แฟ้มประวัติ( ~ ¯ ³¯)~ Aki - Aki ~(¯...บล็อกรายการ เครื่องมือ วิธีใช้
21 กุมภาพันธ์

Paradise Kiss 1

 

** Fic By fuRuYa_Kun & Aki - Aki **

ดินแดน 3 ภพ .. โลกมนุษย์ สวรรค์ และ นรก ต่างก็เชื่อมต่อกันและกัน .. มนุษย์จะเกิด แก่ เจ็บ หรือตาย ก็เป็นมติจากสวรรค์และนรกที่จะบันดาลให้มันเป็น .. แต่ทว่า เรื่องวุ่นๆของโลกทั้ง 3 ภพนั้น ก็ได้บังเกิดขึ้น ..เมื่ออากิระนางฟ้าตัว(ไม่)น้อยดันไปมีความรักกับฮิโรกิเทวดา ซึ่งเป็นความผิดมหันต์ เมื่อเรื่องแดงขึ้น อากิระต้องลงไปยังโลกมนุษย์เพื่อลบล้างความผิดที่ได้ทำเอาไว้

"ฮึก..ฮือๆ ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้ด้วย" นางฟ้าอากิระที่ตกสวรรค์ลงมา เดินร้องไห้โฮไปตามทางเดินเท้าของโลกมนุษย์ เพราะว่าเขาต้องแยกจากเทวดาหนุ่มรูปงามนามฮิโรกิ
"งั้นเราต้องรีบทำงานนี้ให้เสร็จเร็วๆ แล้วคนที่ชื่อ ฟุรุยะ เคตะ มันอยู่ไหนล่ะ"อากิระพูดอย่างงงๆ เราจะไปหามันจากไหนล่ะ
อากิระเดินตามหาเคตะไปเรื่อยๆ โดยไม่มีจุดหมาย เพราะไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน จนกระทั่งเดินมาถึงหน้า รร มัธยมแห่งหนึ่ง

"เคตะ ถ้าไม่อยากโดนตีบส่งเงินมาเร็วๆดิ"ผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังรุมไถตังค์หนุ่มน้อยคนหนึ่งอยู่ "ผมไม่มีแล้วคับ"หนุ่มน้อยพุดอย่างกลัวๆ นางฟ้าอากิระทนไม่ได้กับการกระทำอย่างนี้ ฮึม...มันต้องสั่งสอนกันหน่อยล่ะ..

"นี่พวกแก!! ทำอะไรเด็กคนนั้นน่ะ" อากิระตะโกนเสียงดัง พวกแก็งค์รีดไถหน้าโหดๆนั้นหันมาทางนางฟ้าตัวน้อยๆทันที
"ว่าไงนะคนสวย.." ชาย 1 ในแก๊งค์นั้นพูดขึ้นพร้อมเดินเข้ามาเชยคางมนของอากิระ
"อย่ามาจับนะ เอามือสกปรกนั่นออกไป"อากิระผลักมือด้านๆนั้นออกไป อากิระเดินไปหาหนุ่มน้อยที่ยืนตัวสั่นอยู่ที่กำแพง แล้วดึงมือหนุ่มน้อยแล้วเดินออกไป
"จะไปไหนจ๊ะคนสวย" พวกแก็งค์รีดไถกระชากมืออากิระอย่างแรงทำให้อากิระเซลงหกล้ม
"หนอย!! แก.."
ทันใดนั้นเอง ตัวของชายคนหนึ่งในแก๊งค์รีดไถเงินนั้นก็ลอยขึ้นสูงจากพื้น และปลิวไปกระแทกกับกำแพงตึก เขาสลบคอพับทันที.. ใช่แล้ว อากิระใช้พลังนางฟ้าที่ได้รับสืบทอดมาจากเผ่าพันธุ์ของเขา ถึงแม้จะตกสวรรค์ลงมาแล้ว แต่พลังนั้นก็ยังคงใช้ได้ เพื่อปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ..
"เหวอ! กะ..เกิดอะไรขึ้นน่ะ!!" คนในแก๊งค์ที่เหลือเห็นเหตุการณ์เช่นนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมาก และรีบวิ่งเข้าไปดูพรรคพวก
"กะ..แก .. แกทำอะไรเพื่อนชั้น!!" พูดอย่างตื่นตระหนก
"อย่างพวกแกน่ะ โดนอย่างนี้มันน้อยไปด้วยซ้ำ"อากิระกำลังจะลงมือต่อ แต่ก็มีมือเล็กมาดึงเอาไว้แล้วลากอากิระออกไปทันที "เฮ้ย...นายจะพาชั้นไปไหน"อากิระตะโกนขึ้น เด็กหนุ่มหยุดวิ่งแล้วหันมาพูดกับอากิระอย่างเป็นห่วง "เป็นอะไรเปล่า นายมีพลังจิตเหรอ ถึงทำอย่างนั้นได้ด้วยอ่ะ"เคตะพูดอย่างตื่นเต้น เห็นเช่นนั้นอากิระก็ขำมาทันที
"ฮ่าๆๆ มันไม่ใช่พลังจิตหรอก มันคือพลังนางฟ้า"
"พลังนางฟ้า? หมายความว่าไง?" ทำหน้างง ไม่เข้าใจสิ่งที่อากิระพูด
"นายชื่อฟุรุยะ เคตะใช่ไหม?" อากิระถาม
"ใช่..แล้วพลังนางฟ้าคืออะไร ชั้นไม่เห็นจะเข้าใจ"
"ชั้นเป็นนางฟ้ามาจากสวรรค์เพื่อช่วยเหลือนาย ยินดีที่ได้รู้จัก ชั้นชื่ออากิระ"
"มาช่วยผมเหรอ หมายความว่ายังงัย ผมไม่เข้าใจ"เคตะทำหน้างงๆ
"นายกำลังจะตายในไม่ช้านี้..แต่ว่า.."
"ห๊า!! ชั้นใกล้ตายแล้วเหรอ บ้าน่า นายอย่ามาล้อเล่นกันเลย" เคตะพูดแทรกทันที
"ใครบอกชั้นล้อเล่นกันล่ะ -"- นั่นน่ะ เป็นมติจากสวรรค์รู้มั๊ย นายตายแล้วจะได้ขึ้นสวรรค์ล่ะ.." อากิระพูดแล้วฉีกยิ้ม แต่ก็ต้องสลดลงเมื่อจะพูดต่อไป "ตะ..แต่ว่า.."
"แต่ว่าอะไร?"
"เจ้าชินยะมันจะมาชิงวิญญาณของนายไปลงนรกน่ะสิ!!"
"ชินยะ เปนใครน่ะ แล้วเค้าจะมาเอาวิญญาณผมไปลงนรกทำไม" เคตะพูดด้วยความช็อคสุดขีด
"มันคือราชาปีศาจที่ปกครองนรกน่ะสิ!!" อากิระพูดแล้วก็ขนลุกซู่ รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของชินยะดี
"แล้วมันจะเอาชั้นไปทำไมกันล่ะ?" เคตะยังสงสัยไม่หาย แต่อากิระก็ตอบไม่ได้ว่าชินยะนั้นต้องการจะเอาตัวเคตะไปทำไม
"ละ..แล้วต้องทำยังไงล่ะ?" เคตะเริ่มตัวสั่น
"ต้องรอดูสถาณการณ์ก่อน ว่าชินยะจะมาไม้ไหน"อากิระพูดทำหน้าจิงจัง
"งะ..งั้นเหรอ .. แล้วชั้นจะตายเมื่อไหร่ล่ะ?"
"ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน มันเป็นความลับของสวรรค์ เราต้องรออย่างเดียว" อากิระก็จนใจ เพราะไม่รู้ว่าวันไหนที่เคตะต้องเป็นวิญญาณที่ออกจากร่าง เขาจึงต้องมาคอยดูแลเคตะตลอดเวลา
"เรื่องสำคัญแบบนี้ทำไมไม่เปิดเผยกันนะ! .." เคตะบ่น (ก็เขากลัวแกหนีความตายน่ะสิไอ้บ้า - -"~) "แล้วนายพักอยู่ที่ไหนเหรอ?" เคตะถามอากิระอีกครั้ง
"ไม่มีหรอก"อากิระตอบ "งั้นไปอยู่กับผมก่อนแล้วกัน ผมก็อยู่คนเดียวไม่ลำบากอะไร"เคตะพูดแล้วยิ้มน่ารักให้อากิระ
"ก็ดี เพราะชั้นจะได้ดูนายได้ตลอดเวลา" ฉีกยิ้มหน้าแมวกลับไปให้เคตะ "งั้นก็ไปกันเถอะ ^^ "
ทั้งสองกลับบ้านไปโดยไม่รู้ว่ามีสายตาที่เฝ้ามองมายังทั้งสอง
"ฮึ...อุตส่าห์ส่งแมวมาเฝ้าเชียวเหรอ"ชินยะพูดอย่างเยือกเย็นพร้อมทั้งเสาะยิ้ม
เช้าวันรุ่งขึ้น ..เคตะไป รร ตามเคย โดนมีอากิระตามไปส่งด้วย และทันใดนั้นเอง!!
ปิ๊ง!
อากิระใช้พลังเสกร่างของตัวเองให้เป็นแมวน้อยสีขาวบริสุทธิ์ตัวเล็กๆ แล้วกระโดดเข้าไปอยุ่ในกระเป๋าเสื้อของเคตะ
"เจ๋งสุดๆ O.O " เคตะพูดด้วยความตะลึง ตื่นตาตื่นใจมากที่ได้เห็นแบบนี้
"แบบนี้แหละ จะได้ดูแลนายได้ตลอด" ขยิบตาแมวๆนั้นให้ 1 ที แล้วเคตะก็เดินขึ้นห้องเรียนไปเหมือนทุกๆวัน
"ว้าว...เคจัง แมวใครเหรอ น่ารักจังเลย ขออุ้มหน่อยนะ"เด็กสาวในห้องต่างชื่นชอบแมวอากิระมากด้วยความน่ารักของมัน "พอเถอะนะ"เคตะเดินมาอุ้มอากิระออกไป กลัวจะเมามือตายก่อนจะได้ช่วยเข้า
ทั้งวันก็ปกติดีทุกอย่างจนกระทั้งถึงเวลาเลิกเรียน "กลับก่อนนะ บายๆๆทุกคน"เคตะกล่าวลาทุกคนแล้วเดินออกจากห้องเรียนไป มุ่งหน้ากลับบ้านและอากิระก็ได้แปลงร่างกลับมาเป็นร่างมุนษย์เหมือนเดิม .. และในระหว่างที่ทั้ง 2 เดินผ่านสถานที่ก่อสร้างแห่งหนึ่งและกะลังเดินคุยกันอย่างสนุกสนานนั้น เคตะเหลือบมองขึ้นไปข้างบน แและพบว่า เสาที่กำลังขนอยู่นั้นมันกำลังจะร่วงลงมาแล้ว .. และมีชายแก่ผู้หนึ่งกำลังเดินอย่างช้าๆอยู่ข้างใต้อันตรายนั้น ..
"ระวัง!!!!!!!!!" เคตะรีบกระโจนเข้าไปผลักร่างชายชรานั้นอย่างรวดเร็ว เมื่อเสาปูนซีเมนต์นั้นร่วงหล่นลงมาทั้งหมด
"เคตะ!!!"อากิระตะโกน ตอนนี้ข้างหน้าอากิระมีแต่ซากเสาปูนที่ตกลงมา อากิระใช้พลังยกเสาออก ร่างเคตะที่เห็นนั้นบอบช้ำไปทั้งตัว อากิระวิ่งเข้าไปหาเคตะเขย่าตัวเคตะ แต่เคตะไม่ได้สติแล้ว "อากิระ.."เสียงๆหนึ่งดังขึ้น ข้างหลังอากิระ อากิระหันไปมอง เคตะที่ตอนนี้ทำหน้างงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "นะ..นี่ชั้นตายแล้วเหรอเนี้ย"
"ตายเพราะความใจดีของนาย ^^ มิน่าถึงได้ขึ้นสวรรค์นะเคตะ" อากิระพูด ในที่สุดวิญญาณของเคตะก็ออกจากร่างจนได้ ..
"แล้วต้องทำยังไงต่อล่ะอากิระ" ร่างโปร่งใสที่มองทะลุผ่านไปข้างหลังได้นั้น ลอยตัวอยู่และพูด
"ก็ต้องระวังตัวเป็นพิเศษเลยล่ะ ชินยะจะโผล่มาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้"อากิระพูดแล้วลุกขึ้นยืน "รีบกลับเถอะ"อากิระพาเคตะกลับบ้านไปด้วยกัน
"ฮึ...ถึงเวลาแล้วสินะ"ชินยะซึ่งเฝ้ามองดูตลอดเวลายิ้มเย็นๆอย่างชั่วร้าย
ทันใดนั้นเอง! ราชาปีศาจแห่งนรกนาม 'ชินยะ' ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าทั้ง 2 คน แสยะยิ้มและจ้องมองมาทางเคตะ ..
"แก.. จมูกไวจิงๆ ไอ้ปีศาจ!"
"นี่น่ะเหรอ ปีศาจที่จะมาจับตัวชั้นน่ะอากิระ.." กระซิบถามที่ข้างหูของอากิระเบาๆ
"ใช่แล้ว .. เคตะ .. มาสิ มาอยู่กับข้า" ชินยะได้ยินจึงพูดขึ้นตัดหน้า
"ไม่ได้!! เคตะต้องไปสวรรค์!!!" อากิระตะโกนใส่
"เอ่อ...นายจะพาชั้นไปทำอะไร รึว่าจะพาไปกินอ่ะ ชั้นกินไม่อร่อยหรอก"เคตะพูด(สติแตกเพราะเจอปีศาจหล่อ)
"เปล่าชั้นจะให้เทอร์มาเปนภรรยาชั้นต่างหากล่ะ เทอร์จะสบายไปตลอดเลย มาอยู่กับชั้นเถอะ"ชินยะชักชวนเคตะ
"แก!!! ไอ้ปีศาจ ออกไป!!!!"
ตูมมมมม!!! อากิระระเบิดพลังนางฟ้าเพื่อปกป้องเคตะทันที ชินยะกระโดดหลบอย่างรวดเร็ว
"หึ...กระจอกอย่างนี้ สู้ชั้นไม่ได้หรอก"ชินยะปล่อยพลังใส่อากิระทันที "อ๊าก..ก.."อากิระลงไปนอนอยู่บนพื้น "หึ...งั้นชั้นเอาวิญญาณเคตะไปก่อนนะ"ชินยะอุ้มเคตะแล้วหายตัวไปทันที
"ฮึ้ย...ไอ้ชินยะ"อากิระเรียกชื่ออย่างเคียดแค้น
และในที่สุด งานของอากิระก็ล้มเหลวจนได้ .. ชะตากรรมของเคตะจะเป็นเช่นไร โปรดติดตาม

To be Con ..

~in da' club hansa~ ตอน ห้องน้ำหรรษา

เรื่องนี้เกิดขึ้นได้จากอารมณ์หื่นชั่ววูบของคน4คน
ที่ผลัดกันแต่งไปมา ทั้งคืน....ได้รับความร่วมมือโดย
 
++kifu++
Yakuza_noi
Aki - Aki
+*+. KeiTa TwiSs.+*+.
 
