผู้ที่เห็นเหตุการณ์ดังอื้ออึง อากิระมองขึ้นไปที่บนตึก หวังจะหาต้นเหตุ แต่ก็ไม่พบอะไร - -" อากิระรีบจูงมือเพื่อนไปที่ห้องน้ำ เพื่อชำระน้ำสกปรกออกจากร่างกาย และจากนั้นก็ไปขอยืมชุดจากห้องพยาบาลมาเปลี่ยนก่อน .. เวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ ทั้งคู่ก็ยังคงงงกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ มันเป็นอุบัติเหตุ หรือ จงใจกันแน่?

"เคตะ!!" เสียงวิ่งบนทางเดินดังมาแต่ไกล ประตูห้องพยาบาลเปิดออก ชินยะวิ่งหอบมาทันทีเมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมดที่คนใน รร ลือกัน โดยมีฮิโรกิวิ่งตามมาทีหลัง
"พี่ชินยะ.." เคตะก้มหน้านิ่ง ไม่อยากให้เห็นตัวเองในสภาพแบบนี้เลย
"ไอ้แป๊ะ แกดูๆๆ ใครมันบังอาจมาปองร้ายเคตจังวะ!!" อากิระเริ่มอาละวาดทันที
"มันเป็นอุบัติเหตุหรอกอากิจัง.."
"แกก็คิดแต่ในแง่ดี แกจำได้รึป่าวตอนที่ตกบันไดก็โดนไปทีแล้ว"
"อากิระ ใจเย็นๆ" ชินยะปรามไว้ ในใจก็คิดเหมือนกันว่า เคตะคงโดนจ้องเล่นงานอยู่
"ต้องเป็นแฟนคลับแกแน่ๆเลยไอ้ชิน.." น้องแมวออกความเห็น .. เกิดความเงียบขึ้นภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆนั้น ..สายตาชินยะมองไปทางคนรัก ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ทำไมต้องมาเจ็บตัวเพราะเราด้วยนะ ฮิโรกิเห็นทั้งคุ่ ก็รีบพาอากิระออกไปจากห้อง ให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกัน ชินยะหันไปเป็นเชิงขอบใจขณะที่ฮิโรกิกำลังพยายามลากอากิระออกไปอยู่อย่างยากลำบาก (เราออกไปตามหาหัวใจกันเถอะอากิจัง~ : Hiroki) (ใครจะไปกะแก๊!! ไอ้เสี่ยว!! - Akira - -") ฮิโระยิ้มตอบให้เพื่อนรัก ไม่ต้องพูดกัน ก็สามารถกันได้ สมกับเป็นคู่บัดดี้กันจิงๆ

----------

"อะไรของแกวะไอ้เสี่ยว!" คนยื่งอารมณ์เสียเพราะเพื่อนโดนทำร้ายอยู่ กลับมาโดนฮิโรกิลากให้ออกมาด้วยกัน
"ให้เข้าอยู่กัน 2 คนดีกว่านะอากิจัง~" เพราะคิดว่าเคตะคงอยากให้ชินยะปลอบมากกว่าอากิระแน่ๆ .. แต่อากิระก็ยังคงนั่งหน้าบูดกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่
"หนอย! ใครกันวะบังอาจมาทำร้ายเพื่อนตู" พูดบ่นคนเดียว
"อ๊ะ..อากิจัง! ผึ้ง.." พูดด้วยน้ำเสียงตกใจ นิ้วมือชี้ไปตรงหน้าอกอากิระ .. อากิระผงะตาม รีบเอามือปัดตรงหน้าอกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง
"ผึ้ง(เพิ่ง)จะรู้ว่ารัก" ว่าแล้ว ผึ้งฮิโรกิตัวน้อยๆก็ต่อย(ด้วยปาก)เข้าที่แก้มเนียนๆอากิระ .. และก็ต้องโดนหมัดน้องแมวสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว แต่ผึ้งมันบินเร็วกว่า หลบได้อย่างว่องไว ..ไม่น่าไปบ้าตามมันเล้ย - -" .. แต่มันก็ทำให้อากิระหายหงุดหงิดได้นิดๆ แอบนั่งอมยิ้มโดยที่ฮิโรกิไม่เห็น ทำไมต้องไปดีใจกับคำพูดของมันอีกแล้ววะตู!!
"แต่หน้าตาอย่างอากิจัง น่าจะเป็นเด็กช่างนะ~"
"อะไรของเมิงอีกวะไอ้โรคจิต!"
"ช่างน่ารักอะไรอย่างงี้~" มุขเสี่ยวๆไหลออกมาจากปากฮิโระ .. อากิระระเบิดหัวเราะออกมา มันคิดได้ยังไงกันเนี้ย
"ยิ้มได้สักทีนะอากิจัง~" เอามือลูบหัวคนรักเบาๆ และยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
"อะ..อะไรของแก.." รีบสะบัดหัวหลบ และหันหน้าไปทางอื่น เพราะหน้าเริ่มแดงด้วยความอายขึ้นมาแล้ว
"เขินเหรออากิจัง~" เริ่มแซวๆ และสวมกอดจากทางด้านหลัง แล้วก็ไม่ต้องบอกก็รู้ - -" อากิระศอกเข้าที่ท้องฮิโรกิทันที
"ไอ้โรคจิต บ้ากาม!!" รีบลุกขึ้นและเดินเข้าตึกไป ใจเต้นไม่เป็นส่ำ อากิระจะรู้ตัวไหมนะว่า ตัวเองก็เริ่มมีใจให้กับหนุ่มเสี่ยวๆของเราไปซะแล้ว .. และฮิโรกิที่นั่งจุกอยู่ก็รีบลุกเดินตามไปพร้อมกับหัวเราะคิกๆคักๆกับความน่ารักของอากิระ

----------

"เคตะ เป็นอะไรรึป่าว.." ขณะเดียวกัน เมื่อมารทั้ง 2 ออกไปจากห้องแล้ว ชินยะเดินมานั่งลงบนเตียงข้างๆเคตะ มือลูบหัวตัวน้อยเบาๆอย่างอ่อนโยน
"ผมไม่เป็นไรฮะรุ่นพี่.." ตอบเบาๆและยังคงก้มหน้าอยู่ ไม่กล้ามองพี่ชินยะ กลัวจะร้องไห้ เคตะผู้ร่าเริง หายไปซะแล้ว - -"
"ไม่เป็นไรแน่นะ? งั้นพี่ไปละนะ.." ว่าแล้วก็ทำท่าจะลุกเดินออกไป เคตะใจร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที ..ชินยะเหลือบสายตามามองเคตะที่นั่งทำหน้าจะร้องไห้อยุ่บนเตียง ..ก็รีบหันกลับมาหาน้องลิง - -"
"โอ๋ๆ พี่ล้อเล่นหรอก ^^'.." วงแขนอันแข็งแกร่งของชินยะกอดเคตะเบาๆ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้น้ำตาที่อดกลั้นฝืนไว้อยู่ ไหลพลั่งพลูออกมาเป็นสาย ชินยะกระชับกอดให้แน่นยิ่งขึ้น ปลายจมูกไล้ดมเส้นผมหอมๆของคนตรงหน้า
"ฮือๆ..พะ..พี่..ชะ..ฮึก..ชิน..ยะ..โฮๆ TToTT" รับกอดอย่างว่าง่าย มือขยุ้มเสื้อข้างหลังของชินยะเป็นก้อนจนเสื้อยับยู้ยี่ น้ำตา+น้ำมูกเปื้อนเสื้อร่างสูงเต็มไปหมด (555)
"ไหนบอกว่าไม่เป็นไรไง.." กระซิบงอนๆเข้าที่ข้างหูเคตะ (ต๊ายย วันนี้อิแป๊ะโหมดไหนวะ? : Aki-Aki)
"กะ..ฮึก..ก็..กลัว..ฮึก..พี่..ชินยะ..ฮึกๆ..เห็น..ตะ..ตอน..ฮึกๆ..ร้องไห้" พูดออกมาอย่างยากลำบาก ..สะอึกสะอื้นเหมือนเด็กตัวเล็กๆร้องไห้ มิน่า ถึงไม่อยากให้ชินยะเห็นสภาพตัวเองตอนร้องไห้
"ร้องออกมาให้หมดเคตะ.." ทำให้เคตะปล่อยโฮใหญ่ๆออกมาอีกรอบ ใบหน้าซบงุดๆลงบนอกล่ำๆของชินยะ (เอาใหญ่เชียวไอ้น้องเคต อิๆ) ร้องออกมาให้หมด หลังจากนี้ จะเข้มแข็งแล้วก็สู้กะไอ้พวกแอบลอบกัดชาวบ้าน ..เมื่อน้ำตาแห้งเหือดหายไปหมดแล้ว..เคตะค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดของชินยะ และเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไป โอ๊วว ตะกี้เรากอดกะรุ่นพี่นี่นา .. ใบหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที ชินยะเห็นเช่นน้นก็คิดว่าเคตะเป็นอะไรไปอีก - -" (เข้าโหมดซื่ออีกครั้ง)
"โดนน้ำแล้วไข้ขึ้นเหรอเคตะ หน้าแดงๆนะ" เอาหน้าผากตัวเองประกบกับหน้าผากเคตะ ลมหายใจร้อยๆปะทะกัน ข้างในตัวเคตะแทบจะระเบิดออกมาทันที
"ปะ..ป่าวคับพี่ชินยะ.." รีบถอยออกจากชินยะอย่างรวดเร็ว
"คงจะหนาวสินะ มานี่ๆ" ว่าแล้วก็คว้าตัวน้องเคตมากอดอีกที
"ชั้นจะปกป้องนายเอง.." กระซิบเข้าที่ข้างหูเคตะ ใบหน้าค่อยๆเลื่อนมาซุกไซร้แก้มนิ่มๆ เลื่อนไปยังริมฝีปาบแดง ก่อนที่จะ..
"อะแฮ่มๆ" เสียงกระแอมของอาจารย์ห้องพยาบาลดังขึ้นขัดจังหวะทั้งคู่ ชินยะและเคตะรีบผละออกจากกันทันที ราวกับแม่เหล็กดีดกัน หน้าแดงด้วยความเขินอาย .. ตะกี้รุ่นพี่จะ..จะ..จูบเราเหรอ ..แต่น่าเสียดาย ที่ทั้งคู่โดนขัดจังหวะซะก่อน ช่างน่าสงสารซะจิงๆ (สะใจว่ะ)

หลายวันต่อมา เคตะกับอากิระก็ยังคงโดนผู้ก่อการร้ายตามรังควานอยู่ทุกวัน แต่ทั้ง 2 ก็ยังคงสู้ชีวิตต่อไป พยายามจะหาตัวการให้ได้..

"งานโรงเรียนเหรอ!!" เสียงนักเรียนในชั้นฮือฮาขึ้นอย่างตื่นเต้น เมื่ออาจารย์ที่ปรึกษาเดินเข้ามาบอกเกี่ยวกับงาน รร ที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้
"ใช่แล้ว มาลงมติกันว่า ห้องเราจะทำอะไรกัน" เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นราวกับนกกะจอกแตกรัง นักเรียนคนนั้นคนนี้พยายามออกความคิดเห็นของตัวเอง จนในที่สุดก็ตัดสินใจได้ว่า 'ร้านน้ำชาคอสเพย์'

"อยากให้ถึงวันงานเร็วๆจัง" การจัดเตรียมงาน รร ก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นักเรียนทั้ง รร ดูมีความสุขกับงานๆนี้ ..เคตะกับอากิระก็เช่นกัน พอมีงานสนุกๆมาให้ทำ ก็ลืมเรื่องนั้นจนหมด .. ขณะที่เคตะและอากิระกะลังขนของขึ้นไปที่ห้อง ก็เจอชินยะและฮิโรกิยืนอยุ่
"ห้องรุ่นพี่จะทำอะไรกันเหรอฮะ.." เคตะรีบวิ่งไปไถ่ถามชินยะ แต่ก่อนที่จะไปถึงตัวชินยะ วัตถุหนักๆก็ร่วงลงมาจากหน้าต่างอย่างรวดเร็ว อากิระตาไว รีบวิ่งไปผลักเพื่อนออกไปทางอื่น ทั้ง 2 ปลิวกระเด็นไปตามพื้นคอนกรีต ทำให้เกิดแผลถลอกเต็มไปหมด
"นี่มันเล่นแรงไปแล้วนะ!" อากิระลุกขึ้นมาโวยวายทันที กระถางต้นไม้ที่แตกกระจากอยู่ตรงหน้า ถ้าโดนเข้าไปคงไม่รอดเป็นแน่ ..ฮิโรกิที่ตอนนี้มองขึ้นไปบนตึก เห็นเงาแว้บๆ ก็จะตามขึ้นไป แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกระลอก เมื่อฉากไม้ของชมรมการแสดงได้ล้มลงมาตรงที่อากิระยืนโวยวายอยู่

"อากิจังระวัง!!"

โครม!!!

ฉากที่ใช้ประกอบในงานแสดงของ รร หลายฉากที่พิงทับซ้อนกันไว้ ล้มลงมาทับเด็กหนุ่ม.. ชินยะ เคตะ และนักเรียนแถวๆนั้นรีบเข้ามาช่วยเอาฉากไม้นั้นออกไปเพื่อช่วยคนข้างใต้

"ไอ้เสี่ยววว!!" เมื่อหลุดออกมาจากกองฉากนั้นแล้ว อากิระอยู่ข้างใต้ตัวของฮิโรกิที่ถลาตัวเองเข้ามาบังไม่ให้อากิระโดนของแข็งนั้นทับ เลือดจากหัวที่แตกเพราะโดนแรงกระแทกเข้าอย่างจังไหลนองเต็มพื้น และอาบเต็มหน้าฮิโรกิ บวกกับสติที่หลุดลอยหายไปแล้ว อากิระนั่งตัวสั่นกับภาพตรงหน้า .. ฮิโรกิจะตายหรือป่าวเนี้ย..

To be Continued...

หลังจากที่คะแนนผลสอบของ นร. ออกมา ปรากฏว่าทั้งอากิระและเคตะต่างก็พากันตกคนละวิชา แต่อย่างที่รู้ๆกันว่าเคตะตกด้วยเหตุสุดวิสัย .. น้องแมวของเราจึงโดนน้องลิงยำไปเรียบร้อย (ขนาดขาเจ็บนะเนี้ย เอิ้กๆ) .. และเมื่อเคตะขาหายเจ็บแล้ว การสอบซ่อมก็เริ่มขึ้นพอดี .. วิชาเต้น เคตะต้องทำท่า wallflip เหมือนเดิม แต่เขาก็ผ่านไปได้อย่างสบายๆ .. ส่วนอากิระนั้นที่ตกเลข ผ่านมาได้อย่างลำบาก โดยมีเคตะ ฮิโรกิและชินยะคอยช่วยเหลือ

"โอวววววววว!!!!! ซ่อมผ่านละโว้ยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!" เมื่อผลสอบซ่อมติดที่บอร์ดประกาศ เป็นอันว่าทั้ง 2 คน ก็ผ่านมาได้อย่างเรียบร้อย ..อากิระและเคตะกระโดดกอดกันอย่างดีใจ
"ไอ้อากิจัง ถ้าคราวหน้าตกอีก แกจะโดนหนักกว่านี้นะ ฮึ่ม!" เคตะเริ่มขู่
"เหอๆ" เข็ดแล้ว โดนเคตะกระทืบแทบอ้วกเลย 555
"เดี๋ยวผมจะติวให้ทุกวันเลยนะอากิจัง~"
"ไม่ได้ขอโว้ยไอ้เสี่ยว!!!!!"
"เอาล่ะๆ สอบผ่านแล้ว ขาของเคตะก็หายดี วันอาทิตย์นี้เราไปเที่ยวกันดีกว่า ดีไหม?" ชินยะเริ่มออกความเห็น
"ไปๆๆๆๆ อยากไปเที่ยวกับรุ่นพี่จังฮะ" เมื่อได้ยินชินยะพูดเช่นนั้น เคตะก็รีบเห็นดีเห็นงาม .. ก็ยังไม่เคยไปเดทกับรุ่นพี่เลยสักกะครั้งเดียวเลยอ่ะ
"ก็ดีนะ จะได้คลายเครียดกัน~" ฮิโระก็เห็นด้วย พร้อมกันแอบมองไปทางอากิระ .. ไอ้เราก็อยากเดทกับอากิจังที่น่ารักเหมือนกันนี่นา >.<
"แหวะ .. ไปกันเอง 3 คนเหอะ ชั้นไม่ไปหรอก"
"อ้าว ทำไมอ่ะอากิจัง"
"เหอะ ไอ้เสี่ยวไป ชั้นก็ไม่ไปหรอก!!" ประโยคนี้เล่นเอาฮิโรกิสุดเสี่ยว(?)ซึมไปทันที T^T
"เรื่องมากอีกละไอ้แมว ไปกันเยอะๆหนุกดีอออก" ว่าแล้วชินยะก็ตบกบาลอากิระไป 1 ป้าบ ตามด้วยของเคตะอีกป้าบนึง และเคตะก็ฉุดอากิระมาล็อคคอแล้วกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงโหดๆเบาๆ ไม่ให้ชินยะและฮิโระได้ยิน '...ถ้าไม่ไปเมิงตายไอ้อากิระจัง...'
"เออ ไปก็ได้วะ.." ตอบอย่างหงอๆ .. ในที่สุดก็ยอมตกลง .. ฮิโรกิเงยหน้าขึ้นมายิ้มอย่างดีใจและกระดี้กระด้าเหมือนเดิม .. แล้วทำไมตูต้องมากลัวไอ้เคตจังด้วยวะเนี้ย มันเป็นพ่อหรือเป็นเพื่อนกันแน่วะ??
"งั้นไปไหนกันดีล่ะ?"
"สวนสนุกสิฮะ"
"อืม งั้นอาทิตย์นี้เจอกันนะ"
"ฮะ!!!" เคตะตอบอย่างแข็งขัน (ทำไมต้องแข็งขันด้วยวะ เมิงจะไปเที่ยวหรือไปรบเนี้ยอิเคต เอิ้กๆ)

เคตะและฮิโรกิ ต่างก็ใจจดใจจ่อรอให้วันอาทิตย์มาถึง และเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับฟิคอีกครั้ง .. วันอาทิตย์ที่แสนสดใสก็มาถึง เคตะตั้งใจเลือกชุดที่ตัวเองคิดว่าใส่แล้วดูน่ารักสุดๆ .. อยากให้รุ่นพี่ชินยะชมจังเลย กรี๊ดๆ >.< 
"เรามาเร็วไปเปล่าเนี้ย" เคตะมาถึงที่หน้าทางเข้าสวนสนุกเป็นคนแรก ชินยะนัดไว้ตอน 10 โมง นี่เพิ่งจะ 8 โมงกว่าเองนะ .. เคตะยืนรออีก 3 คน จนในที่สุด ฮิโรกิก็มาถึง ตามมาด้วยชินยะที่ฉุดกระชากลากถูกอากิระให้วิ่งมา
"ฮะ..แฮ่ก .. โทดทีมาสายไปหน่อย เพราะไอ้อากิระมันตื่นสายน่ะ รอกันนานไหมเนี้ย??" ชินยะรีบแก้ตัวและหันไปถามเคตะ
"ไม่ฮะ ผมก็เพิ่งมาเอง" โกหกชินยะไปซะอย่างงั้น เพราะกลัวพี่ชินยะรู้สึกผิดน่ะสิ ฮึ่ม! ไอ้อากิจังชอบสร้างปัญหาจิงๆ เคตะคิดในใจพลางใช้สายตาเหี้ยมๆจ้องไปทางอากิระ ..อากิระรู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเคตะได้
"อะ..อะไรวะเคตจัง T^T" น่ากลัวชะมัดเลย
"เปล่าสักกะหน่อย" ทำหน้าเหรอหรา .. ฮิโรกิที่ยืนมองอากิระอยู่ วันนี้อากิระน่ารักชะมัดเลย ว่าแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ๆ อากิระผงะรีบถอยออกทันที
"เมื่อเช้าแม่ผมเพิ่งบอกว่าอยากได้ลูกสะใภ้ใส่เสื้อสีขาวอยู่เลยนะอากิจัง~ ^^ "
"แล้วไง??" อากิระงงนิดๆ มองไปที่เสื้อของตัวเอง โอววว กรูใส่เสื้อสีขาวนี่หว่า -"- พอรู้ตัวก็ด่าฮิโระอย่างไม่บันยะบันยัง .. เคตะกับชินยะเห็นก็อดขำออกมาไม่ได้ ..

"งั้นไปกันเถอะฮะรุ่นพี่" ว่าแล้วก็คว้าแขนชินยะไปควง และเดินเข้าไปในสวนสนุกอย่างรวดเร็ว
"เฮ้ยยยยยยยยๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้เคต จะไปไหน!!" อากิระเห็นเช่นนั้นก็รีบวิ่งไปขวางตรงหน้าทั้งคู่ทันที
"อ้าว .. ชั้นก็จะไปกับรุ่นพี่ชินยะ 2 คนไง"
"แล้วชั้นล่ะ??"
"แกก็ไปกะรุ่นพี่ฮิโรกิสิ!!"
"ห๊ะ!! ไม่เอาโว้ย ชั้นจะไปกะพวกแกด้วย" อากิระรีบไปเกาะแขนชินยะอีกข้าง ปล่อยให้ฮิโรกิยืนเอ๋ออยู่คนเดียว
"ไอ้อากิจางงงงงงงงง!!" ตาเริ่มลุกเป็นไฟ ทำไมชอบมาขัดกรูอยุ่เรื่อยเลยวะเนี้ย
"เหอะๆ เอาน่า อากิระ ชั้นอยากไปกับเคตะ 2 คนนะ" .. ประโยคทำเคตะหัวใจแทบระเบิด ..รุ่นพี่อยากไปกับเรา 2 คน .. แกฟังผิดไปรึป่าวเคตะ .. แกฝันไปแน่ๆ รุ่นพี่อยากไปกับเราจิงๆเหรอ กรี๊ดดดดด >.< ในหัวน้องเคตเริ่มฟุ้งซ่านอีกครั้ง .. แต่ที่จิงแล้วชินยะอยากช่วยฮิโรกิต่างหากล่ะ จึงพูดออกไปแบบนั้น .. อากิระปล่อยแขนชินยะออกทันที ไอ้เวง ไม่ช่วยกรูเลยสักกะนิดเดียว โฮๆ T^T .. แล้วชินยะกับเคตะก็เดินไปกัน 2 คน ทิ้งฮิโระกับอากิให้อยู่ด้วยกัน..

"งั้นไปกันเถอะอากิจัง~"
"ไปไร ตูจะกลับบ้านละ หมดอารมณ์!" อากิระรีบสาวเท้าไปทันที แต่ก็โดนฮิโรกิฉุดแขนไว้แล้วลากเข้าไปในสวนสนุก .. อากิระพยายามจะยื้อไว้ไม่อยากเดินไป
"จะไปดีๆหรือจะให้ผมอุ้มไปครับอากิจัง.." น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนเป็นฮิโระกิโหมดโหด .. อากิระเริ่มกลัว กลัวจะเป็นแบบตอนนั้น (ตอนเก่าๆยังจำกันได้ป่าว ฮิโระโหดๆหื่นๆอ่ะ อิๆ - อากิ-อากิ) .. จึงเดินตามไปอย่างโดยดี
"อย่าเข้ามาใกล้ได้มะ!!"
"ให้อากิจังเดินคนเดียวก็อันตรายแย่สิ ยิ่งน่ารักๆอยู่~ อืม.. คะแนนความน่ารักของอากิจังนะ 9.999 แต่อากิจังจะได้ 10 เต็มเลย ถ้าอากิจังยอมไปเที่ยวกับผมดีๆอ่ะ~~"
"!#$%#^^&%#)*^" อากิระรีบเดินไป หน้าเริ่มแดงๆ ก็ฮิโระมาชมว่าน่ารัก .. แล้วทำไมตูต้องไปใจเต้นตุบๆกับคำพูดของมันอีกเนี้ย ฮึ้ย!.. แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีกลุ่มผู้ชายขี้หลีมาขวางอากิจังเอาไว้
"ว่าไงน้องสาวคนสวย มาคนเดียวเหรอ ไปกับพวกพี่ๆนะ" 1 ในนั้นพูดและคว้ามือจะลากอากิระไป
"มะ..ไม่เอา ปล่อยนะโว้ยยยยย ไอ้หน้าลิง!!"
"หนอย .. ปากคอเราะร้าย เห็นว่าสวยนะถึงยอมให้เนี้ย" ยังคงจะลากอากิระต่อไป .. แต่ฮิโระมาขวางไว้ได้ทัน
ตูม!! กำปั้นหนาๆชกเข้าที่กำแพงจนยุบเข้าไปและแหลกเป็นผุบผง (เว่อร์ไปป่ะวะฮิโรกิ - -a..)
"มายุ่งกับแฟนใครให้มันรุ้ซะมั่ง.." ตาขวางๆจ้องเข้าที่กลุ่มชายพวกนั้น ..
"โธ่ .. มาแฟนมาด้วยก็ไม่บอก" รีบปล่อยมืออากิระ และวิ่งหนีไปอย่างหวาดๆ คนอะไรวะชกกำแพงซะแตกเลย แรงควายชิบเป๋ง - -" 

"เห็นไหมบอกแล้วว่าถ้าให้อากิจังเดินคนเดียวแล้วมันอันตราย~" เมื่อพวกนั้นวิ่งลับตาไปหมดแล้ว ก็หันมาพูดกับร่างบางที่กำลังยืนตาค้างและอึ้ง ทึ่ง เสียว กับการกระทำของฮิโรกิ .. มันชกเข้าไปได้ยังไงฟะไอ้กำแพงแข็งๆนั่นอ่ะ
"เหอๆ มือนั่นเจ็บไหมอ่ะ" มองไปที่มือข้างที่ชกกำแพง เห็นมันแดงๆแต่เลือดไม่ยักจะไหลสักหยด (มือด้านเหมือนหน้าใช่ป่ะฮิโระ : Aki-Aki)
"เป็นห่วงผมด้วยเหรออากิจัง~"
"ไอ้บ้า!!!!!" ตะคอกกลับไปทันที และรีบเดินไปคนเดียวอีกครั้ง
"เดี๋ยวก็เจอแบบพวกเมื่อกี้อีกหรอก.." ฮิโรกิรีบเดินตามและคว้ามืออากิระมาจับไว้ และยกมันขึ้นมาจูบเบาๆ
"กะ..แก ..ไอ้ ... " อากิระหน้าแดงอย่างรุนแรง มาทำอะไรกลางสวนสนุกวะเนี้ย >///< ฮิโรกิเห็นก็ยิ้มขำๆ
"ถ้าไม่อยากให้ผมทำอีก ก็เดินไปด้วยกันนะ~" ขู่อากิระทันที จนน้องแมวต้องยอมเดินไปกับเขา..

ทางด้านเคตะ ..
"จะเล่นอะไรก่อนดีล่ะเคตะ" หันไปถามตัวน้อยที่เดินควงแขนอยู่ต้อยๆ
"นั่น!! อยากเล่นนั้นอ่ะรุ่นพี่ >.<"
"ม้าหมุนเรอะ!! o_O 555555 ก็ได้ๆ งั้นไปกัน" ชินยะหัวเราะแทบน้ำตาร่วง เคตะชี้ไปทางม้าหมุนที่อยู่ตรงทางข้างหน้า .. ไม่คิดเลยว่าจะชอบแบบนี้ .. ก็ทำไมล่ะ เค้าคนชอบนี่นา เห็นแล้วอยากขึ้นจนตัวสั่น
"รุ่นพี่เล่นด้วยกันสิฮะ" เคตะชวนชินยะให้ขึ้นด้วย
"อืม ก็ได้" ยิ้มเขิลๆ ..
"อ๊ะ!!!" ทั้ง 2 นั่งม้าตัวเดียวกัน ..เคตะนั่งข้างหน้า ชินยะซ้อนหลัง (จะประหยัดอะไรกันขนาดน้าน) .. แผ่นหลังของร่างบางแนบติดกับอกล่ำๆของชินยะ
"ยะโฮ้~~~" เมื่อเครื่องเล่นเริ่มเดิน ชินยะก็ร้องออกมาอย่างสนุกสนาน (สรุป แก ปญอ กว่าอิเคตอีกนะ)
"......." เคตะนั่งหน้าแดงอยู่ข้างหน้า .. ตัวติดกันแล้วพี่ชินย๊าาา >< ไม่ได้บอกให้นั่งตัวเดียวกันสักกะหน่อยอ้า
"เป็นอะไรเคตะ ไม่สนุกเหรอ" เห็นเคตะนั่งนิ่ง จึงกระซิบถามเข้าที่ข้างๆหูเบาๆ ลมหายใจร้อนๆปะทะเข้าที่ใบหู.. เคตะสะดุ้งเฮือกทันที ทำชินยะที่นั่งซ้อนอยุ่เกือบหงายหลัง
"เหวอ~" รีบคว้าและกอดเอวเคตะเป็นที่ยึดไว้ ตัวยิ่งชิดกันเข้าไปอีก
O.O!!!!!! พะ..พี่ชินยะ ผมไม่ไหวแล้วววววว เคตะตะโกนก้องอยู่ในใจ เสียงหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มันแทบจะระเบิดเลยทีเดียว .. จนในที่สุดม้าหมุนเจ้ากรรมก็หยุดสักที ชินยะกระโดดลงก่อน และ ..
"ส่งมือมาสิครับเจ้าหญิง"
"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เคตะวิญญาณหลุดจากร่างอีกครั้ง เสียงเข้มๆของชินยะพูดพร้อมกับส่งมือให้เคตะ .. มือสั่นๆนั้นจับกับมือชินยะไว้ .. และเจ้าหญิงเคตะก็ลงจากม้าหมุนอย่างปลอดภัย (เอิ้กๆ) .. หลังจากนั้นเคตะก็เดินเงียบตลอดทาง .. ชินยะมองอย่างงงๆ เคตะเป็นอะไรไปหว่า - -a ไม่เห็นจะเข้าใจเลยวุ๊ย ตะกี้ยังร่าเริงอยู่แท้ๆ (แหม ไปทำให้น้องเค้าเสียวแล้วยังบื้ออีกนะแก)

---

"เราจะเล่นอะไรกันก่อนดีล่ะอากิจัง~" หันไปขอความเห็น เดินมาตั้งนานแล้วยังไม่ได้ขึ้นเครื่องเล่นสักที -"-
"แกจะเล่นไรก็ไปเล่นดิ" ตอบกลับอย่างไร้เยื้อใย
"เอางี้ดีกว่า .. อ๊ะ!! โน่นๆ ไปเล่นโน่นกัน" ว่าแล้วก็ลากอากิระไปที่เครื่องวัดพลังหมัด (Punch Machine)
"จะให้เล่นไอ้เนี้ยนะ?"
"อื้อ .. ถ้าผมชนะ..วันนี้อากิจังต้องยอมเป็นแฟนผม 1 วัน .. แต่ถ้าผมแพ้..ผมจะยอมเป็นแฟนอากิจัง 1 วันก็ได้~" ยื่นข้อเสนองามๆให้ (ใครไม่เก็ท กลับไปอ่านอีกรอบได้ค่ะ เอิ้กๆ)
" .. -"- ไอ้เวง!!!!!!!" มันต่างกันตรงไหนวะเนี้ย แถมตูก็ไม่มีทางชนะมันแหงๆ ดูจากที่มันต่อยกำแพงตะกี้แล้ว แพ้เห็นๆเลยโว้ยยยยยยย
"งั้นอากิจังเริ่มก่อนนะ ^^ " ส่งนวมให้อากิระใส่ .. อากิระง้างกำปั้นชก และด้วยแรงอันน้อยนิดนั่นก็ทำคะแนนได้ต่ำสุด - -" .. ส่วนฮิโรกิ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำ High Score ได้ทิ้งห่างจากอันดับ 2 ไปมากโข
"ชนะแล้วนะ~ งั้นไปกันเถอะ ^^ " ว่าแล้วก็ลากอากิระไปที่เครื่องเล่นอื่นต่อ
"อะไรวะ ยังไม่ได้ตกลงเลยนะเว้ย!!" ปากบ่นไปตลอดทาง แต่ก็เดินไปอย่างโดยดี ถ้าโดนฮิโระต่อยคงตายคาที่แน่ๆ (ฮิโระมันจะต่อยด้วยปากอ่ะเด่ะอิอัคจ๋า)

และแล้ว ทั้งคู่ก็เดินมาถึงเครื่องเล่นสุดหวาดเสียว มันคือ 'เฮอริเคน' นั่นเอง (ขอใช้เครื่องเล่นจากดรีมเวิลนะ พอดีไม่เคยบินไปเล่นที่ยุ่นว่ะ - -")
"นั่นๆ เล่นนั่นดีกว่า" อากิระรีบชี้ไอ้เครื่องเล่นนั้นและแสยะยิ้ม หึๆๆ เมิงอ้วกแตกแน่ไอ้เสี่ยว
"เอาจิงอ่ะอากิจัง~ งั้นก็ได้~" พาน้องแมวขึ้นเฮอริเคน .. และเมื่อเครื่องเล่นเริ่มเหวี่ยงตัว เสียงแหกปากก็ดังลั่นไปทั่วสวนสนุก ..

"กรี๊ดดดดดดดดดด อ๊ากกกกกกกกกกกกกก ใครก็ด้ายยยยยย ช่วยหยุดที!!!!!!!!!! ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววว" เสียงแปดหลอดของอากิระนั่นเอง - -" แหกปากร้องและหลับตาปี๋ กรูไม่น่าขึ้นเลย โฮๆ T^T
"อากิจังใจเย็นๆ~" ฮิโรกิที่นั่งอยุ่ข้างๆหูแทบแตก หันมามองอากิระขณะที่เครื่องเล่นมันเหวี่ยงหมุนๆอยู่ .. และถึงจุดไคลแมกซ์ .. ไอ้พนักงานควบคุมมันเอาที่นั่งคว่ำหน้าลง (น่ากลัวจิงๆคับ - -")
"แงงงงงงงงงงงงงงงง จะตกแล้ววววว กรูจาล๊งงงงงงงงง!!!!!!!! ฮิโรกิช่วยด้วยยยยย" ร้องเสียงหลงหนักกว่าเก่า เล็บจิกเข้ากับที่ล็อคตัวอย่างรุนแรง .. แล้วเครื่องเล่นก็เหวี่ยงเป็นครั้งสุดท้าย
"เป็นอะไรมากป่าวอากิจัง~" ลุกขึ้นและมองน้องแมวที่นั่งเหงื่อแตกอยู่ พอลุกขึ้น ขามันก็สั่นพั่บๆ เรี่ยวแรงหายไปหมด จนฮิโรกิต้องพยุงไปนั่งที่ม้านั่งแถวๆนั้น
"กลัวแล้วจะเล่นทำไมล่ะครับอากิจัง~"
"ใครกลัว!!" หันไปมองอย่างเคืองๆ "เค้าเรียกว่ากรี๊ดให้เกิดอารมณ์โว้ย!!" แก้ตัวน้ำขุ่นๆ กลัวเสียฟอร์มอ่ะดิ ไหนบอกฮิโระต้องอ้วกไงวะ ตัวเองกลับมาเป็นเอง
"แหม แต่เรียกชื่อผมด้วยนะ เขินจัง~" เกาหัว หัวเราะแหะๆอย่างเขินๆ .. อากิระหน้าแดงทันที กรูเผลอไปเรียกชื่อมันได้ไงวะ!!
"งั้นไปกันต่อเถอะ โน่นๆ ผมอยากเล่นโน่นนะอากิจัง~" รีบลากอากิระไปอย่างตื่นเต้น ไอ้สิ่งนั้นก็คือ 'super splash' นั่นเอง (ขอบคุณสิดพี่เนยที่บอกชื่อนะคับ)

------

"เคตะ .. เคตะ!!!!!!!" ชินยะตะโกนเข้าไปในหูเคตะที่เดินเหม่อมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ถามอะไรก็ไม่ตอบ
"อะ.. ฮะ!!" ได้สติสักที เอาแต่คิดเรื่องที่ม้าหมุนตะกี้นี้ แค่คิดก็หยิวแล้ว~
"จะเล่นไรต่อดีล่ะ?" พูดพลางมองแผนที่ไปด้วย
"อันนั้นดีไหมฮะรุ่นพี่" ชินยะมองตามนิ้วที่เคตะชี้ไป .. บ้านยักษ์!! .. ทำให้ชินยะฮาแตกอีกครั้ง แต่ก็พาน้องนู๋เข้าไปอย่างโดยดี .. เคตะวิ่งเล่นอยุ่ในนั้นเหมือนลิงไม่มีผิด ปีนขึ้นไปบนโน้นบนนี้ จนในที่สุดก็ปีนขึ้นมาบนเตียงยักษ์และนั่งหัวเราะร่านอย่างสนุกสนาน .. ชินยะก็ปีนตามด้วย นั่งลงข้างๆเคตะ
"ร่าเริงเหมือนเดิมแล้วนะเคตะ" ขยี้หัวเจ้าตัวน้อยอย่างเอ็นดู กำลังเป็นห่วงเลยว่าทำไมจู่ๆถึงเงียบๆไป .. เคตะหน้าแดงอีกครั้ง เรามัวแต่คิดฟุ้งซ่าน ทำให้พี่ชินยะเป็นห่วงเลย พอๆไอ้เคต ตั้งสติแล้วสนุกกับพี่ชินยะให้เต็มที่ดีกว่า เคตะพูดกับตัวเอง ^^
"ฮะ!! ไปเล่นอย่างอื่นต่อกันเถอะฮะ" ยิ้มหวานให้แก่ชายตรงหน้าและพากันจูงมือไป

-------
---
-

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด" โครมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!! น้ำสาดกระจายไปทุกทิศทาง .. ฮิโรกิกับอากิระได้เล่นซุปเปอร์สแปลชกัน เนื้อตัวเปียกไม่พอหรืออย่างไร ..อากิระเลยรีบวิ่งขึ้นไปรอบนสะพานเพื่อให้น้ำสาดใส่ตัวอีกครั้ง ..
"ยะฮู้~ เย็นดีจังเลย แกไม่ขึ้นไปให้มันสาดมั่งเหรอไอ้โรคจิต" อากิระรีบวิ่งมาหาฮิโรกิที่ยืนรออยู่ข้างล่าง ท่าทางสนุกมาก แต่เมื่อเห็นสภาพของอากิระแล้ว ฮิโรกิแทบจะเป็นลม O.O!! เสื้อสีขาวที่เปียกปอนไปด้วยน้ำ มันแนบติดกับร่างกายอันเซ็กซี่ๆของอากิระ ..
"อะ..อากิจัง~ >////<" ยืนตาค้าง ทำไมมันน่ากินแบบนี้วะ ฮิโรกิ อดใจไว้ๆ
"อะไรของแกวะไอ้เสี่ยว??" ถามอย่างงงๆ ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเอง x แค่ไหน
"ปะ..เปล่า~ ไปเข้าบ้านผีสิงกัน!! +_+ " ยังพูดไม่ทันจบก็ลากอากิระไปซะแล้ว ..

ณ บ้านผีสิงอันแสนมืดมิด
"ไอ้เวง! ลากตูเข้ามาที่นี่ทำไมวะ!!" เดินไปอย่างช้าๆท่ามกลางความมืดนั้น โฮๆ กรูกลัวอ้ะ T^T
"......" แต่ฮิโรกิเดินไปอย่างเงียบๆไม่พูดอะไร ในหัวกะลังพยายามระงับใจไม่ให้หื่นอยู่
"เฮ้ย เดินช้าๆหน่อยดิวะไอ้หอกนี่!!" รีบวิ่งตามหลังฮิโรกิไป แต่ด้วยพื้นเจ้ากรรม มันขรุขระเหลือเกิน อากิระสะดุดล้มไปทับชายหนุ่มตรงหน้า ..
O.O!!
"อู๊ยย ไอ้พื้นเวรนี่ เดี๋ยวพ่อฟ้องร้องแม่งเลยนิ ถ้ากรูหัวแตกจะทำไงเนี้ย!!" ปากยังคงบ่นต่อไปไม่หยุด
"อากิจัง.." ฮิโรกิที่ตอนนี้อยู่ข้างใต้อากิระ เริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว ล้มลงมาได้ เหมือนยั่วกันชัดๆ อุตส่าห์พยายามเข้ามาห้ามใจในนี้แล้วนะ แต่ทนไม่ไหวแล้ว!!.. ฮิโรกิจับอากิระกดลงบนพื้นแล้วขึ้นคร่อมทันที
"เฮ้ยยยย เมิงจะทำอะไร๊!!!!! ออกไปนะเว้ย!! >.< ช่วยด้วยยยยยยยย!!!" ร่างบางดิ้นพล่าน ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่ปากงามๆนั่นก็ต้องถูกอุดไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไป .. ริมฝีปากของทั้งคุ่ประกบกัน สอดลิ้นเข้าไปนัวเนีย .. ฮิโรกิสติแตกไปแล้ว - -"
"อื้อ~ อย่านะ.." เสียงเริ่มอ่อยลง จูบของฮิโรกิมันช่างสุดยอดจิงๆ (อ้าวๆ) ทำเอาอากิระแทบจะละลายเลยทีเดียว
"ถ้าการเป็นคนเซ็กซี่ถือเป็นเรื่องผิดกฏหมาย อากิจังต้องโดนจับแน่~" เสียงเอ็กซ์ๆกระซิบเข้าที่บ้างหูของร่างบาง ค่อยๆเลื่อนลงไปที่คอขาวเนียน จัดการขบเม้มจนเกิดรอยช้ำสีแดง..
"แก .. พาเข้ามาในบ้านผีสิงเพราะอย่างงี้สินะ!!!!!" น้ำตาของอากิระเริ่มไหลรินออกมา "ฮือๆ ชั้นไม่น่าไว้ใจแกเลย.."
คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของร่างบาง มันทำให้ฮิโรกิสะอึกทันที รีบลุกออกจากตัวเขา สติเริ่มกลับมาแล้ว ..
"อากิจัง.. ผมขอโทด.."
"โฮๆ ไอ้บ้ากาม!!"
ผัวะ!! ปล่อยหมัดแมวเหมียวเข้าไป 1 ที .. (o -)=O)> <)!! .. แล้ววิ่งออกจากบ้านผีสิงอย่างรวดเร็ว .. ฮิโรกิรีบวิ่งตามออกไป

.. "ไอ้ 2 ตัวนั้น - -" ในบ้านผีสิงก็ยังไม่เว้นเลยวุ๊ย.." ชินยะกะเคตเข้ามาในบ้างผีสิงเหมือนกัน และแอบดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดด้วยความอายแทน

"อากิจัง รอผมด้วย~~" รีบวิ่งตามไปแล้วคว้าแขนอากิระไว้ แต่อากิระสะบัดให้หลุดอย่างรุนแรง "บอกแล้วไงว่าขอโทด~"
"ขอโทดแล้วมันหายไหมวะไอ้รอยเนี้ย!!" พูดเสียงดัง นิ้วจิ้มไปที่รอยแดงๆที่ประทับอยู่บนคอ  .. ทำให้คนแถวนั้นหันมามองกันหมด - -" อากิระหน้าแดงฉานด้วยความอาย และรีบเดินออกไปจากตรงนั้น ฮิโรกิยังคงเดินตามต้อยๆ
"อากิจัง....." น้ำเสียงซึมเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ..
"อยากกินไอติม!!!!!!!!" หยุดเดินและพูดเสียงเฉียบขาด .. ฮิโรกิยิ้มออกมานิดๆด้วยความดีใจ
"งั้นเราไปซื้อกันเลย~~" จูงมืออากิระไปที่ร้านขายไอติมทันที >o<
"เอารสนี้...นี้ด้วย นี่ด้วย นี่ๆๆ แล้วก็นี่" อากิระทิ่มนิ้วไปที่ไอติมทุกรส ชั้นของไอติมแทบจะสูงเฉียดฟ้า (เว่อ) .. อากิระถือมันมาแล้วนั่งลงกินที่ม้านั่ง เลียไอติมอย่างเอร็ดอร่อย
"เหอะๆ เลียผมดีกว่า ของผมหวานกว่าเยอะนะอากิจัง~" พูดเบาๆ กลัวอากิระจะได้ยิน (ก็มุขมันเสี่ยวๆหื่นๆนี่หว่า)
"อะไรนะ??" หันมาถาม ปากเปื้อนคาบไอติมเต็มไปหมด - -"
"อากิจังนี่ตอนกินน่ารักจิงๆนะ~ ^^ " ว่าแล้วก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากให้อากิจังผู้น่ารักของพวกเรา .. อากิระก็หน้าแดงอายๆอีกครั้ง เรื่องเมื่อกี้มันผุดขึ้นมาในหัวเลย ไอ้บ้าเอ๊ย
"ไปๆ ไปกินอย่างอื่นกันต่อ!!!!!!" แล้วอากิระก็ลากฮิโระไปกินโน่นกินนี่จนกระเป๋าตังค์เหลือแต่ขี้ฝุ่น ..หึๆ กินถล่มแก้แค้นมันซะเลย..

.................
...........
......
...

ทั้ง 4 คนพากันไปเล่นทุกอย่างรอบสวนสนุก จนลืมเวลา พระอาทิตย์เริ่มตกดินแล้ว .. ฮิโรกิก็ไปส่งอากิระที่บ้าน ส่วนชินยะก็พาเคตะไปส่งที่บ้านเช่นกัน ..
"วันนี้สนุกจังเลยเนอะเคตะ.." ขณะที่นั่งอยุ่บนรถไฟ ชินยะก็เริ่มชวนคุย .. แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับมา ..เขาจึงหันไปมอง ก็พบว่าไอ้ลิงน้อยหลับไปซะแล้ว .. วันนี้คงเหนื่อยมากสินะ ก็เล่นวิ่งเป็นลิงซะขนาดนั้น .. ชินยะมองเคตะที่หลับอยู่และยิ้มอย่างเอ็นดู นายนี่มันน่ารักจิงๆเลยเคตะ.. หัวเคตะก็ล้มลงมาซบไหล่ของเขา ชินยะสะดุ้งนิดๆ ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียว เพราะกลัวเคตะจะตื่น ..
"ฟี้~" เคตะหลับอย่างสบายใจ รักรุ่นพี่ชินยะจิงๆ แม้แต่ในฝันก็ยังมีแต่ชินยะ .. วันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุด อยากให้เป็นอย่างงี้ทุกวันเลย .. แต่มันจะเป็นอย่างงั้นได้หรือไม่ .. โปรดติดตาม ..

To be Con ..

และแล้ว การติวหนังสือสอบก็ล่วงเลยไปเป็นเวลาหลายวัน วันนี้วันอาทิตย์เป็นวันสุดท้ายสำหรับการติว เพราะพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันสอบจริงแล้ว ..

"สะ..เสร็จแล้ว.." เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ฮิโรกิเอาแบบฝึกหัดวิชาเลขมาให้อากิระทำ ในที่สุด เขาก็ทำเสร็จจนได้ แล้วส่งมันให้ฮิโรกิตรวจ..และนั่งลุ้นกับคะแนนที่จะออกมา
"5 เต็ม 10... ดีขึ้นอีกนิดหน่อยนะอากิจัง~" จากที่เคยทำได้แค่ 0 ตอนนี้อากิระเริ่มฉลาดขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว
"วันสอบชั้นคงลืมสูตรหมดแหงๆ"
"พยายามจำหน่อยสิครับอากิจัง~ ไม่งั้นเคตะก็พลอยตกไปด้วยนะ~"
"เหอะๆ ถ้าตกชั้นคงโดนมันฆ่าแน่ๆ" ว่าแล้วก็จิกตาไปทางเคตะและชินยะที่กำลังซ้อมเต้นกันอยู่
"งั้นต่อไปเรามาทำแบบฝึกหัดวิชาภาษาอังกฤษกัน เริ่มจากคำศัพท์.."
"อีกละ!! พักหน่อยไม่ได้ไงวะไอ้เสี่ยว!!" โวยวายขึ้น ก็คนมันขี้เกียจทำแล้วอ่า โธ่เว้ยย!!
"ไม่ได้นะไอ้อากิระจัง!!! แกรีบๆติวให้สมองอันน้อยนิดของแกฉลาดขึ้นเลย" พอได้ยินอากิระโวยวาย เคตะก็หันควับมาด่าอย่างเจ็บๆแสบๆ
"ชิ! ทำก็ได้วะ - -"
"งั้นใช้พจนานุกรรมหาศัพท์พวกนี้ให้เจอให้หมดนะ~" ฮิโระยื่นกระดาษคำศัพท์และดิกให้อากิระ
"โหยยย 100 คำเลยเหรอ O.O!!! "
"ช่าย~ 100 คำ~ ให้เวลาครึ่งชั่วโมงเหมือนเดิม ถ้าไม่เสร็จอดกินข้าวเย็นนะ~" พูดพร้อมส่งยิ้มหวานๆเลี่ยนๆให้แมวน้อย ... แต่เหมือนเสียงจากนรก 'ไม่ได้กินข้าวเย็น..' ดังก้องอยู่ในหัวของเขา โอ้วว ไม่ให้กรูกินข้าวแล้วจะให้กรูไปแด๊กอาหารแมววิสกัสไงวะ!! และแล้วอากิระก็เริ่มลงมือทำทันที - -"

เวลาผ่านไปจวนจะครบครึ่งชั่วโมงแล้ว อากิระยังคงก้มหน้าก้มตาหาคำศัพท์ต่อไป
"ฮ่วย! ไอ้คำนี้มันอยู่ไหนวะ หาไม่เจอเว้ยย" มือเปิดดิกไปอย่างรวดเร็ว ปากก็พลางบ่นไปด้วย
"ไม่ต้องแปลกใจหรอกนะอากิจัง~ ที่หาชื่อตัวเองในพจนานุกรรมไม่เจอ .. ก็เพราะมันอยู่ในใจผมไงล่ะ~" ฮิโรกิที่นั่งเอามือเท้าคางมองอากิระที่กะลังง่วนกับการหาคำศัพท์อย่างน่ารัก (?) ก็ปล่อยมุขชวนอ้วกออกมาขัด
"เฮ้ย!! ไปไกลๆเลยไป๊ กรูเสียสมาธิ" คนกะลังรีบหา เย็นนี้จะต้องอดกินข้าวเย็นจริงๆเหรอเนี้ยยยยย!!!!!!! อ๊ากกก!!!
"หึๆ"
"ย๊ากกกก!! หาเจอละเว้ยยยย" เสียงตะโกนนั้นทำให้ฮิโระสะดุ้งเล็กน้อย แล้วก็คว้าปากกาเขียนคำแปลหลังคำศัพท์คำสุดท้ายนั้น "ข้าวเย็นนนนนนน!!!" ตะโกนขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับปากระดาษคำศัพท์ใส่หน้าฮิโรกิ
"เอ่อ .. อากิจัง นี่มันยังเที่ยงอยู่เลยนะ~"
"อ้าว .. เออ .. งั้นข้าวกลางวันก็ได้วะ" น้องแมวของเราเรียนจนหลงเวลาเลยแหะ

แล้วชินยะก็ยกอาหารกลางวันมาตั้งบนโต๊ะ แล้วก็เริ่มลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
"ฝีมือทำกับข้าวของรุ่นพี่อร่อยสุดๆเลยฮะ~" เคตะลงมือกินอย่างละเมียดละไม ลิ้มรสชาติฝีมือคนรักอย่างเต็มที่
"แหะๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเคตะ" เกาหัวแกรกๆอย่างเขินๆ ^^a ไม่เคยมีใครชมเรื่องฝีมือการทำอาหารของเขาเลย เคตะเป็นคนแรกจริงๆ พลางหันไปมองไอ้อากิระ ที่สวาปามอย่างมูมมาม ไอ้ลูกพี่ลูกน้องเวร กินของเขาทุกวัน ไม่เคยชมกันสักกะครั้งเดียว!!!
"มองไรวะไอ้แป๊ะ"
"เปล่านิไอ้แมว ค่อยๆแด๊กก็ได้ เดี๋ยวก็ติดคอตายหองหรอก"
"ก็หิวนี่หว่า ใช้สมองไปเยอะ" ว่าแล้วก็หันไปจัดการอาหารตรงหน้าต่อทันที
"แค่กๆ" เสียงไอดังขึ้นกลางโต๊ะอาหาร
"เป็นไรฮิโระ ข้าวติดคอเหรอ?" ชินยะถาม
"ป่าว~ ความรักมันติดคอน่ะ~" ฮิโระมองอากิระตอนกินข้าวอยู่ตลอดเวลา คนอะไร๊ ตอนกินยังน่ารักขนาดนี้ (เป็นเอามากนะแก)
"โอ๊ย!! จะอ้วกโว้ย เลี่ยนชิบเป๋ง อิ่มแล้วๆ" วางตะเกียบดังโครมใหญ่ๆ แล้ววิ่งไปดู TV ต่อทันที
"ไอ้อากิระจัง ไปอ่านหนังสือต่อดิวะ"
"โหย ขอพักแป๊ปนึงนะไอ้เคตจัง"

และเมื่ออีก 3 คนที่เหลือกินกันเสร็จ เคตะก็ช่วยชินยะเก็บล้างจานอย่างแข็งขัน ส่วนฮิโระก็ลากอากิระไปติวหนังสือต่อทันที
"ต่อไปติวสังคมนะอากิจัง~"
"เออ!!"
"เอ้า.. ดูเรื่องนี้ละกัน~ .. อับบลาฮัมลินคอล์น"
"มันเป็นใครกันวะ?" อากิระถาม (นั่นดิ มันคือใครเหรอ : Aki-Aki)
"อืม.. ถึงแม้อับบลาฮัมลินคอล์นจะเลิกทาสไปแล้ว แต่ทำไมหัวใจผมยังตกเป็นทาสของอากิจังอยู่เลยล่ะเนี้ย?~" พูดทั้งๆที่ตากะลังมองหนังสืออยู่ ..
"ไอ้ !#$^^&%$*(@$^!!!!!!!!!!!!!"

การติวหนังสือก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง .. ถึงวันสอบ ..การสอบวัน 3 วันแรกนั้นเป็นการสอบภาคปฎิบัติของวิชาร้อง-เต้นทั้งหมด .. ทั้ง 2 ผ่านไปได้อย่างสบายๆ จนกระทั่งถึงวันพุธ วิชาสอบปฏิบัติวิชาสุดท้ายคือเบรคแด๊นซ์นั่นเอง หลังจากที่อากิระและเคตะสอบลีลาศเสร็จ ก็รีบย้ายไปที่ห้องเต้นเบรคแด๊นซ์อย่างรวดเร็ว แต่ทว่า..
ผลั่ก!!
"เหวอ~ โครม!!"
"เฮ้ย! ไอ้เคต เป็นไรเปล่า!!" เคตะกลิ้งตกบันได อากิระจึงวิ่งลงไปช่วยฉุดขึ้นมา
"อูย~"
"วิ่งยังไงของเอ็งฟะ!!!"
"เหมือนมีใครขัดขาชั้นเลยอ่ะ อากิจัง~"
"เมิงมะต้องมาแก้ตัว สะดุดขี้ฝุ่นอ่ะเด่ะ เฮ้ย รีบๆเหอะ จะเข้าสอบแล้ว"

ณ ห้องสอบ
อาจารย์กะลังเรียก นร. เพื่อที่จะอธิบายการสอบพอดี การสอบนั้นไม่ยาก แค่จับฉลากท่าต่างๆขึ้นมาแล้วทำให้จารย์ดูก็แค่นั้นเอง เมื่อพูดจบ อาจารย์จึงเอากล่องที่ใส่ฉลากท่าเต้น และให้ นร. ในชั้นจับตามลำดับ .. อากิระโชคดีได้ท่า windmill แต่เคตะนี่สิได้ท่า **wallflip (ท่ามันพิศดารไปป่าวหว่า - -")
"เอ้า จับกันครบแล้วนะ คนที่ยังไม่ถึงคิวสอบก็ไปซ้อมๆหลังห้องละกัน" อาจารย์สั่งพร้อมกับให้เวลา นร. เตรียมตัว 5 นาที
"อากิระ!! เคตะ!!"
"รุ่นพี่ชินยะ~" เสียงที่คุ้นเคย เมื่อเคตะได้ยินก็หน้าบานและรีบเดินไปหาชินยะทันที
"สอบเป็นไงบ้าง"
"กำลังรอสอบอยู่ฮะพี่ชินยะ~~"
"เหอะ! หน้าบานเชียวนะไอ้เคตจัง ตะกี้ยังเดินตกบั.. อุ๊บส์!!" ยังไม่ทันพูดจน เคตะก็กระโดดเอามืออุดปากอากิระทันที.. จะให้บอกได้ไงว่าวิ่งตกบันไดอ่ะ อายรุ่นพี่ตายเลย >.<
"แล้วรุ่นพี่สอบเสร็จแล้วเหรอฮะ~" ยิ้มกลบเกลื่อน
"อืม..เพิ่งสอบเต้นแอโรบิคเสร็จน่ะ" (คิดสภาพไอ้แป๊ะใส่ชุดเต้นแอโรบิกดิ เอิ้กๆๆๆ)
"เป็นไงมั้งฮะ~"
"สบายอยู่แล้ว ^^v "
"เฮ้ย ไอ้ชิน ช่วยกรูด้วย~~" เสียงอากิระร้องขึ้น ตอนนี้เขากะลังอยู่ในอ้อมอกของฮิโรกิ และพยายามจะจุ๊บแก้มอากิระ
"ไอ้ฮิโระเผลอไม่ได้เชียว.."
"มัวแต่ยิ้มหน้าแป๊ะอยู่นั่นแหละ มาช่วยหน่อยดิวะ" ดิ้นๆและหันหน้าไปมาหลบจุ๊บพิฆาตของอิป๋า หน้าเริ่มแดงด้วยความอายแล้ว สาวๆในห้องสอบก็ต่างมองอากิระด้วยความอิจฉา
"เฮ้ย ปล่อยได้แล้วฮิโระ อาจารย์เรียกอากิระแล้วนะ" เหมือนเสียงจากสวรรค์ ฮิโรกิจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย อีกนิดเดียวก็จะได้จุ๊บน้องแมวแล้ว -"- อากิระก็รีบวิ่งไปสอบทันที และก็ผ่านมาได้อย่างสบายๆ .. การสอบดำเนินไปเรื่อยๆจนเกือบครบทุกคนแล้ว จนกระทั่ง ถึงตาเคตะสักที..
"สู้ๆนะเคตะ"
"ฮ..ฮะ.." ว่าแล้วก็เดินไปหาอาจารย์
"แปลกไปเปล่าหว่าเคตะน่ะ" พึมพำอยู่คนเดียว เมื่อเห็นอาการเคตะแปลกไป สงสัยจะตื่นเต้นล่ะมั้ง..