ขอให้ทุกท่านได้รับความหรรษาในการอ่านนะ^^
 
***************************************

ค่ำคืนแห่งหนึ่ง วันนี้เป็นวันเกิดครบอายุ21ปีของยูสุเกะแล้ววันนี้ยูสุเกะแต่งตัวอย่างดี สูทและเชิ๊ตสีดำดูภูมิฐานรับกับใบหน้าที่ดูเท่ห์ ไม่แปลกนักที่จะเป็นตกเป็นเป้าสายตาของคัยหลายๆคน >>"เฮ่ย....พวกแกจะพาไปฉลองที่ไหนอีกวะเนี่ย???" ยูสุร้องโวยวาย ในขณะที่ฮิสะยิ้มๆอย่างอารมณ์ดี "แหมๆ....พี่ชายก็ เด๋วพาไปถึงก็รู้เองอ่ะแหละ"พูดจบก็แทบถีบพี่ชายตัวเองเข้ารถไปเนื่องจากเจ้าตัวไม่ยอมเข้าไปง่ายเมื่อเอายูสุขึ้นรถได้แล้ว รถคันหรูนั้นก็ออกเดินทางไปสถานที่แห่งหนึ่ง"เอาเลยยูสุฮิสะ....เด็กๆที่นี่เด็ดทุกคนเลือกตามใจชอบเลย...กูเลี้ยงเองคืนนี้"  เคียวเฮเพื่อนสุดซี้ หัวเราะร่าอย่างภูมิอกภูมิใจกับสถานที่ที่นี่คือสถานบันเทิงแบบครบวงจรขนาดใหญ่ ตัวตึกสูงสง่า ตึกสีขาวที่มีไฟประดับประดาอยู่ที่ประตูทางเข้า......ถ้าหากไม่ได้เป็นลูกค้าวีไอพี หรือ สมาชิกแล้วหล่ะก็ ไม่มีวันซะหรอก ที่จะได้เข้าผับแห่งนี้หน่ะ......"เฮ้ย เลี้ยงบ้าอะไรวะ ชั้นกลับล่ะ" ว่าแล้วก็ทำท่าจะเดินกลับ แต่สายตาก็ต้องไปสะดุดอยู่ที่.....หนุ่มน้อยผิวขาวผ่อง ตากลมใสคนหนึ่ง ดูแล้วน่ารักชะมัด มันทำเอายูสุถึงกับยืนจ้องอย่างไม่กะพริบตา
จิบะ เรียวเฮ ดาวเด่นประจำร้าน ผิวขาวๆ กับร่างเล็ก พร้อมหน้าตาน่ารักๆแบบนั้นนั่นแหละที่เป็นที่หมายปองของใครต่อใคร เรียวเฮ วันนี้ใส่ชุดยูกาตะสีฟ้าอ่อน มันช่างรับกับผิวขาวๆได้ดีนัก......
"ไง ยูสุ ติดใจเด็กคนนั้นเหรอ นั่นคนดังประจำร้านเลยนะเว้ย..."
"ปะ..ป่าวสักหน่อย!!" ถึงปากจะปฏิเสธ แต่หน้านั้นก็เริ่มแดงระเรื่อ ใจเต้นสั่นไม่เป็นจังหวะ และยังคงแอบจ้องมองเรียวเฮอย่างไม่วางตา .. เคียวเฮเห็นเช่นนั้นจึง ...
"แหมๆอย่ามะทำกะแดะน่ะมึง...งั้นน้องๆ" เคียวเฮหันไปเรียกพนักงาน"เอาเด็กคนนั้น จิบะ เรียวเฮ ให้พี่ชายคนนี้ซิ" ชี้นิ้วไปที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่ในห้องกระจก
ว่าแล้วเด็กคนที่ทำเอายูสุเกะทั้งอึ้งทั้งทึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า ยิ้มหวานๆทำเอาเจ้าตัวถึงกับเคลิ้ม ....คนอะไรมันจาสวยขนาดนั้น......
แต่เด๋วก่อน นั่นเด็กคนนั้น...คนที่ใส่ยูกาตะสีส้มนั่น น่ารักจัง......หันไปมองเด็กชายหน้าแมวที่ยืนอยู่ถัดจากเรียวเฮ
เรียวเฮเห็นสายตาของยูสุมองตรงไปที่เด็กคนนั้น ก็ยิ้มนิดๆขึ้นมา "นั่นอากิระ .. สนใจเหรอ?" ปะ ป่าวนี่ ปากก็ว่าอย่างงั้นแต่จัยนี่ดิมันไม่ได้อย่างที่ปากพูด หึหึหึ จิงรึมึงไม่เอางั้นกูเอาเอง เคียวเฮทำท่าจะสั่งพนักงานหั้ยเรียก อากิระ แต่แล้ว.."เฮ่ยๆๆๆไม่ได้นะ!!!!คนนี้มึงเอาไปไม่ได้นะโว้ย"  ยูสุรีบตะโกนร้องโวยวายดังลั่นทันที ทำเอาเคียวเฮ ฮิสะ และเรียวเฮมองอย่างงงๆกับทีท่าของยูสุเกะ ...มันจะเอาไงแน่วะเนี่ย??...."นายชอบ อากิระเหรอ จะซื้อทั้งสองคนก็ได้นะ ชั้นไม่ถือหรอก ดีซะอีก หลายๆคน สนุกดี"เรียวเฮเอ่ยขึ้น"เอ๊ะ! มะ..ไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้..." แต่ก่อนที่ยูสุจะพูดจบ เคียวเฮก็แทรกขึ้นมาทันที "ฮ่าๆ ไม่เบาเลยเว้ยเพื่อนกู เล่นซะ 2 คนเลย ตามใจๆ วันเกิดมึง กูยอมๆ 5555"
งั้นเอาตามนี่แล้วกันน้อง ขอ อากิระ หั้ยพี่ชายคนนี้ อีกคนแล้วกัน เคียวเฮพูดสั่งพนักงานคนเดิม 555+ คืนนี้ขอหั้ยสนุกนะเพื่อน  เคียวเฮพูดจบก็เลือกเด็กหนุ่มชื่อยูขึ้นไปข้างบนห้อง ตามด้วยฮิสะ ที่ก็ได้เลือกเคตะ(ทัจจิ)ขึ้นไปแล้วเหมือนกัน ซ้ำยังตบไหล่พี่ชายเบาๆอย่างชื่นชมในความสามารถ
"คุณอิซากิครับ เชิญทางนี้ครับ"เรียวเฮพูดพร้อมยิ้มน้อยๆ เดินนำทางไปสู่ห้องสวีทสุดหรู ชั้นบน อากิระก็แอบยิ้มเดินตามไปเช่นกัน
...ห้องถูกเปิดออกเผยให้เห็นภายใน เตียงใหญ่ขนาดคิงไซส์ที่ตั้งอยู่กลางห้อง เห็นแล้วมันน่า....นัก^ ^
"จะอาบน้ำก่อนไหม?" เรียวเฮหันไปถามยูสุขณะเดินเข้าห้อง
เราอ่ะยังงัยก็ได้ อากิระตอบ งั้นอาบพร้อมกันเลยไม่ล่ะ  จะได้ไม่เสียเวลา ยูสุพูดขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มแบบมีเลศนัย"แหม...ทียังงี้ล่ะคึกคักเชียวนะคุณอิซากิ...งั้นถอดเสื้อสิ"  เรียวเฮยิ้มๆค่อยๆปลดสายรัดเอวออก  ส่วนอากิระก็ยืนก้มหน้าอย่างอายๆอยู่าก็ยังไม่เชี่ยวชาญเหมือนพี่เรียวเฮนี่นา...
ชุดยูกาตะสีฟ้าและชมพูถูกคนสวมใส่โยนลงไปกองกอบพื้น....มือเรียวของรุ่นพี่เอื้อมมาปลดเข็มขัดกางเกงร่างสูง......ส่วนอากิระก็ก้าวเข้ามาถอดเสื้อให้อย่างเคอะเขิน....(ก้อคนมันไม่เชี่ยวชาญนี่นา)....ไม่นานทั้งสามก้ออยู่ในสภาพเปลือยเปล่า......เรียวเฮจูงมือร่างสูงเดินลงไปในอ่างน้ำ......
อ่างน้ำหินอ่อนสุดหรูขนาดใหญ่พิเศษที่สามารถจุร่างทั้ง 3 คนได้สบายๆ บนผิวน้ำใสนั้นประดับประดาด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด เชิญชวนให้ลงอ่างยิ่งนัก .. "อ๊ะ~ อิซากิซัง ดะ..เดี๋ยว.." อากิระร้องขึ้น เมื่อยูสุเกะเข้ามาสวมกอดและเลียซอกหูขาวๆนั่นอย่างไม่ทันตั้งตัว
แต่เสียงของอากิระก็ไม่เป็นผลกับคนตรงหน้า ยูสุเกะเริ่มไซร้ซอกคอขาวที่มีกลิ่นหอมของกลีบกุหลาบอย่างย่ามจัย  อ๊าา อย่าเพิ่งซิ อิซากิ ซัง ตรงนั่นไม่นะ เสียงอากิระ ร้องครางระงมไปทั้วทั้งห้องน้ำ"พะ...พี่เรียว...ชะ...ช่วย...อาา...ช่วยผมหน่อย"  อากิระพยายามเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก เรียวเฮมองทั้งคู่ยิ้มๆก่อนจะลงมือโอบกอดยูสุไว้จากด้านหลัง^^
ลิ้นสีชมพูอุ่นๆเริ่มซุกไซร้ที่ต้นคอของร่างสูง เรื่อยลงมาที่แผ่นหลังกว้าง เรียกความสนใจของยูสุเกะได้เป็นอย่างดี  ร่างสูงหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับเรียวเฮ จับคนตัวเล็กขึ้นนั่งบนตักก่อนมอบจูบเร่าร้อนให้ เป็นเวลานานจึงผละออกจากกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าเรียวเฮ ...คนตัวเล็กพยักหน้าไปทางอากิระครั้งหนึ่งก่อนที่อากิระจะเข้ามาร่วมวงด้วย"อือ.." ริมฝีปากบางประกบเข้ากับร่างสูงบ้าง สอดปลายลิ้มตวัดลิ้มรสหวานอยู่ภายใน บดขยี้กันเนินนาน ..ไม่ยอมแพ้รุ่นพี่เรียวเฮหรอก อืมม~ ยูสุเกะถึงกับครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ริมฝีปากลิ้มรสหวานของอากิระ ส่วนมือก็ขยับเข้าหาแผ่นอกขาวของเรียวเฮ เค้นคลึงยอดอกจนเป็นตุ่มไตตั้งชัน เรียวเฮแอ่นกายขึ้นตอบสนอง อ๊าส์ ยูสุเกะ ซางง~ น้ำนัยอ่าง ที่เย็นก็เริ่มร้อนจนเดือดปุดๆ ตามบทรักที่เร่าร้อนของทั้งสาม
"ยูสุเกะซัง...อืออ..."  อากิระร้องครางขึ้นบ้างเมื่อมือของยูสุ เริ่มเอื้อมมาลูบไล้สะโพกที่อวบอิ่ม ยิ่งได้ยินเสียงร้องแสนหวานหูของอากิระ ยูสุยิ่งจูบอย่างหนักหน่วงยิ่งขึ้น แลบลิ้นเลียริมฝีปากแดงๆของอากิระแล้วก็สอดลิ้นเข้าไปตวัดพัวพันกับลิ้นนุ่มอย่างกับคนที่อดอยากมานาน...ส่วนเรียวเฮเห็นอย่างนั้นก็ค่อยๆก้มหน้าลงซุกตรงที่หว่างขาของยูสุ...เพื่อเรียกร้องความสนใจบ้าง.... ขณะที่เหนือผิวน้ำริมฝีปากของคนสองคนกำลังแลกความหวานกันอย่างเร่าร้อน ด้านล่าง....ที่ใต้น้ำ เรียวเฮกำลังปรนเปรอยูสุเกะอยู่อย่างช่ำชอง ร่างใหญ่เอามือยกหน้าของเรียวเฮขึ้น จากนั้นก็ทาบทับร่างสวยรุ่นพี่ทั้งๆที่มีอากิระคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง
"ฮ๊า~~" เสียงหวานร้องดัวไปทั่วห้องน้ำเมื่อยูสุเกะแทรกกายเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เล็บมือจิกลงที่แผ่นหลังของร่างใหญ่อย่างไม่ตั้งใจ
"อ๊า~~~~" เสียงครางดังระงมไปทั่วทั้งห้องน้ำ ร่างสูงค่อยๆเร่งจังหวะกระแทกกายเร็วขึ้น น้ำในอ่างกระจายล้นตามแรงของทั้ง 2 "อาาา....อือออ...อ๊างงงง...."  เสียงร้องที่ฟังดูแล้วมีความสุขของเรียวเฮนั้นกระตุ้นให้อากิระอารมณ์กระเจิดกระเจิงแล้ว....ในขณะที่ยูสุยังคงโถมตัวกะแทกใส่เรียวเฮอย่างหนักหน่วงนั้น ....อากิระจึง....อากิระก็เลยอ้อมตัวไปข้างหลัง......จัดการโอบรอบตัวร่างสูงเอาไว้ นิ้วมือเรียวลูบไล้ไปที่หน้าอกหนาที่มีกล้ามเป็นมัดๆ......ได้ยังไงกัน ขอ ร่วมด้วนคนสิ....เฝ้าโลมเลียไปทั่วแผ่นหลัง....แต่แล้ว.....
"อ๊า~~~"เสียงของเรียวเฮดัวขึ้นเมื่อถึงจุดสูงสุด ร่างสูงปลดปล่อยของเหลวอุ่นเข้ามาในตัวร่างบางก่อนจะผละออก....เรียวเฮหอบหายใจถี่ ใบหน้าหวานแดงเรื่อ อากิระซึ่งได้ทีจึงยกตัวขึ้นนั่งทับของๆร่างสูง.....สิ่งแปลกปลอมทะลุเข้าสู่ร่างกายของอากิระอย่างง่ายดาย ร่างบางค่อยๆขยับสะโพกอย่างช้าๆ ยูสุจึงช่วยใช้มือจับสะโพกและเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น น้ำในอ่างเริ่มไหวตัวอีกครั้ง เสียงหวานๆครางดังอย่างต่อเนื่อง ริมฝีปากไม่อยู่เฉย ลิ้มรสหวานๆนั้นอีกครั้ง ..น้ำแรงขึ้น กระเพื่อมคลื่อนไหวตามแรงขยับของทั้งสาม อากิระแอ่นตัวขึ้นตอบสนองการกระแทกกระทั้น ยูซุเกะใช้ปากครอบครองแก่นกานเรียวเฮ เรียวเฮซี๊ดปากด้วยความเสียวซ่าน เสียงครางระงม ไปทั้วทั้ง ห้องน้ำ อ๊าส์ ยู สุ เกะ ซางงง ไม่ไหวแร้วว เสียงหวานๆของเรียวเฮและ อากิระ ร้องขึ้นพร้อมๆกัน
"อืออ...จะ...เจ็บ..."  อากิระหน้านิ่วขึ้นมา รู้สึกเจ็บแปร็บๆช่วงล่าง นั่นก็เพราะแรงที่หนักหน่วงของยูสุที่ควบคุมอารมณืเอาไว้ไม่อยู่ กะแทกเข้าสู่ร่างเล็กอย่างรุนแรง "พอแล้ว..."     อากิระเริ่มผวา ยูสุเริ่มรู้ถึงปฏิกริยาขัดขืน จึงเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น เพื่อไม่ให้ปฎิเสธได้"ยูสุเกะซางงงงงงงง....ยะ....หยุด......"ขอร้องด้วยเสียงแหบพร่า...แต่ก็ไม่มมีทีท่าว่าฝ่ายกระทำจะหยุด...จนในที่สุดร่างเล็กถูกยกลอยขึ้นจากน้ำแล้วกระแทกจนสุดในครั้งเดียว......เสียงกรีดร้องดังขึ้นทันใด...."อ๊าาาาาาาาา~~~"พร้อมๆกับร่างบางที่ล้มลงมาซบอยู่กับอกของยูสุเกะด้วยความเหนื่อยอ่อน สีหน้าเผยให้เห็นความอิ่มเอมกับความสุขที่เพิ่งได้รับไป เรียวเฮก็เช่นกัน.. แล้วทั้งหมดก็ลุกขึ้นจากอ่างน้ำที่ร้อนเพราะบทรักของทั้ง 3 โดยที่ยูสุเกะอุ้มอากิระไปวางไว้บนเตียง และมีเรียวเฮเดินตามออกมาด้วยใบหน้าอิ่มเอิบ ....
 
 
20 กุมภาพันธ์

Fic By Nori_Nari & Aki - Aki

 " การรวมตัวอีกครั้งของกันโตะซัง หัวหน้าแก๊งกุหลาบเงินรุ่น 6 และปลิงจูกาจุ๊บ เพื่อพี่ตุ๊ก..แก "


"ฮิโรกิ เข้ามาก่อนสิ" ชินยะเปิดประตูคอนโดที่เค้าพักอาศัยอยู่คนเดียว แล้วเรียกอีกร่างให้เดินตามเข้ามา เค้าเจอคนๆ
กำลังยืนร้องไห้อยู่ที่สวนสาธารณะ เห็นบอกว่า เพิ่งโดนทิ้งไม่มีที่ไป ก้เลยชวนให้มาพักด้วยกันจนกว่าร่างบางนี้จะสบายใจ ฮิโรกิค่อยๆเดินเข้ามาภายในห้องสี่เหลี่ยม ภายในห้องดูสะอาดตาอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นห้องของชายคนนี้
 "ตามสบายนะ" ชินยะพูดกับคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน  ฮิโรกิพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนที่ชินยะจะเดินไปหยิบเครื่องดื่มอุ่นๆมายื่นให้แต่ฮิโรกิกลับไม่รับสิ่งที่ชินยะส่งให้   กลับลุกขึ้นมาแล้วดึงถ้วยโกโก้อุ่นออกจากมือเขาแล้ววางไว้บนโต๊ะอย่างรวดเร็ว จากนั้นผลักชินยะให้นอนลงโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง
"ฮะ..ฮิโรกิ!.." ร่างสูงร้องอย่างตกใจ เมื่อเห็นว่าฮิโรกิไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แต่กลับขึ้นคร่อมร่างของเค้าไว้ ค่อยๆ ประทับริมฝีปากอุ่นๆ  ใช้ลิ้นตวัดไปมาอย่างชำนาญ และร้อนแรงจนชินยะหายใจไม่ทัน
 "ถ้ากินนายชั้นคงจะดีขึ้นมากกว่านะ ชินยะ" ไม่พูดเปล่า ยังคงซุกหน้าใสๆ ไปที่คอของร่างสูง จมูกซุกไซร้ไล้ดมกลิ่นน้ำหอม ลมหายใจร้อนๆปะทะเข้าที่ต้นคอนั้น ปลายลิ้นเริ่มลากเลียไปที่แผงอกและขบเม้มจนเกิดรอยช้ำสีแดงหลายจุด  ฮิโรกิถอดเสื้อของตัวเองออก เผยให้เห็นผิวนวลใสจนชินยะแทบจะหักห้ามในให้สัมผัสไม่ได้  แต่ด้วยความที่เค้าไม่เคย จึงทำให้ตกอยู่ใต้อำนาจของร่างบางนี่ ฮิโรกิยังคงกระทำต่อไปลิ้นอุ่นชื้นเคลื่อนย้ายไปไล้เลียยังยอดอก เม็ดติ่งที่แข็งขืนขึ้นมาเพราะถูกปลุกอารมณ์เร้าร้อน ขบและดูดอย่างช่ำชอง จนร่างสูงถึงกับสั่นสะท้านในทันที
"อ๊ะ...ฮิโรกิ..อ้า~~ " เสียงครางของชินยะ ยิ่งทำให้ฮิโรกิได้ใจ เค้าค่อยๆ ลากลิ้นนุ่มๆของตนต่ำลงมาเรื่อยๆ มาหยุดที่จุดอ่อนไหวของร่างสูง ก่อนจะเลียอย่างช้าๆ เมื่อเห็นความต้องการของคนตรงหน้าที่มีมากขึ้น ก็ค่อยๆขยับปากรูดสิ่งๆนั้นขึ้นลงอย่างช้าๆ ชินยะร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และยิ่งเสียงครางดังมากเท่าไหร่ ร่างบางก็ยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นมากเท่านั้น จนในที่สุด น้ำเหลวๆสีขาวขุ่น ก็ไหลทะลักถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง พุ่งกระเด็นเต็มริมฝีปากของฮิโรกิ ร่างบางเลียปากทำสายตายั่วยวน
"ตานายแล้วนะ ชินยะ" กระซิบที่ข้างหูของร่างสูงก่อนจะขบเม้ม ทำให้ชินยะรู้สึกเสียวส่าน แล้วฮิโรกิก็ฉุดมือชินยะ ให้เอนกายนอนลงทับร่างตัวเอง ชินยะทำหน้าไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มยังไง 
"ทำซิ ทำแบบเมื่อกี้ไง " ชินยะหน้าแดงก่อนจะจุมพิตร่างบาง ฮิโรกิรีบตวัดลิ้นรับอารมณ์ของชินยะเป็นอย่างดี 
ร่างสูงเริ่มสั่นอีกครั้งกับความเร้าร้อนที่ฮิโรกิมอบให้ ไฟราคะได้ถูกจุดขึ้นมาอย่างง่ายดาย ชินยะค่อยๆละริมฝีปากออก ลงไปไซร้คอของร่างบาง และดูดจนเกิดร่องรอยรัก ปลายลิ้นโลมเลียเม็ดติ่งสีชมพูหวาน ร่างบางส่งเสียงครางระงม
"ชินยะ เร็วสิ~~ ใส่เข้าไป..เร็วๆ ~~ ไม่ไหวแล้วนะ " ฮิโรกิร้องครางอย่างทรมาน เค้าปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว ชินยะค่อยๆ ลูบไล้ไปที่ส่วนนั้นของร่างบางเบาๆ เพื่อเล้าโลมอย่างเขินอาย
เสียงครางของฮิโรกิ มันยิ่งทำให้ชินยะเกิดอารมณ์มากขึ้น ร่างสูงค่อยๆดันร่างกายของตนเองเข้าไปในช่องทางอันคับแคบอย่างยากลำบาก ก่อนที่จะชินยะกระแทกตนเองเข้าไปสุดแรง สิ่งนั้นดันลึกเข้าไปจนสุด.. ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความพึงมาพอใจ
ปลายเล็บของฮิโรกิจิกเนื้อข้างหลังของร่างสูงอย่างรุนแรง เมื่อชินยะกระแทกร่างกายเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง จนกระทั่งน้ำสีขาวทะลักออกมาจากส่วนนั้นของร่างสูง พุ่งเข้าสู่กายของฮิโรกิจนหมด และจุดส่วนไหวของฮิโรกิที่ถูกปลุกอารมณ์ขึ้นมา บัดนี้มันต้องการที่จะปลดปล่อยออกมาบ้างแล้ว ฮิโรกิจับมือของชินยะให้ให้ไปสัมผัสสิ่งๆนั้นและขยับมันอย่างรวดเร็ว น้ำรักร้อยๆถูกปล่อยออกมาเต็มมือร่างสูงที่เขินจนหน้าแดง ฮิโรกิยิ้มให้ชินยะ เหนื่อยหอบด้วยกันทั้งคู่ และผลอยหลับไปในที่สุด

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=157

::: Retrospect ::: Hisato x Akira :::

สายลมที่พัดโหมกระหน่ำ ก้อนเมฆเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีดำ .. เหมือนในวันนั้นไม่มีผิด .. ผ่านมา 2 ปีแล้วสินะ หลังจากที่ผมทำเรื่องผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ลงไป เรื่องที่น่ารังเกียจจนเขาเกลียดผมถึงขนาดนี้ เพราะผมทำอย่างงั้นเหรอ ก็ผมรักเขานี่นา เขาไม่เคยรักผมเลยรึไง? ใช่สิ.. ผมมันก็เป็นได้เพียงแค่ 'พี่ชาย' .. เพราะผมมันไม่ดีเอง ที่ทำเรื่องอย่างงั้นลงไป.. ผมจึงต้องสูญเสียเค้าไปตลอดกาล...

ย้อนไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว.. วันที่ 17 พ.ค. วันนั้นเป็นวันเกิดผมและพี่ชายฝาแฝดของผมด้วย ยูสุเกะพี่ชายของผมไปฉลองกับเคตะแฟนของเขา แต่ผมสิ แฟนก็ยังไม่มี ..แต่ผมมีคนที่ผมรักแล้ว เขาคนเดียวเท่านั้น เขา..อากิระ..