"พร้อมนะฟุรุยะ.."
"คะ..ครับ" ปากบอกว่าครับ แต่ไหงเหงื่อแตกพลั่กๆอย่างงี้ หน้าเริ่มซีดๆด้วย .. แล้วเคตะก็ออกวิ่งไปได้เพียงแค่สองสามก้าว เขาก็ล้มลง
"โอ๊ยยยย!!" มือกุมที่ข้อเท้า น้ำเสียงและสีหน้าเจ็บปวดมาก ชินยะเห็นเช่นนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาทันที ว่าแล้วว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆ ดึงรองเท้าของเคตะออก เผยให้เห็นข้อเท้าที่บวมเป่งอย่างน่ากลัว
"เพราะตกบันไดเมื่อกี้แหงๆเลย ทำไมนายไม่บอกชั้นเคตะ!!!" โกรธนิดๆ เพราะเคตะไม่ยอมบอก แต่ก็ต้องใจอ่อนเมื่อน้ำตาของเคตะเริ่มไหลออกมา ทันใดนั้นเอง ชินยะก็อุ้มเคตะขึ้น
"พะ..พะ..พี่..ชินยะ!!!" โอวววว อ๊ากกก โดนรุ่นพี่ชินยะสุดที่รักอุ้ม กรี๊ดดดดด
"ผมจะพาฟุรุยะไปห้องพยาบาลนะครับอาจารย์" หันไปบอกอาจารย์ อาจารย์พยักหน้าให้ และทั้งคู่ก็ไปห้องพยาบาลทันที .. โดยมีอากิระและฮิโรกิตามไปด้วยความเป็นห่วง

"ชิ!! คราวหน้าต้องเอาให้หนักกว่านี้!!" สบถอย่างเคียดแค้นดังขึ้นเบาๆโดนที่ไม่มีใครได้ยิน อันตรายกะลังคืบคลานเข้ามาแล้ว..

"เจ็บมากไหม? จะนวดให้นะ"
"อื้อ.. โอ๊ย!! อ๊า~ พี่ชินยะเบาๆฮะ" ร้องเสียงหลงเมื่อชินยะเริ่มลงมือนวดขาบวมๆนั้น
"ทนหน่อยสิ!!"

นวดเสร็จ ชินยะก็เอาผ้ามาพันให้เคตะที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงเป็นตูดลิงไปแล้ว อยากตกบันไดทุกวันเลย รุ่นพี่จะได้มานวดให้เราทุกวัน >o</ (อ้าวๆ)

"เจ็บขาแล้วทำไมไม่บอก ฮึ๊ ! เคตะ"
"กะ..ก็ผม.." น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง
"เอาละๆ ไม่ต้องพูดแล้ว" วงแขนอุ่นๆโอบกอดเด็กชายตรงหน้าอย่างอ่อนโยน หัวใจของเคตะแทบจะระเบิด ระระระรุ่นพี่ชินยะกอดเราอยุ่เหรอ เคตะ แกฝันไปอีกแล้วใช่ไหม?
"จะเป็นนักเต้น ต้องรักษาขาให้ดีรู้ไหมเคตะ.." กระชับกอดนั้นแน่นเข้าไปอีก ลมหายใจร้อนๆปะทะเข้าที่ลำคอของเคตะน้อย >.<
"อะแฮ่มๆๆ" เสียงกระแอมขัดจังหวะดังขึ้น ลืมสนิทเลยว่าอากิระและฮิโรกิก็อยุ่ด้วย ชินยะรีบผละออกห่างจากตัวเคตะทันที หูดำๆนั้นกลายเป็นสีแดงแจ๋ไปแล้ว - -"
"......." หนอย!! ไอ้แมว เมิงทำไมต้องมาขัดจังหวะกรูด้วยฟะ เคตะบ่นในใจ

และแล้ว การสอบปฏิบัติอันแสนเหนื่อยก็ผ่านพ้นไป แล้วการสอบวิชาการก็เริ่มขึ้นต่อทันที ... เคตะมาสอบโดยมีอากิระคอยช่วยพยุงไปโน่นมานี่ จนกระทั่ง การสอบอันแสนเข็ญของอากิระก็จบลง .. และผลสอบก็ออกมาอย่างรวดเร็วราวกับฟิค (ก็ฟิคนี่หว่า 555) อากิระทำหน้าที่ไปดูผลสอบที่บอร์ดประกาศ และเดินมาหาเคตะที่นั่งรออยู่..
"ปะ..เป็นไงมั้งอากิระจัง.." ลุ้นจะตายอยู่แล้ว อากิระจะสอบตกไหมเนี้ย
"นายตกวิชานึงน่ะเคตะ วิชาเต้นเบร.."
"เออ อันนั้นรุ้แล้วเว้ย ก็ตูไม่ได้สอบแล้วจะผ่านได้ไงวะ ชั้นถามผลของแกโว้ยย!!!" ตะคอกใส่น้องแมว ซึ่งตอนนี้หงอไปแล้ว - -"
"กะ..ก็ .."
"ตกเลขนะเคตะ~" ฮิโรกิที่เดินมาอยู่ข้างหลังอากิระแบบไม่รู้ตัวพูดแทน
"ฮะ..เฮ้ย!! เมิ๊ง!!!!" อากิระตกใจทันที
"อากิระจัง!!!!" เคตได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มโมโหขึ้นมา
"กะ..ก็..ก็เคตจังแกตกวิชานึงนี่นา ชั้นก็ตกด้วย งั้นเราเจ๊ากันนะ นะเคตจั..."
"ไอ้อากิระจัง!!!!!! เมิงต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

To be Con ..

- B-boy Tip -
**wallflip << ท่านี้เป็นท่าที่เคตะจับฉลากขึ้นมาได้ แต่อิคนแต่งไม่แน่ใจว่าเป็นท่าเบรคแด๊นซ์รึป่าวนะ เพราะท่ามันพิสดารเกินคนอ่ะ 555 เพราะท่านี้ต้องวิ่งๆ แล้วใช้ขาไต่ขึ้นกำแพงแล้วม้วนตัวตีลังกาลงพื้นอ่ะนะ ..ส่วนตัวไอ้ปิงนั้น เรียกท่านี้ว่าท่าจิ้งจกไต่กำแพง เอิ้กๆ ชอบท่านี้จัง

"เคตะ!! .. คือพี่ .. เหวอ~ โทดที~"

หลังจากที่เล่นวิ่งไล่จับและซ่อนแอบกันมานาน .. ชินยะที่วิ่งเข้ามาล็อกคอเคตะไว้อย่างไม่รีรอ .. แต่ก็ต้องสะดุ้ง เมื่อทำสิ่งที่น่าอายลงไป .. ตัวของทั้งคู่ แนบชิดกันจนรู้สึกได้ ทำให้ชินยะรู้สึกตัวว่าใกล้กันเกินไปแล้ว >.< และปล่อยคอเล็กๆนั้นด้วยความตกใจทันที .. หน้าแดงพอๆกับเคตะเลย

"เอ่อ..คือพี่ .. คือ .. คืออะไรดีหว่า - -" " ว่าแล้วก็เกาหัวแกรกๆ - -a .. ตื่นเต้นจนลืมสิ่งที่คิดไว้จะมาพูดกับเคตะทั้งหมด
"..." เคตะอับอายเป็นอย่างมาก เตรียมตัววิ่งหนีอีกทันที
"เฮ้ย! ฟังพี่ก่อน" รีบจับแขนไว้ "คือพี่ .. พี่ไม่ได้รังเกียจเคตะหรอกนะ แต่พี่คิดถึงเคตะตลอดเลยอ่ะ ทำไมก็ไม่รู้แหะ" พูดออกมาอย่างเขินๆ

เพียงแค่ประโยคสั้นๆนั้น .. จิตใจของเคตะก็โลดแล่นขึ้นมาทันที รุ่นพี่ชินยะไม่ได้เกลียดเรา แถมยังคิดถึงเราด้วย เคตะ! แกไม่ได้ฝันไปใช่ไหม!!

"พี่ชินยะ ช่วยตบผมทีนึงดิครับ"

ผัวะ!!! อีแป๊ะมันก็ตบอย่างไม่ยั้งมือทันที

"โอ๊ย! ไม่ได้ฝันจริงด้วยๆ" รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากมือหนักๆนั้น (น่าสงสารแหะ) .. ปากน้อยๆนั้นได้เผยรอยยิ้มดีใจสุดขีดขึ้นมา ทำเอาชินยะงงๆนิดๆ .. เคตะดีใจมากจนเผลอกระโดดกอดชินยะอย่างแน่น ...

"ทำไรอ่ะเคตะ!!!" ตกใจที่โดนกอด หน้าแดง+ใจสั่นไปหมดแย้ว >///<
"รักพี่ชินยะที่สุดเลยยย~~~"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

เสียงสาวๆและหนุ่มๆที่เป็นแฟนคลับชินยะเห็นภาพนั้นก็ชี้และร้องกรี๊ดออกมาอย่างตะลึง .. ไอ้เด็กคนนั้นมันเป็นใครกัน ถึงได้มากอดชินยะได้!!!!!  .. ไม่ยอม!! ชินยะเป็นของทุกคนนะ ไอ้ลิงนั่นจะคาบไปคนเดียวได้ไง ..

"เหอๆ ไอ้ 2 คนนั้นมันกอดกันกลาง รร เลยวุ๊ย"
"ก็เหมือนกับเรา 2 คนไง ^^ " เสียงกระซิบเบาๆนี้ดังขึ้นที่ข้างหูของอากิระ
"เฮ้ย!!"

อากิระที่ยืนมองเคตะกะชินยะอยู่ที่หน้าประตู รร ไม่รู้เลยว่าฮิโรกิเดินมาอยู่ข้างหลังตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ .. พอได้ยินเสียงเสี่ยวๆนั้นก็รีบถอยออกจากฮิโรกิทันที

"แก... เหมือนอะไรของแก!!"
"อ้าว เรา 2 คนก็กอดกันตรงนั้นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ" พูดแล้วยิ้มเขินๆ ทำให้อากิระนึกขึ้นได้ หน้าแดงทันทีที่นึกภาพในตอนนั้นออก ..ตอนนั้นคนทั้ง รร ก็มองตูเหมือนกันนี่หว่า .. (*อยู่ในทรู ตอนที่ 1 นะคะ อิๆ : Aki - Aki)
"หึๆ แล้วเมื่อคืนไม่เหนื่อยเหรออากิจัง~" ฮิโรกิถามด้วยเสียงจริงจัง
"อะไร? ทำไมชั้นต้องเหนื่อยด้วย?" งงกะคำถามนั่น
"อ้าว .. ก็เมื่อคืนอากิจังมาวิ่งในใจผมทั้งคืนเลยนี่ ..~~~"
"ไอ้บ้า!! ไอ้ !#$^^&%$*(@$^ กรูไปวิ่งตั้งแต่เมื่อไหร่กันห๊าาาา!!!" ถึงปากจะด่าทอ แต่ทำไมหัวใจมันถึงได้เต้นรัวนะ ทำไมต้องไปตื่นเต้นกับคำพูดของมันด้วยวะ อากิระ แกเป็นอะไรไป !!! .. โวยวายในใจอยู่คนเดียวอีก
"แต่อากิจังนี่ก็โลภจังเลยน้า~~" ฮิโระพูดขึ้นมาอีก ทำให้อากิระงงว่าทำไมอยู่ดีๆมาด่า พร้อมยกมือเตรียมตบบ้องหูคนพูด แต่ก็ต้องชะงักเมื่ออีกคนพูดต่อ
"ก็เล่นเอาหัวใจผมไปทั้ง 4 ห้องเลยนี่~~"
"โอ๊ย! สรุป..กรูผิดใช่มะเนี้ย!! รำคาญหูเว้ย!!" ว่าแล้วก็วิ่งขึ้นห้องเรียนทันที เพื่อเก็บอาการหน้าแดงไม่ให้ฮิโรกิเห็น

----

"ไง.. ไอ้เคะ หน้าบานมาเชียว"

เมื่อเห็นเพื่อนรักเดินเข้าห้องมา เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ .. ยิ้มหน้าบานปากแทบฉีกถึงหูเลยทีเดียว .. ระหว่างนั้นก็พล่ามถึงชินยะไม่หยุด จนอากิระรำคาญ แต่โชคก็เข้าข้าง เมื่ออาจารย์เดินเข้ามา และสั่งให้ นร. เงียบ .. แต่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย .. เพราะวันนี้สอบเทส!!!

"เอาล่ะนักเรียน อาทิตย์หน้าจะสอบมิดเทอมแล้ว .. วันนี้แต่ละวิชาจะเทสเก็บคะแนนกัน.." อาจารย์ที่ปรึกษาบอกกับนักเรียน พร้อมกับแจกตารางสอบของอาทิตย์หน้าให้แก่นักเรียนผู้น่ารักทั้งหลาย ..

เคตะมองบนแผ่นตารางสอบ อาทิตย์หน้าวัน จ.-พ.สอบปฎิบัติวิชาร้อง-เต้นทั้งหมด ส่วนวัน พฤ.-ศ. สอบวิชาการ (พวกเลข อังกฤษไรพวกนี้อ่ะ) โอวว ทำไมมันสอบเร็วอย่างงี้นะ .. หันไปมองเพื่อนข้างๆที่ไม่ใส่ใจกับกระดาษตรงหน้าเลย เหอๆ จะรอดไหมเนี้ยเพื่อนตู ลืมแล้วรึยังฟะ ..ถ้าคนนึงสอบตก บัดดี้ต้องตกด้วย - -"

"อะ..อากิจัง นายอ่านหนังสือมั่งป่ะเนี้ย?" ถามอย่างกลัวๆคำตอบที่จะได้ยิน พวกวิชาเต้นๆไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่พวกวิชาธรรมดานี่สิ ..
"อ่อ .. ก็เรื่อยๆอ่ะ"
"เรื่อยๆนี่หมายความว่าไงฟะ หวังว่าแกยังจำกฏ รร ได้นะ?"
"เออน่า ไม่ตกหรอกมั้ง"
"ทำไมต้องมั้งด้วยอ่า TT-TT"

"เอาล่ะ เงียบๆ จะเริ่มเทสเก็บคะแนนกันละนะ แยกโต๊ะออกจากกันด้วยครับบัดดี้ทั้งหลาย" และแล้วเสียงจากนรกก็ดังนั้น สั่งให้นักเรียนทำตาม ความเงียบสงบและความเครียดเข้าครอบงำ นักเรียนทุกคนตั้งใจทำข้อสอบเทสอย่างใจจดใจจ่อ.. แต่ก็มีคนนึงที่พยายามจะส่งโพยให้เพื่อน แต่มันก็ไม่ได้จะสนใจเล้ย - -"

----------

และแล้ว เมื่ออาจารย์คืนกระดาษเทสที่สอบไปกลับคืนให้นักเรียน (วิชาที่สอบคือ เลข อังกฤษ สังคม นะคะ) .. เคตะนั้นได้คะแนนดีสุดๆ .. แต่อากิระนี่ดิ ตกทั้ง 3 วิชาเลย

"ไอ้อากิจัง!! ไหนแกบอกว่าไม่ตกไง!!" โฮๆ ขนาดสอบเทสมันยังตก อย่างงี้สอบมิดเทอมจะไปรอดไหมเนี้ย ..
"เออน่า เอาจริงคงไม่ตกหรอกมั้ง" ตอบหน้าตายมากๆ
"อีกแล้ว แกนี่มัน.. เออ เดี๋ยวให้พี่ชินยะช่วยดีกว่า.."

พักเที่ยง..

"อากิระ ไมแกโง่อย่างงี้วะ ก๊ากๆ" เมื่อชินยะมองดูกระดาษข้อสอบของอากิระ ก็หัวเราะออกมาทันที คะแนนห่วยแตกสุดๆ ฮิโรกิจึงคว้ามาดูบ้าง แต่อากิระพยายามจะแย่งกลับคืนมา แต่ก็ไม่ได้ผล คะแนนนั้นฮิโรกิได้เห็นหมดแล้ว โอวว อายจัง..

"ก็นั่นแหละคับพี่ชินยะ ช่วยติววิชาพวกนี้ให้อากิจังหน่อยได้ไหมอ่ะฮะ~" มีความสุขจัง ได้คุยกะรุ่นพี่แบบนี้ >.<
"อืม .. ก็ได้อยู่หรอก แต่วิชาพวกนี้ฮิโรกิมันเก่งกว่าชั้นนะ" ว่าแล้วก็ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปทางฮิโรกิเพื่อนรัก นี่แกกะลังเป็นพ่อสื่อใช่ไหมเนี้ยชินยะ
"จริงเหรอฮะ งั้นพี่ฮิโรกิช่วยอากิจั.."
"ไม่อ๊าวววววววว ตูไม่ติวกะไอ้เสี่ยวนี่หรอก ตูอ่านเองได้โว้ยยยยยยย" อากิระตะโกนแย้งทันที
"ไม่ได้โว้ย ไอ้อากิจัง ถ้าแกไม่ติว ชั้นจะฆ่าแก!!" เคตะทำเสียงโหดๆใส่
"ไม่อ๊าววว" ยังร้องโวยวาย

ผัวะ! ชินยะทนเสียงโวยวายไม่ไหวจึงตบบ้องหูน้องแมวไป 1 ป้าบ

"งั้นติวพร้อมกัน 4 คนเนี้ยแหละ .. ดีไหมเคตะ" หันไปยิ้มให้เคต 1 ที โอวว เล่นซะน้องแกจะเป็นลมเลย
"ดีที่สุดเลยฮะพี่ชินยะ" เออออตาม ดีใจจัง รุ่นพี่จะติวหนังสือให้ด้วย
"อากิระ แกว่าไง"
"เหอๆ ถ้า 4 คนก็ได้วะ -"- .." และแล้วก็ตกลง หันไปมองฮิโรกิที่กะลังยืนดูแผ่นข้อสอบของอากิระอย่างไม่วางตา

"ดูไรนักหนาฟะไอ้เสี่ยว!!" อายกะคะแนนห่วยๆของตัวเอง จึงเดินไปกระชากมันออกจากมือของฮิโระ
"อ้าว ก็ลายมืออากิจังสวยนี่ครับ เลยว่าจะขอยืมไปจดทะเบียนสมรสสักหน่อย~~"
"หนอย!! ไอ้.."
"เอาล่ะๆ เย็นนี้มาเริ่มติวก็เลยนะ เจอกันที่บ้านชั้นนะ" เมื่อเห็นว่าอากิระจะทะเลาะกับฮิโรกิ ชินยะจึงรีบพูดแทรกทันที
"โอเคฮะพี่ชินยะ" รีบตอบอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าไอ้แป๊ะจะพูดอะไรก็เห็นดีเห็นงามตามไปหมด น้องเคตเอ๋ย ความรักทำให้แกตาบอดจิงๆ 555

"เหอะ น่าหมั่นไส้.." เสียงสายน้อยคนหนึ่งสบถเบาๆอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นทั้ง 4 คนคุยอะไรกัน..

----

หลังเลิกเรียน .. อากิระรีบกลับมาที่บ้านก่อน พร้อมขังตัวเองอยู่ในห้องนอน พลันนึกถึงเรื่องตอนนั้นที่ฮิโรกิมาส่งเขาที่บ้าน (ทรูตอน 3 ฮะ : Aki - Aki) ถ้ามันบ้าทำขึ้นมาอีก เราจะทำไงดีเนี้ย!! โอ๊ย แค่คิดก็เสียวแล้ว .. แต่มีพวกไอ้ชินกับเคจังอยู่นี่นา ไม่เป็นไรอากิระ ไอ้นั่นมันคงไม่บ้าทำต่อหน้าคนอื่นหรอกน่า .. อากิระนั่งคิดคนเดียวสักพัก ทั้ง 3 คนที่เหลือก็เดินเข้าบ้านมา

"อากิระ ลงมาได้แล้วโว้ย!!!" ชินยะตะโกนเรียก อากิระมันจะรีบกลับมาก่อนทำไมฟะ -"-

และแล้ว การติวก็เริ่มขึ้น ทั้ง 4 นั่งที่โต๊ะตัวเล็กที่ห้องนั่งเล่น (โต๊ะแบบญี่ปุ่นอ่ะฮะ) พร้อมหนังสือกองโตที่วางอยู่บนนั้น
"อืม..อากิระอ่อนเลข งั้นติวเลขเยอะๆหน่อยละกัน.." ชินยะพูด
"ได้เลย~" ฮิโรกิตอบและหันไปทางอากิระแล้วยิ้มให้ "เค้าว่ากันว่าถอดสแควร์รู้ดมันถอดยากนะ แต่ผมว่าการถอดอากิจังออกจากใจผมมันยากยิ่งกว่าเสียอีก~" ยังไม่ทันไร พี่แกก็เผลอปล่อยมุขเสี่ยวซะแล้ว (แต่ไอ้ปิงขออ้วกกับมุขนี้เลยค่ะ ใครมันคิดฟะ เสี่ยวโคด - -")
"โว้ย!! มาติวนะไอ้เวร เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวแม่งเลยนิ!!" ถึงปากจะด่า แต่ก็ใจเต้นกับมุขเสี่ยวๆนั่นไปซะแล้ว
"หึๆ ไหนอากิจัง~ นับสิว่าผมมีใจกี่ดวง~"
"โอ๊ย จะหยุดได้ยังวะ!! ไอ้ !#%$#^@$^*(*%" แต่ถึงอากิระจะด่าเท่าไหร่ ฮิโรกิก็ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย แต่ยิ่งชอบใจเข้าไปอีกที่ได้แกล้งน้องแมวน่ารักตัวนี้ เอิ้กๆ
"รู้มั๊ย ว่าผมเป็นคนหลายใจอ่ะ~" ไม่เลิกง่ายๆ
"ไม่รู้โว้ยยยยยย!"
"แต่ให้รู้ไว้นะครับ ถึงผมจะเป็นคนหลายใจ แต่ทุกดวงใจของผมมีแต่อากิจังเพียงผู้เดียว~ ^^"
"พอสักที!! ตูอึดอัด!!" ตะคอกกลับใส่หน้าฮิโรกิ
"ก็แน่ละสิ.. อากิจังเข้ามาอยู่ในใจของผม แคบไปนิดอึดอัดไปหน่อย แต่ก็อบอุ่นนะครับ~" ตอกกลับด้วยมุขเสี่ยวทันที แถมค่อยๆเลื้อยเข้าไปหาอากิระด้วย - -"
"โอย.. ไอ้ชิน ช่วยหน่อยดิวะ กรูกลัว TToTT"
"กลัวจะเผลอใจเหรอครับ~"
"ไปละเว้ย กรูไม่ติวแล้ว!!" ชักจะโมโหแล้ว ลุกขึ้นจะหนีขึ้นห้อง แต่ก็โดนฮิโรกิคว้าข้อมือไว้และกระชากลงมากดกับพื้นแล้วขึ้นคร่อมทันที ทำเอาชินยะและเคตะนั่งอึ้ง + หน้าแดงไปเลย ทำไมมันกล้าจังฟะไอ้ฮิโระ!!!
"จะไปตามหาหัวใจเหรอ หาทำไม มันอยู่ที่ผมไงครับ~" กระซิบที่ข้างหูอากิจัง ลมหายใจอุ่นๆนั่นปะทะเข้าที่ใบหู อากิระหน้าแดงกว่าเดิม และพยายามดิ้นออกจากตัวเขา
"ไอ้เสี่ยว ปล่อยช้านน!!!" แต่ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด ไม่สามารถสุ้แรงควายๆนั่นได้เลย
"ถึงจะเสี่ยว.. แต่ก็ขออยู่ในเสี้ยวใจอากิระนะ"
"อยู่บ้านป้าเมิงสิ!!!" ยังคงดิ้นต่อไป
"แม้ไม่ได้อยู่ในหัวใจแต่ขออยู่ในทุกลมหายใจเข้าออกของอากิจังก็พอแล้วล่ะครับ~" ว่าแล้วก็จุ๊บลงบนแก้มที่แดงระเรื่อของอากิระ
"แว้ก!! ไอ้บ้า!!!!"
"บ้าเพราะรักอากิจัง~~" เริ่มซุกไซร้ซอกคอขาว .. แต่..

ป้าบ!!! หนังสือเลขเล่มใหญ่พุ่งตรงเข้ากลางกบาลฮิโรกิเต็มๆ เอามือกุมหัวด้วยความเจ็บปวด และในทีสุดอากิระก็หลุดออกจากแรงกดได้สักที พร้อมกับหนีไปอยู่ข้างหลังชินยะ - -"

"ไอ้ฮิโระ ให้มาติวหนังสือนะเว้ย ไม่ใช่ให้มาปล้ำเด็ก -"- .. "

เพราะทนดูต่อไปไม่ได้ อายแทน ไม่งั้นได้ดูหนังสดแน่ๆ เคตะก็พยักหน้าหงึกๆเห็นด้วย หน้าแดงพอๆกับชินยะ แต่ในใจก็อยากให้ชินยะทำแบบนั้นกับตัวเองมั่ง (อ้าว) .. ฮิโระกลับมาที่นั่งของตัวเองเหมือนเดิม หน้าหงิกนิดๆ กะลังสนุกเชียว .. และแล้ว การติวจริงๆก็ได้เริ่มต้นขึ้น แต่อากิระก็ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกับการเรียนเลย ก็คนมันไม่ชอบเลขนี่นา ติวเท่าไหร่ก็ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย .. ทั้ง 3 พยายามช่วยกันสอนอากิระคนเดียว และให้ทำแบบฝึกหัด แต่ก็ยังทำผิดหมดอยู่ดี - -" ...

"อากิจัง~ ตั้งใจทำหน่อย" ฮิโรกิพูดขึ้นเมื่อตรวจแบบฝึกหัดที่อากิระทำมั่วๆ มือเผลอปัดปากกาไปตกข้างๆตัวอากิระ อากิระเห็นเช่นนั้นก็เก็บขึ้นมาให้ แต่..
"แล้วอย่าลืมเก็บหัวใจผมที่ตกอยู่ข้างๆปากกาด้วยนะครับ~" อากิระขว้างปากกาด้ามนั้นไปที่มุมห้องทันที ฮิโรกิจึงต้องลุกไปเก็บเอง และแอบยิ้มหน่อยๆ อากิระนี่น่ารักจิงๆ .. เคตะและชินยะทำหน้าเหนื่อยใจ อากิระไม่สนใจเรียนเลย ฮิโรกิก็มัวแต่เล่นมุข .. แล้วอากิระจะรอดไหมเนี้ย  ..

To be Con ..

สาวๆพวกนี้เรียกผมออกมากันทำไมนะ หรือว่าพวกเธอแอบปิ๊งๆผมอยู่ ต้องเรียกออกมาสารพภาพรักแน่เลยค้าบ~ ..
ผมเดินตามพวกเธอออกมา พวกเธอเดินนำมามาเรื่อยๆ .. จนถึงที่เงียบสงบและลับตาคน ตื่นเต้นจัง~

ผลั่ก!!
"โอ๊ย!!!" พวกเธอผลักผมไปชนกำแพงตึกอย่างแรง "ทำอะไรน่ะ!!!!" ทำผมงงเป้นอย่างมาก
"นาย..ใช้มารยาหลอกล่อรุ่นพี่นาคาโดอิใช่ไหม!!" สาวน้อยหน้าตาเอาเรื่องพูดแผดเสียงใส่หน้าผม ... เจ้านั่นอีกแล้ว ทำไมผมถึงต้องมาซวยเพราะเจ้านั่นอยู่เรื่อย
"เปล่าสักหน่อย" ผมตอบเธอกลับไป
"แล้วนี่อะไร!!!" สาวน้อยอีกคนหยิบแผ่นกระดาษมาปาใส่หน้าผม .. ผมเก็บขึ้นมาดู .. 'รายชื่อผู้ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าชมรม...' 2 ชื่อแรกเป็นชื่อผมและเคตะ 'อ๊ะ! ชื่อมิยาบิจังนี่นา ได้อยู่ชมรมเดียวกันด้วย~'
"แล้วไง?" ผมเงยหน้าขึ้นมาถามงงๆ
"เธอพูดให้รุ่นพี่รับเข้าชมรมใช่ไหมล่ะ ขี้โกง!!!"
"ผมใช้ความสามารถของผม!!!!" ผมตะคอกใส่เธอ
"เงียบ!!" สาวน้อยคนนั้นตบหน้าผมฉาดใหญ่ เล็บยาวสวยงามของเธอกรีดหน้าผมจนเลือดไหล ..
"ทำอะไรน่ะ!!!!!!!!" ผมอยากจะเอาคืน แต่.. นั่นผู้หญิงนะ!!! ทำให้อากิระไม่สามารถทำอะไรรุนแรงกับพวกเธอได้

"ตายล่ะหว่า" เมื่อเคตะที่แอบตามมาเห็นเหตุการณ์ ก็รีบวิ่งออกตามหาฮิโรกิให้มาช่วยเพื่อนรักของเขา ..