"อากิจัง!! เจอกันที่คอนโดพี่เหมือนเดิมนะ วันนี้ห้ามเบี้ยวเด็ดขาดด!!!"
"ได้สิฮะพี่ฮิซะ แหม ก็วันเกิดพี่ชายสุดที่รักทั้งทีนี่ น้องชายคนนี้ไม่มีทางเบี้ยวหรอกน่า ฮ่าๆๆ"

เสียงใสๆที่ตอบกลับมา เพียงแค่เสียงของเขามันก็ทำให้หัวใจผมสั่นแล้ว .. แต่คำๆนั้น .. พี่ชาย .. ไม่..ผมไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเรามันเป็นเพียงแค่พี่ชายน้องชาย .. แถมเราไม่ได้เป็นพี่น้องกันแท้ๆสักหน่อย .. ผมต้องการมากกว่านั้น .. 

หลังเลิกเรียน .. ผมรีบกลับไปที่คอนโดทันที อาหารหลากหลายค่อยๆผุดขึ้นมาทีละอย่างๆ ฝีมือการทำอาหารของผมไม่เป็นรองใคร ผมทำมันสุดฝีมือเพื่ออากิระโดยเฉพาะ .. เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ จนในที่สุด อากิระก็มา..

"มาแล้วค้าบบพี่ชาย~~~" เสียงใสๆนั้นลอยมาแต่ไกล ยังไม่ทันไม่เปิดประตูก็รู้แล้วว่าเป็นใคร อากิระที่น่ารักของผมนั่นเอง ..
"มาช้าจังเลยนะนายน่ะ อาหารจะเย็นหมดแล้ว"
"โห ผมอุตส่าห์แบกของมาด้วยนะ -3-" น้องแมวเริ่มงอนแล้ว "แต่ก็ Happy Birthday นะคับพี่ฮิซะ" ว่าแล้วก็ยื่นกล่องของขวัญใบใหญ่ที่ซ่อนไว้ข้างหลังแบบไม่มิดให้ฮิซาโตะ นิสัยแบบนี้แหละ ที่ทำให้ผมหลงไหลจนถอนตัวไม่ขึ้น..
"ขอบใจมาก~~ งั้นแกะเลยนะ.." ผมบรรจงแกะของขวัญชิ้นนั้น แม้แต่กระดาษห่อ ผมก็พับมันเก็บไว้อย่างดี ของขวัญที่อากิระให้ผมนั้นคือตุ๊กตา 2 ตัว ตังนึงเป็นตุ๊กตารุปแมวที่ปักชื่อ Akira อีกตัวเป็นตุ๊กตาคิงคองที่ปักชื่อ Hisato ..
"น่ารักใช่ป่าวว ลงทุนปักเองเลยนะ"
"กะ..แก แกหาว่าชั้นเป็นคิงคองเหรอ!!!!!"
"ก็มันเหมือนนี่นา นั่นไง คิงคองโกดแล้ว~~" เจ้าแมวน้อยวิ่งหนีไปรอบๆห้องโดนมีฮิซาโตะวิ่งไล่ตาม .. สมเป็นพี่น้องที่รักกันจิงๆ .. แล้วเรื่องมันก็เกิดขึ้น ..

"คัมปายยย~ แก่ขึ้นแล้วนะพี่ฮิซะ" อากิระของผมยกแก้วขึ้นชนพร้อมกับพูดกัดนิดๆ ..ผมยอมโดนกัดแบบนี้ทุกวันเลยถ้าผมได้อยู่กับอากิระอย่างมีความสุขแบบนี้
"เออ ไอ้เด็ก กินเยอะๆ จะได้โตไวๆ" ไม่ต้องพูด อากิระก็กินอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
"อร่อยจังเลยฮะพี่ฮิซะ ทำเองเหรอ?" เห็นไหม บอกแล้วว่าฝีมือทำอาหารของผมไม่เป็นรองใคร เขากินอาหารของผมอย่างมีความสุข ผมดีใจจัง วันนี้เป็นวันเกิดที่ผมมีความสุขที่สุดเลย~
"อื้ม อร่อยใช่ไหมล่ะ ฮ่าๆ" ผมขยี้หัวเขาอย่างเอ็นดู รอยยิ้มแบบนี้ ผมอยากเห็นมันจนวันตายเลย .. แล้วเมื่อไหร่กันนะ ที่ผมจะได้หัวใจของเขามาครอบครอง .. เอ๊ะ .. เฮ้ย อากิระ นั่นมันไวน์นะ!!
"ไอ้น้ำนี่ก็อร่อยจังเลยฮะ" พูดไม่ทันขาดคำเขาก็กระดกมันลงคอไปรวดเดียว
"เจ้าบ้า เป็นเด็กเป็นเล็ก กินได้ไงห๊าา"
"ไม่เห็นเป็นไรเลย พี่ฮิซะก็กินนี่นา"
"หนอย!! ไอ้นี่ มาย้อนชั้นอีกนะ" แต่ก็ช่างเหอะ นานๆที คงไม่เป็นไรมั้ง .. ทั้งอาหารและเครื่องดื่มถูกส่งลงไปยังกระเพาะของทั้งคู่เรื่อยๆ .. เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็ต้องหย่อนเป็นธรรมดา ..ทั้งคู่จึงค่อยๆผลอยหลับไป ..

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ .. ผมตื่นขึ้นมาและมองนาฬิกา ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ 4 ทุ่มได้ .. แย่แล้ว อากิระต้องกลับบ้าน ไม่งั้นที่บ้านเป็นห่วงแน่ๆ .. ผมเหลือบไปมองเด็กชายที่นอนอยู่ข้างๆ เสื้อสูทนักเรียนที่อากิระใส่อยู่นั้น กระดุม 3 เม็ดบนถูกปลดออกเพื่อจะได้ไม่อึดอัด .. มันเผยให้เห็นซอกคอและอกที่ขาวเนียนน่าสัมผัส ใบหน้าเรียวสวยใสที่กำลังหลับผลอยอยู่นั้น ช่างน่ารักจริงๆ เรียวปากสวยได้รูปเผยอขึ้นนิดหน่อย เสียงกรนฟี้ๆดังรอดออกมาเป็นระยะๆ ..ผมเริ่มอดใจไม่ไหวแล้ว ร่ายกายนั้นมันช่างเชิญชวนผมซะจริงๆ ผมควรทำอย่างไรดี อารมณ์ในตัวผมมันกำลังพุ่งพล่าน เรียกร้องต้องการครอบครองร่างบางร่างนี้ ..

จนในที่สุด .. ผมก็ขึ้นคร่อมอากิระอย่างค่อยๆ เพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว .. อย่านะ ฮิซะ!! นายต้องควบคุมตัวเองสิ .. ไม่!! ผมทำไม่ได้ ผมควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้ว .. เสียงในสมองดังขึ้นอย่างสับสน .. อากิระ .. ผมค่อยๆก้มหน้าลงจุมพิตบนริมฝีปากแดงฉานนั้น ค่อยๆส่งลิ้นนุ่มๆเข้าไป ลิ้มรสหวานที่อยู่ภายในอย่างช้าๆ .. มือของผมมันไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้แผงอกของร่างบางและหยุดอยุ่ที่ยอดอกสีชมพูดนั้น ใช้ปลายนิ้วมือเขี่ยมันเล่นอย่างสนุกสนาน ..

"อือ.." เสียงของอากิระดังขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็ยังไม่รู้สึกตัว .. ผมจึงได้ใจ ทำมันต่อไป ค่อยๆเคลื่อนตัวไปซุกไซร้ซอกคอขาวระหงส์นั้น ขบเม้มจนเกิดรอยรักสีแดง ค่อยๆลากปลายลิ้นลงไปที่เม็ดติ่งสีชมพูหวาน .. มันหวานจริงๆครับ ร่างกายของอากิระ ผมหยุดไม่ได้แล้ว .. ปลายลิ้นตวัดไปมาอย่างชำนาญ .. ทำให้ร่างบางเสียวาบและรู้สึกตัวทันที ..

"พะ..พี่ฮิซะ!!!! ทะ..ทำอะไรอ่ะคับ!!" เสียงหวานๆร้องดังขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าผมกำลังล่วงเกินเขาอยู่ ..มือเรียวเล็กนั้นพยายามจะดันร่างของผมออก แต่เรี่ยวแรงของเขา มีเหรอจะสู้ผมได้ .. ผมจับข้อมือเล็กๆนั้นกดลงบนพื้นทันที ..
"อากิระ.. ชั้นรักนาย" ผมกระซิบอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยนที่สุดในชีวิตผมข้างๆหูของอากิระ .. ผมรักอากิระ รักจนยอมตายแทนได้เลยด้วยซ้ำ .. แต่ทำไม .. เขาถึงเห็นผมเป็นเพียงแค่พี่ชายคนนึ่งเองล่ะ?
"พี่ฮิซะ!! ปล่อยผมนะ!!!!!!! พี่กำลังเมาใช่ไหม!!??" เมาเหรอ ตลกน่า ผมไม่ได้เมาหรอก ผมทำไปเพราะร่างกายของผมมันเรียกร้อง .. เสียงร้องยังคงดังต่อไป .. มันทำให้ผมอ่อนลงนิดหน่อย แต่พอเห็นร่างกายที่เซ็กซี่นีแล้ว อารมณ์ของผมมันก็พุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง..
"ชั้นรักนายนะ.." เมื่อผมพูดจบ ปากผมก็เริ่มทำงานลงไปสร้างรอยช้ำสีแดงที่คอของอากิระอีกครั้ง .. ร่างบางนั้นสั่นด้วยความกลัวอย่างเห็นได้ชัด
"พี่..อย่าทำอะไรผมเลยนะ ฮือๆ" เสียงขอร้องดังขึ้นอีกครั้ง .. แต่เสียงของเขา มันยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์ .. อากิระ .. ชั้นหยุดไม่ได้แล้ว
"อย่านะ!!!!!!!! ผมเป็นน้องชายพี่นะ!!!!!!" .. น้องชายเหรอ .. พอสักที คำๆนี้ ผมไม่ต้องการ .. ผมไม่ต้องการมัน ทำไมล่ะ อากิระ ทั้งๆที่รักนายมากขนาดนี้ .. เขาพยายามดิ้นแรงขึ้นไปอีก ผมก็กดข้อมือเขาแรงตามไปด้วย ค่อยๆปลดเสื้อผ้าของร่างบางออกจนผม .. ร่างกายนี้ .. ผมจะได้ครอบครองมันแล้ว

"อื้อ~ .. พ..พอแล้ว!!" ผมไม่สนใจเสียงของอากิระแล้ว .. ในหัวผมมันตื้อตันจนไม่รับรู้อะไรสักอย่าง รู้อย่างเดียวคือผมต้องการเขา ..
"อากิระ..." ผมค่อยๆลากลิ้นที่อุ่นชื้นนั้นลงไปยังส่วนล่าง .. ส่วนล่างที่มีจุดอ่อนไหวที่สุดของร่างกาย .. อากิระ ปากนายบอกว่าอย่า .. แต่ทำไมมันถึงได้แข็งชูชันอย่างงั้นล่ะ . นายก็มีอารมณ์เหมือนกันใช่ไหม? .. ผมค่อยๆใช้ลิ้นเลียส่วนปลาย เสียงครางของเด็กชายดังระงมไปทั่วห้อง .. ผมพอใจที่เขาส่งเสียงหวานๆนั้นออกมา ค่อยๆใช้ปากครอบครองส่วนนั้นจนมิด .. ขยับขึ้นลงๆอย่างช้าๆและเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้า..ของเหลวสีขาวก็ไหลทะลักออกมา ผมกลืนมันลงไปอย่างไม่รังเกียจเลยสักนิด .. แต่เสียงครางนั้น มันแปรเปลี่ยนเป็นเสียงทอด่าผม .. ได้ฟังแล้วมันช่างเจ็บปวดจริงๆ .. มันเหมือนมีเข็มพันเล่มมาทิ่มตรงหัวใจผม

"พอแล้ว!!! ฮิซาโตะ!!!" ผมกระตุกเล็กน้อย .. ฮิซาโตะเหรอ .. ความสัมพันธ์พี่น้องมันจบลงเท่านี้ใช่ไหม? .. มันจะได้เป็นมากกว่านั้นใช่ไหม? ใครก็ได้ช่วยบอกผมที..

ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว อารมณ์รักของผมมันล้นจนแทบระเบิดออกมา .. ผมปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกบ้าง และกระแทกกายเข้าไปทันที ..เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังลั่น .. โชคดีที่ห้องผมมันเก็บเสียง ..ผมขยับตัวเข้าๆออกๆอย่างรวดเร็ว โดยที่ไม่สนใจเสียงของร่างบางเลยสักนิด .. เลือดสีแดงฉาดค่อยๆไหลซึมออกมา เปรอะเปื้อนพื้นสีขาวสะอาดนั้น .. การกระทำนั้นยังคงดำเนินต่อไป .. ร่างบางขยับไปตามแรงของผม เสียงกรีดร้องยังคงดังอยู่ .. และแล้ว อารมณ์ทั้งหมดในตัวผม มันก็พุ่งพวยเข้าสู่ตัวอากิระ .. เรา 2 คนเหนื่อยหอบกันทั้งคู่ ผมถอนตัวออกมา และนอนลงข้างๆเขา .. แต่เขารีบลุกขึ้น ปากยังคงด่าทอผมอย่างเจ็บๆแสบๆ น้ำตาที่ไหลออกมานั้นไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยสักนิด .. อากิระคว้าเสื้อผ้ามาใส่แล้วรีบออกไปจากห้องทันที ..

เช้าวันรุ่งขึ้น .. อากิระไม่ได้มา รร .. และก็ไม่ได้มาอีกหลายวัน.. ทำไมกัน .. สิ่งที่ผมทำไปมันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? .. อากิระ .. ผมตัดสินใจไปหาเค้าที่บ้าน แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น คุณแม่ของอากิระมาที่ รร แล้วยื่นใบลาออก .. อากิระจะย้าย รร? .. เขาไม่ได้เล่าให้แม่เขาฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน .. เพียงแต่บอกว่าจะย้าย รร ..

วันเวลาผ่านไปได้ประมาณ 1 เดือน .. รร ที่ไม่มีอากิระอยู่ มันช่างไร้ความหมาย ผมคิดถึงเขาเหลือเกิน .. ในที่สุดผมก็ได้พบ .. อากิระย้ายไปเรียนอยู่ที่ รร มัธยมอีกแห่งหนึ่ง .. ผมรีบวิ่งเข้าไปหาเค้าทันที ..

"อากิระ!!!!!" มือของผมจับข้อมือเล็กๆนั้นไว้ และเรียกชื่อของเขา .. อากิระหันมา .. เพื่อนของเขาก็ตกใจไม่น้อย พร้อมกับซุบซิบถามอากิระว่ารู้จักเหรอ
"นายเป็นใคร? .." เสียงเย็นชานั้นหลุดออกมาจากปากสวย .. ใคร? .. ผมเป็นใคร? .. ฮิซาโตะไงล่ะ.. อากิระสะบัดมืออกทันที .. และรีบเดินไปกับเพื่อนของเขา .. นายเกลียดชั้นแล้วใช่ไหมอากิระ.. ภาพนั้นมันยังคงติดตาผมมาจวบจนบัดนี้ .. แผ่นหลังของอากิระที่เดินจากผมไป ..

-------------
--------
---
-

2 ปีที่ผ่านมา .. ผมยังคงคิดถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา .. หลังเลิกเรียน.. ผมจะรีบมาที่ รร ของอากิระ และแอบมองเขาทุกๆวัน .. ผมไม่กล้าไปเสนอหน้าให้เค้าถามว่าผมเป็นใคร .. มันเจ็บเกินจะทนไหวจริงๆ .. ภาพที่มีรอยยิ้มอันสดใสนั้นยังอยู่ในความทรงจำของผม .. รอยยิ้มที่เขาเคยมอบให้ผม .. บัดนี้มันไม่มีอีกแล้ว .. เพียงแค่การกระทำไม่ถึงชั่วโมง .. มันทำให้ความสัมพันธ์ของเราเป็นถึงขนาดนี้ .. อากิระ .. ผมขอโทษ .. แต่แค่คำขอโทษมันก็คงไม่สามารถทำให้เขากลับมามองผมได้อีก .. ผมต้องทำอย่างไร .. ผมรอคอยคำตอบนี้มาเป็นเวลา 2 ปี แต่ผมก็ไม่ได้สักที ..

ฝนเริ่มตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง .. ผมเห็นอากิระเดินออกมาจาก รร และตรงกลับบ้านไปกับเพื่อนๆของเขาแล้ว .. ผมจึงกลับไปที่คอนโดของผม.. ของขวัญต่างๆนาๆกองพะเนินอยู่ตรงหน้าในห้องสี่เหลี่ยมนั้น .. ผมไม่อยากได้มันสักนิดเดียว .. ของขวัญที่ผมอยากได้มีเพียงอย่างเดียว .. สิ่งๆนั้นคือ 'น้องชายที่ชื่ออากิระ'  .. ถึงเขาจะเกลียดผม .. แต่ผมก็จะรักเค้าไปตลอดกาล...
.. น้องชายสุดที่รักของผม ..

The End ..

Fromhttp://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=108

Night Deluxe

ค่ำคืนอันมืดสนิท .. ไร้แสงจากดวงอาทิตย์หรือดวงดาว .. ไร้ผู้คน .. มีเพียงแค่ผม .. และดวงจันทร์ ..

ไม่รู้เป็นเวลานานเท่าไหร่แล้ว .. ที่ผมหลงมาอยู่ในที่ๆแห่งนี้ .. ที่ๆไม่รู้จัก .. ที่ๆไร้ผู้คน .. ที่ๆมีแต่ความมืด

ผมจำได้เพียงแค่ว่า .. วันนี้วันเกิดผม .. ผมนัดกับเพื่อนไว้ และรีบไปตามนัด .. มีแสงสว่างจ้า ..และ.. จากนั้นผมจำอะไรไม่ได้อีกเลย

พอผมรู้สึกตัว ก็มาอยู่ที่นี่แล้ว .. ในหัวมันว่างเปล่าไปหมด .. นี่มันเกิดอะไรขึ้น ..

ผมเดินไปตามทางอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดนั้น .. ยิ่งเดินไป .. ความหนาวเย็นก็ยิ่งแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย .. ที่นี่มันที่ไหน .. ผมกลัว..

เอ๊ะ! นั่นแสงอะไร .. ผมรีบวิ่งไป .. วิ่งตามไป .. แต่ไปไม่ถึงจุดที่ๆมีแสงสว่างนั้นสักที มันเล็กลงเรื่อยๆ .. ทำไมกัน .. ผมหกล้มลง .. เลือดสีแดงสด ไหลรินออกมาจากเข่าที่แตกนั้น .. แต่ทำไมผมไม่เจ็บล่ะ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้น .. ยิ่งคิดผมก็ยิ่งไม่เข้าใจ .. แสงสว่างนั่นจางหายไปแล้ว .. ทางข้างหน้ามืดมิดขึ้นอีกครั้ง..

"เธอ.." เสียงๆหนึ่งดังขึ้น ผมสะดุ้งสุดตัว หันไปข้างหลัง .. ข้างหลังที่เป็นต้นทางของเสียงนั้น "เธอ .. มนุษย์เหรอ"

"มนุษย์? แล้วนายไม่ใช่เหรอ??" สิ่งที่ผมเห็นคือชายร่างใหญ่ ในชุดสีดำ ดวงตาของเขาดำสนิท ดูเย็นชาเหลือเกิน "ที่นี่ที่ไหน" ผมถามทันที

"งั้นเหรอ..หลงเข้ามาอีกแล้วเหรอ.." เสียงต่ำของเขา ฟังดูน่ากลัว เขานั่งลงตรงหน้าผม ก้มหน้าลงมาและ..เลียบาดแผลที่เข่านั่น .. อ่อนโยน .. ขัดกับดวงตาที่เย็นชานั่น

"ลุกขึ้น"

เขาลุกขึ้นและสั่งผม.. ผมก็ลุกตาม ผมไม่มีที่พึ่งอีกแล้ว ผมหวังว่าเขาจะช่วยผมได้

"ตามมาสิ"

เขาพาผมเดินไปข้างหน้าอันมืดมิดนั่น .. เดินได้สักพัก ผมเห็นปราสาทหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ในความมืดนี้
"ที่นี่.." ผมร้องขึ้นเบาๆ
"บ้านฉันเอง" .. เขาเรียกสถานที่แห่งนี้ว่าบ้าน  .. ผมว่ามันใหญ่เกินกว่าที่จะเป็นบ้านแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไร เดินตามเขาเข้าไป

ภายในนั้น .. ผมพบกับเชิงเทียนที่ติดตามกำแพงทางเดิน ยาวลึกเข้าไปเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด แสงสว่างสลัวๆนั่นทำให้เห็นรูปปั้นรูปทรงต่างๆวางเรียงราย ไม่ว่าจะเป็นรูปปั้นหญิงสาว รูปปั้นเทพ รูปปั้นอัศวิน และ .. รูปปั้นปีศาจ

เขาเดินนำผมมายังห้องห้องหนึ่ง .. ห้องโถงใหญ่ มีโต๊ะตัวยาว และเก้าอี้นับร้อยวางเรียงอยู่ .. เสียงต่ำดังขึ้นอีกครั้ง "นั่งสิ.."