"ชั้นยอมไม่ได้!!" เพี๊ยะ! อีก 1 ฉาด ปากของผมแตกทันที เลือดสีแดงสดไหลออกมาอย่างช้าๆ
"ทำไมต้องมาโทษผม!!" ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ ไม่อยากทำร้ายพวกเธอ กลัวเป็นไอ้หน้าตัวเมีย แต่ก็ไม่อยากวิ่งหนี กลัวเป็นไอ้ลูกหมา

..............................
....................
..........
....

ห้อง ม.4-A
"งั้นเหรอ ฮ่าๆ นายนี่มัน.." ชินยะเล่าเรื่องที่ยังค้างคาใจให้ฮิโรกิฟัง เรื่องที่เคตะวิ่งหนีกลับบ้านนั่นเอง
"เคตะเค้าเป็นอะไรนะ ไม่เข้าใจจริงๆ" นั่งกุมขมับคิด
'โง่จริงๆวุ้ยเพื่อนตู' ฮิโรกิคิดในใจ
"พี่ฮิโรกิ๊!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~~~~~" เสียงแหลมๆดังขึ้น วิ่งหอบมา "แย่แล้วค้าบบบบบบบ!!!!!!! อากิระ แย่แล้ว!! แฮ่กๆ" พยายามจะพูด แต่เหนื่อยเหลือเกินเพราะรีบวิ่งมาหาฮิโรกิที่ห้องเรียน
ได้ยินเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นทันที ถามเคตะที่หอบแฮ่กๆ "อะไร~ อากิระทำไม~"

....
..........
....................
..............................

"ก..ก็รุ่นพี่นาคาโดอิ เค้าชอบเธอ ..เธอเลยขอให้เค้ารับเธอเข้าชมรมใช่ไหม!!"
"บอกแล้วไงว่าผมใช้ความสามารถ!"
"แล้วทำไม!! ทั้งๆที่ชั้นทำได้ดีกว่าเธอซะอีก!!" เธอคนนั้นง้างมือจะตบผมอีกครั้ง ผมหลับตาปี๋เตรียมรับมือเล็กๆนั่น
เพี๊ยะ!! . เอ๊ะ.. ทำไมไม่เจ็บล่ะ ตบจนเกิดเสียงดังขนาดนั้น หรือเราหน้าด้านไปแล้วนะ .. ผมลืมตาขึ้น เห็นร่างใหญ่ยืนอยู่ข้างหน้า เขารับลูกตบแทนผม

"ทำอะไรของพวกเธอ!!" เสียงหนักๆดังขึ้น ฮิโรกินั่นเอง เขาวิ่งมาอย่างเหนื่อยหอบ โดยมีเคตะและชินยะวิ่งตามมาด้วย เมื่อเขาเห็นอากิระจะโดนตบ ก็รีบวิ่งเข้ามาบังไว้ทันที
"ร..ระ..รุ่นพี่นาคาโดอิ" สาวน้อยที่เป็นคนลงมือตบนั่นปากคอสั่นไปหมด .. "ขะ..ขอโทษค่ะ!!"
"พวกเธอ..มั่นใจแล้วเหรอว่าทำได้ดีกว่าอากิระและเคตะน่ะ.." เขาพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
"ม..ฮือๆ" เมื่อพวกเธอได้ยินเช่นนั้นก็ร้องไห้วิ่งออกไปเลย ฮิโรกิมองตามไปแล้วหันมาที่ผม
"เป็นอะไรรึป่าวอากิจัง~ เจ็บมากไหม เลือดออกด้วย~" เขาพยุงผมขึ้นมา
"ไม่ต้องมายุ่ง!!!" ผมปัดมือเขาออก "เพราะแก!!!!! ชั้นถึงได้เป็นแบบนี้"

ทันใดนั้นเอง ตัวผมลอยขึ้น .. ฮิโรกิอุ้มผมขึ้น "ไปห้องพยาบาลกัน" เขาพูดที่ข้างหูผมและรีบวิ่งไปที่ห้องพยาบาลตามมที่พูดทันที่ ไม่ปล่อยให้ผมขัดขืนสักนิด.. และปล่อยให้เคตะและชินยะที่ยืนมองผมอย่างเป็นห่วงอยู่ด้วยกัน 2 คน..

---------------

"ไม่มีอาจารย์อยู่เหรอ" ฮิโรกิวางอากิระลงบนเตียง พลางเดินไปหยิบกล่องยามาทำแผลมา และนั่งลงบนเตียงข้างๆผม
"ทำไมไม่ตอบโต้ไปล่ะ!!" เขาพูด "ถ้าเกิดเป็นอะไรไปมากกว่านี้จะว่าไง~" น้ำเสียงบ่งบอกให้เห็นว่าเป็นห่วงอากิระมากแค่ไหน (นางเอกที่ดีเค้าไม่ตอบโต้กันเว้ยฮิโระ : ผู้แต่ง)
"...เคตะไปบอกแกเหรอ" อากิระพูดด้วยเสียงอ่อยๆ แต่ .. !!!
ขณะที่พูดนั้น .. ฮิโรกิก็สวมกอดเข้าให้ "ขอโทษ .. เป็นเพราะผม หน้าสวยๆของอากิจังเลยต้องมีแผล.." เขาพูดด้วยเสียงซึมเศร้า "ขอโทษ"
วงแขนอันอบอุ่น และเสียงนุ่มๆที่ดังแผ่วอยู่ข้างหู ทำให้อากิระหน้าแดงและใจเต้นรัว แต่น่าแปลกใจ ที่เขาไม่ขัดขืนฮิโรกิ..
เขาค่อยๆใช้ปากเลียบาดแผลที่มีเลือดไหลซิบๆอย่างอ่อนโยน อากิระตัวแข็งเป็นหิน o.o .. เรื่อยมาที่ปากที่แตก เลียจนรอยเลือดหมดไป และ..ประกบลงเบาๆ อากิระรู้สึกถึงริมฝีปากนุ่มๆ และลมหายใจอุ่นๆรดลงบนแก้มใสๆของเขา

พลั่ก! อากิระได้สติผลักเขาออกห่างหน้าแดงอย่างหนัก
"ระ..รีบๆทำแผลสิ.." พูดโดยไม่สบตาฮิโรกิ .. ฮิโรกิก็รีบจัดแจงเอาสำลีและขวดยาออกมาและยิ้มอย่างพอใจ
"โอ๊ย! แสบนะโว้ย!" ตะโกนออกมาดังลั่นเพราะฮิโรกิมันดันใช้ทิงเจอร์เช็ดแก้มอากิระ
"ทนหน่อยสิ~... ขอเจ็บแทนได้ไหมเนี้ย~" พูดและยิ้มให้ ทำเอาอากิระหน้าแดงหนักเข้าไปอีก
"เออ.. เอาไปให้หมดเลย" พูดแก้เขิน "แก้มระบมไปหมดแล้ว .. แล้วแกไม่เจ็บรึไง" เห็นแก้มของฮิโรกิปูดขึ้นมานิดๆ
"ไม่หรอก.. การที่ผมตกหลุมรักอากิจัง มันทำให้ผมเจ็บกว่าซะอีก~~"
" ..ชิ! -"- อย่างแกคงมีปูนซีเมนต์ฉาบที่หน้าไว้หลายชั้นสินะ!!" หลอกด่าฮิโระว่าหน้าด้านนั่นเอง

เมื่อทำแผลติดปลาสเตอร์ เก็บกล่องยากลับเข้าที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฮิโรกิก็มานั่งลงบนเตียงข้างๆอากิระ
"คาบแรกเริ่มไปแล้วสิ.." เขาพูด "โดดกันนะ"
"...." อากิระนิ่งเงียบ และคิดในใจว่า คาบแรกวิชาเลข วิชาที่เกลียดที่สุด โดดก็ดีแหะ ขี้เกียจเรียน แต่..ต้องอยู่กับเจ้านี่ 2 ต่อ 2 !!
"วันนี้อากาศดีเนอะอากิจัง~" มองออกไปที่นอกหน้าต่าง "อิจฉาเครื่องบินที่อยู่บนแอร์พอร์ท  อิจฉาปรอทที่อยู่กับคนไข้  อิจฉาเส้นเลือดที่อยู่ในหัวใจ อิจฉาใครๆที่อยู่ใกล้เธอ " แต่งกลอนออกมาซะอย่างงั้น
"หนวกหูวุ๊ย เงียบๆหน่อยดิ๊" อากิระพูดอย่างรำคาญ แต่ก็แอบยิ้มเล็กๆ 'กลอนไรฟะ โคดเสี่ยวเลย'
"เกลียดผมมากเลยเหรอ~"
"........." แต่อากิระเงียบไม่ตอบ..
"........." รอฟังคำตอบของคนข้างๆ แต่ก็ไม่ได้ฟังสักที
"จริงสิ.. เมื่อวานเคตะกับไอ้ชินเป็นไงกันมั่งน้า" รีบเฉไฉเปลี่ยนเรื่องไปทันที ทำให้ฮิโรกิหน้าหงิกๆเล็กน้อย
"อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ!" พูดด้วยเสียงไม่พอใจ จ้องตาอากิระลึกเข้าไป
"ก..ก็..เฮ้อ..ทำไมถึงมาชอบชั้นล่ะ" ในที่สุดก็ถาม คำถามนี้อากิระก็คิดอยากจะถามมานานแล้ว แต่ไม่กล้า.. "ชั้นเป็นผู้ชายนะ!"
"ผมไม่ได้ชอบที่อากิจังเป็นผู้ชายสักหน่อย~" ตอบทันที "ชอบเพราะอากิจังเป็นอากิจัง!~"
"ก็นั่นแหละ ไม่อายรึไงที่ชอบผู้ชายน่ะ" ยังถามต่อ
"การรักใครสักคนนี่ต้องอายด้วยเหรอครับอากิจัง~" ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน "รู้จักคนที่ชื่อยูที่อยู่ม.3กับเคียวเฮที่อยู่ม.2รึป่าว? 2 คนนั้น่ะ รักกันมากเลยนะ คู่รุ่นพี่ม.6นั่นด้วย .. อ้อ..นายพึ่งเข้าเรียนสินะ คงยังไม่รู้.."
"....."
"รร นี้น่ะ ช รัก ช .. ญ รัก ญ เยอะจะตาย ไม่มีใครมานั่งอายกันหรอก~ ดูอย่างเคตะเพื่อนเธอสิ.."
เออ..จริงด้วยแหะ ไอ้เคตะกะไอ้ชินมันก็ผู้ชายนี่หว่า (เพิ่งรู้รึไงเนี้ย) "ก็นั่นแหละ.." เสียงแผ่วเบามาก "ชั้นไม่ชอบให้นายพูดคำเสี่ยวๆ!!!"
"ถึงอากิจังจะไม่ชอบผม~" กระซิบข้างๆหู "แต่ผมก็จะไม่เลิกชอบอากิจังหรอกนะ~"

พูดจบ แอบจุ๊บแก้มอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว อากิระสะดุ้งทันที "แก.." แต่ก็นิ่งไป .. ทั้งห้องนั่นเงียบขึ้นอีกครั้ง มีเพียงเสียงหัวใจดวงน้อยๆที่เต้นตึกตัก ..

/////////////////////////////

ไม่ได้มีแค่เพียงคู่นั้นที่แอบโดดเรียน .. ยังคงมีอีกคู่หนึ่งที่โดดเรียนเช่นกัน .. ชินยะและเคตะ .. ทั้ง 2 นั่งเงียบที่สวนหลัง รร มาสักพักได้แล้ว ไม่มีใครชวนพูดขึ้นมาเลย จนกระทั่งเคตะรวบรวมความกล้า ..
"เอ่อ..ร..รุ่นพี่.."
"เมื่อวานทำไมถึงวิ่งกลับไปล่ะ" แต่ชินยะดันสวนขึ้นมา เล่นเอาน้องสะดุ้งเล็กน้อย
".. กะ..ก็ .." เคตะอึกอักขึ้นมาทันที ในหัวพลันคิดเรื่องเมื่อวานขึ้นอีกครั้ง 'ก็พี่ชินยะกอดผมไงล่าาา~~' ตะโกนก้องในใจคนเดียว
"ก็อะไรเล่า!" ชินยะถามอีกครั้ง
"ก็..อ่อ..ผมปวดท้องขึ้นมาอ่ะฮะ ไม่มีอะไรหรอก" เคตะตอบมั่วซั่วออกไป..
"งั้นเหรอ.." ชินยะถอนหายใจ "นึกว่าไม่พอใจอะไรพี่ซะอีก~"
"เปล่านะฮะ!!!!~" เมื่อได้ยินรุ่นพี่สุดที่รักพูดอย่างเข้าใจผิดก็รีบพูดต่อ "ผ..ผม.."
"อะไรเหรอ?" หันหน้ามาอย่างซื่อๆ
"ผม.. ผม.. ชะ..ชะ.." เคตะตื่นเต้นจนพูดติดอ่าง เหมือนไม่ได้ใช้เครื่องเล่นซีวีดียี่ห้อโซเค่น
"นายนี่เป็นโรคอะไรรึป่าวเนี้ย หน้าแดงประจำเลย" ถามอย่างซื่อๆ เอามือทาบหน้าผากดูว่าเคตะมีไข้รึเปล่า
เคตะหน้าแดงขึ้นอีก ใจสั่นจนปวดไปหมด และตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ออกมา..
"ผมชอบรุ่นพี่ค้าบ~~~~~" พูดจบปุ๊บก็ลุกขึ้นวิ่งหนีไปปั๊บ .. ปล่อยให้ชินยะที่ได้ยินคำพูดนั้นนั่งเอ๋อและช็อคอยู่ตรงนั้น .. เมื่อได้สติ.. ใจก็เต้นแรงอย่างไม่น่าเชื่อ ชินยะผู้ที่ไม่เคยใจเต้นกับใคร (555)
'เคตะ..นายชอบ.. แล้วทำไมต้องวิ่งหนีไปด้วย ..' แก้มค่อยๆแดงขึ้นอย่างไม่รู้ตัวและเมื่อคิดถึงคำพูดเมื่อกี้ ใจมันก็เต้นรัว..  'นี่มันอะไรกัน!!!' คิดอย่างไม่เข้าใจ

-----

"อ้าว..เคตะ" อากิระทักขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนวิ่งมาอย่างรวดเร็ว "เป็นอะไรไปน่ะ"
"พูดไปแล้ว!!" จับไหล่ของเพื่อนบัดดี้ เขย่าอย่างแรง "ชั้นพูดออกไปแล้วอากิร๊า~~~~ พูดไปแล้ว ฉันพูดไปแล้ววววววว"
ตบบ้องหูเรียกสติเพื่อนให้กลับคืนมา "ใจเย็นๆ บอกอะไรเคตะ ฉันไม่เห้นเข้าใจเลย"
"ฉะ..ฉัน..บอก..ว่าชอบพี่ชินยะไปแล้ว~~" พูดอย่างตื่นเต้น อากิระตาค้าง
"จริงอ้ะ!! แล้วไอ้ชินมันว่าไง" นั่งลุ้นรอคำพูดจากปากเพื่อน
"ชั้นวิ่งหนีมาก่อนน่ะ" อากิระลงไปกองกะพื้นทันที ไอ้บ้านี่บอกรักแล้ววิ่งหนี บ้ารึป่าววะ
"ชั้นกลัวรุ่นพี่จะไม่ได้คิดงั้นกับชั้นนะ TT-TT"
เห็นเพื่อนเป็นเช่นนั้นก็อดสงสารไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ทำได้แต่พูดให้กำลังใจ
"เอาน่า อย่าคิดมากเลย" .. "ไปเรียนคาบฝึกออกเสียงกันเถอะ.." ว่าแล้วก็ลากเพื่อนไป
"จริงสิ .. นาย..ไม่เป็นไรใช่ไหม ยัยพวกนั้นมันทำอะไรนายมั่งเนี้ย~~" นึกขึ้นได้ว่าเพื่อนถูกทำร้าย
"อื้อ ทำแผลแล้วล่ะ .. ขอบใจที่ไปเรียก..เจ้านั่นมา"
"พี่ฮิโรกิทำแผลให้เหรอ~~" ล้อเลียนเพื่อนอีกครั้ง "แล้วทำอะไรอีกล่ะ ต่อจากเมื่อวานรึป่าว ฮี่ๆ เหวอ~.." ยิ้มอย่างมีเลศนัยและรีบวิ่งหลบลูกถีบของอากิระทันที
"ไอ้บ้า!"  ยังคงไล่เตะเพื่อนต่อไป

..............................
.................
.......
...

"ทานิอุจิ! ตอบข้อนี้สิ" อาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษเรียกชินยะ ซึ่งตอนนี้ใจลอยไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้
"ทานิอุจิ!!! .. ทานิอุจิ ชินยะ!!!"
ฮิโรกิเห็นเช่นนั้นจึงศอกเข้าที่ท้องเขา เพื่อเรียกสติ "ชินยะ~"
"โอ๊ย! ห๊ะ! เอ่อ..ครับ!!" รีบลุกขึ้นยืน หยิบหนังสือเปิดหน้ามั่วซั่ว ทั่วห้องเรียกขำดังลั่นออก
"เป็นอะไรของเธอ!" เสียงหัวเราะยังคงดังไม่หยุด

นี่ผมเป็นอะไรไปนะ .. ผมคิดถึงหน้าเคตะอยู่ตลอดเวลา ในหัวผมมันมีแต่เสียงของเขาดังก้องอยู่ 'ผมชอบรุ่นพี่ค้าบ~' แค่คิดก็ใจเต้นรัวแรงขึ้นมา
"ชินยะ~ เป็นอะไรไป .." ฮิโรกิถามผมตอบคาบพัก .. ลองถามเจ้านี่ดีกว่า ..

------

"อืม .. งั้นเหรอๆ แหม~ น่าอิจฉาจังน้า อยากให้อากิจังพูดกับฉันบ้างจัง~"
"นี่ ! ฉันถามแกอยู่นะฮิโระ"
"อ้อ โทดที .. ใจเต้นแรงเลยใช่ไหมล่ะ?"
เจ้านี่มันรู้ได้ไงนะ .. จริงๆด้วย ใจผมเต้นแรงมาก
"เมื่อก่อนล่ะ ตอนที่มีสาวๆมาสารภาพรักกะนาย นายเป็นแบบนี้รึป่าว~"
นั่นน่ะสิ .. มีคนพูดว่าชอบเราบ่อยๆนี่นา .. แต่ .. ทำไมถึงไม่เหมือนกัน ..
"ก็นั่นแหละ .. แสดงว่า .." ฮิโระพูดและเงียบไป .. อะไรล่ะ พูดต่อสิ!!
"เออ เดี๋ยวก็รู้เองแหละไอ้โง่~~ ฮ่าๆ" ตัดบทไปซะอย่างงั้น และนั่งกินข้าวต่อ .. ปล่อยให้ผมนั่งคิดอยู่คนเดียว หนอย.. แถมหลอกด่าว่าตูโง่อีกตะหาก! (ก็โง่จิงๆอ่ะแหละ)

-----

"อ๊ะ!.." หลังเลิกเรียน เมื่ออากิระและเคตะเดินออกจาก รร ก็เจอ 2 รุ่นพี่ยืนดักรออยู่ อากิระสะกิดเคตะและกระซิบเบาๆ
"ไอ้ชินมันยืนอยู่โน่นแน่ะ"
เคตะเงยหน้าขึ้นมามอง เห็นชินยะเดินเข้ามาหา แต่ .. เคตะวิ่งไปอีกทางทันที
"เฮ้ย เดี๋ยวสิ.." ชินยะเห็นเช่นนั้นก็ออกวิ่งตามไป ..

ไม่ไหวแล้ว ไม่กล้าสู้หน้าพี่ชินยะเลย ทำยังไงดีนะ .. เคตะยังคงวิ่งต่อไป ได้ยินเสียงร้องเรียกชื่อเขา จึงหันไปมองข้างหลัง .. เย๋ย~ วิ่งตามมาด้วยอ้ะ โฮๆ ต้องมาปฏิเสธเราแน่ๆเลย .. ยังวิ่งต่อไปไม่หยุด จนกระทั้งถึงบ้านตัวเอง วิ่งเข้าบ้าน ล็อกประตู .. ปล่อยให้ชินยะยืนอยู่หน้าบ้านคนเดียว ..

----

"ไอ้ 2 คนนั้นจะเป็นไงมั้งนะ" อากิระพูดระหว่างที่เดินกลับบ้าน
"ปล่อยเค้าไปเถอะ .. ว่าแต่ อากิจังเป็นลูกครึ่งใช่เปล่า~"
"แกรู้ได้ไง!" ตกใจเล็กๆ น้อยคนนักที่รู้ว่าอากิระนั้นเป็นลูกครึ่งไต้หวัน (อ้นนี้คนแต่งเคยได้ข่าวมาว่าอีอัคมันเป็นลูกเสี้ยวไต้หวัน ก็ไม่รู้จิงป่าวนะ เลยเอามามั่วเล่น เอิ้กๆ)
"หึๆ ดูก็รู้แล้วล่ะครับ~" ฮิโรกิพูดอย่างมั่นใจ "ว่าอากิจังเป็นลูกครึ่งมนุษย์ .. ครึ่งนางฟ้า"
ไอ้เวร!!! คนละเรื่องเลย.. อากิระด่าฮิโระในใจ แต่ก็แอบขำกับความปัญญาอ่อนของเจ้าหมอนี่

ขณะเดินไปนั้น ฮิโระก็ไม่หยุดปากที่จะพูดคำน้ำเน่าๆออกมา จนอากิระรำคาญจนทนไม่ไหว
"โอ๊ย! พอเหอะ ฉันรำคาญ"
"โธ่~ ผมยอมอายุสั้นลงไปหนึ่งปีนะ ถ้าแลกกับการที่ได้คุยกับอากิจังแค่หนึ่งนาที~" ยังเน่าไม่เลิก
"เออ!! งั้นชั้นขอคุยกะแกเป็นชั่วโมงๆเลยก็ได้!!"

////////////////////////

ปิ้งป่องๆๆ

ชินยะที่ยืนกดออดหน้าบ้านเคตะมาเกือบครึ่งชั่วโมง ยังคงไม่ลดละความพยายาม
"เคตะ .. เคตะ เปิดหน่อยสิ เคตะ" ร้องเรียกเสียงดังอย่างไม่อายคนที่เดินผ่านไปผ่านมา
เคตะที่มองออกมาทางหน้าต่างในห้องของตนเอง ได้แต่คิดสับสนอยู่ในหัวว่าจะทำอย่างไรดี จะเปิดหรือจะไม่เปิดดี .. แต่สุดท้าย เคตะก็ไม่ยอมออกมาเปิดประตูให้ชินยะ จนเขาจนปัญญาจึงต้องกลับบ้านไป

....

"ไง ไอ้ชิน ....กับเคตะเป็นไงมั่ง"
เมื่อกลับมาถึงบ้าน อากิระที่กำลังรอการกลับมาของชินยะ ก็รีบเข้ามาถาม แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อฟังทุกอย่างที่ออกมาจากปากของชินยะ
"โอ๊ย ไอ้เคะนี่มันโง่จริงๆเว้ย" พูดอย่างหัวเสีย แทนที่จะคุยกับไอ้ชิน แต่กลับ..
"เอาน่ะ.." ชินยะพูดเบาๆ ยังคงคิดถึงเคตะ หน้าตาดูเศร้าๆ
"แต่เคตะมันรักแกจริงๆนะ!!" รีบช่วยพูดแทนเพื่อนทันที
"...."
นิ่งเงียบคิดอะไรในใจอยู่คนเดียว จนอากิระรู้สึกไม่ดี กลัวว่ามันจะโกรธเคตะ ...

กริ๊ง~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น อากิระรีบวิ่งไปรับทันที
"ฮัลโหล"
"อ๊ะ!! อากิระจังเหรอ~" เจ้าตัวน้อยโทรมานั่นเอง
"เคตะ!!!!!! แกทำไมถึง .. เฮ้ย!!"
ได้ยินชื่อเคตะก็รีบลุกพรวดขึ้นมากระชากโทรศัพท์ไปจากมืออากิระทันและพูดใส่โทรศัพท์อย่างรวดเร็ว

"เคตะ .. คือพี่ .. อ้าว"

แต่เคตะมันไวกว่า รู้ว่าเพื่อนโดนชินยะแย่งโทรศัพท์ไป จึงรีบวางในทันที

"วางไปแล้วเหรอ" อากิระถามเบาๆ เอาอีกแล้ว ไอ้เคะ หนีอีกแล้ว - -"
"ฮึ้ย!" ชินยะไม่สนใจอากิระ รีบเดินเข้าห้องนอนตัวเอง พลางคิดเรื่องนี้ทั้งคืน

..
......
............
.................
......................
.............................

เช้าวันต่อมา เคตะไม่อยากมา รร เลยเหลือเกิน แต่ก็ต้องมาเพราะไม่งั้นโดนพ่อฆ่าแน่ว่าหยุดแบบไม่มีเหตุผล .. ยืนด้อมๆมองๆอยู่แถวๆหน้าประตู รร เมื่อเห็นทางสะดวกไม่มีชินยะยืนอยู่ก็รีบวิ่งเข้า รร ไปทันที แต่ทว่า .. ชินยะนั้นก็ยืนแอบอยู่เหมือนกัน (เป็นอีแอบกันรึไงวะ?) เมื่อเห็นเคตะวิ่งมาก็รีบคว้ามือล็อคไว้ทันที

"เหวอ~ พี่ชินยะ.." ใจเต้นแรงขึ้นมาในทันที
"คะ..เคตะ!! คือฉัน..."

To be Continued...

"อากิระจัง!!! บอกแล้วว่าไม่ใช่อย่างง๊านนนนนนนน มือต้องแบบนี้ ตั้งใจดูฉันหน่อยสิ!! โธ่~"

สามวันต่อมา หลังจากคาบกิจกรรมชมรมเมื่อวันก่อน .. เคตะก็ตั้งหน้าตั้งตาสอนอากิระที่ไม่เคยเต้นท่าเบรคแด๊นซ์เลยสักครั้งอย่างบ้าคลั่ง แต่ทว่า.. อากิระนั้น ไม่ได้มีความตั้งใจในการเต้นเอาซะเลย ทำให้เคตะเหนื่อยกับการสอนเขามาก และแล้ว..

"ก็ฉันทำไม่ได้นิ!!!!" เขาตวาดใส่หนุ่มน้อยร่างเล็ก
"ที่ทำไม่ได้เพราะนายไม่ตั้งใจดูและฟังฉัน!!!!!" เคคะโต้ตอบไปบ้าง ชักจะโมโหซะแล้ว
"ไม่เอาแล้ว !!!!! เบื่อจะตายชัก ทำไม่ได้ก็คือไม่ได้ อย่ามาบังคับชั้นนะ ชมรมมีเยอะแยะ ไม่ต้องไปเข้าชมรมบ้าๆนั่นหรอก!!!!!!!!"
"หน๋อย .. ไอ้.. ไอ้คนไร้น้ำยา ไอ้คนไม่มีความพยายาม ไอ้บ้า ไอ้... ฮือๆๆ" เคตะโกรธจนทนไม่ไหวร้องไห้ออกมา "แงๆ นะ..นายก็รู้นิ ฮึก..ก.. วะ..ว่าชั้นอยากอยู่ชมรม ฮึกๆ กะ..กับพี่ชินยะนี่นา ฮือๆ" ระเบิดเสียงร้องไห้ออกมาดังลั่นห้องซ้อม
"อย่ามาใช้มุขเก่าๆน่า ชั้นไม่หลงกลนายอีกแล้ว!!" อากิระพูด นั่งกระฟัดกระเฟียด ไม่สนใจที่เคตะร้องไห้สักกะนิด
"อ้าว~ ไงอากิระมาซ้อมเหรอ .. เฮ้ย!! เคตะ นายร้องไห้ทำไม" เมื่อชินยะและฮิโรกิเดินเข้ามาในห้องซ้อมนั้น ก็ต้องตกใจเพราะเห็นหนุ่มน้อยร่างเล็กนั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่
"อากิจังแกล้งเพื่อนเหรอครับ~" ฮิโรกิเข้ามาใกล้เขา แล้วถาม
"เชอะ!! เปล่าแกล้งสักหน่อย!! แล้วแก!! ไม่ต้องมาเข้าใกลชั้น!!" เขาพูดอย่างหัวเสีย คนยิ่งโมโหๆอยู่ เห็นหน้าไอ้หมอนี่ยิ่งอารมณ์เสียหนักเข้าไปใหญ่
"พอๆกันทั้งคู่.. " ชินยะเห็นเช่นนั้น ก็รีบเดินไปหาเคตะที่นั่งร้องไห้อยู่ "เป็นอะไรไปเคตะ.." เขาพูดอย่างอ่อนโยน
"กะ..ก็..อา ฮึกๆ อากิระเขามะ..ฮือๆ ไม่ยอมตั้งใจซ้อมเต้นฮะ ฮึกๆ" เคตะพูดไปสะอึกสะอื้นไป..
"โอ๋ๆ นิ่งซะๆ" ชินยะเอามือลูบหัว โอ๋เคะน้อยเบาๆ "อย่าร้องสิ อ๊ะแต่ช้าแต่~ แบร่ๆๆ~~" เขาทำหน้าทะเล้นใส่ (โปรดนึกสภาพไอ้ชินทำหน้าปัญญาอ่อน : ผู้แต่ง) ..  ซึ่งก็ได้ผล ทำให้เคตะหัวเราะออกมา
"ฮ่าๆ รุ่นพี่ทำอะไรน่ะ 555555555" เขาหัวเราะ ที่แก้มยังมีคราบน้ำตาเปื้อนอยู่
"หยุดร้องแล้วสินะ ^^ นี่แก..ไอ้อากิระ ทำไมชอบเป็นตัวถ่วงเพื่อนฟะ" เมื่อเคตะหยุดร้องแล้ว ชินยะก็หันไปเอาเรื่องอากิระ "เคตะเค้าอุตส่าสอนแก แต่แกกลับ.."
"พอเถอะฮะพี่ชินยะ" เคตะเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อชินยะ "อากิระเค้าไม่ผิดหรอก ผมสอนเค้าไม่ดีเอง" (แม่พระมากๆค่ะน้องเคะ : ผู้แต่ง)
"โอ๊ย! หนวกหู ออกไปกันให้หมดเลยไป๊!"
"อากิจัง~" ฮิโรกิได้ยินเช่นนั้น ก็หันไปหาคู่บัดดี้และเคตะ พร้อมส่งสัญญาณให้พวกเขาออกไปก่อน.. เมื่อทั้ง 2 ออกจากห้องไป แต่ก็ยังคงแอบดูอยู่หน้าประตู
"อากิจัง~ งั้นผมสอนให้นะครับ~" พูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง "ซ้อมเต้นที่บอกไปตอนคาบชมรมกันใช่ไหม~"
"โอ๊ย ไม่ได้ขอให้ช่วย ออกไป ไป๊!" ยังคงหงุดหงิด และหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมซะด้วยสิ เพราะคนที่อยากให้ออกไปมากที่สุดก็ไอ้เวรนี่นี่แหละ!!