เขาให้ผมนั่งบนเก้าอี้นับร้อยนั่น .. ผมนั่งลงตัวที่ใกล้ผมที่สุด .. ผมเงยหน้าขึ้นมองเขา .. ในที่สุด ผมก็ได้เห็นหน้าเขาชัดๆเสียที หน้าของเขาหล่อเหลามาก คมเข้ม .. อายุก็คงไม่ต่างจากผมเท่าไหร่นัก .. แต่ทำไม .. ตาของเขาถึงดูเศร้าขนาดนี้..

"ที่นี่มันที่ไหน มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมข้างนอกถึงเงียบและมืดขนาดนั้น" ผมรัวคำถามใส่เขา .. ไม่รู้ว่าเขาหัวเราะผมทำไม .. ถึงเขาจะหัวเราะ แต่ตาของเขานั่นมันไม่หัวเราะด้วยเลย

"นายชื่ออะไร.." เขาถามผม .. ทำไมเขาไม่ตอบคำถามผมก่อนล่ะ..
"ค..คางิโมโตะ อากิระ.."
"ชั้น .. ฮิโรกิ"
"เฮ้ .. กลับมาแล้วเหรอฮิโระ~" อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นเสียงที่ร่าเริง ไม่เหมือนกับเขา.. "เอ๊ะ มนุษย์นี่นา ไม่ได้เจอซะนาน~"

อีกแล้ว .. มนุษย์.. ทำไมงั้นเหรอ พวกเขาไม่เหมือนผมรึไง ..
"ที่นี่ที่ไหน!?" ผมถามขึ้นเสียงดัง เขาทั้ง 2 มองหน้าผม .. "นี่มันอะไรกัน! เกิดอะไรขึ้น .. มนุษย์อะไร.. พวกนายเป็นใคร?" ผมหมดความอดทนแล้ว ต้องการคำตอบยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด แต่ทั้ง 2 คนนั้น .. เงียบ ..

เขามองหน้าผมสักพัก .. และพูดขึ้น

"เอาล่ะ .. นายอาจจะไม่เชื่อ" ฮิโรกิพูดด้วยโทนเสียงต่ำเหมือนเดิม
"แต่นายก็ต้องเชื่อ~" อีกคนทำเสียงร่าเริง ซึ่งก็เข้ากับหน้าตาทะเล้นๆของเขา..

"ที่นี่คือ.." เขาพูดต่อไป ผมรอคำตอบจากปากของเขา "..."
"โลกของพวกเราไงล่ะ~" แต่อีกคนรีบพูดแทรกขึ้นแทน "มีเพียงแค่เรา .. ใช่ไหมฮิโระ.." หันไปยิ้มให้เพื่อน ..
"ไม่..ชินยะ .. มีเคตะด้วย..นานลืมเจ้านั่นรึไงนะ" ฮิโรกิพูดด้วยเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน .. คนๆนี้ชื่อชินยะสินะ แล้วเคตะล่ะ เป็นใครกัน
"โลกของพวกนาย.." ผมพูดถามเขาต่อไป "โลกอะไร .. นี่ไม่ใช่โลกที่ฉันอยู่เหรอ .. พวกนาย..เป็นมนุษย์ต่างดาวรึไง"
"ฮ่าๆ พวกเราก็มนุษย์เหมือนนายแหละ.." ชินยะหันมาบอกผม "พวกเรา 2 คนสร้างที่นี่ขึ้นมา แค่คิด มันก็เกิดขึ้น.."
"นายคงหลงเข้ามา อากิระ.." ถึงเขาจะบอกผมด้วยเสียงต่ำๆ แต่ฟังลึกลงไปนั้น .. มันช่างอ่อนโยนจริงๆ

และผมก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง .. เมื่อเสียงแหลมเล็กดังขึ้น .. ร้องเรียกหา .. ชินยะ
"อยู่นี่เอง นึกว่าหายไปไหน ~~" เจ้าของเสียงนั้นปรากฏตัวขึ้น .. ชายหนุ่มตัวเล็ก หน้าตาน่ารักมาก
"ตื่นแล้วเหรอเคตะ" ... นี่สินะเคตะที่พูดถึง .. เป็นแฟนกันเหรอ .. ผมเห็นชินยะรีบวิ่งไปกอดเขา
"นั่นใครอ่ะ~" เขาชี้นิ้วมาทางผม .. และถามอย่างตื่นเต้น "หลงเข้ามาเหรอชินยะ~"

"เคตะก็เหมือนเธอ" ฮิโรกิเริ่มพูดกับผมอีกครั้ง ..เหมือนงั้นเหรอ .. หลงเข้ามาเหมือนผมงั้นเหรอ .. รึว่า .. เราไม่สามารถกลับไปที่เดิมได้ ..
"กลับไปโลกเดิมได้ไหม" ผมถามเขา .. ถ้าความรู้สึกของผมไม่ผิด ผมว่าตาของเขาไหววูบนิดๆ ..
"ได้ .. แต่ต้องรอ .. ไปนอนก่อนเถอะ เธอเหนื่อยมามากแล้ว.." ผมว่าเขาคงไม่ชอบให้พูดถึงโลกแน่ๆ..

เขาจับมือผมและฉุดให้ผมลุกออกจากเก้าอี้ .. เดินพาไปยังห้องอีกห้อง .. เตียงใหญ่นุ่มๆเหมือนในนิทานวางรออยู่ในนั้น .. เขาจะทิ้งผมไว้ในนั้น .. แต่ผมดึงเสื้อเขาไว้ได้ เขาหันมามองผมอย่างแปลกใจ
"ต้องรออะไร!" ผมงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก .. โลกที่เขาสร้าง .. ไร้ผู้คน .. มีเพียงแค่ 4 คน ณ ตรงนี้ .. อะไรกัน!

เขาถอนหายใจ ..นั่งลงบนเตียงนั่นและเริ่มเล่าให้ผมฟัง

"ที่นี่เป็นโลกที่ฉันกับชินยะสร้างขึ้น .. ตามความคิดของพวกฉัน.. ตอนแรกฉันก็ถูกดูดมาเหมือนนายแหละ ..มันอยู่ในช่องว่างแห่งกาลเวลา.. ไร้แสงจากดวงอาทิตย์ มีเพียงแสงจันทร์ .. ไร้ความเจ็บปวด .. และ .. ไร้กาลเวลา"

ไม่มีดวงอาทิตย์งั้นเหรอ มิน่าถึงได้มืดขนาดนี้ ..ไร้ความเจ็บปวด จริงสิ ตอนที่เราล้ม มิน่าล่ะ อากิระเริ่มทำความเข้าใจ .. แต่ไร้กาลเวลานี่มัน .. หมายความว่ายังไงกัน

"ก็หมายถึงเวลาหยุดหมุนไงล่ะ .. ไม่มีวันใหม่ .. ไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาที"
"แล้วทำไม .. ถึงต้องสร้างโลกนี้ขึ้นมา" ผมถามอย่างข้องใจ "นายเคยอยู่ที่โลก .. หมายถึงโลกที่ฉันอยู่น่ะ"
"หึ .. ฉันเกลียด .. เกลียดโลกเน่าๆอย่างงั้น ทั้งสงคราม ..แกร่งแย่งชิงดี ..ข่มขืน.. ลักทรัพย์..ตีหน้าเข้าหากัน เกลียด.."

ขนผมลุกซู่.. เสียงของเขา จงเกลียดจงชัง เหมือนแค้นอย่างสุดๆ ดวงตานั่น..ช่างน่ากลัวจริงๆ
"แล้วฉันจะกลับไปได้ยังไง"
"ต้องรอให้มิติเวลาเปิดออก" เขาบอกผม "แต่ไม่รู้เมื่อไหร่.."

ได้ฟังเช่นนั้น ผมตกใจทันที .. ไม่รู้เมื่อไหร่งั้นเหรอ!
"คนที่ชื่อเคตะนั่น .. เขาเป็นเหมือนฉันเหรอ เขารอมิติอะไรนั่นให้เปิดเหรอ"
"ใช่ .. แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการมันอีกแล้ว เพราะมันเคยเปิดให้เขากลับ แต่เขาไม่กลับ เพราะชินยะ.."

คำพูดของเขาฟังดูไม่เข้าใจ .. แต่จากท่าทีของเคตะและชินยะ มันทำให้ผมเข้าใจว่า .. เขารักกัน..

"จะถามอะไรอีกไหม?" ฮิโรกิพูดขึ้น ผมส่ายหน้า "งั้นนอนเถอะ"
ผมนอนลงบนเตียงนุ่มๆนั้น .. และหลับตา นึกในใจว่า เรื่องทั้งหมดคงเป็นความฝัน พอตื่นขึ้นมา ผมจะอยู่ในที่ๆมีแสงสว่างจ้าจากดวงอาทิตย์ .. แต่ .. ตอนนี้ผมรู้สึกอุ่นๆที่หน้าผาก ผมลืมตาขึ้น .. เขา .. ฮิโรกิจูบลงที่หน้าผากของผมอย่างแผ่วเบา .. นี่มันอะไรกัน .. ความรู้สึกนี้ .. ใจเต้นรัวแรง รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา
"ฝันดี .. " เขายิ้ม .. เป็นครั้งแรก .. ที่ตาของเขา..ดูอ่อนโยนอย่างบอกไม่ถูก .. เขาเดินออกจากห้องไป ปล่อยผมให้นอนอยู่คนเดียว

.......................................
.........................
...............
.......
..

"ตื่นแล้วเหรอ~"
ผมหลับไปนานแค่ไหนนะ .. ที่นี่ไม่มีเวลา ผมจึงไม่รู้ .. ข้างนอกยังคงดูมืดสนิทเหมือนเดิม ..ผมเดินเข้ามาที่ห้องโถงที่มีเก้าอี้นับร้อยนั่น มีชินยะและเคตะนั่งกินอาหารอยู่.. "มากินด้วยกันสิ" เขาทั้ง 2 ชวนผม
"ฮิโรกิล่ะ" ผมถามเขา พลางตักอาหารเข้าปาก .. อร่อยจัง นี่มันอะไรนะ .. ถึงหน้าตามันจะดูแปลกๆก็เถอะ
"คงออกไปข้างนอกล่ะมั้ง" เคตะบอก

ข้างนอกเหรอ .. ออกไปทำไมกัน .. ข้างนอกที่มีแต่ความมืดมิดและหนาวเย็นนั่น แค่คิดผมก็ขนลุกแล้วครับ

.........

นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ผมอยู่ที่นี่ .. ชีวิตแทบจะไม่มีอะไร .. มีเพียงแค่ คุยเล่น ทานอาหาร และเข้านอน .. เขาคนนั้น พอกลับมาได้ไม่เท่าไหร่ ก็ออกไปข้างนอกอีก .. น่าแปลกใจ ที่ตอนนี้ผมรู้สึกสุขใจและอบอุ่นที่มีเขาอยู่ข้างๆ .. ถึงแม้เขาจะเป็นคนเงียบๆก็เถอะ

.........

"อากิระ!!" ฮิโรกิตะโกนลั่น .. ดูก็รู้ว่าเขาวิ่งหอบมา .. อาการเหนื่อยแทบจะขาดใจ "มานี่!" ไม่ทันพูดจบ เขาลากผมไป ..ออกไปข้างนอก .. และวิ่ง.. วิ่งไป .. ในทางที่มืดมิดนั้น อ๊ะ..แสงสว่างนั่น เหมือนที่เห็นตอนนั้น
"นั่นไง มิติแห่งเวลา .. มันเปิดแล้ว" เขาพูด.. ผมตกใจมาก .. เราต้องกลับแล้วเหรอ .. กลับไปหาโลกที่ๆเคยอยู่มา 16 ปี..
"ไปเลย! อากิระ!" เขาผลักผมอย่างรุนแรง
"ม.." ผมรู้สึกถึงลมแรงๆดูดผมเข้าไปในแสงสว่างนั้น .. เสียงอื้ออึงดังอยู่ในหู ผมทนไม่ไหวแล้ว .. ฮิโรกิห่างจากผมไปเรื่อยๆ ตาผมพร่ามัว .. และมืดสนิท ..

....................................... 
.............................
................
.......

.......
................
.............................
....................................... 

"อากิระ!! เฮ้~ อากิระ!!" ผมรู้สึกว่ามีคนเขย่าตัวผมอย่างแรง .. ผมค่อยๆลืมตาขึ้น .. ตาพร่าเพราะแสงแดด .. ที่ไม่ได้เห็นมานาน
"อ๊ะ!! ตื่นแล้วล่ะ!!" เสียงที่คุ้นเคย แต่ไม่ได้ยินมานาน ดังอยู่ข้างๆหูผม .. เมื่อสายตาผมชินกับแสงแล้ว .. เพื่อนๆผม 5 คนล้อมรอบผมอยู่ ..
"เป็นอะไรไป ตกใจหมด พอมาถึง ฉันเห็นนายนอนนิ่งอยู่!!!!!!!!.." เพื่อนผมคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ
"นี่..โลกเหรอ" ผมพูดขึ้น
"ก็โลกน่ะสิ นายนอนฝันว่าไปอยู่ดาวอังคารมารึไง" เพื่อนๆผมยังคงขึ้เล่นกันเหมือนเดิม..
"นี่วันที่เท่าไหร่ .. กี่โมง.." ผมถามอีกครั้ง .. เพื่อนๆผมก็คงงงกับผมน่าดู..

"ก็วันที่ 20 สิงหาคม 2004 วันเกิดนายไง ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงแล้ว"
อะไรกัน .. ทั้งๆที่เราหายไปนานขนาดนั้น .. เวลาที่นี่ไม่เปลี่ยนไปเลยรึไง .. จริงสิ ที่นั่น .. ไม่มีเวลานี่นา .. ในหัวผมสับสนไปหมด .. ปวดหัวมาก ..
"ชั้นนอนอยู่ตรงนี้ตลอดเลยเหรอ" ผมถาม
"ก็พวกเรานัดว่าจะไปเลี้ยงวันเกิดนายกัน .. พอพวกเรามาถึง .. ก็เห็นนายนอนอยู่เนี้ยแหละ คงเป็นลมไป" เพื่อนของผม มองผมอย่างงงๆ .. หรือว่าทั้งหมดจะเป็นความฝัน .. ฮิโรกิ .. มันไม่ใช่ความจริงเหรอ?
"ไม่มีอะไรแล้ว .. งั้นไปฉลองกันเถอะ!!"
"ม..ไม่ วันนี้ชั้นปวดหัว ขอตัวกลับก่อน .." ว่าแล้วผมก็รีบวิ่งกลับบ้าน .. บ้านอันแสนเงียบ .. พ่อแม่ของผมทำงานที่ต่างประเทศ .. ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวมาตลอด และส่งเงินมาให้ทุกๆเดือน .. ทั้งหมดมันเป็นความฝันจริงๆเหรอ ผมทบทวนเรื่องทั้งหมดอีกครั้ง .. ฮิโรกิ .. เคตะ .. ชินยะ .. นาย..ไม่มีตัวตนงั้นเหรอ ..

วันเวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ ผมยังคงไป รร เช่นเคย .. ผมยังคงคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น .. และคิดถึงเขา .. ฮิโรกิ .. ฉันคิดถึงนาย ..

พอกลับมาที่บ้าน .. ก็ต้องเจอแต่ความว่างเปล่า.. เมื่อความมืดมาเยือนในทุกๆคืน .. ผมนอนร้องไห้คิดถึงเขาตลอดเวลา .. อยากพบ .. ใจจะขาด

จนกระทั่ง .. เมื่อมันเกิดขึ้นอีกครั้ง .. หลังเลิกเรียน ..

แสงนั่น !!.. เหมือนวันนั้น .. ผมโยนกระเป๋าสัมภาระของผมทิ้ง และออกวิ่ง .. ไม่รีรอ กระโดดเข้าไป .. ลมแรงๆดูดผมเข้าไปอีกครั้ง .. และ.. ความมืดมิดเข้าครอบงำ

ไม่ใช่ความฝัน .. มันรู้สึกตัว ผมกลับมาที่นี่ .. ที่ๆมีเขาอยู่ .. ผมวิ่ง .. วิ่งไปหาปราสาทนั่น ... ถึงผมจะไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ผมวิ่งไปเรื่อยๆ

พลั่ก!! ผมชนสิ่งกีดขวางข้างหน้าอย่างจัง

"นาย .. หลงเข้ามาเหรอ.." เสียงนี่ .. เสียงต่ำๆ ..เหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรก .. ไม่ผิดแน่ ฮิโรกิ!! ผมรีบลุกขึ้นมากอดเขา
"ฮิโรกิ!!~"
"เอ๊ะ!! นาย .. อากิระ..เหรอ" เสียงเขาตกใจ "นายหลงมาอีกแล้วเหรอ"
"เปล่า .. เปล่า ฉันไม่ได้หลงมา .. ฉันเข้ามาเอง ฉันคิดถึงนาย อยากอยู่กับนาย .. ฮิโรกิ .. ฉันรักฮิโรกิ!!~~" ผมพูดรัวเร็วจนลิ้นแทบพันกัน ยังคงกอดเขาไว้แน่น กลัวว่าจะต้องแยกกันอีก ผมไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว ..
"แน่ใจแล้วเหรอ.." เขาถามผม ผมพยักหน้าอย่างแน่วแน่ ผมอยากอยู่กับเขา

ฮิโรกิยิ้มให้ผมและโน้มตัวลงมา .. ริมฝีปากของเราประกบกันเนิ่นนาน ท่ามกลางความมืดมิดนั้น..
 
กับเวลาที่หยุดหมุน ..
เหมือนกับหัวใจของผมที่หยุดอยู่ที่ฮิโรกิ..
ขอเพียงมีแค่เขา..
ผมก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว..
พวกเราจะอยู่ด้วยกัน ..
ในค่ำคืนที่แสนวิเศษนี้..
ตลอดกาล ......

....................................... 
.............................
................
.......
...

Fin ...

...Love or Die... (Yusuke & Hisato)

"ฮิซัตจัง ตื่นได้แล้ว!"
"อืม..ยังเช้าอยุ่เลย"
"แกนี่ -"- .. งั้นชั้นไปก่อนนะ นัดอากิระไว้น่ะ" ว่าแล้วชายหนุ่มที่ยืนปลุกอีกคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงนุ่มก็รีบผละออกจากห้องนอนไป .. ใช่สิ .. เดี๋ยวอะไรๆก็มีแต่อากิระ ..

.. ชั้นมันก็แค่น้องชายฝาแฝดของนายนิ ใช่ไหม.. ยูสุเกะ ..

...Love or Die... (Yusuke & Hisato)

เริ่มต้นเช้าวันใหม่อันสดใส .. แต่เด็กหนุ่มที่เพิ่งลุกออกจาเตียงนอนนั้นอารมณ์ไม่ได้สดใสไปด้วยเลย .. เพราะเด็กที่ชื่ออากิระงั้นเหรอ? .. เพราะมัน.. มันทำให้ผมกับยูสุเกะเริ่มห่างเหินกันมา 1 เดือนกว่าแล้ว .. ฮิซาโตะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยพร้อมๆกับอาบน้ำและแต่งตัวเพื่อจะไป รร .. จะมีอีกไหมนะ ..วันที่เราจะได้ไปโรงเรียนพร้อมกันอีกครั้งน่ะ ..