".... ไม่คิดเลยนะครับว่าอากิจังจะเป็นคนแบบนี้.."

อากิระสะดุ้งทันที เมื่อเสียงของฮิโรกิเปลี่ยนไป น้ำเสียงดูถูกอากิระเป็นอย่างมาก เมื่อมองใบหน้า สีหน้าของฮิโรกิช่างดูจริงจังเสียเหลือเกิน ..ฮิโรกิเสี่ยวๆได้จากไปแล้ว (เหรอ)
"อะไร ฉันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว.." เขาพูดสั่นๆ คงจะตกใจกับท่าทีฮิโรกิไม่น้อย 'มะ..หมอนี่ เป็นอะไรไปนะ'
"ผมเกลียดอากิจังแบบนี้ที่สุด"
"ก..ก็ช่างแกสิ!!" อึ้งเล็กๆ เมื่อได้ยินคำว่าเกลียดออกมาจากปากชายผู้นั้น "นายไม่ออกไป ฉันไปเองก็ได้!!" พูดจบก็ลุกขึ้นจะออกจากห้อง
แต่ฮิโรกิคว้ามือของเขาไว้และกระชากมากอด ..อากิระพยายามดิ้น.. แต่ยิ่งดิ้น ฮิโรกิก็ยิ่งรัดเขาแน่นขึ้นเหมือนงูรัดก็ไม่ปาน (หัวงูโผล่แล้ว)
"แก!! ปะ.. อุ๊บส์!!"
ริมฝีปากประกบกันอย่างรุนแรง สอดลิ้นตวัดอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง ลึกจนอากิระหายใจไม่ออก
"อื๊อ..!~ แฮ่กๆ.." ฮิโรกิถอนริมฝีปากออก จูบอันลึกซึ้งและรุนแรงของเขาทำเอาอากิระถึงกับลงไปกองกับพื้นหอบแฮ่กๆ ใบหน้าร้อนผ่าวและแดงจัด .. ฮิโรกิปล่อยอากิระไว้ตรงนั้นและเดินไปเปิดวิทยุที่วางอยู่มุมห้อง .. เสียงเพลงฮิปฮอปมันๆดังขึ้น ทำให้สติของอากิระกลับคืนมา เขาลุกขึ้นและวิ่งถลาเข้าไปพร้อมเงื้อหมัดจะชกหน้าฮิโรกิ
"ผมจะเต้นให้ดู.." ฮิโรกิรับหมัดของเขาได้และพูดใส่
เมื่อได้จังหวะ ฮิโรกิเริ่มเต้น.. toprock > flair  > windmill pose > master-swipe ลุกขึ้นมาจับจังหวะอีกครั้ง จากนั้นจบด้วยท่า 1990 .. (ทั้งหมดเป็นท่าเบรคแด๊นซ์ค่ะ : ผู้แต่ง)
"เป็นไง.." เมื่อเต้นจบ ฮิโรกิลุกขึ้นมาถามอากิระ ที่ตอนนี้อ้าปากค้าง..อึ้ง ทึ่ง เสียว ตะลึงงันกับท่าเต้นของฮิโรกิ 'สะ..สุดยอด ยังกับคนละคนเลย เท่ห์ชะมัด!'
"เฮ้~ อากิจัง~" ฮิโรกิเห็นอากิระยืนตาค้างนิ่งเงียบไป จึงสวมกอดเข้าให้อีกที ทำเอาอากิระสะดุ้งอีกครั้ง และผลักเขาออกไป
"ถึงกับตะลึงเลยเหรอครับ~ หลงรักผมเข้าแล้วล่ะสิ~" เขาพูดแซว หัวเราะทำหน้าเป็น.. ฮิโรกิเสี่ยวๆกลับมาแล้วค่ะ
"เหอะ! ก็งั้นๆแหละ" อากิระตอบ หลบตาฮิโรกิ ใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ 'ตายหอง! ทำไมตูต้องใจเต้นด้วยฟะ!! ฮึ้ย!!'
"ยะ..ยากไหม?" อากิระลืมตัวเผลอถามออกไป
"ยังไงๆก็ไม่ยากเท่าให้อากิจังยอมรับผมหรอก~"
"เมิ๊งงงงงงง ไอ้เสี่ยว!!!!!!!! ไอ้เวรรรรรรร" แก้มแดงระเรื่อ ยืนชี้หน้าด่าเขา
"แต่อากิจังคงทำไม่ได้หรอก!" เข้าสู่โหมดโหดอีกครั้ง "ไม่มีทางทำได้เหมือนผมแน่ๆ!!"
"นาย!! อย่ามาตัดสินเอาเองนะ!! ชั้นทำได้ดีกว่านายอีก!!" อากิระได้ยินคำพูดดูถูกนั้นจึงโกรธขึ้นมาทันที และพูดแว้ดๆใส่.. คนอย่างตู ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้!!!!
"งั้นเหรอ งั้นทำให้ดูหน่อยสิ" เขายังคงพูดดูถูกอากิระ "แต่แค่ท่า pose กับ windmill ที่ผมสั่งให้ทำก็ยังทำไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอ? ไม่ได้เรื่องเลยนะ เฮ้อ~" คำพูดนี้ทำให้อากิระหน้าแดงเพราะอับอายขายขี้หน้าทันที
"แก!! คอยดู๊!!! อาทิดหน้าแกต้องตะลึงเพราะชั้นเก่งกว่าแก!!!!!!!!!" ตะโกนก้องบอกกับฮิโรกิ เจ้าเหมียวหลงไปกับคำยั่วยุของฮิโรกิซะแล้ว
"ผมจะคอยดู" พูดและยิ้มเดินออกจากห้องไป แผนการยั่วยุน้องเหมียวสำเร็จ .. หันมาพูดกะเคตะที่แอบอยู่หน้าประตูที่เห็นทุกเหตุการณ์ "พยายามเข้านะเคตะคุง ไปกันเถอะชินยะ" พูดและเดินจากไป ปล่อยให้เคตะยืนเอ๋ออยู่คนเดียว (คุณน้องเค้าช็อคตั้งแต่แกจูจุ๊บอัคกี้แล้วค่ะคุณพี่ขา!!)
'คอยดูเถอะ!! แล้วแกจะรู้ถึงความสามารถของฉัน ไอ้โรคจิต!!' อากิระยืนพูดคนเดียว กำมือแน่นด้วยความแค้นใจ ดวงตาลุกประกายเป็นไฟ 'ฉันจะต้องเก่งกว่าแก!!!!!!'
"เคตะ!!!!!! เคตะ แกอยู่ไหน" อากิระเดินออกไปตามหาเคตะ และก็พบเขาที่หน้าประตู "เคตะ มาซ้อมกัน ชั้นขอโทษนาย!!"
"อะ..อื้อ .. แต่เมื่อกี้สุดยอดเลยเนอะ~" อากิระลากเคตะเข้ามาในห้อง จัดแจงวอร์มร่างกายอีกครั้ง
"เชอะ นายยังเก่งกว่ามันเลย!" อากิระตอบ แต่ในใจก็ยังคงคิดว่าเจ้านั่นพอเวลาเต้นแล้วเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย
"ไม่ช๊าย~~ ที่รุ่นพี่ฮิโรกิจูบนายน่ะ สุดยอดเล้ยยยยย อยากให้พี่ชินยะทำแบบนั้นกับชั้นบ้างจัง~~ >.< ~~~"
คำพูดของเคตะเล่นเอาอากิระหน้าแดงเถือกขึ้นทันที ในหัวพลันคิดเรื่องที่เกิดขึ้นออกมา ความรู้สึกจากจูบอันลึกซึ้งยังคงไม่จางหายไป
"ไอ้บ้า!! มาซ้อมกัน" อากิระพูดแก้เขิน
เคตะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ 'ขอบคุณนะครับพี่ฮิโรกิ พี่ชินยะ' เคตะนึกขอบคุณที่รุ่นพี่ทั้ง 2 มาช่วยจุดประกายความพยายามของอากิระให้.. ทั้งคู่ก็ซ้อมเต้นกันยกใหญ่ เพื่อเตรียมโชว์ให้รุ่นพี่ดูในคาบชมรม..

///////////////////////////////////////////////////////////

"อากิระจัง~ ไม่ใช่แบบนั้น~ เหวี่ยงขาด้วยสิ~ ไม่งั้นจะหมุนได้ไงเล่า~" เคตะเตือนอากิระที่กะลังฝึกเต้นอยู่

ครับ.. ผมอากิระครับ .. ตอนนี้ผมฝึกท่า pose สำเร็จแล้วล่ะครับ ถ้าตั้งใจทำจริงๆมันก็ไม่ยากอย่างที่คิดเลยล่ะครับ  และเคตะกำลังสอนท่าวินมิว (windmill) ให้ผมอยู่ ท่านี้ยากมากๆเลยล่ะครับ อีกแค่วันเดียวแล้วล่ะครับ พรุ่งนี้ต้องเข้าชมรม ผมต้องทำให้เจ้าโรคจิตนั่นตะลึงให้ได้ครับ!!

"แบบนี้เหรอ?" อากิระทำให้เคตะดู
"กางขาออกด้วยสิ~"
"นี่!!! พวกเธอ!! คาบนี้มันคาบเต้นลีลาศนะยะ!!!" ครูสาวแผดเสียงเตือนสติทั้งสอง ว่าตอนนี้ต้องเรียนลีลาศ ไม่ใช่เบรคแด๊นซ์!! "ออกไปยืนข้างนอกไป๊! ฉันจะหักคะแนนเธอ 2 คนด้วย!!"
เกิดเสียงหัวเราะบัดดี้คู่นี้ดังขึ้น ทั้ง 2 เดินออกไปอย่างเขินๆ และก็ยืนซ้อมเต้นต่อที่หน้าห้องนั่นแหละ (ไม่สำนึก)

.....................
..........
....

และแล้ว ก็มาถึงคาบชมรม (ไวปานโกหก)
"เอาล่ะครับ น้องๆ พี่จะเรียกออกมาทีละ 4 คน (2 คู่) นะครับ ให้เต้นพร้อมกัน เริ่มจากผู้หญิงก่อน" ชินยะเริ่มพูด เมื่อเห็นทุกคนเงียบเสียงลง "คู่ของคุณอาโออิกับคาริโนะ และคู่คุณเซงาวะกับซากุราอิ ออกมาได้ครับ" ชินยะเรียกชื่อ 2 คู่แรก เกิดเสียงฮือฮาขึ้น บ้างก็โล่งใจที่ยังไม่โดน บ้างก็ตื่นเต้นแทน
"โอ๊ย! ตื่นเต้นจะตายแล้วนะเคตะ" อากิระพูด พลางมองคู่สาวๆเริ่มเต้น "ถ้าพลาดขึ้นมาล่ะ!!! เจ้านั่นมันต้องหัวเราะเยาะฉันแน่!!" อากิระเกิดความกังวลขึ้นมา
"เอาน่า~ นายทำได้อยู่แล้ว ซ้อมมาจนคล่องแล้วนะ ใจเย็นๆสิ .. อ๊ะ!!" เคตะพูดและตกใจเมื่อเห็นสาวคนนึงเตะขาทำ Airchair ไม่ขึ้น ซึ่งพลาดอย่างน่าเสียดาย คงเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไป .. ทำให้เธอหน้าเสียทันที "ไม่เป็นไรครับ" ฮิโรกิพูดปลอบเธอและยิ้มให้
"นั่นไง ชั้นต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆเลยเคตะ!!!" อากิระเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งคิดมากเข้าไปอีก
"ใจเย็นๆ ถ้านายพลาดก็ไม่เป็นไรหรอก พยายามอย่างเต็มแล้วนิ" เคตะปลอบเพื่อน อากิระยิ้มแห้งๆ

ผ่านไปแล้ว 32 คู่
ชินยะก็เรียกคู่ต่อไปออกมา "คุณคุโรซากิกับซาซากิ และฮารุโนะกับโนดะครับ" เมื่อทั้ง 4 เดินออกมาเตรียมพร้อม
'อ๊ะ มิยาบิจังนี่นา' อากิระมองและให้กำลังใจเธอโดยการพูดในใจ 'สู้เขานะมิยาบิจัง!' (ตัวเองยังเอาไม่รอดเลยอีอัคเอ๊ย)
ทั้ง 4 เริ่มทำ toprock กันอย่างพร้อมเพรียงและเหวี่ยงขาขึ้นทำ Airchair กันอย่างคล่องแคล่ว
"ดีมาก" ฮิโรกิและชินยะชม พลางเขียนคะแนนขยุกขยิกลงบนแผ่นกระดาษ
"ผู้หญิงหมดแล้วนะครับ ต่อไปเป็นผู้ชาย ให้ทำแค่ทีละคู่นะครับ เพราะเดี๋ยวจะเตะกันเอง .." ชินยะพูดต่อ "คู่แรกฟุรุยะกับคางิโมโตะครับ"
"ห๊า!!!!!!" อากิระสะดุ้งเฮือกทันที เมื่อชินยะเรียกชื่อของเขา "คู่แรกเลยเหรอ!!!" แขนขาสั่นไปหมดแล้ว
"อากิระจัง~ ใจเย็นๆ" เคตะกระซิบบอก และจูงอากิระออกไปยืนกลางห้อง "ทำตามที่เคยซ้อมก็พอ"
ขณะกะลังเดินออกไป ก็มีเสียงเล็กๆพูดขึ้นแผ่วเบา "พยายามเข้านะ" อากิระหันมามอง คุโรซากิ มิยาบิ พูดให้กำลังใจเขา 'มิยาบิจังบอกให้พยายามด้วย ดีใจจัง~' ทำให้อากิระเย็นลงได้เล็กน้อย
เมื่อทั้งคู่อยู่กลางห้อง .. 'อ๋อย~ ตื่นเต้นว้อย~' เขาบ่นในใจ ตามองไปทางฮิโรกิ ที่ตอนนี้ฉีกยิ้มให้เขาอยู่ 'คอยดู!! แกต้องตะลึง ไอ้เสี่ยว!!' ด่าในใจด้วยความเหม็นขี้หน้า
"พร้อมนะครับ เริ่มได้!" ชินยะให้สัญญาณ
"อากิระ~"
"อื้อ!!"
ทั้งสองเริ่มด้วยท่า pose และค้างไว้ 5 วิ ตามคำสั่งอย่างสบายๆ .. จากนั้น windmill ...และ pose อีกครั้ง .. เสียงปรบมือให้กำลังใจดังก้องไปทั่วห้อง .. อากิระลุกขึ้นยิน .. ทำได้แล้ว!! ฉันทำได้แล้ว!!
"สำเร็จ!!!!!" ฮิโรกิร้องขึ้น "ทำได้แล้วนะอากิจัง~" โยนกระดาษที่ใช้ให้คะแนนลงพื้นทันที ถลาวิ่งเข้าไปสวมกอดอากิระ "ทำได้แล้วๆๆ เก่งมากๆๆ จุ๊บ~~" ฮิโรกิยังคงชมเขาและจุ๊บลงบนแก้มใสๆ 1 ที .. ซึ่งลำเอียงมากๆ สาวๆในห้องกรี๊ดด้วยความอิจฉากันเป็นแถบ อากิระอายจนหน้าแดง
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เป็นไงล่ะ!!!!!!! ไอ้โรคจิต เห็นไหมว่าฉันเก่งแค่ไหน!!!!!!" เขาพูดแก้เขินพร้อมถีบฮิโรกิลงไปนอนจุกกองอยู่กับพื้น
"ทำได้ดีมากอากิระจัง~" เคตะรีบมาพูดกับเพื่อนซี้ และหันไปมองชินยะที่ตอนนี้ใส่คะแนนให้อยู่ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เคตะ "ทำได้ดีมากครับ" เขาชม แค่คำๆเดียวกับทำเอาเคตะหัวใจแทบระเบิด ดีใจสุดๆที่พี่ชินยะชม
"คู่ต่อไป.............." การทดสอบยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ... จนจบ

"ทดสอบกันครบทุกคนแล้วนะ" ชินยะพูดเมื่อทุกคนทดสอบเสร็จ "พรุ่งนี้เช้า ผมกับฮิโรกิจะติดรายชื่อผู้ที่ได้อยู่ชมรมไว้ที่บอร์ดนะครับ ใครไม่ได้เข้าชมรมไม่ต้องเสียใจไปนะครับ วันนี้ทุกคนทำได้ดีมาก!! แยกย้ายกลับบ้านได้ครับ!" เขาพูดส่งท้ายแล้วปล่อยให้นักเรียนกลับบ้าน

"ทำได้ดีจริงๆอากิจัง~ สมแล้วที่เป็นคนที่ผมรัก~" ฮิโรกิรีบวิ่งมาชมอากิระอีกครั้ง แต่เขาทำเป็นไม่สนใจฮิโรกิ
"นายก็เยี่ยมมาก ที่สอนเจ้านี่ได้" ชินยะพูดและยิ้มให้เคตะ
"ขอบคุณฮะรุ่นพี่~" เคะน้อยตอบอย่างดีใจ
"งั้นเราไปหาอะไรกินกันเถอะนะ!!" ชินยะเสนอ
"ไปครับ ไปๆๆ~~" หนุ่มน้อยรีบตอบทันที 'พี่ชินยะชวนด้วย กรี๊ดๆ' เคตะแอบกรี๊ดในใจ
"อ๊ะ! จริงสิชินยะ ขอยื๊มมือถือหน่อยสิ" ฮิโรกิพูดกับบัดดี้ของตนเอง
"จะโทรหาใครอ่ะ?"
"ผมอยากจะโทรไปบอกแม่ว่า..ผมได้เจอคนที่น่ารักและเก่งที่สุดในโลกอ่ะ!!" ฮิโรกิหันไปมองอากิระและพูดดังๆ เล่นเอาคุณเธอหน้าแดงแป๊ดเลยทีเดียว
"โว้ย! เหม็นอิ๋บอ๋าย จะไปก็รีบไปเหอะ หิวจะตายชัก" อากิระพูดและรีบเดินฉับๆออกจากห้องไป 'นี่ฉัน ทำไมต้องไปดีใจกับคำพูดของมันด้วยเนี้ย!!!'

ณ ร้านสเต็กลุงหนวด
"เย้ คัมปาย~~~~~~" ชินยะ,เคตะและฮิโรกิยกแก้วขึ้นชนกัน ยกเว้นอากิระที่ไม่พอใจมากๆที่ต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับฮิโรกิ "ดื่มแด่อากิระที่เต้นได้~~" เคตะพูด
"นายไม่ได้มาดื่มให้ชั้นหรอก!"
ทั้งชินยะและฮิโระมองหน้ากันและพูดพร้อมว่า "ดื่มให้ทั้ง 2 ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมของพวกเราครับ~~~"
พรวด!! น้ำหวานๆพุ่งตรงออกมาจากปากดังพรวดเพราะตกใจและไม่เชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน
"ห๊า!!!!! แค่กๆ จะ..จริงเหรอครับพี่ชินยะ รับพวกผมเข้าชมรมเหรอครับ" เคตะพูดอย่างตื่นเต้นกะคนเบื้องหน้า และปาดน้ำโค้กที่พุ่งออกมาเลอะปาก
"อื้ม~ ก็พวกนายทำได้ดีทั้งคู่นี่นา จริงไหมฮิโรกิ"
"อืม..~" ฮิโรกิตอบชินยะแต่สายตาของเขามองที่อากิระตลอดเวลา "เก่งมากครับ"
"ไชโย!!!!~~~~~~ สำเร็จแล้ว เพราะนายนะ อากิระ" เคตะกอดคอเพื่อน
"ใครว่าเพราะนายตะหากล่ะ ที่สอนฉันน่ะ" เขาพูดเขินๆ

"สเต๊กที่สั่งได้แล้วค้าบบบบบบ" ลุงหนวดพูดขึ้น เสริฟสเต๊กที่ทั้ง 4 สั่ง และเริ่มลงมือทาน แต่ฮิโรกินี่สิ มัวแต่หยอดคำหวานๆใส่อากิระทุกนาทีเลย

"รำคาญ!! หุบปากได้แล้ว คนจะกิน" อากิระค้อนใส่เขา รำคาญกับประโยคเสี่ยวๆที่ทะลักออกมาจากปากของคนตรงหน้า
"อากิระตอนกินนี่น่ารักจังเลยครับ~" ยังไม่หยุดพูดแถมเอามือเท้าคางทำตาเยิ้มอีกตะหาก
"ไอ้เวร ! เดี๋ยวเอามีดแทงแม่งเลย" พูดแล้วก็ยกมีดหั่นเนื้อสเต๊กขึ้นมา (โหดง่ะ)
"แทงเลยสิครับ ตรงหัวใจ แต่ผมไม่เจ็บหรอก อากิจังนั่นแหละที่เจ็บ~~" ฮิโรกิพูดด้วยเสียงนุ่มๆ เล่นเอาทั้ง 3 คนที่เหลือนั่งงงเพราะไม่เก็ทกะมุขพี่แก "ก็เพราะอากิจังอยู่ในหัวใจผมไงล่ะ~~"
เจอมุขนี้เข้าไป..ชินยะและเคตะฮาก๊ากออกมาทันที คิดได้ยังไง เสี่ยวจิงๆ แต่อากิระกลับอายม้วนหน้าแดงไม่กล้าสบตาฮิโรกิอีกเลย ...

"เฮ้อ~ อิ่มจังๆ" เมื่อทั้ง 4 เดินออกจากร้าน ชินยะก็เริ่มพูดอีกครั้ง "งั้นเดี่ยวชั้นจะไปส่งเคตะนะ พวกนาย 2 คนกลับไปก่อนละกัน"
"เอ๊ะ~" เคตะตกใจกับคำพูดนี้ 'รุ่นพี่ชินยะจะไปส่งเราเหรอ!!'
"เฮ้ย!! ทำไมชั้นต้องกลับกับเจ้านี่ด้วย!!!" อากิระท้วงทันที
"อ้าว นายไม่รู้เหรอ บ้านฮิโรกิอยู่แถวๆคอนโดเราน่ะ ใช่ไหมฮิโระ"
"อื้อ~" ตอบอย่างร่าเริง
'ไม่จริ๊งงงงง!!!' อากิระตะโกนก้องในใจ มันกันไรกั๊น เป็นเวรกรรมอะไรกันเนี้ย
"งั้นไปกันเถอเคตะ" ชินยะเรียก แต่..เสียงมารหัวใจเคตะก็ร้องดังขึ้นทันที
"ไม่!! ชั้นจะไปส่งเคตะกะแกไอ้ชิน"
"ไม่ต้องลำบากหรอกอากิระจัง~" เคะน้อยพูดพลางส่งสายตาโหดๆใส่อากิระ บ่งบอกให้รู้ว่า 'อย่าเจือกมาเป็น กขค ตู!!'
"แต่ว่า..."
"เอ้า~ ไปกันเถอะอากิจัง~~" ลากแขนอากิระไปทันที เคตะโบกมือบ๊ายบายให้ทั้งคู่ 'ดีใจจัง~ ได้กลับกับพี่ชินยะ 2 คน'

"อากิจัง~ ไม่น่าไปขัดเขา 2 คนเลยนะ~" ฮิโรกิพูดขึ้นเมื่อเดินออกมาไกลจากชินยะแล้ว
"นายรู้เหรอ!"
"ดูท่าทางเคตะคุงก็รู้แล้วล่ะครับ" ฮิโรกิหันมายิ้มตอบ "แต่เจ้าชินยะน่ะ ถึงจะฉลาด แต่ก็ซื่อบื่อกะเรื่องนี้จะตาย"
".....นี่แก!! ปล่อยมือฉันได้แล้ว!!" เปลี่ยนเรื่องทันที อากิระกระชากมือตัวเองออกจากมือหนาๆของฮิโรกิ
"ไม่ได้!! เดี๋ยวก็หลงกันหรอก~"
"ชั้นไม่ใช่เด็ก!!" เขาตวาดใส่ สาวเท้ารีบเดินกลับให้ถึงคอนโดสักที ฮิโรกิรีบเดินตามต้อยๆ

"ผมขึ้นไปส่งนะ~~"
"ไอ้บ้า!! ไม่ต้องโว้ย!! ไม่ได้เชิญ"
"โธ่ ผมต้องขึ้นไปเอาของที่ห้องชินยะนี่นา~" ฮิโรกิบอกและฉุดมืออากิระให้เดินเข้าไปอีกครั้ง
"จะเอาอะไร!! เดี๋ยวขึ้นไปหยิบมาให้!!" สะบัดมืออกอย่างแรง เล่นฮิโรกิหน้าหงิกไปเลย
"นายหาไม่เจอหรอก!!! ไปกันเถอะ~~" ยังดึงมือเจ้าเหมียวต่อไป

"............." ทั้ง 2 ขึ้นลิฟท์ ก็เงียบ ไม่พูดอะไร บรรยากาศก็ชวนอึดอัดเสียเหลือเกิน อากิระก็ใจเต้นรัว 'คงไม่ได้ยินเสียงใจเราหรอกนะ~~' เขาคิดในใจ แอบหันไปมองฮิโรกิ ซึ่งเห็นเขาใช้สายตาลามกๆมองอากิระตลอด เหมือนลวนลามด้วยสายตา (?) ทำให้ใจอากิระเต้นแรงเข้าไปอีก
"หน้าด้าน!!! เจ้าของบ้านไม่ได้เชิญสักนิด" อากิระรีบพูดทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนี่
"หน้าด้านเพราะรักเธอ" ฮิโรกิพูดอย่างสบายๆ
".........." เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง อากิระคิดว่าลิฟท์ขึ้นแต่ละชั้นช่างยาวนานเสียเหลือเกิน

"รีบๆหยิบแล้วรีบๆออกไปได้แล้ว!!!" เมื่ออากิระไขกุญแจห้องเข้าไป โยนกระเป๋า นร. ลงบนโซฟาและรีบพูดบอกฮิโรกิ
"ขอหยิบอากิจังกลับบ้านได้ไหม?" เขาถามและเดินเข้าไปใกล้
"ไอ้ !@#$%^&*()$@#+ " รีบถอยห่างทันที
"ไว้ใจผมมากไปรึเปล่าอากิจัง.." ฮิโรกิเปลี่ยนเข้าสู่โหมดโหด "ให้ผู้ชายเข้าห้องง่ายๆไม่ดีนะครับ.."
อากิระตกใจเป็นอย่างมาก 'ซวยแล้วตู ไม่น่าเลย!!' เขาถอยห่างจากฮิโรกิที่เดินเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ แต่ทว่า..หลังชนฝาซะแล้ว - -"
ร่างสูง(รึป่าววะ)จับแขนร่างบางกดติดกับกำแพง และบรรจงจูบที่หน้าผาก.. เรื่อยลงมาที่แก้ม.. ใบหู .. "อื้อ~.." เสียงครางเบาๆลอดออกมาจากปากและร่างใหญ่ค่อยๆจุมพิตที่เรียวปากสวย
"อื้อ... พอ.. อึ๊~~~" อากิระพยายามหนีแต่สู้แรงของเขาไม่ไหว ยังคงจูบต่อไป ลึกและหนักหน่วงเหมือนตอนที่อยู่ที่ห้องซ้อม
ค่อยๆเลือ่นริมฝีปากออกมายังคอขาวๆ ค่อยๆซุกไซร้เบาๆ รู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ ขบจนเกิดรอยสีแดงขึ้นมา .. อากิระกระตุกและตัวสั่น
"พะ..พอ หยุดนะ.. ฮือๆ" น้ำตาไหลรินออกมา "พอเถอะนะ .. ขอร้องล่ะ..ฮึกๆ" (ใช่ๆพอเถอะ..ก่อนที่อีคนแต่งจะเข้าสู่โหมดเรต x)
ฮิโรกิตกใจ รีบถอยออกมาจากอากิระทันที
"ขอโทษ" พูดด้วยเสียงแผ่วเบา "ขอโทษนะอากิจัง~" สวมกอดอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นว่าอากิระยังร้องไห้ไม่หยุด

โป๊ก!!!
เจอท่าเฮดบัดเข้าที่คางไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ฮิโรกิลงไปกองกะพื้นทันที
"หนอยแน่ะ ไอ้เลว!!!!! บังอาจมาก นี่แน่ะๆ" เอาขากระทืบที่ท้องฮิโรกิ คิดจะเปิดซิงข้าเหรอ ไม่มีทางได้แอ้มหรอกโว้ยไอ้โรคจิต!
"โอ๊ย~ ผมเจ็บนะอากิจัง~" ฮิโรกิร้อง พยายามหนีจากลูกถีบแมวเหมียว
"ไปเลย รีบออกไปจากบ้านชั้นเดี๋ยวนี้!!!!!!" ตะโกนไล่ ฮิโรกิรีบคว้ากระเป๋าวิ่งออกไปทันที เพราะกลัวจะช้ำไปมากกว่านี้ แล้วของที่จะเอาจากห้องชินยะล่ะ? สงสัยจะลืมไปแล้วล่ะมั้ง

โครม!!!!! ปิดกระแทกประตูส่งท้าย
'ไอ้คนฉวยโอกาส!' อากิระทรุดฮวบลงที่หน้าประตู หน้าแดงร้อนผ่าวไปหมด มือกุมที่หัวใจ ตอนนี้มันเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลักออกมาข้างนอกให้ได้

ส่วนทางด้านนอกประตูห้องนั้น ชายหนุ่มที่เผลอทำเรื่องบ้าๆลงไป ก็ต้องหนักใจ 'เฮ้อ~ทำอะไรลงไปนะเรา~' ฮิโรกิเดินคอตกกลับบ้าน

ตัดไปที่ด้านชินยะและเคตะ
"เอ่อ...เจ้าอากิระมันตั้งใจเต้นดีไหม"
ชินยะเห็นว่าเคตะเดินเงียบมาตลอดทาง เขาจึงชวนคุย แต่เขาไม่ได้รู้เลยสักนิดว่าเคตะตื่นเต้นจะตายอยู่แล้วที่มีเขาเดินอยู่ข้างๆ
"ฮ..ฮะ!! หัวไวมากฮะ!!!" ตอบเสียงดังฟังชัด
"ฮ่าๆ พูดเบาๆก็ได้"
"ฮะ..เอ่อ.."
"อะไรเหรอ" ชินยะหันมาถาม
"พี่ชินยะอยู่กับอากิระ 2 คนเหรอฮะ~" ความตื่นเต้นเริ่มหายไปและเริ่มชวนคุยด้วย เพราะกลัวชินยะจะเบื่อเขา
"อื้อ..เจ้านั่นเพิ่งจะย้ายมาน่ะ อ๊ะ!! ดูสิเคตะ!!" ชินยะเหลือบตาไปมองเห็นญี่ปุ่นมุงขนาดย่อมๆกลุ่มนึง มองผ่าเข้าไปตรงกลางในนั้น เผยให้เห็นชาย 3 คน ที่กำลังเต้นกันอย่างสนุกสนาน โชว์ให้ผู้คนตามท้องถนนดู
"Street live ใช่ไหมฮะพี่ชินยะ~" เคตะที่มองตามมือของชินยะที่ชี้ไปทางนั้นและหันมาถาม
"อื้อ .. นั่นล่ะ สักวันฉันจะทำแบบนั้นให้ได้เลย!!" ชินยะพูดอย่างตื่นเต้น สายตาชื่นชมกลุ่มพวกนั้น
"อย่างรุ่นพี่ทำได้อยู่แล้วล่ะฮะ!!!~"
"ขอบใจ~" ชินยะยิ้มให้เคตะ ยกมือลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน "ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะมืดซะก่อน" ถึงจะพูดอย่างงั้นแต่ก็ยังอยากดูกลุ่มนั้นเต้นต่อเพราะสายตายังไม่ละไปจากตรงนั้น
เคตะเห็นเช่นนั้นก็รู้ว่าชินยะยังอยากดูต่อ แต่ต้องไปส่งเขาให้ถึงบ้าน
"ดูต่อเถอะฮะรุ่นพี่~"
"เอ๊ะ.. อยากดูต่อเหรอ ก็ได้ๆๆ" ใครกันแน่ฟะที่อยากดูอ่ะ "คนเยอะจังแหะ เบียดเข้าไปกันเถอะ" พูดแล้วก็คว้ามือเคตะเบียดเสียดผู้คนเข้าไป แต่คนนั่นเยอะมากทั้งคู่จึงติดอยู่ในหมู่ผู้คนนั้น
"เหวอ~ อึดอัดจัง~~>.<~~" เคตะบ่นเบาๆ
"เป็นอะไรไหมเคตะ อ๊ะ!!" เมื่อชายผู้หนึ่งเบียดชินยะจนเกือบล้ม แต่เขาคว้าคอเคตะเป็นที่ยึดไม่ได้ล้มไว้ - -"
'พี่ชินย๊าาาาาา~~~~~' เคตะแทบจะเป็นลม ตอนนี้ชินยะกอดคอเขา ตัวแนบชิดติดกัน ลมหายใจอุ่นๆรดหัวเคตะ แก้มใสๆเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาทันที
"ฮะๆ ขอโทษนะเคตะ เกือบล้มแน่ะ" เมื่อตั้งหลักได้แล้วก็พูดต่อ "อ้าว! เป็นอะไรไป หายใจไม่ออกเหรอ" เห็นน้องหน้าแดง ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ แทบจะติดกันและถามอาการกลัวว่าจะเป็นเพราะที่เขาคว้าคอเคตะเอาไว้
"ป..เปล่า กลับละนะฮะ!!" ยังพูดไม่จบก็รีบเบียดคนออกไปจากที่นั่นทันที โดยใช้ความตัวเล็กให้เป็นประโยชน์.. ทิ้งชินยะไว้ในหมู่ญี่ปุ่นมุง และโดนเบียดหนักเข้าไปอีก จนทำให้ตามเคตะไปไม่ทัน
"คะ เคตะ ระ รอ..โอ๊ย!!!" ร้องออกมาอย่างดัง เพราะโดนชายนิรนามเหยียบ teen

รุ่นพี่ชินยะกอดผม!!!!!!! ถึงจะไม่ได้ตั้งใจ แต่รุ่นพี่เค้ากอดผม!!!!!! มันไม่ใช่ความฝันใช่ไหม!!! ดีใจที่สุดเลย!! เคตะตะโกนก้องในใจ วิ่งไป พร้อมกับคิดเรื่องที่เกิดขึ้นกลับไปกลับมาอย่างตื่นเต้น

ณ คอนโด
"กลับมาแล้วค้าบบบบบบ" ชินยะเดินกะเผลกๆกลับมาถึงบ้าน รีบถอดรองเท้าออก "ตายหอง เลือดพุ่งเลย ไอ้เวร เจือกมาเหยียบเล็บขบตู อย่าให้จับได้นะเว้ย!" พูดอย่างอาฆาต พลางเดินไปหยิบกล่องยามาทำแผลเล็บขบนั้น
"อากิระ!!!!! อากิร๊าาาาาาาาาา!!!!!!!" ตะโกนลั่นบ้าน แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา "หลับแล้วรึไงนะ"
นั่งทำแผลให้ตัวเอง คิดในใจว่าเคตะเป็นอะไรไป ทำไมจู่ๆถึงวิ่งกลับไปคนเดียว ยังคงงงไม่หาย (ซื่อบื้อมากมาย)
"อูยย เจ็บชิบเป๋ง" 

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ.. เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน.. 4 หนุ่มน้อยต่างก็มีเรื่องราวที่ไม่คาดคิดค้างคาอยู่ในใจ

ที่ห้องนอนอากิระ
 "นะ..นอนไม่หลับโว้ยยย!!" หนุ่มน้อยที่นอนกอดตุ๊กตาแมวเหมียวตัวโต ยังคงคิดถึงเรื่องที่ฮิโรกิกระทำกับเขา ใจยังคงเต้นแรงไม่หยุด 'ทำไมต้องไปนึกถึงหน้ามันด้วยเนี้ย!!!' มือยังคลำๆที่คอ ที่ฮิโระฝากรอยรักประทับไว้

ทางด้านฮิโรกิ
นี่ผมทำอะไรลงไปเนี้ย~ ผมทำให้อากิจังร้องไห้~ ทำไมผมถึงทำเรื่องแบบนั้นลงไปนะ เฮ่อ~ อากิจังต้องเกลียดผมแน่ๆเลย พรุ่งนี้ต้องไปขอโทษ .. ฮิโรกินอนคิดทบทวนเรื่องทำตัวเองทำลงไปทั้งคืนอย่างกระวนกระวายใจ

บ้านเคตะ
"ชะ..ชั้นกอดกับพี่ชินยะ" พูดอยู่คนเดียวบนเตียงนอนตั้งแต่เดินเข้าบ้านแล้ว "ชั้นกอดกับพี่ชินยะคนนั้นจริงๆเหรอ" พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า "มันไม่ใช่ความฝันใช่ไหม? โอ้..จอร์จ บอกฉันที~"

กลับมาที่ชินยะ
"คร่อก~~" เมื่ออาบน้ำเสร็จก็หลับเป็นตาย "คร่อก~ ฟี้~ กรูจาฆ่าเมิ๊ง~ คร่อก..ก.. มาเหยียบเล็บขบกรูได้~ แจ๊บๆ" นอนหลับละเมอแถมน้ำลายยืดอีกตะหาก แผลเล็บขบนั้นเลือดก็หยุดไหลแล้ว (555)

/////////////////////////////////

เช้าวันใหม่..

"อากิระจัง~" เคตะเดินเข้ามาห้องเรียน "เย๋ย~ ไมตาเป็นแพนด้าอย่างงั้นล่ะ"
"นายเองก็เหมือนกันนั่นแหละ!" เห็นตาของเพื่อนตัวเองเป็นแบบเดียวกัน .. ใต้ตาช้ำคล้ำเป็นสีดำเนื่องจากเมื่อคืนนอนไม่ค่อยจะหลับ
"เมื่อวานน่ะนะ~..ฉันน่ะ.. เฮ้ย!!!!!!!!!!"
ตาโตทันที เมื่อสายตาของเคตะไปสะดุดจับจ้องกับร่องรอยประหลาดเหมือนติดเรด้าไว้ที่ลูกกะตาก็ไม่ปาน ..รีบกระชากคอของอากิระเข้ามาใกล้ๆ
"นะ..นี่มัน..ระ..ระ..รอย..จะ.จะๆๆ..จู...จู...อุ๊บส์" พูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นร่องรอยสีแดงบนคอขาวๆ แต่ก็ต้องโดนอุดปากเอาไว้ก่อน
"แก๊!! เบาๆสิ" หน้าแดงขึ้นมาทันที รีบดึงคอเสื้อปิดเอาไว้ไม่ให้ใครเห็น
"นายกับระ..รุ่นพี่ฮิโรกิ .. เมื่อวาน .. เมื่อวาน.. หรือว่า.. หึๆๆๆ" หัวเราะทำหน้าล้อเลียนเพื่อนฝูง .. เดาเหตุการณ์ไปต่างๆนาๆ
"ไม่..ไม่ช่ายอย่างที่แกคิดน๊า!!!!!" อากิระเบิ้ดกระโหลกเพื่อนซี้ หน้าลงไปกระแทกกับโต๊ะ ดั้งจมูกของเคตะแทบยุบ

----------

"จริงง่ะ!! สะ..สุดยอด พี่ฮิโรกิสุดยอดเลย" เคตะพูดอย่างชื่นชมเมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมดจากปากของอากิระ
"สุดยอดอะไรของแก ชั้นจะฆ่ามัน!!!"
"เมื่อวาน ชั้นน่ะ~ .. ได้.. " เคตะเล่าบ้างแต่ก็ต้องโดนขัดจังหวะขึ้น..
"คางิโมโตะคุง มานี่หน่อยสิ" สาวน้อยกลุ่มหนึ่งเดินยิ้มเข้ามาเรียกอากิระให้ออกไปข้างนอก ..
"อะ..อืม" เดินตามออกไปอย่างว่าง่าย .. โดยมีเคตะแอบตามไปดูด้วย..

To be Continued...

*** B-boy Tip ***
(เพื่อให้เกิดจินตนาการอันล้ำเลิศในการอ่าน)
ย้อนไปตอนที่ฮิโรกิเต้นให้อีอัคดูทั้งหมด 5 ท่า ซึ่งข้าพเจ้าเอามารวมทำ combo มั่วๆนะ ไม่รู้ว่าทำได้จิงรึป่าวอ่ะ แต่ถ้าทำได้จิงคงเหนื่อยแย่ - -"  ... 2 ท่าอธิบายไปในตอนที่ 2 แล้วนะ ตอนนี้จะพูดถึงอีก 3 ท่า
*flair - ท่านี้มีอยู่ใน pv Show me the way ฮิโรกิเป็นคนทำ ท่าจะอยู่ตอนแร๊พช่วงสุดท้ายค่ะ ที่จะใช้มือยันพื้นแล้วเหวี่ยงขาขึ้นให้หมุนๆอ่ะ (มันทำแค่แป๊ปเดียวจิงๆ แล้วก็จะตัดไปเป็น windmill อ่ะ สังเกตดีๆ)
*master-swipe - pv Night Deluxe ค่ะ เคตะทำ เห็นชัดเลย อยู่ท่อนที่ 2 ที่น้องแกร้องอ่ะ (แต่ก็ยังทำแค่นิดเดียวอยู่ดี)
*1990 - pv Funky Days ค่ะ ฮิโรกิทำ แต่มันคนละท่ากันนะ.. 1990 จะคล้ายๆท่าในพีวีนั้น ที่มันขึ้นหกสูงแล้วหมุนอ่ะ แต่มันจะใช้มือหมุนคนละแบบ แต่คล้ายๆกัน (พอดีกว่า ยิ่งพูดก็ยิ่งงค่ะ - -") คือท่าที่ฮิโระทำในพีวีเราไม่รู้ว่ามันชื่อท่าอะไรอ่ะ - -" แต่ส่วนตัวเรานั้นชอบท่า 1990 มากๆ (ข้าพเจ้าก็เคยเห็นแค่ครั้งเดียว ประทับใจสุดๆอ่ะ) เท่ห์มากๆเลยอ่ะนะท่าเนี้ย ก็เลยเอามาใส่ให้ฮิโระทำค่ะ ^^'
>>> เนื่องจากข้าพเจ้านั้นก็เต้นไม่เป็นอ่ะค่ะ ใช้ความรู้อันน้อยนิดเกี่ยวกับการเต้นมาอธิบาย ถ้าผิดพลาดก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ ^^'

วิชาพละศึกษา

"เอาล่ะ.. วันนี้เราจะทดสอบสมรรถภาพร่างกายกัน คู่บัดดี้ใครบัดดี้มัน จับเวลากันเองแล้วมากรอกลงใบนี้ เอ้า แยกย้ายไปปฏิบัติได้" อาจารย์สอนวิชาพละพูดรวดเดียวจบ และนักเรียนก็แยกย้ายกันไปทดสอบ
"นี่..อากิระ นายว่าพี่ชินยะเค้าจะชอบฉันไหมนะ~" เคตะถามอากิระเขินๆ ขณะที่กำลังจับขาทำซิทอัพกันอยู่ .. ทำให้อากิระระเบิดหัวเราะออกมาทันที
"นายก็ลองไปถามมันดูสิ!"
"บ้า~ เขินจะตายชัก ถ้าพี่เค้าไม่ชอบชั้น ชั้นต้องฆ่าตัวตายแน่เลย ฮือๆ" เสียงเริ่มอ่อยๆ ทำให้อากิระสงสารเคตะขึ้นมา
"เอาน่า ชั้นว่าไอ้ชินมันก็แอบปิ๊งๆแกอยู่แล้วล่ะ" พูดให้กำลังเพื่อน ประโยคนี้ทำให้เคะน้อยยิ้มขึ้นมาได้ทันที ^^
"แล้วรุ่นพี่ฮิโรกิล่ะ ว่าไงบ้าง"
"นี่แก๊! อย่าพูดถึงมันได้ไหม๊! แค่คิดก็จะอ้วกแล้ว" อากิระกล่าวฉุนๆ "นั่นไง!! ตายยากชะมัดเลย!!" ไม่ทันขาดคำ ชินยะและฮิโรกิก็เดินผ่านสนามหญ้ามาเพื่อไปที่ห้องเต้นเบรคแด๊นซ์ เกิดเสียงกรี๊ดเล็กๆขึ้นเมื่อพวกเขาเดินผ่านพวกห้องของอากิระที่กำลังทดสอบร่างกายอยู่
ฮิโรกิมองอากิระที่กำลังจะเตรียมวิ่ง 100 เมตร แต่อากิระไม่สนใจเขาสักนิด ฮิโรกิจึงตะโกนแซวเจ้าเหมียวน้อย
"วิ่งดีๆนะครับอากิจัง"
อากิระชักสีหน้าไม่พอใจในทันที
"ระวังจะสะดุดรักผมล่ะ" ชนกลุ่มน้อยแอบวิ่งไปอ้วกแตก เมื่อได้ยินประโยคที่ฮิโรกิพูดออกมา เมื่ออากิระได้ยินเช่นนั้นก็ถอดรองเท้าออกมาปาใส่หน้าฮิโรกิ แต่ฮิโรกินั้นดันรับได้ และเดินเอารองเท้ามาคืนเจ้าของ
"ไม่มีรองเท้าแล้วจะวิ่งยังไงล่ะครับ ซินเดอเรล่าของผม~" พูดจบ นั่งลงสวมรองเท้าให้อากิระ ... แต่ก็ต้องเจ็บตัวเพราะอากิระเตะคางฮิโรกิ จนกระเด็นไปเลย
"ไอ้โรคจิต!! ไปไกลๆตูจะอ้วก" อากิระแผดเสียงด่า และหน้าแดงร้อนผ่าวไปหมด .. มีเคตะยืนขำอยู่ข้างๆเขา 'เฮ้อ~ อยากให้พี่ชินยะทำแบบนั้นกะเราบ้างจัง'
"ไง พยายามเข้านะเคตะ ^^ " ชินยะเดินผ่านเคตะและพูดส่งท้ายก่อนที่จะเดินไปหาฮิโรกิที่นอนแอ้งแม๊งลงไปกองกะพื้นเพราะลูกถีบแมวเหมียว
"อูยยย.. เจ็บชะมัดเลย" ฮิโรกิลุกขึ้นมาอย่างยากเย็น
"เอ้า" ชินยะช่วยประคองฮิโรกิ "นายเนี้ยน้า~ รู้ๆอยู่ว่าเค้าไม่ชอบ ก็ยังดันทุรัง"
"แบบนี้แหละ ฉันชอบ น่ารักจะตาย ฮ่าๆ" พูดจบก็เดินไปที่ห้องเรียนต่อ ทำเอาชินยะงง 'สงสัยไอ้ฮิโระมันชอบแบบซาดิสม์แหะ - -" '
.... "เคตะ .. เฮ้ย!! เคตะ" อากิระพยายามเรียกเคตะที่ยืนนิ่งอยู่ "แก๊!!" เขาตะโกนใส่หูเคตะ
"เย๋ย~ อะไรเล่าอากิระจัง" และแล้วเคตะก็สติกลับคืนมาเสียที
"เป็นอะไรไป"
"ก็เมื่อกี้น่ะสิ .. พี่ชินยะเขา .. บอกให้พยายามด้วยล่ะ " นู๋น้อยพูดด้วยหน้าตาที่ยิ้มแฉ่งสุดๆ "เอ้า เตรียมจับเวลานะอากิระ" ยังไม่ทันพูดจบ เคตะน้อยก็วิ่งปรู๊ดออกไปซะแล้ว ปล่อยให้อากิระยืนเอ๋อ ยังไม่ทันกดนาฬิกาขับเวลาเลย (น้องแกฟิตค่ะ ทำใจนะอัคกี้ : ผู้แต่ง)

//////////////////////////////////////////

"นักเรียนคนไหนที่ยังไม่ได้ส่งใบสมัครเข้าชมรม ให้รีบๆไปส่งด้วยล่ะ!" อาจารย์ที่ปรึกษาของห้องม.4-C พูดเตือนเหล่านักเรียน
"หา~ ใบสมัครชมรมอะไรฟะเคตะ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"อ๋อ เรื่องนั้นเมื่อวานชั้นเขียนให้นายแล้วล่ะ เดี๋ยววันนี้ไปยื่นกัน เป็นบัดดี้ต้องเข้าชมรมเดียวกันด้วย" เคตะตอบยิ้มแย้ม
"แล้วแกสมัครชมรมอะไรไปล่ะ"
"เอาน่า เดี๋ยวถึงคาบชมรมก็รู้เอง ^^ " ตอบอย่างร่าเริง จนอากิระเริ่มเสียวสันหลัง 'คงไม่ใช่ชมรมแปลกๆหรอกนะ'

พักกลางวัน
โรงอาหารที่เนืองแน่นเต็มไปด้วยเหล่านักเรียนนับพัน ต่างคนต่างแย่งกันซื้ออาหาร เมื่ออากิระและเคตะซื้ออาหารได้แล้วก็ต้องยืนมองหาโต๊ะนั่ง ซึ่งตอนนี้มันเต็มหมดแล้ว
"ไม่มีที่นั่งเลยอ้ะ~" เคตะบ่นๆ "อ๊ะ~ อากิระ~ ดูสิๆ รุ่นพี่ชินยะนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะ" เคตะมองเห็นชินยะที่กำลังโบกไม้โบกมือเรียกให้ทั้ง 2 ไปนั่งด้วย "ไปกันเถอะ~ ตื่นเต้นจัง~" แล้วก็ลากอากิระ เดินเบียดผู้คนไป
"ไง ไม่มีที่นั่งใช่ไหม นั่งกับฉัน 2 คนก็ได้" ชินยะพูด โต๊ะตัวที่นั่งอยู่นั้นเล็กพอสำหรับ 4 คนพอดี แต่..
"นั่งไม่พอหรอก ไปหาที่อื่นเถอเคตะ!!" อากิระพูดทันทีเมื่อเห็นฮิโรกินั่งอยู่ด้วย ..
"ไม่พออะไรกันอากิจัง~ นี่ไงที่ว่าง 2 ที่" ฮิโรกิพูดทันที พร้อมชี้ที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขา
"นั่นสิๆ นั่งเถอนะอากิร๊า~" เคตะรีบพูด ซึ่งตอนนี้คุณน้องได้นั่งลงไปแล้ว (555)
"แต่ตรงนี้ก็ยังว่างนะครับอากิจัง~" ฮิโรกิกุมมือไว้ที่หัวใจของตนเอง (- -")
"หึๆๆ เอาน่า นั่งเหอะอากิระ" ชินยะพูดต่อ "หรือรังเกียจพวกเรา?"
"พวกเราไม่ได้รังเกียจรุ่นพี่เลยนะฮะ~" เคตะรีบพูดแก้ พลางฉุดอากิระให้ลงนั่งอย่างยิ้มแย้ม
"รังเกียจสิ รังเกียจสุดๆเลย ชิ!!" อากิระพูดด้วยน้ำเสียงขยะแขยง สายตามองค้อนไปที่ฮิโรกิที่นั่งส่งยิ้มให้อากิระอยู่ตลอดเวลา ^^ "กินไม่ลงโว้ย"
"ต้องให้ป้อนไหมครับอากิจัง~" รีบพูด จัดแจงรีบหยิบช้อนของอากิระขึ้นมา
"ไม่ต้อง!!!!!!!!!" เขาตะคอกใส่ คว้าช้อนคืนกลับมาและรีบยัดข้าวราดแกงกระหรี่ใส่ปากอย่างรวดเร็ว  .. ฮิโรกิก็นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองอากิระตลอดพักกลางวัน

////////////////////////////////////////

คาบกิจกรรมชมรม

"ไปชมรมกันเถอะ~~~" เคะน้อยพูดอย่างร่าเริง
"อื้อ" อากิระตามไปอย่างว่าง่าย

ณ ห้องเรียนเต้นแอโรบิก

คนแน่นเต็มไปหมด เพราะใครๆก็อยากเข้าชมรมนี้กันทั้งนั้น ใช่แล้ว!! ชมรมคนรัก Hip-Hop นั่นเอง ประธานชมรมก็คือทานิอุจิ ชินยะ และรองประธานคือบัดดี้ของเขา นาคาโดอิ ฮิโรกิ
"คนเยอะจังเลยเนอะอากิระ" หันไปพูดกับอากิระ ซึ่งตอนนี้ช็อคสุดขีด นี่ฉันต้องมาอยู่ชมรมเดียวกับเจ้าโรคจิตนั้นเหรอ ม่าย!!!! อากิระคิดในใจพลางลากแขนเคตะออกมาที่โล่งๆ
"นี่นาย! ทำไมไม่ปรึกษาฉันก่อนล่ะว่าจะเข้าชมรมไหน!!"
"ก็เมื่อวานนายดันโดดเรียนนี่นา~~" เคตะตอบอย่างร่าเริงอีกครั้ง สายตามองไปที่ชินยะ ที่กำลังวุ่นวายกับเด็กๆที่มายื่นใบสมัครชมรม
"ไม่! ชั้นไม่เข้าเด็ดขาด" อากิระพูดอย่างหนักแน่น
"อากิระ.. ชั้นอยากอยู่ชมรมเดียวกับรุ่นพี่ชินยะนี่นา" เคตะทำเสียงอ่อยๆ "นะๆๆ เข้านะ อากิร๊าาาาา~"
แต่อากิระเงียบไปสักพัก ใจนึงก็อยากให้เพื่อนซี้ได้ใกล้ชิดไอ้ชิน อีกใจก็เกลียดไอ้โรคจิตนั่นเสียเหลือเกิน!!
"อากิร๊า~~ .. ถ้าไม่ชอบจะเปลี่ยนก็ได้ เค้าไม่บังคับแล้ว" เคตะซึ่งตอนนี้ทำเสียงเศร้าสุดขีด ทันในนั้นเอง น้ำตาใสๆก็ไหลอาบแก้มของเขา ทำให้อากิระตกใจเป้นอย่างมาก จนต้องยอม
"เออๆ เข้าก็ได้ เห็นแก่นา..ย.." ยังพูดไม่จบ เคตะก็ยิ้มร่าเริงขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับลากอากิระไปยื่นใบสมัครเข้าชมรม 'นี่ตูโดนมันหลอกเหรอเนี้ย!!'