"มาแล้วเหรอฮิซัตจัง ..แกนี่ตื่นสายทุกวันเลยนะ" เหมือนทุกๆวัน เมื่อผมเดินเข้าห้องเรียนมา ก็ต้องเจอยูสุเกะ ..และอากิระนั่งอยู่ด้วยกัน ..ห้องเรียนของตัวเองไม่มีรึไงนะ ไอ้เด็กบ้านี่
"อืม .. นายน่ะตื่นเช้าเกินไปต่างหาก" ฮิซาโตะตอบกลับไปด้วยสีหน้านิ่งๆ
"เค้าว่ากันว่า นอนมากๆ จะตายไวนะฮะพี่ฮิซัตจัง~" อากิระพูดด้วยเสียงน่ารักๆ .. หึ ทำเป็นอวดรู้นะไอ้เด็กเวร ..แล้วใคร .. ใครใช้ให้แกเรียกชั้นว่าฮิซัตจัง!! ..ชื่อนี้ชั้นให้ยูสุเกะเรียกได้คนเดียวเท่านั้นนะ ..
"ออดเข้าเรียนดังแล้วนะอากิระคุง" ฮิซาโตะยิ้มบอกอากิระ แต่ในใจนั้นเคียดแค้นเด็กคนนี้ซะเหลือเกิน มือกำแน่นเหมือนอยากจะบีบอากิระให้เละคามือไปซะตรงนั้นให้ได้..
"ยังไม่อยากไปเลยอ่าพี่ยูสุเกะ~" ทำเสียงออดอ้อนร่างสูง ..ฮิซาโตะพยายามจะทำเป็นไม่สนใจ
"น่า เดี๋ยวตอนพักค่อยเจอกันนะอากิจัง.." ว่าแล้วก็เอามือขยี้ผมแมวน้อยอย่างหมั่นเขี้ยว ..นิสัยแบบนี้ล่ะมั้ง ที่ทำให้ใครๆก็หลงรักอากิระ .. รวมทั้งยูสุเกะคนนี้ด้วย .. อากิระพยักหน้าให้แล้ววิ่งออกไปจากห้องเรียนนั้นอย่างรวดเร็ว .. เมื่ออากิระไปแล้ว ทำให้ยูสุเกะหันมาสนใจฮิซาโตะอีกครั้ง ..
"นี่นะ ..ตะกี้อากิระเค้า....." ถึงจะหันมาสนใจฮิซาโตะ แต่ก็ไม่วายที่จะพล่ามเรื่องอากิระให้น้องชายฟัง .. อากิระอย่างโง้น อากิระอย่างงี้ .. พอสักทียูสุเกะ ชั้นเบื่อเต็มทนแล้ว .. นายไม่เคยรับรู้ถึงความรู้สึกของชั้นเลยใช่ไหม ..

หลังเลิกเรียน .. ยูสุเกะและฮิซาโตะเดินออกจากโรงเรียนพร้อมกัน ..และมีอากิระเดินเกาะแขนยูสุเกะต้อยๆ .. ฮิซาโตะเหลือบมองด้วยหางตา .. เมื่อก่อน แขนข้างนั้นมันเป็นที่ๆชั้นเกาะ ทำไมนายต้องมาแย่งชั้นด้วย อากิระ ... ถึงจะเหลือแขนอีกข้าง แต่ฮิซาโตะก็ไม่สามารถเอื้อมไปเกาะมันไว้ได้ .. ก็เขาไม่ได้เป็นแฟนของยูสุเกะนิ ..
"ไปกินไอติมตรงหน้าสถานีรถไฟกันนะฮะพี่ยูสุเกะ~" เด็กน้อยเอียงคอพูดอย่างน่ารัก มืหรือที่คนรับฟังจะปฏิเสธได้
"ฮิซัตจังไปด้วยกันสิ" ว่าแล้วก็หันไปถามอีกคนที่ตามมาด้วย .. นายชวนชั้นงั้นเหรอ ..ชั้นยังอยู่ในสายตานายสินะยูสุเกะ .. แต่ชั้นมันก็แค่ก้างขวางคอของนาย 2 คนเท่านั้นแหละ..
"ไม่ล่ะ นายไปกินกันเถอะ ชั้นจะรีบกลับไปดูทีวีน่ะ.." ยิ้มให้แล้วรีบเดินจากไปทันที ปล่อยให้ยูสุเกะไปกับอากิระกัน 2 คน

เมื่อก่อน.. รายการโทรทัศน์ที่พวกเราชอบจะมาตอนหลังเลิกเรียน ..เรา 2 คนจะรีบกลับบ้านไปดูด้วยกันทันที .. แต่ตอนนี้ .. ชั้นกลับต้องนั่งดูคนเดียว ..

----------

"พี่ยูสุเกะ อ้าปากสิฮะ~" เมื่อแมวตัวน้อยสั่ง ยูสุเกะก็อ้าปากรับชิ้นขนมที่อากิระส่งให้และเคี้ยวมันอย่างเอร็ดอร่อย สายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่ทั้งคู่มีให้กัน .. ชั้นไม่สามารถแทรกเข้าไปได้อีกต่อไปแล้วใช่ไหม .. ทั้งๆที่เมื่อก่อน .. ชั้นก็เคยป้อนขนมให้นายกิน แต่นายก็ไม่เคยมองชั้นด้วยสายตาแบบนั้นเลย .. มีเพียงแต่สายตาที่แสดงถึงความรักของพี่ชายที่มีให้ต่อน้องชายเท่านั้น ..

----------

"ฮึ่ย!!" ยูสุเกะร้องข้นอย่างหงุดหงุดเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอน หลังจากที่ไปส่งอากิระกลับบ้านเรียบร้อยแล้ว
"เป็นอะไรยูสุเกะ" ถามด้วยความห่วงใย ..แต่ก็คงไม่พ้นเรื่องอากิระอีกสินะ
"ก็อากิระน่ะสิ หาว่าชั้นไปมองสาว .. โกรธอะไรไม่เข้าเรื่องจิงๆ .. แกคิดดู............." ว่าแล้วไม่ผิด เรื่องอากิระอีกแล้ว ทะเลาะกันทีไรก็ต้องมาระบายให้ชั้นฟัง .. ชั้นมันก็แค่ถังขยะที่มีไว้ปลดปล่อยอารมณ์ของนายสินะ ..พอคืนดีกันแล้ว ถังขยะใบนี้ก็ไร้ค่าไป..เหมือนทุกที ..

----------

พักกลางวัน .. ยูสุเกะก็ไปกินข้าวกับอากิระเช่นเคย .. ฮิซาโตะจึงต้องไปนั่งกินกับเพื่อนคนอื่นแทน .. เสียงโหวกเหวกโวยวายภายในโรงอาหารดังขึ้นเหมือนทุกๆวัน .. เขารีบกินข้าวอย่างรวดเร็ว และขอตัวปลีกวิเวกไปหาที่สงบๆบนดาดฟ้าของโรงเรียน .. ฮิซาโตะล้มตัวลงนอนลงแถวๆแท็งค์เก็บน้ำนั้น .. สายตาจับจ้องท้องฟ้าสีคราม ..ยืดมือเอื้อมขึ้นไป .. ยูสุเกะ ..นายก็เหมือนท้องฟ้าผืนนี้สินะ เพราะชั้นไม่สามารถเอื้อมมือคว้ามันไว้ได้เลยสักนิดเดียว .. (โอยย .. ยิ่งแต่งยิ่งเน่าว่ะ - -' ทนๆอ่านกันนหน่อยนะ เหอๆ : Aki - Aki)

"ยังไม่หายงอนอีกเหรออากิจัง.." เสียงๆหนึ่งดังขึ้นอีกฟากของดาดฟ้า ..แค่ได้ยินก็รู้ทันทีว่าเป็นเสียงใคร ฮิซาโตะลุกขึ้นมาแอบดูทันที .. ภาพที่เห็นมันช่างบาดตาบาดใจเหลือเกิน .. ยูสุเกะเอานิ้วจิ้มแก้มง้ออากิระที่งอนแก้มป่องอยู่ .. จนกระทั่ง ยูสุเกะคว้าตัวร่างบางมากอดไว้ในอ้อมอกแกร่ง ..อากิระรีบดิ้นออกด้วยความเขินอาย
"พี่ยูสุเกะอ่ะ..-"- เขาโกดอยุ่นะ.." อากิระเอ่ยน้ำเสียงงอนๆ แต่ก็อดขำออกมาไม่ได้
"อากิจังขำอะไรเนี้ย!" เห็นอากิระขำออกมาโดยไม่ทราบสาเหตุก็หน้าแดงขึ้นมา ..ตูไปทำอะไรหว่า
"ก็พี่ยูสุ.." ยังไม่ทันจะพูดจบ ยูสุเกะก็คว้าร่างบางเข้ามาจูบลงบนริมฝีปากแดงอิ่มนั้นเบาๆ และถอนออกมายิ้มแฉ่ง
"หายงอนแล้วสินะ ^^"
"..." ใบหน้าแดงซ่านไปหมดแล้ว ก็นี่เป็นจูบแรกของอากิระนี่นา >///<
"อากิจางง~ พี่รักอากิจังคนเดียวนะ" เพียงคำๆเดียวที่หลุดออกมาจากปากร่างสูง ..ก็ทำให้หัวใจของผู้ที่แอบอยู่แหลกสลายไปในทันที .. คนเดียวเหรอ .. รักมันคนเดียวงั้นเหรอ .. ภาพบาดตาเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อยูสุเกะจูบเข้าที่ปากของอากิระอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันดูดดื่มแทบจะกลืนกินกันเข้าไปให้ได้

ตึงงงงง!!

มือเรียวที่กำแน่น พุ่งตรงเข้าไปที่แท็งค์น้ำที่ทำจากเหล็กนั้นเต็มแรง .. ไม่เอาอีกแล้ว .. ภาพแบบนี้ .. ทำไม .. ทำไมถึงเป็นเราไม่ได้ .. หลังจากฮิซาโตะชกเข้าที่แท็งค์น้ำก็วิ่งหนีไปทันที น้ำตาไหลรินอาบแก้ม .. แต่ยูสุเกะที่กำลังมีความสุขกับจูบอันเร่าร้อนนั้นก็ต้องผงะออกอย่างตกใจเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระทบกับแท็งค์น้ำอย่างแรง และหันไปมองงงๆแต่ก็ต้องพบกับความว่างเปล่า .. และหันไปสนใจร่างสวยตรงหน้าต่อ..

"นี่ฮิซัตจัง~" เมื่อกลับมาถึงมา เสียงอารมณ์ดีของยูสุเกะก็ดังลัลล้าขึ้น ..และปีนขึ้นไปบนเตียงชั้น2 ซึ่งเป็นเตียงของฮิซาโตะ (ยูสุนอนเตียงล่าง : Aki-Aki) จากนั้นก็พล่ามเรื่องอากิระเหมือนเดิม .. รวมทั้ง เรื่องที่ได้จูบกับอากิระในวันนี้ด้วย .. ฮิซาโตะได้แต่ฝืนยิ้มและพยายามกลั้นน้ำตาไว้สุดชีวิตไม่ให้มันหลั่งไหลออกมา ทนฟังเรื่องราวที่ทำให้เจ็บปวดใจไปจนจบ..

"ราตรีสวัสดิ์นะฮิซัตจัง" ยูสุเกะปีนลงไปนอนบนเตียงของตัวเองและกล่าวคำสุดท้ายก่อนที่จะผลอยหลับไป .. มีแต่เรื่องอากิระ .. นายเคยคิดจะถามชั้นบ้างไหมว่าวันนี้ชั้นเป็นยังไงบ้าง .. ฮิซาโตะปีนลงจากเตียงและเดินออกจากห้องไปเข้าห้องน้ำ .. ที่ระบายของเขาคงมีที่นี่ที่เดียว ..ปลดปล่อยอารมณ์เจ็บปวดทั้งหมดออกมา ..แต่น้ำตาที่ทนฝืนกลั้นเอาไว้จนมันตกอยู่ข้างในจิตใจ ไม่สามารถบีบครั้นให้มันไหลออกมาได้อีกแล้ว ..มีเพียงแค่เสียงสะอื้นเท่านั้น ที่ดังระงมอยุ่ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ไม่มีแม้แต่ใครจะมาสนใจได้ยินสักคน.. การต้องทนอยู่คนเดียว มันรู้สึกแบบนี้นี่เอง .. (ฮิซาโตะน้ำตาตกในค่ะ)

กลับเข้ามาที่ห้องนอนอีกครั้ง ความมืดแผ่กระจายไปทั่วทั้งห้อง มีเพียงแค่แสงจันทร์สลัวๆที่ส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างบานเล็ก .. สายตาจับจ้องไปที่ร่างบนเตียงที่นอนหลับแน่นิ่ง.. ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันแค่เอื้อม ..แต่ทำไมมันเหมือนกับอยู่ห่างกันไกลแสนไกลถึงเพียงนี้ .. ด้วยอารมณ์รักและหวงแหน ทำให้ฮิซาโตะทำอะไรบ้าๆลงไป เขาก้มลงนั่งคุกเข่าบนพื้น และยื่นหน้าเข้าไปใกล้ยูสุเกะ ..ริมฝีปากนิ่มๆประทับลงกับปากของอีกฝ่าย .. อีกฝ่ายที่เป็นพี่ชายฝาแฝดแท้ๆของตนเอง .. ประทับอยู่เนิ่นนาน อยากจะส่งความรู้สึกทั้งหมดที่มีให้ผ่านทางจูบเบาๆนี้ไปทั้งหมด ..นายจะรับรู้ไหมยูสุเกะ .. แต่ในที่สุด ..ยูสุเกะรู้สึกตัวและผลักฮิซาโตะออก
"ฮิซัตจัง!! ทำอะไรของนาย!!!" ร้องออกมาอย่างตกใจ .. ฮิซาโตะก็ตกใจไม่แพ้กัน .. จะทำยังไงดี .. จะแก้ตัวยังไง ..
"ชะ..ชั้นรักนายนะยูสุเกะ" ตัดสินใจพูดออกไป
"ชั้นก็รักนาย .. แต่ทำไมต้องทำแบบนี้!!" ตะคอกเสียงเบาเพราะกลัวคนอื่นในบ้านจะตื่นขึ้นมา ..สายตาตื่นตระหนกกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่ ไม่คิดว่าน้องชายของตัวเองจะทำเช่นนี้
"ไม่!! ชั้นไม่ได้รักนายแบบพี่น้อง ..มันมากกว่านั้นยูสุเกะ!!" เอ่ยน้ำเสียงจิงจัง
"นายจะบ้าเหรอ!! เราเป็นพี่น้องกันนะ!!" ยูสุเกะตอกกลับไปเพื่อเตือนสติน้องชายว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
"แต่.."
"มันเป็นไปไม่ได้ฮิซาโตะ!!" พูดตัดบทเสียงแข็ง .. ใช่ .. มันคงเป็นไปไม่ได้จิงๆ .. ชั้นทำบ้าอะไรลงไป ..เข้าหน้าไม่ติดแล้ว..ฮิซาโตะเปิดประตูห้องนอน วิ่งลงบันไดและเปิดประตูออกจากบ้านไป ..ยูสุเกะตกใจรีบตามไปทันที แต่สุดท้ายก็พลัดหลงกัน ..

ทั้งคืนนั้น ฮิซาโตะก็ไม่ได้กลับเข้าบ้านอีกเลย .. วันรุ่งขึ้น ทั้งยูสุเกะและฮิซาโตะต่างก็ไม่ได้ไปโรงเรียน ..ยูสุเกะออกตามหาน้องชายไปทั่วเมืองแต่ก็ไม่พบ ..แต่ความพยายามก็ไม่ลดละ ..ยังคงวิ่งตามหาต่อไป ..ฮิซาโตะ นายกลับมาเถอะ ชั้นจะลืมเรื่องที่นายพูดไปเมื่อตะกี้ .. นายเป็นน้องชายสุดที่รักของชั้นนะ..ขอโทษที่ชั้นไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของนายได้ .. นายก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ..

หลังเลิกเรียน ..
"อ๊ะ~" เสียงใสๆดังขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงยืนอยู่ที่หน้าประตู รร .. อากิระรีบวิ่งไปทันที
"ไปด้วยกันหน่อยสิ อากิระ.." ชายหนุ่มเบื้องหน้าพูดขึ้นและจูงมืออากิระไป
"ทำไมถึงไม่มา รร ล่ะฮะพี่ยูสุเกะ~" อากิระเดินตามไปพร้อมกับคุยไปด้วย
"อืม..มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ" จากนั้นทั้งคู่ก็เงียบกริบ เท้าทั้ง 2 ยังคงเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง
"พี่ยูสุเกะฮะ เดี๋ยวผมขอตัวเข้าห้องน้ำแป๊ปนะฮะ~" ไม่ทันขาดคำ ร่างเล็กก็วิ่งเข้าห้องน้ำในสวนสาธารณะ .. ชายหนุ่มยืนมองตามไป

---

"รอนานไหมฮะพี่ยูสุเกะ ^^" ผ่านไปสักพัก อากิระก็ออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับถือน้ำอัดลมกระป๋องติดมือกลับมาหาชายที่นั่งอยู่ด้วย จากนั้นก็นั่งลงข้างๆและส่งน้ำกระป๋องนึงให้เขา ..อากิระชวนเขาคุยโน่นคุยนี่..แต่อีกฝ่ายนั่งนิ่งเงียบ จนในที่สุดก็พูดออกมา
"อากิระมานี่สิ พี่มีอะไรจะให้ดู" น้ำเสียงราบเรียบและคว้ามือเล็กให้เดินตามไป ข้างในสวนสาธารณะมีบึงเล็กๆอยู่ .. แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมากระทบกับผิวน้ำ ทำให้เกิดประกายระยิบระยับสวยงาม
"โห~ สวยจังเลยฮะพี่ยูสุเกะ" ร้องขึ้นมาอย่างตื่นตาตื่นในกับภาพตรงหน้า..
"อยากลงไปอยู่ในนั้นไหมล่ะ.." เสียงนิ่งๆนั้นดังขึ้นที่ข้างหูอากิระ ..มือเรียวนั้นผลักร่างบางกระเด็นตกลงไปในน้ำนั้น ..

"อากิระ!!!!!!!!!!!!" เสียงอีกเสียงดังขึ้น .. ที่แท้คนที่พาอากิระมาไม่ใช่ยูสุเกะหรอก แต่เป็นฮิซาโตะที่ทำตัวเหมือนยูสุเกะต่างหาก .. ยูสุเกะตัวจิงที่รีบมาเพราะอากิระเข้าไปยืนโทรศัพท์ในห้องน้ำรายงานบอกว่าฮิซาโตะอยู่กับเขา ..อากิระรู้เรื่องทั้งหมดเพราะเมื่อเช้ายูสุเกะโทรเล่าหมดแล้ว..และมีหรือที่อากิระจะแยกคนรักของตัวเองไม่ออก.. ยูสุเกะจึงรีบมาที่นี่ทันที .. ร่างสูงรีบวิ่ง และกระโดดลงไปช่วยเด็กที่โดนผลักตกน้ำลงไปเมื่อตะกี้นี้ขึ้นมาทันที..