"อ้าว~ นาย 2 คนก็จะเข้าชมรมฉันด้วยเหรอ" เคตะจูงอากิระไปยื่นใบสมัครให้ชินยะ "ดีจังๆ"
"อากิจัง~ จะเข้าชมรมผมเหรอ~" ฮิโรกิพูดอย่างร่าเริงเมื่อเห็นอากิระยืนอยู่ด้วย
"เหอะ! ไม่เห็นจะอยากเข้า ชมรมบ้าไรก็ไม่รู้" อากิระพูดฉุนๆเช่นเคย
"อ๊ะ!! อากิจัง!! ที่เท้าน่ะ!!" ฮิโรกิพูดอย่างตกใจ
"เฮ้ย!! อะไรๆๆ" อากิระตกใจตามและรีบชักเท้าออกจากตรงนั้นทันที
"เมื่อกี้อากิจังเหยียบหัวใจผมอยู่นะครับ~" ฮิโรกิเดินเข้ามาพูดที่ข้างๆหูเจ้าเหมียว ทำเอาเขาหน้าแดงขึ้นมาทันที
"ไอ้บ้า!! อย่ามาเข้าใกล้ฉันนะ!!!!"
เคตะและชินยะยืนมองทั้งคู่ ก็ถึงกับขำออกมา 'เจ้าพวกนี้มันตลกดีแหะ'

"เอ้า!! เงียบๆกันหน่อย!!!" ชินยะตะโกนสุดเสียง เมื่อนักเรียนที่สนใจเข้าชมรมยื่นใบสมัครกันหมดแล้ว แต่เหล่านักเรียนนับร้อยก็ยังพูดกันอย่างไม่หยุดหย่อน ชินยะจึงไม่รู้จะทำยังไง
"เอ้า!! เงียบสิ .. ได้ยินเสียงอะไรไหม??" ฮิโรกิตะโกนสุดเสียงและใช้ไม้ตายทันที ซึ่งได้ผลกว่าที่ชินยะทำ นักเรียนนับร้อยเงียบในทันที แต่ยังคงมีเสียงบ่นๆของอากิระดังอยู่นิดหน่อย
"ได้เสียงอะไรไหม??" ฮิโรกิยังคงตะโกนต่อไป
"ไม่เห็นได้ยินอะไรเลยค่ารุ่นพี่~~" เสียงนักเรียนหญิงพูดตอบ
"ฟังดูดีๆสิ~" ฮิโรกิพูด แล้วเอามือกุมที่หน้าอก "เสียงหัวใจของผมมันกำลังร้องเรียกหาพวกเธออยู่" .. (โห .. เน่าสุดๆอ่ะฮะ - -" : ผู้แต่ง)
นักเรียนสาวกว่าครึ่งร้อยลงไปนอนกรี๊ดกับพื้นเมื่อเจอมุขเสี่ยวๆของฮิโรกิ .. ชินยะที่ยืนอยู่ข้างหัวเราะแหะๆ
"โว้ย พูดออกมาได้ จะอ้วก แหวะ!!!" อากิระพูดประชดเสียงดัง 'หน๋อย พูดแบบนี้กับคนอื่นไปทั่วเลยเหรอ' และคิดในใจ
เมื่อฮิโรกิได้ยินเช่นนั้น ก็เดินแหวกเหล่านักเรียนมาหาเขา
"หึงเหรอครับ อากิจัง~" ฮิโรกิยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆอากิระ
"ไอ้เวร ใครหึงแก๊!!!!! ไอ้#$^&*()*^%#@@)(^& " ยังคงด่าต่อไปไม่หยุด แต่ไม่ได้ทำให้ฮิโรกิสลดสักนิด กลับทำให้เขาหัวเราะชอบใจเข้าไปใหญ่ นักเรียนสาวต่างก็พากันอิจฉาอากิระ
"เอาละ .. เนื่องจากมีพวกเธอๆทั้งหลายมาสมัครเข้าชมรมมากเกินไป " ชินยะพูดอย่างจริงจัง "ที่จริงแล้ว ชมรมเรารับแค่ 20 คนเท่านั้น!!! เฉพาะนั้น เราจะคัดเลือกเข้ามาแค่ 20 คน"
"คัดเลือกยังไงฮะ พี่ชินยะ" เคตะรีบยกมือถามอย่างกระตือรือร้น
"อ้อ.. เอ่อ.. จริงสิ! ทดสอบไง .. ทดสอบการเต้นเบรคแด๊นซ์ ใครทำได้ดี ได้เข้าชมรม ฉันกับฮิโรกิจะเป็นคนตัดสินเอง"
"งั้นคงต้องกำหนดกติกากันหน่อย เนื่องจากเป็นชมรมคนรักฮิบฮอบ จึงต้องเต้นเบรคแด๊นซ์ได้.." ฮิโรกิพูดต่อด้วยเสียงเข้มๆกินใจสาวๆ "สำหรับผู้หญิงให้ไปฝึกท่า *toprock และตามด้วย *Airchair นะครับ.. ส่วนผู้ชายให้เริ่มด้วย *pose 5 วิ และต่อด้วย *Windmill นะครับ .. แล้วอาทิดหน้ามาโชว์ให้เรา 2 คนดู ใครทำได้ดีจะได้คะแนนมากตามลำดับ แต่ถ้าบัดดี้ใครทำได้ไม่ดีก็อดเข้าด้วยนะครับ" เมื่อฮิโรกิกล่าวจบก็เกิดเสียงจ้อกแจ้กขึ้นมา และ..
"รุ่นพี่ ทำไมให้ท่ายากจังอ่ะครับ" นักเรียนชายคนหนึ่งถามขึ้น "ผมเพิ่งเริ่มเต้นเองอ่ะครับ"
"ก็รุ่นพี่เค้าให้เวลาซ้อมตั้งอาทิดนึงแล้วไง" นักเรียนสาวคนนึงหันมาพูด
"เธอ..ก็พูดได้นิ ผู้หญิงได้แต่ท่าง่ายๆ"
"ก็ชั้นเป็นผู้หญิงนี่ยะ!!"
"เอ้าๆ เงียบๆ" ฮิโรกิพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นเช่นนี้ "ถ้าใครไม่พอใจอะไร อาทิดหน้าก็ไม่ต้องเสนอหน้ามานะครับ เอ้า แยกย้ายไปได้แล้ว" เขาพูดเน้นเสียง .. (เหอๆๆ พอไม่น้ำเน่าก็โหดเลยนะแก : ผู้แต่ง)

แล้วนักเรียนที่มาสมัครเข้าชมรมของชินยะและฮิโรกิทั้งหมดก็ค่อยๆทยอยออกจากห้องไป
'อ๊ะ มิยาบิจังนี่นา' เหลือบไปเห็นสาวน้อยที่กะลังเดินออกไปจากห้อง 'สมัครชมรมนี้ด้วยเหรอเนี้ย ถ้าได้อยู่ชมรมเดียวกันก็คงจะดี' เขาพูดในใจกะตัวเอง
"นี่อากิระจัง~ นายเต้นได้ใช่ไหม ท่าที่รุ่นพี่ฮิโรกิบอกน่ะ~" เคตะหันมาถามเพื่อนซี้
"เหอะ! ฉันไม่รู้จักสักกะท่า"
"อ้าว!!!!!!! แล้วอย่างงี้ได้โชว์ให้รุ่นพี่ดูได้ยังไง แบบนี้ก็อดเข้าชมรมกันพอดี" เคตะพูดอย่างหัวเสีย "มาเลย มาซ้อมกัน ชั้นจะสอนให้เอง!!!!!!!!"

แน่นอนว่าการเต้นเบรคแด๊นซ์นั้นเป็นของถนัดของเคตะเลยทีเดียว แต่เจ้าอากิระนี่สิ เพิ่งจะเคยเต้น .. การซ้อมจะเป็นเช่นไร บัดดี้คู่นี้จะได้อยู่ชมรมเดียวกันบัดดี้รุ่นพี่ไหม .. โปรดติดตามตอนหน้า ^^

To be Continued...

***อธิบายนิดนึงนะคะ เพื่อให้จินตนาการออก.. ไอ้ตัวภาษาปะกิดนั่นเป็นชื่อท่าเบรคแด๊นซ์อ่ะจ้า
และเนื่องจากอีคนแต่งมันไม่ใช่ B-gal ..คือเต้นไม่เป็น แต่พอจะมีความรู้เกี่ยวกับท่าเต้นนิดหน่อย .. หากอธิบายผิดก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ^^"
ทั้ง 4 ท่าที่กล่าวไปหาดูได้ใน pv ของนู๋ๆ Lead นะคะ (ยกเว้นท่า pose นะ)
* toprock  - เอ่อ .. มันเป็นสะเต็บการเต้นอ่ะค่ะ (อธิบายไม่ถูกวุ๊ย) งั้นไปเปิด pv Show me the way ดูนะคะ อากิระทำให้เห็นนิดๆอ่ะ ก่อนที่จะถึงช่วงแร๊พตอนหลังๆอ่ะค่ะ
* Airchair - คือท่านี้ดูได้จาก pv Funky Days นะ เคตะเป็นคนทำ.. แต่เราไม่แน่ว่ามันใช่ท่า Airchair รึป่าวอ่ะ เพราะท่าเอามือยันพื้นแล้วเตะขาขึ้นไปมันมีเยอะจัดอ่ะ ฉ้นแยกไม่ออก แต่มันจะประมาณนั่นอ่ะค่ะ
* Pose - แบบว่าเอาทั้ง 2 มือยันกับพื้นให้ตัวและขาลอย (ขากางออกด้วยนะ) แล้วก็ทรงตัวนานๆอ่ะฮะ .. (คงนึกภาพออกนะ - -")
* windmill - ท่านี้ pv Show me the way มีอ่ะ ฮิโรกิเป็นคนทำ อยู่ตอนแร๊พช่วงสุดท้ายนะ แต่ไม่แน่ในอีกแล้วว่าใช่วินมิวรึป่าว เพราะมันทำแค่แป๊ปเดียวเองอ่ะ แล้วก็งงๆด้วยว่า มันเริ่มแบบท่า flair แต่ตัดไปม้วนๆแบบ windmill เฉยเลยอ่ะ (คงทำ combo ติดกันอ่ะมั้งนะ)

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ
"อื้อ~ ขออีก 5 นาทีน่า~ - -" หนุ่มน้อยหน้าหวานสวยที่นอนบนเตียงอันแสนนุ่ม เอื้อมมือไปกดปิดเสียงนาฬิกาปลุก และหลับต่อ..
คร่อก~ ฟี้~~~ คร่อกกกกกกกกกกก~~
20 นาทีผ่านไป .. หนุ่มน้อยผู้นั้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะตื่น..
"ไอ้อากิระ!!!!!!!! ไอ้บ้า!! เอ็งจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนห๊า!!!!!!! " เสียงหนักๆของชายหนุ่มอีกคนตะโกนลั่นบ้าน พร้อมกับมือที่ทุบประตูห้องนอนรัวเสียงดัง ทำเอาหนุ่มน้อยขี้เซาถึงกับสะดุ้งลุกพรวดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนหน้ามืด เพราะเป็นความดันต่ำนั้นเอง..
"ตื่นสักทีสิโว้ยยยยยยย!! นี่มันเปิดเทอมวันแรกนะแก๊!!!!!!" เมื่อจบประโยคนั้น หนุ่มน้อยสะดุ้งอีกครั้ง พร้อมคว้านาฬากิรูปแมวเหมียวคู่ใจขึ้นมาดูแทบจะยัดเข้าไปในลูกกะตาเลยทีเดียว
"ชิบห๋าย!! จะ 8 โมงแล้ว" เขารีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวทันที

สวัสดีครับ! ผม "คางิโมโตะ อากิระ" เช้านี้ก็ยังสดใสเหมือนเคย แต่ถ้าผมได้หลับต่อก็คงจะดีกว่านี้ แต่วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของชีวิตม.ต้นของผมครับ เมื่อคืนผมตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเลยล่ะครับ (แต่ได้ข่าวว่าหลับเป็นตายนะคะคุณ) เพราะในวันนี้..ผมจะได้พบกับ รร ใหม่ เพื่อนใหม่ และที่สำคัญ!! ผมต้องหาแฟนน่ารักๆให้ได้ครับ!!
โป๊ก!!
"หน๋อย! แกทำอะไรวะไอ้ชิน"
"ยังจะมายืนเก๊ก + พล่ามอีกนะ สายป่านนี้แล้ว รีบๆวิ่งเร็ว เจ้าบ้า เอ้า!วิ่ง!!"
"ห๊า!" ไม่ทันขาดคำ ชินยะก็ลากอากิระวิ่งไป รร ทันที

คนๆนี้คือญาติผมครับ เค้าชื่อ "ทานิอุจิ ชินยะ" เป็นพี่ผม 1 ปี .. ผมย้ายมาจากจังหวัดนาราครับ ซึ่งพ่อแม่สุดที่รักของผม ส่งผมให้มาเรียนเต้นที่โอซาก้า และให้ผมมาอยู่กับเจ้านี่ครับ

"เฮ้อ~ เอ้า แกอยู่ห้อง 1-C สินะ โน่นอยู่ตึก 2 ชั้นอยู่ตึก 1 แล้วเจอกันนะ บาย" ชินยะพูดรัวเร็วด้วยความเหนี่อย พร้อมกับชี้ไม้ชี้มือบอกทางอากิระซึ่งเป็นเด็กใหม่ จากนั้นก็แยกย้ายกันเข้าห้องเรียน
"ไมต้องรีบร้อนด้วยฟะ ชิ!" หนุ่มน้อยบ่นพลางเดินทอดน่องไปที่ตึกเรียน

ณ ห้อง ม.1-C
เมื่ออากิระเดินเข้าห้องเรียน ก็พบกับเสียงนักเรียนใหม่คุยที่กันเสียงดังสนั่น นั่นเป็นเพราะพวกเขากำลังทำความรู้จักกันนั้นเอง แต่ละคนโม้เรื่องการเต้นของตนเอง ว่าดีเลิศประเสริฐศรีแค่ไหน ต่างคนต่างไม่น้อยน่ากัน อากิระเดินไปนั่งที่โต๊ะเรียนอย่างตื่นเต้น

'ทำไงดี เราจะมีเพื่อนไหมเนี้ย~ โอ๊ย~ ตื่นเต้นจังเลย จะเข้าไปคุยกะคนนั้นด้วยดีไหม อ๊ะ! เด็กคนนั้นน่ารักจัง' เขามองไปรอบๆห้อง สายตาไปสะดุดกับนักเรียน ญ คนหนึ่ง หน้าตาน่ารัก ซึ่งกำลังคุยจ้ออยู่ในกลุ่มเพื่อนสาวด้วยกัน
"หวัดดี" เสียงๆหนึ่งดังขึ้น ทำเอาอากิระสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ละสายตาจากสาวน้อยคนนั้นและหันมามองเจ้าของเสียงนั้นทันที "ชั้น ฟุรุยะ เคตะ .. นายล่ะ"
"เอ่อ อากิระ.. คางิโมโตะ อากิระ" เค้ารีบตอบอย่างรวดเร็วพลางคิดในใจ 'น่ารักเหมือนลิงเลยแหะเจ้านี่'
"อื้อ จริงๆก็รู้แล้วล่ะ มาพยายามด้วยกันนะ ^^ " เคตะยิ้มพร้อมกับส่งมือให้อากิระจับเพื่อทำการเช็คแฮนด์กัน
"พยายามอะไร?" อากิระถามอย่างงงๆ
"อ้าว นายไม่รู้รึไง ว่าเราต้องเป็นบัดดี้กันน่ะ" อากิระทำหน้าฉงนไม่รู้เรื่องสุดๆ "นายไม่ได้อ่านระเบียบการรึไงนะ.. ก็ รร นี้น่ะ เค้าจะจับคู่นักเรียนให้เป็นบัดดี้กัน ให้ช่วยเหลือกันทางด้านการเต้น ยิ่งตอนสอบนะ ถ้าบัดดี้ใครสอบตก คู่ของคนๆนั้นก็ต้องตกด้วยไงล่ะ แล้วตอนหมดเทอมก็จะมีรางวัลบัดดี้ดีเด่นด้วยนะ" เคตะบอกอากิระ
"งั้นเหรอ ไอ้ชิน..เอ็งนะเอ็ง ไม่เคยคิดจะบอกกันเล้ย" ฟังจบ อากิระก็นั่งบ่นอุบอิบ
"ใครเหรอชินยะ ห๊ะ!! รึว่า..จะเป็นรุ่นพี่ทานิอุจิ ชินยะรึป่าว!!" เคตะพูดเสียงดังอย่างตื่นเต้น
"อ่อ ก็ใช่อ่ะ" อากิระตอบงงๆ "ทำไมเหรอ"
"นายรู้จักรุ่นพี่ทานิอุจิด้วยเหรอ!! อย่าเงียบสิ!!" เคตะเขย่าตัวอากิระอย่างแรง และถามเสียงดัง
"โอ๊ย! เบาๆสิ เค้าเป็นลูกพี่ลูกน้องฉันน่ะ"
"หา!!!!!" ทั้งห้องอุทานขึ้นมาพร้อมกันเสียงดัง จากนั้นก็กระซิบกระซาบอะไรกันก็ไม่รู้
ซึ่งทำให้อากิระงงเป็นอย่างมาก เขาจึงหันไปหาเคตะ ที่ตอนนี้ทำหน้าปลื้มอากิระอย่างสุดริด "อะ..อะไรกันน่ะ เคตะ ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย ทะ..ทำไมงั้นเหรอ" เขาถามงงๆ
"นี่นาย..นาย.. นายเป็นญาติของรุ่นพี่ทานิอุจิ!! สุดยอดเล้ย!! นายก็สุดยอดแบบรุ่นพี่เค้าใช่ไหม!!" เคตะพูดอย่างตื่นเต้น
"อะไรสุดยอดอะไร" อากิระจังงงหนักเข้าไปอีก
"อะไร๊!!!!! ก็รุ่นพี่ทานิอุจิน่ะ เป็นอันดับ 1 ของ รร เลยรู้ไหม! ฉันนะนับถือรุ่นพี่เค้ามากเลย ทั้งการร้องเพลง ทั้งการเต้นน่ะ สุดยอดจริงๆ เคยมีค่ายเทปยักษ์ๆมาทาบทามพี่เค้าด้วยรู้ป่าว" เคตะพูดตาเป็นประกายปิ๊งๆ ท่าทางจะคลั่งพี่แกจิงๆแหะ - -" "นายก็เก่งแบบพี่เค้าใช่ไหม พี่เค้าสอนอะไรมาบ้างล่ะ ชั้นล่ะดีใจจริงๆ ที่ได้เป็นคู่บัดดี้กับนายเนี้ย" เคตะยังพล่ามต่อไปไม่หยุด
'อะไรกันฟะ ไอ้แป๊ะชินมันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ มันไม่เห็นเคยบอกอะไรเราเลย' อากิระคิดในใจ

**นอกเรื่องก่อนนิดนึง**
อธิบายเกี่ยวกับ รร นี้ ..
1. รร นี้ เป็น รร สอนเต้นโดยเฉพาะค่ะ แต่ถึงจะเป็นสอนเต้นโดนเฉพาะ ก็ยังมีพวกวิชาเลข อังกิด สังคม ฯลฯ เหมือน รร ทั่วไป ไม่ได้มีเฉพาะให้เต้นอย่างเดียว (แต่ไม่ค่อยเน้นวิชาพวกนั้นค่ะ) (รร ในฝันคนแต่งเลยวุ๊ย เอิ้กๆ)
2. นักเรียนในแต่ละห้อง ต้องจับคู่เป็นบัดดี้ (ซึ่งทาง รร จัดให้ค่ะ) ทำกิจกรรม ซ้อมเต้น ฯลฯ เรียกว่าทำทุกอย่างเป็นคู่ค่ะ (ยกเว้นการสอบนะ สอบเดี่ยวๆ ไม่สามารถช่วยกันได้)
3. ในการทำกิจกรรม หรือซ้อมเต้นอะไรก็แล้วแต่ จะมีการให้คะแนน ซึ่งคะแนนนั้นจะเป็นตัวตัดสินบัดดี้ดีเด่นค่ะ จึงต้องช่วยๆกันทำคะแนน
4. การสอบ .. บอกแล้วสอบเดี่ยว แต่ถ้าคู่ใครสอบไม่ผ่าน อีกคนก็จะไม่ผ่านด้วย ต้องซ่อมทั้งคู่ค่ะ เพราะถือว่าไม่ช่วยกันติวหรือซ้อม (ซึ่งถือว่าเป็นบัดดี้ที่ไม่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน)
5. กฎข้อ 4 โหดไปไหม 555
..........
พักกลางวัน 
"อากิระ~ ไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเถอะ~" เคตะชวน "คาบเมื่อกี้อาจารย์พูดสนุกจังเลยเนอะ อยากให้เริ่มเรียนเร็วๆจังแหะ" เขายังพูดไม่หยุด แต่อากิระนั้นไม่ได้ฟังเลย มัวแต่คิดในใจเรื่องของชินยะญาติของเขาไม่หยุดตั้งแต่เริ่มคาบ 1 แล้ว 'หน้าตาอย่างงั้นอ่ะนะสุดยอด ไม่อยากจะเชื่อ'
ระหว่างทางเดินไปโรงอาหาร ก็มีเสียงซุบซิบของเหล่าเด็กนักเรียน และชี้นิ้วมาทางอากิระ "นั่นไง น้องชายของทานิอุจิซังล่ะ" .. "เห็นเค้าว่าสุดยอดกว่ารุ่นพี่ชินยะด้วยนะ" .. "จริงเหรอ!!" เสียงข่าวลืมมั่วๆกระซิบกระซากดังตลอดทาง จนอากิระอายจนหน้าแดง 'โว้ย! ชิบห๋ายแล้วไหมล่ะ สุดยอดกว่าบ้าอะไร ตูยังไม่เคยเต้นสักกะครั้งเลยด้วยซ้ำ ไอ้ชินนะไอ้ชิน'
"นายนี่ แค่วันเดียวก็ดังแล้วนะเนี้ย สมแล้วที่เป็นน้องของรุ่นพี่ทานิอุจิ" เคตะพูดอย่างชื่นชม
"เหอๆ นายก็เป็นไปกับเค้าเหรอ ชั้นน่ะนะ..."
"เฮ้ย!! ไอ้อากิระ ชั้นทำข้าวกล่องมาให้เอ็ง เมื่อเช้ารีบไปหน่อยเลยลืมให้ว่ะ" เสียงของชินยะตะโกนมาแต่ไกล .. อากิระหันไป เห็นชินยะวิ่งกระหืดกระหอบมา ในมือถือห่อข้าวกล่อง
"เอ้านี่.." เขาส่งให้
"ขะ..ขอบใจ" อากิระรับด้วยอาการเขินสุดๆ เพราะตอนนี้ทุกสายตานั้นมองมาที่เขาคนเดียว
"นี่บัดดี้นายเหรอ ดีแล้วๆ สนิทกันไว้ๆ" ชินยะหันไปมองเคตะ ซึ่งตอนนี้.. "ชื่ออะไรล่ะ" ชินยะยื่นหน้าเข้าไปใกล้เด็กน้อยพร้อมถามชื่อ "อ้าว ไม่ตอบแหะ เพื่อนนายเป็นอะไรไปน่ะ?อากิระ" อากิระหันไปมองเคตะ โอ้มายก๊อด! เคตะวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว! รุ่นพี่ทานิอุจิที่เขาปลื้มนักหนามาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
"ชะๆๆชะชื่อ..เคะๆๆเค..ตะๆๆตะ .. คระ..ครับ" เคตะพยายามพูดอย่างยากลำบาก จากนั้นก็วิ่งหนีไปเลย
"เคตะเหรอ เป็นอะไรของเขาหว่า แต่ตัวเล็กๆน่ารักดีนะ" ชินยะพูดงงๆกับอากิระ "อ้าว แล้วแกเป็นอะไรไปอีกคนล่ะ"

/////////////////////////

"อ๋อ เรื่องนั้นเองน่ะเหรอ .. สุดยอดบ้าบออะไรกัน พวกนั้นเค้าก็พูดไปงั้นๆแหละ" เมื่ออากิระเล่าให้ชินยะฟัง ก็กระจ่างในทันที "แกก็อย่าไปใส่ใจเลย ตั้งใจเรียนละกัน แกเพิ่งจะเคยเรียนเต้นนี่นา" เขาพูดพลางยัดไส้กรอกเข้าปาก
"แต่มีพวกที่ชอบกระซิบแถมชี้นิ้วมาทางฉันนี่นา ไม่ชอบเลยวุ๊ย" อากิระบ่นๆ
"เออน่า เดี๋ยวแกก็ชินเองแหละ" ชินยะพูดพลางเอามือขยี้หัวเจ้าแมวเหมียวอย่างเอ็นดู
"แล้วแก.. แกนะแก ไม่เคยคิดจะบอกชั้นเรื่องที่แกเต้นเก่ง กับ เรื่องมีบัดดี้อะไรนี่เลย" อากิระพูดโกรธๆ
"อ้าว แกน่ะแหละ ไม่ยอมอ่านระเบียบการ รร เอง ชั้นผิดเหรอฟะเนี้ย!! มัวแต่หลับอุตุสิแกน่ะ วันๆไม่ทำอะไร"
"ห๊า!! แกจะหาเรื่องกันรึไง" .. - -" และแล้วทั้ง 2 คนก็เริ่มกัดกันเอง ถึงจะชอบทะเลาะกัน แต่ทั้ง 2 คนก็สนิทกันมากเลยทีเดียว

///////////////////////////

"ไงเคตะ" อากิระเดินเข้ามาในห้องเรียนอีกครั้ง และนั่งลงที่โต๊ะเรียนของเขา ซึ่งติดกับเคตะ (ก็เป็นบัดดี้กันนี่นา) "หนีมาทำไม?"
"กะ..ก็ ฉันเขินนี่นา" เคตะที่นอนฟุบโต๊ะเพื่อจะปกปิดอาการหน้าแดงอย่างรุนแรงไม่ให้ใครเห็นตอบเสียงอ่อยๆ
"หืม.. เขินงั้นเหรอ อ๊ะ! จริงสิๆ เมื่อกี้ชินยะมันชมนายด้วยนะว่าน่ารักน่ะ" เมื่ออากิระพูดไม่ทันขาดคำ เคตะที่นอนฟุบโต๊ะอยู่ ลุกพรวดขึ้นมาจับไหล่อากิระและเริ้มเขย่าอย่างรุนแรงอีกครั้ง
"จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหร๊ออออออออ~~~~" เขาตะโกนอย่างดีใจสุดๆ "รุ่นพี่เข้าชมคนอย่างชั้นงั้นเหรอ!!!!!!"
"โอ๊ย!!!!!! แกเนี้ยน้า รู้งี้ชั้นไม่บอกแกหรอก" อากิระตกตะลึงกับอาการของเคตะ 'เจ้านี่นี่มันคลั่งไอ้ชินจริงๆเหรอ น่าสนุกจริงๆ' พลางคิดอยู่ในใจ

"สวัสดี" เสียงหวานๆเสียงหนึ่งดังขึ้น "เธอชื่ออากิระใช่ไหม .. ชั้น คุโรซากิ มิยาบิ จ้ะ" สาวน้ายคนที่อากิระมองเมื่อเช้า เธอเข้ามาทักทายอากิระ ทำเอาอากิระอึ้งไป 3 วินาที "ครับ อากิระครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เขาตอบอย่างเขินๆ 'มิยาบิจัง สเป็คตูเลยเว้ย'
"เช่นกันจ้ะ เธอเป็นน้องของทานิอุจิซังเหรอ" เธอถาม
"อื้อ~ ทำไมเหรอ"
"ป่าว ไม่มีอะไรหรอก " มิยาบิพูด และก็กลับไปเข้ากลุ่มเพื่อนสาวของเธอเหมือนเดิม
ทำเอาอากิระคิดเข้าข้างตัวเอง 'มิยาบิจัง คงสนใจเราแน่ๆเลย แหมๆ เขินจังๆ'

///////////////////////////////

"เอ้า 5 6 7 8 .. 1 2 3 นี่! อากิระคุง ตั้งใจหน่อยสิ"

ตอนนี้ผ่านมา 1 อาทิดแล้วครับ .. ในคาบนี้ผมกำลังเรียนพื้นฐานการเต้น วิชาบังคับของเด็กม.1 ครับ เมื่อกี้อาจารย์สอนไปแล้ว 2 รอบครับ .. จากนั้นอาจารย์ให้ปล่อยมาซ้อมกับบัดดี้ของตัวเอง .. การเต้นนี่มันยากจังเลยนะครับเนี้ย

"ก็มันจำไม่ได้นี่นา~" อากิระบ่นๆ ลงไปนั่งกองกับพื้นอย่างเหนื่อยๆ
"เชอะ! ไม่เห็นจะเหมือนรุ่นพี่ทานิอุจิเลยแหะ เป็นน้องของรุ่นพี่จริงรึป่าวเนี้ยนาย" เคตะพูดประชด ทำให้อากิระโกรธขึ้นมาทันที
"แก! ชอบเอาชั้นไปเทียบกับไอ้ชินอยู่เรื่อย ชั้นเพิ่งจะเคยเรียนเต้นนะ เจ้าบ้า" เค้าตะคอกใส่เคตะเสียงดัง และงอนตุ๊บป่องอย่างน่ารัก
"ขะ..ขอโทดนะ" เคตะสำนึกผิด "ลุกขึ้นมา ชั้นจะสอนให้อีกทีก็ได้" เขาฉุดอากิระที่นั่งงอนให้ลุกขึ้นมา และสอนให้อีกครั้ง
"นายนี่เต้นเก่งนะ เต้นมานานแล้วเหรอ" อากิระถาม ขณะที่กำลังดูเคตะเต้นอีกครั้ง
"อื้อ ตั้งแต่ตอน 8 ขวบแล้วล่ะ เคยประกวดชนะด้วยนะ ^^ "
"ว้าว งั้นเหรอ เก่งจังแหะ ถ้าชินยะรู้ จะเป็นไงน้า~" อากิระคุงแกล้งเคตะอีกแล้ว อากิระนั้นชอบแกล้งเขาเป็นประจำ เมื่อโดนแบบนี้เคตะเป็นต้องทำอะไรไม่ถูกทุกที 555

"ไง อากิระ กำลังรออยู่เลย.. " ชินยะที่ยืนรออากิระอยู่หน้าประตู รร "อ้าว นั่นเคตะใช่ไหม? "
เมื่อเคตะได้ยินเช่นนั้นหัวใจก็แทบจะหลุดออกจากอกในทันที 'รุ่นพี่จำชื่อเราได้ด้วย ดีใจจัง~~'
"อะไรของแก ไม่กลับบ้านรึไง" อากิระถาม
"เออ จะให้ไปซื้อของด้วยกันหน่อยน่ะ .. เคตะก็จะไปด้วยกันไหม?"
หน้าแดงทันที พร้อมตอบอย่างรวดเร็วว่า "ไปครับๆๆ"
อากิระแอบหัวเราะบัดดี้ของตนเอง 'เจ้านี่มันน่ารักจริงๆแหะ คงต้องช่วยหน่อยแล้วมั้ง'