"แค่กๆ" อากิระที่ว่ายน้ำไม่แข็งกลืนน้ำในบึงเข้าไปหลายอึกอยุ่เหมือนกัน .. แต่ก็ไม่เป็นอะไรมากมาย ..
"นายทำอะไรลงไปรู้ตัวรึเปล่าฮิซาโตะ!!!!!!!!" ยูสุเกะหันไปตะคอกใส่อีกคนที่ยืนนิ่งอยู่ ..มือกอดอากิระแน่น และถอดเสื้อนอกห่มร่างบางเอาไว้
"......." ไม่มีเสียงตอบกลับมา ..
"แก..!!!!!!!!" สายตายูสุเกะเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อเห็นคนตรงหน้าไม่สำนึกกับสิ่งที่ตัวเองทำ ..จ้องมองฮิซาโตะด้วยแววตารังเกียจ.. ไม่คิดว่าน้องชายตัวเองจะทำถึงขนาดนี้..
"พอเถอะฮะพี่ยูสุเกะ ใจเย็นๆ ผมก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก" อากิระรีบห้ามไว้ กลัวว่าเรื่องจะไปกันใหญ่
"กลับกันเถอะอากิระ" พูดแบบไม่สนใจใยดีฮิซาโตะเลยสักนิด พยุงตัวอากิระให้ลุกขึ้นและเดินจากไป.. มันจบลงแล้วสินะ ..แม้แต่ความรักแบบพี่น้อง มันก็ไม่มีเหลืออีกแล้วสินะ..ทุกอย่างมันพังทลายลงด้วยน้ำมือของฮิซาโตะเอง .. ฮิซาโตะยืนยิ้มให้แผ่นหลังของคนทั้ง 2 ที่กำลังเดินจากไป ..และ...

ตูมม!! เสียงวัตถุขนาดใหญ่กระทบกับผิวน้ำ .. ฮิซาโตะทิ้งตัวเองลงไปในบึงที่มีประกายระยิบระยับนั้น .. เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ยูสุเกะก็รีบหันกลับมาอยากตกใจและวิ่งกระโดดลงไปช่วยฮิซาโตะขึ้นมาอีกครั้ง .. ฮิซาโตะว่ายน้ำเป็นซะที่ไหนล่ะ ..

------
---
-

-
---
------

"นี่ๆ ฮิซาโตะรู้สึกตัวแล้ว!!" เสียงๆหนึ่งตะโกนบอก ..ฮิซาโตะลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ แสงไฟที่ส่องเข้าลูกกะตาจนแสบ ค่อยๆกระพริบถี่ๆให้เห็นภาพตรงหน้าชัดขึ้น .. พ่อ ..แม่..อากิระ.. แล้วก็ยูสุเกะ .. นี่ชั้นยังไม่ตายอีกเหรอ?
"ฮือๆ ดีแล้วนะที่ไม่เป็นอะไรไป" เสียงสะอื้นของแม่ดังขึ้นที่ข้างเตียงในโรงพยาบาล .. ยูสุเกะโกหกพ่อแม่ว่า ฮิซาโตะพลัดตกลงไปในบึง
"ไม่เป็นไรแล้ว งั้นผมขอตัวกลับละนะฮะ ดึกแล้วเดี่ยวพ่อแม่ผมจะเป็นห่วง" เมื่อรู้ว่าฮิซาโตะฟื้นขึ้นมาแล้วก็โล่งใจและขอตัวกลับบ้านทันที
"พี่จะไปส่ง.." ยูสุเกะพูดขึ้น
"ไม่ต้องหรอกฮะ พี่อยู่ดูพี่ฮิซัตจังเถอะฮะ ^^" ยิ้มให้ร่างบนเตียงอย่างอ่อนโยน .. นี่เราทำอะไรลงไปกับอากิระ .. ทำไมไม่โกรธแค้นชั้นล่ะ ..ทำไม!! ..อย่ามาทำดีกับชั้นเลย..
"งั้นกลับดีๆล่ะ" ลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ อากิระกลับบ้านไปในที่สุด ..รวมทั้งพ่อแม่ของยูสุเกะฮิซาโตะด้วย .. ตอนนี้มีเพียงแค่ 2 คนอยู่ภายในห้องนั้น .. บรรยากาศช่างเงียบจนน่าอึดอัดเหลือเกิน .. ต่างคนต่างก็ไม่พูดกัน .. ฮิซาโตะนึกไปถึงสายตาของยูสุเกะที่บ่งบอกถึงความเกลียดและหมดความไว้เนื้อเชื่อใจของกันและกัน .. ก็แน่สิ .. เราจะไปฆ่าคนที่เขารักนี่นา .. มันก็สมควรแล้วล่ะฮิซาโตะ...

"ฮิซัตจัง~" น้ำเสียงปกติของยูสุเกะดังขึ้น ..ฮิซาโตะสะดุ้งเฮือกตกใจอย่างแรง .. ทำไมทำเสียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนั้นล่ะ?
"....." มองร่างที่กำลังเดินเข้ามาหาที่เตียงนั้น .. ถึงเสียงจะฟังดูปกติ แต่สายตาที่จับจ้องมา ไม่สามารถปกปิดความในใจของยูสุเกะได้เลย.. เจ็บเหลือเกิน .. อย่ามองชั้นด้วยสายตาแบบนั้นได้ไหม..
"ชั้นรักนาย .. ชั้นจะลืมเรื่องทั้งหมด ..จากนี้ไปเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะฮิซัตจัง.." ก้มลงกอดน้องชาย .. ที่พูดนั้นจิงเหรอ ..ทำไมกอดนั้นถึงไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นเลยล่ะ? ..จำใจกอดเพื่อไม่ให้ชั้นทำอะไรบ้าๆลงไปอีกใช่ไหม? ยูสุเกะ..
"อืม.." ฮิซาโตะฉีกยิ้มให้พี่ชาย "ชั้นจะเริ่มต้นใหม่..นายไม่ต้องห่วง" ยูสุเกะยิ้มเช่นกัน หวังว่าคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกแล้ว
"งั้นชั้นไปอาบน้ำก่อนล่ะ ลงน้ำไปตั้ง 2 ครั้ง คันชะมัดเลย" น้ำเสียงฟังดูร่าเริง ยูสุเกะหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำ

"ชั้นจะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด .." ฮิซาโตะพูดเบาๆทิ้งท้าย ..

เวลาไหลผ่านไป ยูสุเกะอาบน้ำเสร็จ ออกมาก็ต้องพบกับเตียงที่ว่างเปล่า
"ฮิซาโตะ!!!" รีบวิ่งออกไปจากโรงพยาบาลทันที..

ฮิซาโตะเปลี่ยนชุดและหนีออกจากโรงพยาบาล เดินเรื่อยมาจนถึงสวนสาธารณะแห่งเดิม ที่นี่เป็นที่ๆสมัยเด็กๆเขาชอบมาวิ่งเล่นกับยูสุเกะบ่อยๆ ความทรงจำเก่าๆพลันให้คิดถึงอยู่ในหัว

----------
-----
--

"โอ๊ยย!!~" ฮิซาโตะหกล้มขณะที่วิ่งไล่จับอยู่ยูสุเกะอย่างสนุกสนาน .. เข่าที่ไถครูดกับพื้นนั้นถลอกจนเกิดแผลเลือดไหลซึมออกมา น้ำตาค่อยๆไหลและร้องไห้โฮใหญ่
"ไม่เป็นไรนะฮิซัตจัง~" ยูสุเกะรีบวิ่งมาดูอาการน้องชายทันที ก้มลงเลียบาดแผลนั้นพร้อมกับโอ๋เด็กน้อยตรงหน้าไปด้วย
"เจ็บจังเลยยูสุจัง~" ฮิซาโตะสะอึกสะอื้นครวญคราง
"โอ๋ๆ เดี๋ยวก็หาย อย่าร้องไห้สิ" เอามือปาดน้ำตา และลูบหัวคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน.. ตอนนี้สินะที่ทำให้ฮิซาโตะเริ่มมีความรู้สึกที่มากกว่าคำว่าพี่ชายน้องชาย..
"ยูสุจังต้องอยู่ข้างๆฮิซัตจังนะ แล้วฮิซัตจังจะไม่ร้องไห้" พูดไป พยายามกลั้นน้ำตาไป
"อื้ม~ ยูสุจะอยุ่ข้างๆฮิซัตจังเอง!" พูดด้วยเสียงเท่ห์ๆเกินเด็กอายุ 7 ขวบ
"เราจะรักกันตลอดไปนะยูสุจัง สัญญานะ~" เด็กน้อยฮิซาโตะยื่นนิ้วก้อยให้ยูสุ หมายจะเกี่ยวก้อยสัญญา ..เด็กน้อยอีกคนทำตามใจน้อยชาย
"อื้อ สัญญา เราจะรักกันตลอดไป"

--
-----
----------

'เราจะรักกันตลอดไป' ..
คงไม่มีอีกแล้วมั้งฮิซาโตะ ..
เพราะคำว่าพี่น้องมันขวางกลั้นอยู่งั้นเหรอ ..
เพียงเพราะว่าเราเกิดมาหน้าตาเหมือนกันงั้นเหรอ ..

ขาที่พาร่างตัวเองมาหยุดอยุ่ที่บึงบ่อนั้น ..มือทั้งสอง พยายามมัดเรียวขาคู่นั้นด้วยเชือกเส้นหนาที่ผูกติดกับก้อนหินก้อนใหญ่จนแน่น .. มันถูกส่งลงไปยังใต้ผืนน้ำที่แน่นิ่งนั้นทันที.. ผืนน้ำที่ตอนนี้ไร้ประกายระยิบระยับสวยงาม ..

ผมจะเริ่มต้นใหม่ .. ชีวิตใหม่ .. ตายไปแล้วได้เกิดในร่างใหม่ ..
หน้าตาเราก็จะไม่เหมือนกัน .. เราจะไม่เกิดมาเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน..
แล้วชาติหน้าเราก็จะรักกันได้ใช่ไหม?


สายตาที่เสียดแทงหัวใจคู่นั้นน่ะ.. ช่วยส่งไปให้ถึงสวรรค์ทีนะ .. ชั้นจะรอนาย ..ยูสุเกะ ..

- End -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=190

Freedom No Rule - Intro -

วันปิดเทอม ..ถึงจะเป็นปิดเทอม แต่สำหรับนักเรียนที่กำลังเตรียมสอบเข้าเรียนต่อในที่ต่างๆ ก็ยังคงกระตือรือร้นที่จะเรียนพิเศษ เพื่อนำความรู้ที่ได้มาไปแข่งขันกับเด็กอีกนับพัน ..และในวันนี้วันประกาศผลสอบ ..หนุ่มร่างเล็กที่โดนพี่ชายของตัวเองลากมาดูผลสอบที่ติดประกาศไว้อย่างกระตือรือร้น .. แทนที่เด็กหนุ่มจะตื่นเต้น กลับกลายเป็นว่าพี่ชายของเขาซะเองที่ตื่นเต้นแทน.. ร่างสูงที่เป็นพี่ชายคนนั้น พยายามเบียดเสียดกับเด็กหนุ่มอีกนับพันที่ต้องการจะรุ้ว่าตัวเองสอบติดหรือไม่ สายตาจับจ้องหาหมายเลขของน้องชายอย่างเอาเป็นเอาตาย จนกระทั่ง ...

"อากิระ.." ร่างสูงค่อยๆเดินมาหาน้องชายที่นั่งรออยู่เซ็งๆ
"ว่าไงล่ะ ชั้นติดรึป่าว?" ถามเป็นพิธีแบบไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก
"แกสอบติดแล้วววววววววว~~" เสียงร้องอย่างดีใจดังขึ้น กระโดดโลดเต้นยินดีกับคนตรงหน้าซึ่งไม่มีสีหน้ายินดีอะไรด้วยเลยกะนิด
"งั้นเหรอ มั่วหมดยังอุตส่าติดอีก"
"เออ พี่รุ้ว่าแกฉลาด ไปรายงานตัวตรงโน้นกัน" ว่าแล้วก็จูงน้องชายตัวดีไปลงชื่อรายงานตัว และเอาระเบียบการต่างๆของ รร มา

"เหอะๆ ของแบบนี้.." ในมือของอากิระถือหนังสือกฏของ รร อยู่ ..แต่หนังสือเล่มเล็กเล่มนั้น ก็ต้องถูกฉีกกระจุย ขาดเป็นชิ้นๆ พร้อมกับสายลมเย็นๆที่พัดผ่านมาอย่างรุนแรง เหมือนต้อนรับ นร ทุกคนที่สอบติด พัดชิ้นกระดาษในมือให้ปลิวว่อนไป

"คำว่า 'กฏ' ไม่มีอยู่ในหัวของคางิโมโตะ อากิระคนนี้หรอก!!"

... To be Con ...

นัดจับคู่ Yusuke x Akira

"หืม~ เฮ้ยๆ ดูนี่เด่ะฮิซะ"
"อะไรวะ?"
"นี่ไงๆ 'ถ้าอยากหาคู่ ติดต่อมาที่เบอร์นะฮะ' เดี๋ยวลองโทรดูดีกว่า" ยูสุเกะที่เข้าไปยืนใช้โทรศัพท์สาธารณะ สายตาก็พลันไปเห็นกระดาษสีชมพูใบเล็กๆแปะอยู่ตรงตู้โทรศัพท์นั้น บนกระดาษปรากฏข้อความตามที่ยูสุเกะอ่าน พร้อมเบอร์โทรศัพท์
"เฮ้ย เอาจิงอ่ะยูสุ" ฮิซาโตะถามอย่างไม่แน่ใจ ถ้าไปแจ๊คพอตเจอกระเทยถึกๆจะทำไงวะ -"-
"เออน่า ลองฟังเสียงดูก่อน" ว่าแล้วก็หยอดเหรียญและกดเบอร์อย่างรวดเร็ว

ตู๊ดด ตู๊ดด (เสียงรอสาย)

"ฮัลโหล~" เสียงหวานๆจากปลายทางดังขึ้น
"อ้าว ผู้ชายหรอกเหรอ - - .. " เมื่อได้ยินเสียงนั้นก็เกิดอาการเซ็งทันที สงสัยจะเป็นกระเทยถึกจิงๆ - -' แต่เสียงหว๊านหวานจัง
"อ่ะฮะ ผมผู้ชายฮะ~"
"คือเห็นกระดาษเขียนเบอร์นี้แปะอยุ่ในตู้โทรศัพท์น่ะ.." ยูสุเกะถามเป็นการลองเชิง
"เห~ จิงอ่ะ~ ไม่คิดว่าจะมีคนโทรมานะเนี้ย~" พูดอย่างตื่นเต้น ทำให้เสียงหวานๆนั้นยิ่งฟังดูน่ารักหนักเข้าไปอีก
"แล้วนายชื่ออะไรเหรอ"
"อากิระ~ มีเบอร์มือถือรึป่าว เดี๋ยวจะส่งรุปพวกชั้นให้ดู~"  ยูสุเกะบอกเบอร์มือถือให้อากิระ ..อากิระก็รีบส่งรูปเข้ามือถือนั่นทันที .. เสียงเมลจากมือถือดังขึ้น ยูสุเกะควักมันออกมาเปิดดู บนหน้าจอปรากฏให้เห็นรูปหนุ่มน้อยหน้าหวาน 5 คน .. เฮ้ย น่ารักชะมัดเลย >_< ว่าแล้วก็ส่งให้ฮิซาโตะดูต่อ ..น่ารักกว่าผู้ ญ อีกเว้ยเฮ้ย เมื่อได้เห็นก็รีบเซ้าซี้ให้ยูสุนัดเจอให้ได้
"จะเจอกันไหม~" เห็นยูสุเกะเงียบไป (คงตะลึงกับความงามของไอ้ 5 คนนั้น อิๆ) อากิระจึงรีบชิงถามก่อน
"เอาสิ ก็โทรมาเพื่อต้องการแบบนี้แหละ" ยูสุพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่นๆ แต่หารู้ไม่ว่า หน้าตาเริ่มหื่นๆขึ้นมาแล้ว (เอิ้กๆ)
"งั้นก็โอเค~"
"5 คนใช่ไหมอากิระ" เอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่ในใจนั่นคิดไปไหนต่อไหนแล้ว ก็บอกแล้วว่าเรื่องฟันชาวบ้านล่ะชอบนัก
"อื้ม~ ^^ " อากิระตอบเสียงใส
"โอเค ทางนี้ก็จะไป 5 คนเหมือนกัน เจอกันที่ ... ตอน ..." และแล้วการนัดจับคู่ก็เริ่มขึ้น ยูสุเกะบอกรายละเอียดสถานที่และเวลาทั้งหมดให้อากิระฟัง จากนั้นก็วางสายไป
"ว่าไงมั่งวะยูสุ.." ฮิซาโตะถามเมื่อยูสุเกะวางโทรศัพท์ไปแล้ว ตายังคงจ้องรูปในมือถือที่ถูกส่งมาเมื่อสักครู่
"เออ โอเคแล้วเว้ย.. 5 คน ก็มีชั้น แก เคตะ เซโงะ .. ท่าทางคงต้องลากไอ้ชินยะไปด้วยแหะ" ว่าแล้วก็โทรไปบอกเพื่อนรักทั้งหลายว่าได้เหยื่อกลุ่มใหม่แล้ว

วันต่อมา..

"น่านะ~ ชินย๊าาา ช่วยไปด้วยกันหน่อยเด้~" ยูสุเกะเดินตามขอร้องชินยะมาทั้งวัน พูดเกลี้ยกล่อมต่างๆนาๆ จนกระทั่ง ชินยะยอมใจอ่อนตามไปจนได้ และทั้งหมดก็ยกโขยงไปร้านคาราโอเกะที่จองไว้อย่างรวดเร็ว และได้ทำการแนะนำตัวเองกันจนเสร็จสิ้น (ไปอ่านตอนชิน-ฮิโระซะนะ เอิ้กๆ : Aki - Aki)