"เรียนเต้นเป็นไงมั่งล่ะแก" ระหว่างทางเดินไปซื้อของ ชินยะเริ่มชวนคุย
"อ๋อ ก็งั้นๆแหละ ยากชะมัดเลย แต่เจ้านี่น่ะ เก่งสุดๆเลยนะ" อากิระตบไหล่เคตะเบาๆที่เดินแข็งๆและไม่พูดเลยตลอดทาง
"งั้นเหรอ เจ้านี่เป็นไงมั่งล่ะเคตะ โง่มากเลยใช่ไหม? ฮ่าๆ" ชินยะยื่นหน้าไปถามเคตะ ซึ่งทำให้น้องแกหน้าแดงเป็นตูดลิงอีกครั้ง (อิๆ)
"แก!! ไอ้ชิน บังอาจว่าข้าโง่เหรอ!!" อากิระฉุนกับคำพูดของตาชิน เขาเอากระเป๋าเขวี้ยงใส่ชินยะ แต่ชินยะใช้ความว่องไวนั้นสามารถหลบกระเป๋าของอากิระได้
แต่ทว่า.. ผลั่ก!!!..
กระเป๋าลอยไปโดนหน้าชายหนุ่มผู้หนึ่งที่กำลังรอรถเมล์อยู่ ทำเอาเขาหงายหลัง และของในอ้อมแขนหล่นกระจัดกระจายหมด
"อู๊ยยย.." ชายผู้นั้นค่อยๆลุกขึ้นมา พร้อมทั้งคลำจมูกตัวเองกลัวว่าดั้งจะยุบผลุบเข้าไป
"ขอโทษครับ เป็นอะไรมากไหมครับ" อากิระรีบวิ่งไปดูชายผู้นั้น 'ตายล่ะหว่า นักเรียน รร เดียวกันนี่หว่า' อากิระรีบก้มลงเก็บของบนพื้นให้ชายที่นั่งคลำดั้งตัวเองอยู่ข้างๆ
"อ๊ะ! ดูนั่นสิ" ชายคนนั้นคว้ามืออากิระไว้ และชี้ขึ้นบนท้องฟ้า .. อากิระที่กระวีกระวาดเก็บของอยู่นั้นก็รีบมองขึ้นไป เพราะคิดว่าเจอยาน UFO บุกโลก!!
แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะไม่มีอะไรบนนั้น "ทำไมเหรอฮะ บนนั้นมีอะไร"
"ก็ดูสิ ท้องฟ้าเล็กจังเนอะ" เขาพูดแผ่วเบา
 "แล้วทำไมล่ะฮะ" อากิระทำหน้างงๆ
"ก็เขียนคำว่า "รักเธอ" ยังไม่พอเลยอ่ะ!" ชายหนุ่มคนนั้นพูดจบ ก็หันมาจูบที่ปากของอากิระในทันที ริมฝีปากนุ่มๆของเขา ประกบกับริมฝีของอากิระอย่างอ่อนโยน แต่อากิระตาเบิกโพลงด้วยความตกใจและ...
"ย้าก! ไอ้โรคจิต ทำอะไรของเมิ๊งงงงงงงง" อากิระตกกะใจกับการกระทำของเขา ผลักกระเด็นออกไป และเอาแขนเช็ดปากอย่างบ้าคลั่ง
'อ้วก! ตูจะอ้วก ตูจูบกะผู้ชาย ม่ายยยย ไอ้บ้านี่มันเป็นบ้าอะไรของมัน รึว่าโดนกระเป๋าเราจนเพี้ยนไปเลย พระเจ้าช่วยกล้วยทอด จูบแรกของตู!!!!!' อากิระตะโกนก้องในใจ ในหัวสับสนไปหมด
"เฮ้! อากิระ~ .. อ้าว ฮิโรกินี่นา!" ชินยะที่วิ่งตามมากับเคตะร้องขึ้น "อ้าว~ชินยะ" ฮิโรกิร้องด้วยเสียงหล่อๆเก๊กๆ (โปรดคิดสภาพฮิโรกิเก๊กเสียงนะ อิๆ)
"กะ..แกๆ ไอ้โรคจิต .. ชินยะแกรู้จักมันเหรอ" อากิระพูดเสียงสั่นๆ และชี้นิ้วสั่นๆด้วยความโกรธไปยังฮิโรกิ แล้วหันไปถามชินยะ
"อ๋อ บัดดี้ชั้นเอง" ชินยะตอบ "นี่ "นาคาโดอิ ฮิโรกิ" ส่วนนี่ญาติชั้นชื่ออากิระน่ะ" ..
"ยินดีที่ได้รู้จักครับ" ฮิโรกิยิ้มหวาน(สุดๆ) พร้อมยืนมือจะเช็คแฮนด์อากิระ แต่อากิระปัดมือของเขาออกไปห่างๆ และตะคอกใส่ฮิโรกิอีกครั้ง "ไอ้โรคจิต!! แก..แกบังอาจ.."
นั่นทำให้ชินยะและเคตะงงมาก งงว่าอากิระเป็นอะไร เพราะทั้ง 2 นั้น ไม่เห็นฉากเด็ดที่ฮิโรกิจูจุ๊บอากิระ
"อะไรของแกวะอากิระ ท่าทางแปลกๆ" ชินยะถาม "นั่นสิๆ" เคะตะก็รีบเสริมด้วย (แหม..รีบเชียวนะ)
"ก็เจ้านี่มัน.. มัน.." อากิระพูดอึกอัก
"จูบปากไง" ฮิโรกิพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย "เมื่อกี้เราจูบปากกันใช่ไหมอากิจัง ^-^ "
อากิระยืนตัวแข็ง .. "แก!! หน้าด้าน พูดได้ไม่อายปาก ไอ้บ้าๆ โรคจิต!! อากิจังอะไรกัน!! แกอย่ามาตีซี้ฉันนะ!!"
"อุ๊บส์!! ก๊ากๆๆๆๆๆๆ" ชินยะที่ยืนฟัง ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "เอาอีกแล้ว แกล้งชาวบ้านไปทั่วนะฮิโรกิ คงปล่อยคำน้ำเน่าๆออกมาอีกแล้วล่ะสิ"
อากิระหน้าแดงทันที 'แกล้ง .. งั้นเหรอ นั่นมาจูบแรกของชั้นนะ!'
"อ๊ะ! รถมาแล้วล่ะ " ฮิโรกิมองไปเห็นรถที่กำลังแล่นมา และรีบเก็บของขึ้นมา เมื่อรถจอด เขาก็รีบวิ่งขึ้นไป พร้อมกับหันมาบอกกับอากิระ "ไปนะ บ๊ายบายอากิจัง น่ารักจังเลยครับ" และส่งจูบ + ยักคิ้วให้อากิระ 1 ที
"ไอ้บ้า!!!!!!" อากิระด่าส่งท้าย พร้อมถอดรองเท้าไนกี้คู่โปรดเขวี้ยงใส่รถเมล์ที่วิ่งออกไป "ไอ้..ไอ้.." อากิระโมโหมากจนไม่รู้จะด่าฮิโรกิว่าอะไรแล้ว
"เอาน่าๆ เจ้านั้นก็แบบนี้แหละ กลับกันเถอะ" ชินยะพูด และยังแอบขำๆอยู่
"อ้าว ไม่ไปซื้อของแล้วเหรอฮะรุ่นพี่" เคตะถามชินยะอย่างเขินๆ
"เออ นั่นสิ .. ไว้วันหลังดีกว่า ดูเจ้าอากิระสิ บ้าคลั่งไปแล้ว" พูดกับน้องพลางมองไปทางอากิระที่โกรธกระฟัดกระเฟียดอยู่ "งั้นเด๊ยวพี่ไปส่งเธอนะเคตะ"
"คะ..ครับ" เคตะตอบ สีหน้าดีใจอย่างสุดๆ อาการเขินเริ่มหายไปแล้ว 'รุ่นพี่ใจดีจังเลย~~'

"หน๋อย ยังแค้นไม่หาย ไอ้บัดดี้สั่วๆของแกน่ะ" อากิระยังคงบ่นไม่หยุด หลังจากที่ชินยะไปส่งเคตะ และกลับมายังบ้านตัวเอง
"เจ้านั่นก็เป็นแบบนี้แหละ มันปล่อยมุขเน่าๆออกมาใช่ไหมล่ะ ไม่ได้ฟังนานแล้วแหะ หึๆ" ชินยะพูดไปพลางหัวเราะชอบใจไป
"อะไรกัน นี่แกเห็นเห็นเรื่องตลกรึไงไอ้ชิน มันจะ..จูบ ฉันนะ" อากิระพูดอย่างโมโห แต่เสียงต้องอ่อยลงเมื่อนึกถึงเรื่องนั้น
ชินยะระเบิดหัวเราะอีกครั้ง "โอ๊ย แกก็คิดมากซะ.. ตอนที่ชั้นเจอมันครั้งแรก มันก็ปล่อยคำน้ำเน่าแล้วจูบชั้นเหมือนกันแหละ" เขาพูด
"นั่นมันผู้ชาย!!" อากิระตะโกนสุดเสียง "จูบแรกของตู โฮๆ"
"จูบแรกเหรอ !!! ก๊ากๆ เด็กหนอเด็ก" ชินยะล้ออากิระ ทำให้อากิระฉุนหนักเข้าไปอีก เอาหมอนที่กอดอยู่นั้นปาใส่หน้าชินยะ แล้วรีบวิ่งขึ้นห้องของตนเอง ..
'จะว่าไป..เจ้าอากิระโดนจูบที่ปากเหรอ ปกติฮิโรกิมันจะจูบที่แก้มนี่หว่า หรือว่ามันเล็งผิดฟะ เออ ช่างมันเหอะ ไปอาบน้ำดีกว่า' ชินยะนึกในใจ
"ฮิโรกิเหรอ .." หนุ่มน้อยยืนมองออกไปนออกหน้าต่าง เอามือจับปากตัวเอง 'เฮ้ย!! อะไร.. นี่ตูไปเคลิบเคลิ้มคิดถึงมันทำไมฟะ!! หึ!! คอยดู แค้นนี้ต้องชำระ!!! ไอ้บ้าโรคจิต ชอบจูบชาวบ้าน' และแล้ว อากิระก็ผล๋อยหลับไป...

***************************
เช้าวันรุ่งขึ้น
อากิระเดินไป รร กับชินยะเหมือนทุกๆวัน เมื่อถึง รร .. เสียงกรี๊ดจากบรรดาสาวๆที่หลงไหลในตัวชินยะก็ดังขึ้นเหมือนทุกๆวัน ซึ่งอากิระก็ชินกับสภาพนี้ไปแล้ว
"สวัสดีครับ คนสวย~" เสียงๆหนึ่งดังขึ้นที่ข้างๆหูของอากิระอย่างแผ่วเบาและไม่ทันได้ตั้งตัว ทำเอาอากิระสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ และด้วยเสียงที่น่ารังเกียจสำหรับเขา ทำให้ร่างกายของอากิระถอยออกห่างจากต้นเสียงนั้นอย่างรวดเร็วทันที
"แก!!! ไอ้โรคจิต อย่ามาทำบ้าๆนะ" อากิระตะโกนเสียงดัง ทำให้ผู้คนแถบนั้นหันมามองอย่างสนอกสนใจ "แก!! แก!! ไอ้ @#$^&*(*)(^&^#@@"
"เฮ้ย อากิระ เบาๆหน่อยแก อายเค้า" ชินยะปรามไว้
"ช่างเหอะชินยะ .. ว่าแต่ .. เธอน่ะ อากิระใช่ไหม .. เมื่อวานของๆผมหายไป ไม่รู้ว่าเธอเก็บเอาไว้รึป่าว มันสำคัญมากเลยนะ" ฮิโรกิเดินเข้าไปหาอากิระที่ยืน พร้อมกับถามหาของที่ทำหายไป
อากิระได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มสำนึกตัว เพราะเมื่อวานเขาดันปากระเป๋านักเรียนไปโดนฮิโรกิจนของหล่นกระจายเต็มไปหมด
"อะ..อะไรหายล่ะ เดี่ยวไปหาให้"
ฮิโรกิเดินเข้าไปใกล้เขา คว้ามือของอากิระขึ้นมาอย่างรวดเร็วและ .. เอามือของอากิระทาบไว้ที่หน้าอกของตนเอง "หัวใจผมไง ผมว่ามันน่าจะอยู่กับอากิจังนะครับ" ฮิโรกิพูดที่ข้างๆหูของอากิระ ทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงเถือก ทำอะไรไม่ถูกไปเลยทีเดียว สายตานับสิบจดจ้องอยู่ที่ทั้งคู่ และในทันใดนั้นเอง เสียงหัวเราะนับสิบนั้นก็ระเบิดออกมาดังลั่น
"ก๊ากๆๆๆๆๆๆ มุขนี้เสี่ยวใช้ได้เลยฮิโรกิ" เพื่อนร่วมชั้นของฮิโรกิพูดแซวขึ้น "คิดนานป่าววะแก ก๊ากๆ แกล้งน้องเค้าอายม้วนเลยเว้ย" เขาพูดเหมือนว่าเป็นเรื่องปกติของฮิโรกิ
'จะ..เจ้านี่ มันจะแกล้งให้เราอายรึไง!! ไม่น่า..อายจะตายแล้วทำไงดี ~>.<~'
"ใครบอกชั้นแกล้ง คนๆนี้ของชั้น ชั้นจองแล้วนะโว้ย" ฮิโรกิพูดเสียงดัง พร้อมกับคว้าอากิระมากอดไว้ ทำให้หัวใจของอากิระแทบระเบิด "ฉันรักเธอนะ" ฮิโรกิสารภาพรักต่อหน้าเหล่านักเรียนที่เพิ่งเดินเข้ามาใน รร .. เสียงทุกเสียงพลันเงียบลงด้วยความอึ่ง ทึ่ง เสียว! (หรือเสี่ยว?) ตามติดๆมาด้วยเสียงกรี๊ดของแฟนคลับฮิโรกิ
"กรี๊ดดดดดดด พี่ฮิโรกิพูดจริงเหรอตะ!!!"  "ไม่จริงใช่ไม๊ฮิโรกิซัง!!!!!!"
'อะไรกัน!! ห๊ะ!! มิยาบิจัง!' อากิระที่อยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของฮิโรกิเหลือบมองไปเห็นมิยาบิจังที่ยืนมองอย่างตะลึง 'ม๊ายยยยย!!!!!'
ผลั่ก!!! เขาผลักฮิโรกิออกไปสุดแรง "แก! ฉันเกลียดแก อย่ามายุ่งกะชั้นนะโว้ย ไอ้โรคจิต!! โฮโม รักร่วมเพศ!!!" จากนั้นก็วิ่งหนีขึ้นชั้นเรียนด้วยความอาบสุดขีด
'ฮือๆ มิยาบิจังดันเห็นตอนนั้น ฮือๆ ทำไมชีวิตชั้นถึงได้ซวยอย่างงี้'

////////////////////
"นี่~~~~ ได้ข่าวว่าเมื่อกี้โดนรุ่นพี่ฮิโรกิสารภาพรักกลาง รร เลยเหรอ เขาพูดกันให้แซ่ดทั่ว รร เลยนะ เสียดายแหะ เมื่อเช้าดันมาไม่ทัน โธ่ๆ" เคตะพูดพล่ามเมื่อเดินมานั่งที่โต๊ะเรียน
"แก..หุบปากไปเลย ไอ้ลิงจ๋อ" อากิระพูดเคืองๆ ขณะนี้อารมณ์บ่จอยสุดๆ เพราะเพื่อนๆร่วมชั้นของเขาต่างก็ซุบซิบเรื่องของเขาและพี่ฮิโรกิ
"ทำไมล่ะ รุ่นพี่นาคาโดอิก็ดีออก"
"นายรู้จักมันรึไง?" อากิระถามด้วยน้ำเสียงเคืองแค้นเมื่อได้ยินชื่อผู้นั้น
"ฮื่อ ก็เป็นบัดดี้ของรุ่นพี่ทานิอุจินี่นา สุดยอดเหมือนกันเลยน่ะนะ แถมเมื่อปีที่แล้วก็เป็นบัดดี้ดีเด่นติดกัน 2 เทอมเลยด้วย สุดยอดเลยใช่ไหมอ่ะ" เคตะพูดสรรพคุณของฮิโรกิอย่างไม่หยุด "เรียกว่าเป็นบัดดี้ที่เข้าขากันแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนเลยนะ รู้ไหม"
"โว้ย! อะไรก็บัดดี้ๆ อ้วกจะแตกแล้วโว้ย" อากิระพูดและเดินออกจากห้องเรียนไป
"อ้าว จะไปไหนน่ะอากิระ จะเริ่มเรียนแล้ว.." เคตะตะโกนตามหลัง แต่เพื่อนบัดดี้ของเขาไม่ได้ฟังเลย
ระหว่างทางเดิน อากิระได้ยินเสียงซุบซิบเรื่องเมื่อเช้าอยุ่ตลอดเวลา จนทนไม่ไหว ต้องขึ้นไปอยู่ที่ดาดฟ้าของ รร อยู่คนเดียว

เฮ้อ~ ที่นี่สงบดีแท้ .. ทำไมชีวิตใน รร ของผมถึงเป็นแบบนี้ ไม่เข้าใจเลย ถ้าไม่มีเจ้านั่น ฮึ้ย! ยิ่งคิดยิ่งโมโห เพราะเจ้านั่นคนเดียว อยากให่เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นความฝันจังเลยครับ.. และแล้วหนุ่มน้อยก็ค่อยๆเคลิ้มหลับไป ...

ณ ห้อง ม.4-A
"แกเอาจริงเหรอวะฮิโระ" ชินยะหันไปถามบัดดี้ของเขาที่กำลังนั่งแต่งเพลงอยู่
"เอาจริงอะไร"
"ก็อากิระน่ะสิ ท่าทางเจ้านั่นเกลียดแกเข้ากระดูกดำเลยนะ"
"ฮื่อ.. น่ารักจริงๆนะญาตินายน่ะ หึๆ" เขาพูด อมยิ้มนิดๆ "เฮ้อ~.. ถ้ามีคลิปหนีบกระดาษก็ดีสิ จะได้เอามาหนีบใจของฉันกับอากิระไว้ด้วยกัน ^^ "
"เออๆ" น้ำเน่าจริงๆเจ้านี่ ชินยะขำในใจที่เห็นเพื่อนตัวเองเป็นแบบนี้ คิดในใจว่ากลับไปบ้านเจ้าเหมียวมันต้องอาละวาดบ้านแตกแน่ๆ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว บรื๋อ~

หลังเลิกเรียน .. วันนี้อากิระไม่ได้เข้าเรียนเลยสักคาบ แอบหนีไปเที่ยวเล่นที่ไหนก็ไม่รู้
"รุ่นพี่ทานิอุจิค้าบ~~" เสียงแหลมๆของเคตะดังขึ้นทันทีเมื่อเห็นชายที่เขาชื่มชม
"อ้าว เคตะ มีอะไรเหรอ เจ้าอากิระล่ะ"
"ไม่รู้อ่ะค้าบ วันนี้ไม่เข้าเรียนสักคาบเลยอ่ะฮะ รุ่นพี่ไม่รู้เหรอครบัว่ามันไปไหน" ถามอย่างเขินๆ
"ไม่รู้สิ สงสัยกลับบ้านไปแล้วล่ะมั้ง"
"งั้นเอาชีทพวกนี้ฝากให้อากิระด้วยนะครับ" เคตะยื่นชีทของอากิระที่อาจารย์แจกให้ตอนคาบเรียน
"อืม.. เอาไปให้ด้วยตัวเองไหมล่?" ชินยะถาม คำถามนี้ทำให้หัวใจเคตะเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว
'ไปบ้านรุ่นพี่งั้นเหรอ .. รุ่นพี่ชวนฉันไปที่บ้าน!! กรี๊ดๆ'
"ปะ..ไปก็ได้ครับ" ตอบอย่างว่าง่าย

"รุ่นพี่ทานิอุจิอยุ่คอนโดกับอากิระ 2 คนเหรอฮะ~"
"อื้ม .. แต่ .. เรียกฉันว่าชินยะก็ได้"
"อ่ะ..ฮะ พี่ชินยะ .." เสียงเคตะสั่นอย่างเห็นได้แต่ แต่ชินยะนี่สิ ช่างซื่อบื้อเสียเหลือเกิน ไม่รู้ท่าทีของน้องแกซะเลย
"นี่ไง ถึงแล้ว อยู่ชั้น 15 น่ะ เดี๋ยวขึ้นลิฟท์กัน"

ตึ๊ง~ เสียงลิฟท์จอดที่ชั้น 1 ชินยะและเคตะเดินเข้าไปกัน 2 คน และกดชั้น 15 ความเงียบเข้าครอบคลุม ทำให้เคตะประหม่าเป็นอย่างมาก เสียงหัวใจเต้นโครมครามมากขึ้นเรื่อยๆ
'แย่แล้ว~ ตื่นเต้นจังเลย พี่ชินยะจะได้ยินเสียงหัวใจเราไหมเนี้ย เขินจัง~' เคตะน้อยคิดในใจ

"ห้องนี้แหละ" ชินยะล้วงกุญแจในกระเป๋าออกมาไขประตู "เอ้า เข้าไปสิ"
"ระ..รบกวนด้วยครับ" เคตะพูดอย่างตื่นเต้น 'นี่ห้องพี่ชินยะ กลิ่นพี่ชินยะเต็มไปหมด ดีใจจังเลย~' เคตะมองสำรวจไปรอบๆห้อง เป็นห้องที่เรียบๆ ไม่ค่อยมีของประดับตกแต่งเท่าไหร่นัก
"อืม.. รู้สึกว่าเจ้าอากิระไม่ได้กลับมาที่บ้านแหะ" ชินยะมองไปที่ที่วางรองเท้า ไม่พบกับรองเท้าของเจ้าเหมียว
'เอ๊ะ~ งั้นเราก็อยู่ในห้องกับรุ่นพี่ 2 ต่อ 2 น่ะสิ ถ้าพี่ชินยะเกิด.... แล้ว..... มัน... โอว~~' ตอนนี้เคตะตัวน้อยๆของพวกเราคิดเลยเถิดไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้

"อ้าว เป็นอะไรไป มานั่งตรงนี้สิ" ชินยะเห็นเคตะมัวแต่ยืนเลิกลั่กอยู่ที่หน้าประตู จึงเรียกให้มานั่ง 'เป็นอะไรของเขาหว่า?' (นี่แกไม่รู้จิงเหรอฟะว่าน้องเค้ามีใจให้แกน่ะ)
"ฮ..ฮะ" เคตะค่อยๆเดินไปนั่งบนโซฟาตัวเล็ก
"ดื่มชาไหม เดี๋ยวฉันชงมาให้"
"ฮะ~ ผมช่วยนะฮะรุ่นพี่"
"แหม ไม่ต้องหรอก นั่งตรงนั้นแหละ" ชินยะพูดแล้วเดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมกาน้ำต้มน้ำ แต่เคตะเดินตามเขาเข้ามา เผื่อว่าจะได้ช่วยอะไรได้บ้าง
"ผมอยากช่วยจริงๆฮะ~"
"ก็ได้ๆ งั้นนายต้มน้ำละกันนะ เอ้านี่" ตอบอย่างอ่อนโยน เคตะรับกาน้ำมารองน้ำจากก๊อก น้ำใสสะอาดไหลรินลงยังกาน้ำใบจิ๋ว "อ๊ะ จริงสิ ชาอยู่ในตู้ โทษนะเคตะ"
!!!!!!!!!! ชินยะที่อยู่ข้างหลังเคตะเอื้อมมือ ขึ้นไปหยิบใบชาในตู้ที่อยู่ข้างบนเหนือหัวเคตะ ซึ่งตอนนี้หน้าอกของชินยะ ชิดติดกับหลังเคะน้อยซะแล้ว
'!!!!!!!!!! พะ..พะ.. พี่ชินยะ ท..ทำอะไร กรี๊ดดดดด' เคตะครวญครางในใจ ทำอะไรไม่ถูก มือไม้สั่น สติหลุดลอยหายไปหมดแล้ว
"นี่ไง แหะๆ อ้าว! เป็นอะไรน่ะ น้ำล้นแล้วนะ" ชินยะรีบเอื้อมมือไปดึงกาน้ำออกจากก๊อก ทำให้เคตะที่สติแตก มีสติกลับคืนมาอีกครั้ง และมือของทั้งคู่สัมผัสกัน เคตะตกใจมาก จึงปัดออกอย่างแรง หน้าแดงร้อนผ่าวไปหมด
"เหวอ เปียกหมดเลย ขอโทษครั้บพี่ชินยะ TT-TT" เมื่อรู้สึกตัวเคตะก็รีบก้มลงไปเก็บกาน้ำขึ้นมา
"ไม่เป็นไรใช่ไหม หน้าแดงๆ เป็นไข้รึป่าว" ชินยะก้มตาม เห็นอาการของน้องน้อยไม่ดี เอามือทาบที่หน้าผากดู
'!!!!!!! พี่ชินยะ' เคตะตื่นเต้น เงอะงะจนทำอะไรไม่ถูก จึงลุกพรวดพรวดขึ้นมา .. แต่ทว่า..
พรืด!!
เคตะลื่นล้มลงมาทับบนตัวชินยะเต็มๆ
"อูย~ ไม่เป็นไรนะเคตะ~ !!!!!!!!!!" เคตะวิญญาณออกจากร่างอีกครั้ง เมื่อร่างน้อยๆล้มทับลงบนตัวของชายเบื่องล่าง ใบหน้าของทั้ง 2 แทบจะติดกัน ลมหายใจร้อนๆรดลงบนแก้ม

ทันใดนั้นเอง!
"กลับมาแล้วค้าบ~" เสียงอากิระกลับมาที่บ้าน
ชินยะและเคตะตกใจมาก รีบลุกออกจากกัน เคตะนั่งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนพื้น ชินยะรีบไปหยิบผ้ามาเช็ดพื้นแบบเงอะๆงะๆ (ตื่นเต้นกะน้องแล้วใช่ไหม? อิๆ)
"อ้าว เคตะ มาด้วยเหรอ .. " อากิระเดินมาที่ครัว เห็นทั้งสองท่าทางแปลก "หืม.. เป็นอะไรกันน่ะ" เพื่อนซี้แกล้งแซวเล่นๆ เมื่อเห็นเคตะหน้าแดงจัด
"มะ..ไม่มีอะไร๊!! นี่ชีทของนาย กลับแล้วนะครับ" เคตะรีบลกขึ้นมา สิ่งไปเอาชีทยัดใส่มืออากิระ และรีบวิ่งออกจากห้องไปในทันที
"อะไรของเค้าหว่า.." อากิระมองตามเคตะไป "นี่แก .. จะเช็ดไปถึงไหน พื้นถลอกหมดแล้ว"
'อะไรกัน ทำไมใจเต้นรัวขนาดนี้เนี้ย!!!' ชินยะหน้าแดง

กริ๊ง~~ กริ๊ง!! เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น อากิระรีบวิ่งไปรับ
Akira : ครับ จะคุยกะใครครับ
??? : อ๊ะ อากิจังเหรอ~
Akira : กะ..แก ไอ้โรคจิต โทรมาทำไม
Hiroki : ก็โทรมาหาคนสวยไงครับ~~
Akira : ไอ้เวร จะคุยกะชินยะใช่ไหม รอแป๊บ (อากิระตะคอกใส่โทรศัพท์)
Hiroki : อ๊ะ เดี๋ยวสิๆ ตอนนี้ถือโทรศัพท์ข้างไหนเหรอ?
Akira : ข้างขวา แล้วทำไม!!!! (ตอบอย่างเคืองๆ)
Hiroki : ช่วยเปลี่ยนมาถือข้างซ้ายได้มั้ยอ่ะ
Akira : เปลี่ยนแล้ว พอรึยัง!!!!! (แกไปทำตามมันทำไมวะอีอัค?)
Hiroki : ผมไม่รักอากิจังแล้วล่ะ
Akira : !!!!!!! (ตกใจเล็กๆ)
Hiroki : ก็ผมอ่ะ..."รักอากิจังข้างเดียว" น่ะสิ
Akira : ไอ้เวร ไปตายไป๊!!!!!!!!

แล้วอากิระก็วางโทรศัพท์ไปโครมใหญ่ๆ
"ใครโทรมาน่ะ" ชินยะถาม แต่เห็นสภาพอากิระก็พอจะรู้ "อ่อ ฮิโรกิเหรอ"
กริ๊ง~~ กริ๊ง!! เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ชินยะเป็นคนรับ เพราะอากิระวิ่งขึ้นห้องไปแล้ว ฮิโรกิโทรมาอีกครั้ง คราวนี้คุยเรื่องงานกะชินยะค่ะ

'ทำไมต้องใจเต้นด้วยฟะ!!!!! ไม่เข้าใจเลยจริงๆ เจ้านั่นมันผู้ชาย ชั้นก็ผู้ชาย มันมาชอบผู้ชายกันเองได้ยังไง โอ๊ย!!!!!' อากิระนั่งกอดตุ๊กตาแมวเหมียวตัวยักษ์ และครุ่นคิดอย่างหนัก

ชีวิตมันเลวร้ายจริงๆครับ คอยดู พรุ่งนี้ผมต้องหาแฟนน่ารักๆให้ได้ ไอ้หมอนั่นจะได้ไปพ้นๆชีวิตผมสักที!! แล้วอากิระก็ผลอยหลับไปอีกครั้ง...

To be Continued...