"นี่นายน่ะ คนที่คุยโทรศัพท์กับชั้นใช่ไหม" ยูสุเกะรีบเดินไปนั่งข้างๆอากิระและถามทันที
"อื้อ~ จำได้ด้วยเหรอ~" อากิระยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า ..
"เสียงน่ารักๆแบบนี้ใครจะลืมลงได้ล่ะ" เริ่มปฏิบัติการมัดใจสาว ..นอกจากเสียงน่ารักแล้วหน้าตายังน่ารักสุดๆอีกตะหาก คนอะไร น่ากินชะมัด ..ยูสุเกะยิ้มตอบ แต่ในใจมันร้อนรุ่มอยากจะงาบเด็กน้อยคนนี้ใจจะขาดอยู่แล้ว
"นี่ๆ ร้องเพลงนี้กันๆ" อากิระชวนยูสุเกะ มือรีบกดเพลงและคว้าไมค์ 2 อัน อันนึงจ่อที่ปากตัวเอง ส่วนอีกอันส่งให้ยูสุเกะ .. โธ่ ตอนนี้อยากร้องเพลงซะทีไหนล่ะ อยากได้ยินเสียงครางหวานๆของนายมากกว่านะอากิระ .. ยูสุเกะจำใจต้องร้องเพลงตามใจอากิระไป 10 กว่าเพลง .. ส่วนคนอื่นเหรอ ไม่ต้องไปพูดถึง เมากันได้ที่และเริ่มภารกิจสำคัญกันแล้ว .. จนกระทั่ง ไฟในห้องถูกปิดลงด้วยน้ำมือของฮิโรกิ .. อากิระจึงวางไมค์และเดินไปนั่งบนโซฟาสีเขียวตัวเล็ก โดยมียูสุเกะตามมานั่งลงข้างๆ มือส่งน้ำให้อากิระกิน
"ขอบคุณนะ~ สนุกจังเลย ยูสุเกะเสียงดีชะมัด~" รับแก้วน้ำที่ชายหนุ่มส่งมาให้ กระดกแก้วส่งน้ำลงคออย่างเร็วเพราะคอแห้งจะตายอยู่แล้ว ..
"นายก็เสียงดีเหมือนกันแหละน่า" ยูสุพูดเสียงเบา
"เอ๊ะ อะไรนะ? แต่เหนื่อยจัง~ เต้นมันส์สุดๆเลยเนอะ~" ยังพูดด้วยน้ำเสียงน่ารักๆต่อไป ..ทำเอายูสุเกะอดใจไม่ไหวแล้ว
"จะให้เหนื่อยยิ่งกว่านี้อีก.." ไม่ทันขาดคำ ริมฝีปากแดงอวบนั้นก็ถูกประกบทันที ..ลิ้นนุ่มๆถูกสอดเข้าไปแบบไม่ทันตั้งตัว ตวัดลิ้มรสหวานๆอยู่ภายใน ..ร่างบางถึงกับเคลิ้มไปกับรสจูบนั้นอย่างรวดเร็ว เสียงครางในลำคอดังเบาๆเป็นระยะๆ.. เมื่อริมฝีปากของทั้งคู่ถอนออก ..ยูสุเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของอากิระและซุกไซร้ซอกคอขาวๆนั้น .. อากิระพยายามดันยูสุเกะออกอย่างเขินๆ แต่สายตาก็พลันไปเห็นชินยะและฮิโรกิที่อยุ่ไม่ไกลจากตนนั้น ก็หน้าแดงขึ้นทันที (คงรู้นะว่ามันทำอะไรกัน อิๆ)
"อ๊ะ..ดะ..เดี๋ยวสิ..ยูสุเกะ..อ๊าา~" เผลอมองคนอื่นแป๊ปเดียว เสื้อนักเรียนสีขาวก็ถูกดึงออกด้วยน้ำมือของยูสุเกะ ..ปลายลิ้นลากลงไปยังเม็ดติ่งสีชมพู จัดการขบเม้มดูดอย่างรุนแรง ..ทำเอาอากิระสะดุ้งด้วยความเสียวซ่าน และเสียงหวานๆนั้นก็ครางออกมา ยูสุเกะยิ้มอย่างได้ใจ ใช้ปากตนเองขบเม้มจนเกิดรอยแดงๆไปทั่วร่างขาวๆนั้นอย่างสนุกสนาน ..ยิ่งทำเสียงหวานๆนั้นก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ .. กางเกงตัวสุดท้ายของอากิระถูกถอดออกในที่สุด .. แสงสลัวๆจากทีวีส่องให้เห็นร่างกายเซ็กซี่ๆ อีกทั้งผิวขาวเนียนนั้น มันช่างยั่วกิเลศชายหนุ่มเหลือเกิน .. ยูสุเกะค่อยๆเลื้อยลงมาคุกเข่าบนพื้น (อะไรเลื้อยๆ ทำยังกะปลาไหล - -" Aki - Aki) ..มือหนาๆแยกเรียวขาสวยที่อยู่บนโซฟานั้น ..ลิ้นร้อนๆหยุดอยุ่ที่ท้องน้อยของร่างบาง เลียวนอยู่อย่างงั้น มือจับส่วนอ่อนไหวรูดขึ้นลงเบาๆ จนมันตื่นตัวขึ้นมา
"อื้อ~ อ๊าาาาาา~ .. " เสียงหวานๆนั้นดังขึ้นอีก เมื่อท่อนเนื้อที่ไวต่อความรู้สึกนั้นถูกกลืนเข้าไปในปากของร่างสูง ขยับเข้าออกอย่างรวดเร็ว ลิ้นสากๆที่เสียดสีกับส่วนนั้นจนความเสียวแผ่ไปทั่วร่าง ..มือเรียวจิกเข้าที่เส้นผมของยูสุเกะ เกร็งไปทั้งร่างกายเมื่อยูสุเกะเพิ่มความเร็วเข้าไปอีก จนร่างบางทนไม่ไหว ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาจนหมดสิ้น ของเหลวไหลทะลักลงคอของยูสุเกะไป.. ร่างสูงลุกขึ้นมาและมอบจูบอันเร่าร้อนให้อากิระอีกครั้ง ก่อนที่จะจับตัวอากิระให้ลุกขึ้นหันหน้าเข้าพนักพิงและคุกเข่าบนเก้าอี้โซฟา .. ยูสุเกะกอดอากิระจากทางด้านหลัง โลมเลียเข้าที่ใบหูร่างบางเบาๆ อากิระขนลุกซู่ด้วยความจั๊กกะจี้ ..และในขณะเดียวกัน ยูสุเกะจับสะโพกอวบๆนั้นยกขึ้นและเรียวนิ้วมือยาว ถูกสอดแทรกเข้าไปในร่างกายของอากิระ .. ร่างบางร้องออกมาด้วยความเจ็บ ปลายเล็บจิกเข้าที่พนักพิงโซฟาที่ใช้เป็นที่ยึดทรงตัวไว้
"ทนหน่อยสิอากิระ.." ก้มลงกระซิบข้างหูร่างสวยนั้นที่พยายามขยับหนีเพราะเจ็บ ช่องทางอันคับแคบนั้นบีบรัดนิ้วมือที่ขยับเบาๆอย่างต่อเนื่อง และดึงออก มือปลดตะขอกางเกงของตัวเองออก และสอดแทรกสิ่งแปลกปลอมแข็งๆที่ถูกปลุกอารมณ์ขึ้นมาจนอัดแน่นอยู่ภายใน .. ยูสุเกะกระแทกตัวเองเข้าไปจนสุด..
"อ๊าาาาาาาา.." เสียงกรีดร้องดังระงมไปพร้อมกับเสียงเพลงภายในห้องนั้น .. ร่างสูงจับสะโพกมนไว้แน่นและกระแทกกายเข้าออกอย่างรุนแรง ..
"อาาา..อากิระ.." ร่างกายของทั้งคู่สั่นไหวไปตามแรงหนักๆนั้นเข้ากับจังหวะเพลง บวกกับเสียงครางหวานๆของร่างบาง ยิ่งเข้ากับท่วงทำนองเพลงที่เปิดดังสนั่น .. มือหนาบีบเค้นสะโพกของร่างบางจนแน่น เมื่ออารมณ์ที่ถูกกักเก็บไว้จนเต็มเปี่ยม ได้เวลาที่จะต้องปลดปล่อยออกมาแล้ว ..ความรู้สึกที่อัดอั้นทั้งหมด ตอนนี้มันไหลทะลักเข้าสู่ร่างตรงหน้า ความเร่าร้อนนั้นพุ่งเข้าไปจนรู้สึกได้ ..อากิระขาสั่นจนไม่สามารถพยุงตัวไว้ได้อีกแล้ว ปล่อยตัวนอนคว่ำลงบนโซฟานั้นอย่างเหนื่อยหอบ .. ยูสุเกะก้มลงจูบหลังเนียนๆนั้นอีกครั้ง ก่อนที่จะจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่
"ไหวมั๊ยอากิระ.." ถามร่างบางที่ยังคงนอนอยู่
"อื้อ~" ค่อยๆลุกขึ้นมาและหยิบชุดนักเรียนมาใส่ให้เรียบร้อยเหมือนเดิม
"งั้นเดี๋ยวชั้นจะไปส่งที่บ้านนะ"
"แล้วคนอื่นล่ะ?~"
"อืม ช่างมันเหอะ" พูดและยิ้มอย่างมีเลศนัย รู้ดีว่าเพื่อนๆของตัวเองนั้นเป็นคนยังไง ว่าแล้วก็จูงแขนอากิระออกไปจากห้องคาราโอเกะนั้นทันที.. ทั้ง 2 เดินไปตามทางเดิน แวะดูโน่นดูนี่ตามภาษาเด็กมัธยม

"อ๊ะ..ดูนี่สิยูสุเกะ~ ..นี่ๆ น่ารักป่าว~" อากิระหยุดอยุ่ตรงหน้าร้านของหมวกและหยิบหมวกสีชมพูขึ้นมาใส่ให้ยูสุเกะดู
"อืม..นายน่ารักอยู่แล้ว ใส่อะไรก็น่ารักทั้งนั้นแหละ" ยิ้มตอบ .. ก็น่ารักจิงๆนิ ไม่ได้โกหกสักหน่อย แถมเมื่อกี้ก็เร่าร้อนซะ .. >_< และแล้วความหื่นก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง ..ยูสุเกะดึงหมวกใบนั้นออกจากหัวอากิระและวางมันไว้ที่เดิม จากนั้นก็ลากอากิระเข้าไปในซอกตึกเล็กๆ แล้วทำกิจกรรมกลางแจ้งทันที
"อือ.." ริมฝีปากทั้ง 2 ประกบกันอีกครั้ง ..มือหนาสอดเข้าไปใต้ร่มผ้าของร่างบาง ลูบไล้ไปทั่วกายอย่างโหยหา และหยุดอยุ่ที่ยอดอก บีบเม็ดติ่งแข็งๆนั้นเพื่อปลุกอารมณ์ร่างบางอีกครั้ง ..ใบหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอหอมหวาน ..เสียงร้องดังขึ้นเบาๆที่ข้างหูชายหนุ่ม เสียงแบบนี้ยิ่งทำให้อารมณ์ของยูสุเกะพลุ่งพล่านเข้าไปใหญ่ .. มือหนึ่งรูดซิปกางเกงของตัวเองออก และควักอาวุธประจำกายออกมา ส่วนอีกมือถอดกางเกงของร่างบางออกไปพร้อมๆกัน .. ร่างบางถูกอุ้มยกลอยขึ้นติดกับกำแพงตึกเก่าๆนั้น ..เรียวขาที่แยกออกนั้นเปิดทางให้ยูสุเกะได้สอดใส่ร่างกายเข้าไปได้อย่างรวดเร็ว ..อากิระใช้มือเกาะไหล่ร่างสูงที่กระแทกตัวเองด้วยความเร็วถี่จนแน่น ปลายเล็บเผลอจิกเข้าที่เนื้อร่างสูง
"โอ๊ย อากิระ ผมเจ็บนะ.." ปากพูดไปพร้อมกับขยับร่างกายเร็วขึ้นไปด้วย "กอดผมแน่นๆสิอากิระ..อาา.."
วงแขนร่างบางโอบกอดยูสุเกะแน่น ..ริมฝีปากทาบทับบดขยี้รุนแรง เรียวลิ้นนุ่มพัวพันตวัดฟาดฟันกันอย่างเร่าร้อน .. จนกระทั่ง ของเหลวขาวขุ่นนั้นได้ถูกปล่อยเข้าสู่ร่างบางอีกครั้ง .. ยูสุเกะถอนกายออก แต่อากิระยังคงกอดเขาแน่น (เพราะไม่มีแรงจะยืน - -") เขาหยิบกางเกงนักเรยนขึ้นใส่ให้อากิระอีกครั้ง ..เหงื่อที่เกิดจากความเร่าร้อนเมื่อตะกี้หลั่งไหลออกมาชะโลมกายทำให้เสื้อนักเรียนสีขาวๆนั้นเปียกและแนบผิวเนื้อขาวๆนั้น เผยให้เห็นท่อนบนอันเซ็กซี่ของอากิระ ..

"ไปโรงแรมกันต่อนะอากิระจัง.." กระซิบเข้าที่ข้างหูร่างบาง.. แค่เห็นร่างสวยๆนี่ อารมณ์มันก็พุ่งขึ้นมาอีกแล้ว ..

อากิระ.. ทำไมร่างกายของนายมันช่างยั่วยวนชั้นได้ถึงเพียงนี้..

- The End เด้อ -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=187

นัดจับคู่ Shinya x Hiroki

"น่านะ~ ชินย๊าาา ช่วยไปด้วยกันหน่อยเด้~"
"ไม่ไปโว้ยยย" ชินยะเดินหนีเพื่อนชาย ที่ตอนนี้กำลังขอร้องให้ชินยะไปนัดจับคู่ด้วยกัน .. ทำไมต้องเอากรูไปด้วยทุกทีเลยวะ -"-
"ไปเหอะนะๆๆๆๆ คราวนี้สวยชัวร์ๆ" เพื่อนตัวดียังตื้อต่อไป "ขาดคนเดียวเอง ชินย๊าาาา~" ยกมือไหว้ท่วมหัว ขอร้องสุดชีวิต และด้วยความใจอ่อน ชินยะจึงตอบตกลง

หลังเลิกเรียน .. ทั้งหมดก็ได้ออกเดินทางจาก รร ไปยังสถานที่นัดจับคู่ .. หนุ่มหล่อ 5 คน ประกอบด้วย.. ยูสุเกะ ฮิซาโตะ เคตะ(w) เซโงะ และชินยะ ..ทั้ง 5 คนนี้ เป็นแก็งค์หนุ่มหล่อใน รร มัธยมแห่งหนึ่ง พวกเขาใช้ความหล่อนั้นหลอกฟันสาวๆไปทั่ว และยังบ้านัดจับคู่อีกตะหาก แต่ยกเว้นชินยะ ที่โดนลากให้มาร่วมวงด้วยตลอด
"คราวนี้สาวที่ไหนอีกละไอ้ยูสุ" ถามหน่ายๆ เดินไปด้วยอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ทำไมตูต้องซวยโดนลากมาอยุ่เรื่อยเลยฟะ - -"
"คราวนี้แจ่มแน่ๆมึง รับรองว่ามึงติดใจชัวร์ๆไอ้แป๊ะ" พูดไปหน้าตาก็เริ่มหื่นกระหายขึ้นเรื่อยๆ การได้ xxx เนี้ยแหละ ของชอบนักล่ะ (ขอให้เอดส์แดกนะนังยูสุ - -" Aki - Aki)
"เออๆ ไม่แจ่มจิงกรูกลับก่อนนะเว้ย คราวที่แล้วก็หน้ายังกะปลาร้า กูล่ะเข็ดเลย.." คิดถึงคราวก่อนก็หน้าแหยๆขึ้นมาทันที
"นั่นไงๆ" ฮิซาโตะร้องขึ้น และโบกมือให้คนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมี 5 คนเหมือนกัน .. ชินยะเห็นปุ๊บ ก็ลากเพื่อนไปกระซิบกระซาบทันที
"ไหนมึงบอกว่าแจ่มไงวะ นั่นมันผู้ชายชัดๆ" กระซิบเสียงแผ่วเบาที่ข้างหูเพื่อน
"มึงก็ดูเด่ะวะ น่ารักกว่าผู้ ญ อีกนะมึง" ยูสุเกะกระซิบตอบกลับไปและหันไปทักทายผู้ ญ (ในร่างผู้ชาย) ที่ว่านั้นอย่างร่าเริง ..
"เฮ้ย เดี๋ยว.." ชินยะกะลังจะพูดต่อ แต่ก็ต้องโดนเพื่อนๆอุดปากและลากไป
"ไปคาราโอเกะก็แล้วกันนะ เหมาจองห้องพิเศษไว้แล้ว" เคตะ(w)พูดกับชายหน้าหวานคนหนึ่ง ยิ้มเท่ห์ให้ ทำเอาเขาหน้าแดงซ่านกับยิ้มนั้นอย่างง่ายดาย และพยักหน้าตอบกลับให้อย่างเขินๆ ..ยิ้มเท่ห์ๆโดนใจนี่แหละ ที่พิชิตใจสาวมานับต่อนับ แต่หารู้ไม่ว่า ในใจแสยะยิ้มน้ำลายหกกับร่างอวบๆขาวเนียนนั้นอยู่

ณ ห้องคาราโอเกะ แห่งหนึ่ง (ที่ตระกูลของเซโงะเป็นเจ้าของ)
"สั่งได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ" เซโงะคุณชายเพล์บอย พูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง สาวๆหลงเซโงะก็เพราะเขาหน้าตาดีและร่ำรวยสุดๆนั่นแหละ แต่สุดท้ายก็โดนฟันแล้วทิ้งไปตามๆกัน
"ชื่ออะไรกันมั่งล่ะเนี้ย?" ฮิซาโตะถาม 5 คนที่นั่งอยู่ ด้วยท่าทางที่เฮฮาๆสนุกสนานแถมคารมยังดีสุดยอด มีหรือที่สาวๆจะไม่หลงเขา?
"อากิระคับ~" หนุ่มน้อยหน้าสวย ท่าทางขี้เล่น ตอบเสียงใส
"ชั้นเคตะ ..ฟุรุยะ เคตะ" หนุ่มน้อยอีกคนแนะนำตัวด้วยท่าทางที่ร่าเริงเช่นกัน
"เห~ ชื่อเหมือนกันเลยนะเคตะ .. งั้นขอเรียกเคตจังนะ" เคตะ(w)เอ่ย ยิ้มเท่ห์ๆอีกครั้ง แต่สายตานั้นก็ต้องกลับไปจับจ้องหนุ่มหน้าหวานอีกคนอย่างสนอกสนใจ "แล้วนายชื่ออะไรเหรอ~"
"เอ๊ะ! ชะ..ชั้นเหรอ" หน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง ไม่คิดว่าเคตะจะเป็นคนถาม "ระ..เรียวเฮ" น้ำเสียงขวยเขินอย่างเห็นได้ชัด
"แหม ไอ้เคตะ รักแรกพบรึไง~" ทั้งหมดเฮลั่นห้องคาราโอเกะนั้น พูดแซวทั้งคู่ ทำให้เรียวเฮหน้าแดงหนักเข้าไปอีก
"ไอ้บ้า แนะนำตัวต่อดีๆกว่าๆ" พูดตัดบทและหันไปที่อีกคน
"เรียกชั้นว่ายูก็ได้ ^^ " ตอบยิ้มตาหยีน่ารัก ผิวขาวๆนั้นช่างน่าสัมผัสเหลือเกิน (เซโงะคิดใจใน) .. แล้วไปที่คนสุดท้าย ที่นั่งนิ่งแต่สายตานั้นจับจ้องชินยะอย่างไม่วางตา
"ชั้นชื่อฮิโรกิ แต่เรียกว่าฮิโระจังดีกว่านะ" พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ ตาจิกไปทางชายหนุ่มผิวสีเข้มอย่างยั่วยวน แต่ชินยะนั้นไม่รู้ตัวเลยเพราะไม่ได้สนใจอะไรนัก .. เมื่อสาวๆแนะนำตัวกันเสร็จแล้ว พวกหนุ่มๆก็รีบแย่งแนะนำตัวเองกันต่อทันที และหลังจากนั้นก็เริ่มนั่งเป็นคู่ๆ ..เคตะรีบเข้าหาเรียวเฮระยะประชิดทันทีที่มีโอกาส เซโงะก็เช่นกัน เดินไปนั่งลงข้างๆคุยกับยูและมือซุกซนเริ่มโอบไหล่เบาๆ ..ส่วนยูสุเกะนั้นก็ลุกขึ้นไปร้องเพลงคู่กับอากิระ เต้นกันอย่างสนุกสนาน .. ฮิซาโตะก็ไม่น้อยหน้า ไปนั่งพูดจาปากหวานใส่น้องเคตอย่างไม่ยั้ง..

"นี่นาย..ชื่อชินยะใช่ไหม?" ฮิโรกิที่ตอนนี้ไม่มีคู่ เดินตรงดิ่งไปนั่งลงข้างๆชินยะ และพยายามจะนั่งเบียดๆคนข้างๆ แต่ชินยะก็เขยิบๆหนีเล็กน้อย ทำเอาฮิโรกิหน้าบูดขึ้นมา
"นั่งคนเดียว ไม่เหงาเหรอ" พยายามชวนคุยแต่ชินยะก็ยังคงนิ่งเงียบ .. ฮิโรกิคล้องแขนชินยะมากอด ใบหน้าคลอเคลียกันแขนนั้นอย่างอ้อนๆ สายตาช้อนขึ้นมายั่วยวนชายหนุ่ม มือหยิบขนมขึ้นมาป้อนใส่ปากชินยะ
"นี่ อ้าปากสิ~" เอ่ยน้ำเสียงออดอ้อน ขนมในมือยังจ่อปากชินยะอยู่ แต่ชินยะก็ไม่ยอมกิน ฮิโรกิทนไม่ไหว ลุกขึ้นมาเอาขนมใส่ปากตัวเองและประกบปากกับชินยะทันที ปลายลิ้นพยายามดันขนมชิ้นนั้นเข้าไปในปากอีกฝ่ายและถอนออก .. ฮิโรกิยิ้มหวาน แต่ชินยะนั่งเคี้ยวขนมที่โดนยัดเยียดให้อย่างเฉยเมย เห็นเช่นนั้นก็ชักจะหงุดหงิดเข้าไปอีก ไอ้บ้านี่ อุตส่าเปิดทางให้ขนาดนี้ ไม่สนใจชั้นเลยรึไง!!? สายตาฮิโรกิมองไปรอบๆ ซึ่งตอนนี้ทุกคนกะลังเมากันได้ที่เพราะของเหลวที่ถูกกลืนลงไปยังท้อง และเริ่มซุกไซร้นัวเนียกันซะแล้ว .. ฮิโรกิเดินไปปิดไฟในห้องคาราโอเกะนั้นทันที เหลือแสงสลัวๆและเสียงเพลงจากทีวีที่เปิดคาไว้อยู่ จากนั้นก็กลับมาหาชินยะที่ยังคงนั่งเฉยอยู่ ..ฮิโระจับชินยะให้นอนราบลงบนโซฟาตัวยาว ส่วนตัวเองก็ขึ้นคร่อม ก้มใบหน้าสวยลงไปจูบ สอดลิ้นเข้าไปนัวเนียอย่างเร้าร้อน ชินยะเริ่มสนองกลับ ฟาดฟันลิ้นกันอยุ่ภายในอย่างเนิ่นนาน มือหนาจับหัวฮิโรกิดันเข้าหาตัวเอง บดขยี้ริมฝีปากแดง จนฮิโรกิหายใจไม่ทัน ดันตัวร่างสูงออก และหอบแฮ่กๆ

"ชั้นไม่ชอบให้ใครมารุกหรอกนะ.." ว่าแล้วก็ลุกขึ้นมาดันตัวฮิโรกิให้นอนลงและชินยะก็ขึ้นคร่อมแทน ประกบปากสวยกันอีกครั้ง ลิ้นนุ่มพันนัวเนีย ฮิโรกิครางเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอ .. มือชินยะเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักเรียนทั้งของคนเบื้องล่างและของตนเองออก ถอนริมฝีปากออกไป ปลายลิ้นไล้เลียเข้าที่ใบหูสวย ฮิโรกิครางเสียงหลงเบาๆ ขนเริ่มลุกซู่เพราะความเสียวซ่าน .. ชินยะค่อยๆเลื่อนตัวเองลงมาซุกไซร้ยังคอขาว ขบเม้มเข้าที่ซอกคอจนเกิดรอบช้ำสีแดง ปลายลิ้นอุ่นชื้นค่อยๆลากไปยังยอดอก เลียวนรอบเม็ดติ่งสีชมพู ดูดเม้มเบาๆก่อนที่จะลากปลายลิ้นลงไปลึกอีก ..มือหนาค่อยๆปลดตะขอกางเกงนักเรียนของฮิโรกิและถอดออก มือคลึงสิ่งที่อยู่ตรงหว่างขาเบาๆและดึงกางเกงในตัวสุดท้ายออก ..ร่างสูงค่อยๆใช้มือจับส่วนอ่อนไหวรูดขึ้นลงอย่างช้าๆและเลื่อนริมฝีปากลงไปครอบครองสิ่งนั้น ..
"อะ..อ๊าาา~" ความเสียวซ่านแพร่กระจายไปทั่วร่าง พยายามกลั้นเสียงครางให้เบาที่สุด เพราะกลัวคนที่เหลือจะได้ยิน ..ปลายลิ้นตวัดส่วนปลายอย่างช่ำชอง ขยับปากเข้าๆออกๆช้าๆเนิ่บนาบ ..จนมือน้อยของฮิโรกิต้องจิกปลายผมและดันหัวของชินยะให้ทำเร็วขึ้นพร้อมๆกับที่โยกสะโพกของตัวเองช่วยไปด้วย .. ชินยะถอนปากออกจากสิ่งนั้นและใช้มือช่วยชักอย่างรวดเร็ว.. จนในไม่ช้า อารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาก็ได้ปลดปล่อยไหลทะลักออกมาเต็มมือของร่างสูง ..ฮิโรกิยิ้มอย่างพอใจ หน้าตาอิ่มเอมอย่างมีความสุข เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ก็ไม่ปาน .. ก่อนที่จะสะดุ้ง เมื่อเห็นว่าชินยะใช้อีกมือค่อยๆปลดกางเกงของตัวเองออก..

"นะ..นายจะทำอะไรน่ะ.." ค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมา ถามหวาดๆ
"ก็นายยั่วชั้นเองนะ..ฮิโระจัง.." ยิ้มหน้าแป๊ะให้ มือดันตัวฮิโรกิให้นอนลงอีกครั้ง ..นิ้วเรียวของชินยะค่อยๆสอดทะลุผ่านช่องทางเข้าไป ของเหลวสีขาวที่ไหลเปื้อนมือเมื่อกี้นั้น คอยช่วยหล่อลื่นให้มันเข้าง่ายขึ้นนิดหน่อย ..ฮิโรกิร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ปลายเล็บจิกเข้าที่ไหล่แกร่ง.. ถึงฮิโรกิจะชอบยั่ว แต่ก็ไม่เคยมีใครได้เปิดซิงเขามาก่อนเลยสักครั้งเดียว ..
"หืม.. ครั้งแรกเหรอฮิโระจัง.." พูดขึ้นล้อเลียน ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นครั้งแรก ..นิ้วที่ 2 สอดตามเข้าไปติดๆ ร่างบางเกร็งไปทั้งตัว เล็บน้อยๆข่วนเข้าที่ผิวหลังสีเข้มจนถลอกและเลือดไหลซิบๆ
"อย่าเกร็งสิ.." ไม่ทันขาดคำ..นิ้วที่ 3 ถูกส่งเข้าไปอีกนิ้ว วงแขนของฮิโรกิโอบกอดรอบคอร่างสูงแน่น เนื้อตัวสั่นกระตุกเพราะความเสียว .. ชินยะค่อยๆขยับนิ้วเข้าออกช้าๆเพื่อให้คนข้างล่างได้ปรับตัว ก่อนที่จะดึงนิ้วออกและสอดใส่ร่างกายของตนเองเข้าไปทันที
"อ๊ะ..จะ..เจ็บ..ชินยะ..อ๊าาา~" พยายามจะถอยหนีจากสิ่งแปลกปลอมที่ทะลุผ่านเข้ามา ..มือหนาจับยกสะโพกร่างบางขึ้นและล็อคไม่ให้หนีไว้.. ชินยะกระแทกตัวเองอย่างรวดเร็วและรุนแรง ร่างบางสั่นไหวไปตามแรงนั้นๆ เสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง แต่ก็โดนเสียงเพลงที่เปิดทิ้งไว้ดังกลบจนหมด และตอนนี้คนอื่นก็เริ่มบทรักของตนเองแล้วเช่นกัน ห้องแอร์กว้างมืดๆสลัวๆที่ใช้ร้องเพลงนั้น ได้เปลี่ยนกลายเป็นห้องที่ทั้งคน 5 คุ่ทำกิจกรรมร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน .. ชินยะก้มลงจุมพิตเข้าที่ปากสวยของฮิโรกิอีกครั้งพร้อมกับที่กระแทกกายตนเองไปด้วย .. อารมณ์ราคะที่ถูกก่อตัวขึ้น บัดนี้ไม่สามารถบังคับอดกลั้นไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ชินยะกระแทกตัวเองครั้งสุดท้ายก่อนที่ของเหลวร้อนๆจะไหลพุ่งขึ้นสุ่ภายในกายของฮิโรกิ ..ความเหนื่อยอ่อนเข้ามาแทนที่ ..ชินยะฟุบลงบนหน้าอกของฮิโรกิ ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นตุบๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นและสวมเสื้อผ้ากลับเข้าที่อย่างเดิม

"แล้วเราคงได้เจอกันอีกนะฮิโระจัง.." ยิ้มให้ก่อนที่จะเปิดประตูห้องและเดินจากไป ..

เราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน ชินยะ...

The End

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=173

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! - Special -

* ชี้แจงก่อนอ่านนะคะ *


ฟิค VCD น้องอากิตอนนี้เป็นภาคพิเศษ ที่แต่งขึ้นเฉพาะกิจเท่านั้น.. มันไม่เกี่ยวอะไรกับตอนที่ 1-6 ที่เคยแต่งไปเลยนะคะ ฉะนั้น ลืมตอนเก่าๆนั่นไปได้เลยค่ะ ^^ เรื่องอื้อฉาวตอนสเปเชี่ยลนี้จะเป็นอย่างไร เชิญอ่านกันได้เลยค่ะ ..

 

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! - Special -

เมื่อถึงวันสิ้นสุดปีเก่า และในวันพรุ่งนี้ปีใหม่ก็จะมาเยือน.. เหล่าดารานักร้องก็แสนจะมีความสุขเพราะจะได้พักผ่อนจากการทำงานเหนื่อยมาตลอดทั้งปี .. แต่เรื่องอื้อฉาวของ 2 ใน 4 นักร้องหนุ่มชื่อดังในนามวง Lead ก็ได้บังเกิดขึ้น ให้เหนื่อยใจกันเล่นๆ ...

"อากิจัง~ คืนนี้เราจะไป Countdown ที่ไหนกันดี~" นาคาโดอิ ฮิโรกิ วิ่งหน้าบานเข้ามาหาคนรัก หลังจากที่จัดตารางคิวงานสำหรับปีหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"ที่ไหนก็ได้อ่ะฮิโระจัง ^^ .. " ฉีกยิ้มตอบอย่างน่ารัก .. ก็นานแล้วนะ ที่ไม่ได้ไปเที่ยวกับฮิโรกิ 2 ต่อ 2 เลย เพราะแต่ละวัน มีแต่งาน งาน งาน แล้วก็งาน!!
"อืม.. งั้นไปเค้าท์ฯที่ชิบุย่าละกันนะ~"

-----

เวลา 23.45 น.

อากิระและฮิโรกิ ก็มาถึงชิบุย่า 2 หนุ่มต้องต่อสู้เบียดเสียดกับคู่รักจำนวนมหาศาลที่มา Countdown ที่นี่..
"โอ๊ย!! อึดอัดจังเลยอ่าฮิโระจัง TToTT" อากิระบ่นออดแอด เมื่อโดนผู้คนเบียดจนเกือบล้ม ..ฮิโระเห็นเช่นนั้นก็รีบคว้าร่างบางมากอดไว้แน่น ราวกับเป็นเกาะป้องกันที่แข็งแรง (ตรงไหน?) .. เวลาทุกวินาทีผ่านไปอย่างช้าๆ เสียงผู้คนที่ดังต่อเนื่อง รอคอยวันใหม่กันอย่างตื่นเต้น..

ในที่สุด ก็ถึงเวลา 23.59 น. บนจอมอร์นิเตอร์ขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางชิบุย่า (มันมีจิงป่าววะ? - -") ที่กำลังนับเวลาถอยหลัง และพิธีกรที่ใช้ไมค์พูดกำกับอย่างตื่นเต้น ..

45...

30...

15...

10.. (ใกล้มาแล้วครับทุกท่าน : พิธีกร)

........
.....
...

3....
2.....
1.....

Happy New Year!!!!!!!!!!!!! เสียงประชากรนับหมื่นที่อยู่บริเวณนั้นแหกปากดังขึ้นพร้อมๆกับพิธีกรที่แหกปากใส่ไมค์อย่างไม่ยั้ง .. แสงสีจากพลุที่จัดไว้ต้อนรับปีใหม่ดังขึ้นอย่างอลังการงานสร้าง ..

"สุขสันต์วันปีใหม่ครับอากิจัง" ฮิโรกิกระซิบอย่างแผ่วเบาที่ข้างหูคนรัก ริมฝีปากค่อยๆเลื่อนไปประกบกับอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน
"อื้อ~ Happy New Year นะฮิโระจัง~" พูดเขินๆ หน้าแดงไปหมดแล้ว >///< ก็เล่นจุ๊บกันในฝูงคน จะไม่ให้อายได้ไงเล่า ใจเต้นไปหมดแย้ว~

"ไปกันเหอะอากิจัง ยิ่งอยู่ยิ่งเบียด" ว่าแล้วก็คว้ามือน้อยๆแล้วแหวกทางเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างยากลำบาก และแล้ว ทั้ง 2 ก็ออกมาได้อย่างปลอดภัย .. ทั้งคู่เดินจูงมือกันไปเรื่อยเปื่อยและไร้จุดหมาย จนมาถึงที่แห่งนึง .. สวนสาธารณะที่ประดับประดาด้วยไฟหลากสี ดูสวยงามยิ่งนัก แถมยังเงียบสงบดูโรแมนติกอีกตะหาก ทั้งคู่จึงแวะนั่งกันอยู่ที่นั่น.. ฮิโรกิควักกล่องของขวัญชิ้นเล็กๆออกมาจากกระเป๋า และยื่นมันให้อากิระ

"ของขวัญเหรอ? ชั้นไม่ได้เตรียมมาให้ฮิโระจังง่า TT-TT"
"อืม ไม่เป็นไรหรอก แกะดูสิ ^^" อากิจังรับของขวัญชิ้นนั้นมา แล้วนั่งแกะอย่างถนุถนอม .. ภายในนั้นมีสร้อย 1 เส้น และจี้รูปแมวน้อยน่ารัก .. อากิระตื่นตาตื่นใจมากกับของขวัญชิ้นนี้ .. พระเจ้าจอร์จ!! มันน่ารักจริงๆเลยฮะ >.<

"ขอบคุณนะฮิโระจัง~~~" หันมาพูดอย่างดีใจ ทำหน้าแมวเหมือนจี้อันนั้นไม่มีผิด - -" 555
"งั้นหันหลังสิ จะใส่ให้นะ~ ^^" ว่าแล้วก็หยิบสร้อยอันนั้น ขึ้นมาใส่ให้อากิระที่ค่อยๆหันหลังให้ ..

เมื่อใส่เสร็จ ฮิโระก็จูบเบาๆที่หันคอขาวเนียนนั้น จากนั้นก็กระซิบข้างๆหู ..

"รักอากิจังที่สุดเลยนะ.." และสวมกอดอย่างรักใคร่ จมูกไล้ดมเส้นผมนุ่มๆนั้น ..  ทำเอาอากิระใจเต้นไม่หยุดเลย และรีบหันหน้ากลับมาอย่างอายๆ..

"อากิจังไม่มีอะไรจะให้ผมจิงๆอ่ะ??" ฮิโระถามด้วยน้ำเสียงจ๋อยๆ (ไหนบอกไม่เป็นไรไงฟะ : Aki - Aki)
"ง่า~ - -" เหอๆ" รู้สึกผิดนิดๆ และในที่สุดก็ตัดสินใจทำลงไป .. จับคอฮิโรกิโน้มลงมา และหลับตาจุ๊บปากฮิโระอย่างรวดเร็ว .. ฮิโระตกใจเล็กๆ แต่ก็ยิ้มออกมา ไม่คิดว่าอากิระจะทำแบบนี้ โอววว อากิจังของผมน่ารักชะมัดเลย~~~

"รักฮิโระจังนะ.." อากิระพูดเสียงเบา จนแทบไม่ได้ยิน ..
"อะไรนะอากิจัง~" แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
"ระ..รักฮิโระจังอ่า.." ก้มหน้าพูดด้วยเสียงสั่นๆ เขินจะตายแล้ว ~~
"อะไรนะ!! พูดดังๆดิ๊อากิจัง~~" ยังแกล้งไม่เลิก จนในที่สุด ..
"โอ๊ยยย รักฮิโระจัง!!!!!!!!!!!!" น้องแมวแกก็ตะโกนออกมาซะลั่น - -" ฮิโรกิเผลอฮาแตกออกมา น้ำตาแทบเล็ด แต่ดีใจสุดๆ ได้ยินคำว่ารักจากคนๆนี้ ไม่จำเป็นต้องให้สิ่งของ แค่ความรู้สึกดีๆนี้ ก็พอใจแล้ว ^^

"ขำไรอ่าฮิโระจัง" พูดโกดๆ ทำไมต้องมาขำด้วย คนยิ่งเขินๆอยู่ >///<
"ป่าว.."

เมื่อสิ้นสุดการสนทนา .. ริมฝีปากนุ่มๆก็ประกบลงกับเรียวปากบางนั้นอีกครั้ง .. ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปลิ้มรสหวานภายใน ตวัดนัวเนียกันอยู่เนิ่นนาน และถอนริมฝีปากออก เรื่อยมาหอมแก้มและไปที่ติ่งหู งับเบาๆ พร้อมกับกระซิบบอกคำหวานๆ .. เรื่อยลงไปที่คอ จัดการไซร้ซอกคอขาวๆนั้น

"อือ.. ฮะ..ฮิโระจัง.. ไม่ได้นะ นี่มันสะ..สวนสาธารณะ อื้อ~" พูดเตือนฮิโรกิ ..
"นั่นสินะ .. งั้นมานี่ ^^ " จัดการช้อนร่างบางขึ้นและเดินหายเข้าไปในพุ่มไม้ - -"
"ไม่ใช่อย่างง้าน~ ฮิโระจังอ่า กลับไปทำที่บ้านดิ -"- .."
"แต่ผมไม่ไหวแล้วนะอากิจัง!!" พูดด้วยน้ำเสียงหื่นๆ (ซะงั้นเลย) จับอากิระกดลงบนพื้นหญ้า แล้วทำภารกิจต่อ .. ไซร้ซอกคอขาวนั้นๆ และเสื้อยืดตัวใหญ่ก็ถูกถอดออกจากร่างบาง .. ริมฝีปากขบเนื้อเนียนนั้นจนเกิดรอยแดงหลายรอย .. ลากปลายลิ้นมาที่ยอดอก เลียวนเล่น สร้างความเสียวซ่านให้ผู้ถูกกระทำยิ่งนั้น เสียงหวานๆนั้นครางออกมาเบาๆอย่างมีความสุข.. เมือ่ผู้กระทำได้ยิน ก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ .. จะทำให้สุขยิ่งกว่านี้อีก ^^

มือปลดกางเกงของอากิระออก ..ฮิโระลากปลายลิ้นลงมาที่สะดือ เลียรอบๆทำให้อากิระจั๊กกะจี้นิดๆ .. มือไม่อยู่เฉย จัดการถอด กกน. บ็อกเซอร์ตัวเล็กนั้นออก ตอนนี้ร่างกายอากิระเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนกับหุ่นงามๆนี้ ยิ่งดูมันก็ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์คนที่ได้มอง ..

"อะ..อ๊า .. ฮิโระจัง~~ อา~" เสียงครางที่ฟังดูเย้ายวนดังขึ้น เมื่อฮิโรกิ ลากปลายลิ้นลงมาที่ส่วนล่าง เลียวนที่ปลายอย่างช่ำชอง และใช้ปากครอบครองสิ่งนั้น เร่งจังหวะให้เร็วถี่ขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางนั้นดังเบาๆอย่างต่อเนื่อง .. มืออากิระจิกผมของเขาไว้ .. และแล้ว ของเหลวสีขาวขุ่นไหลทะลักออกมา ฮิโรกิกลืนมันลงไปอย่างไม่รังเกียจ .. จากนั้นก็ขึ้นมาประกบจูบเร่าร้อนกันอีกครั้ง ..เสียงครางหวานๆ เปลี่ยนเป็นเสียงหอบเหนื่อยๆแทน

ฮิโรกิใช้มือรูดซิบ.. ควักส่วนเกินของร่างกายที่แข็งเพราะอารมณ์มันพุ่งพล่านออกมา .. ค่อยๆดันมันเข้าสู่ร่างกายของอากิระอย่างช้าๆ ช่องทางอันคับแคบนั้นค่อยๆปรับสภาพเมื่อรู้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมทะลุผ่านเข้ามา .. ฮิโรกิกระแทกร่างกายเร็วขึ้นเรื่อยๆสักพัก .. แล้วจับอากิระหันหลังคุกเข่ายกสะโพกขึ้น (ท่าอะไรน่าจะจิ้นกันออกนะ Aki - Aki).. ฮิโระแทรกสิ่งนั่นเข้าไปอีกครั้งและจัดการกระแทกเข้าๆออกๆอย่างรวดเร็ว จนกระทั่ง.. ร่างบางเริ่มบีบรัดและเกร็งไปหมดทั้งตัว พร้อมกันนั้น ฮิโระก็ปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่างกายของอากิระ.. กิจกรรมกลางแจ้งเป็นอันเสร็จสิ้น - -"

ทั้ง 2 จัดการใส่เสื้อผ้าให้เหมือนเดิม และจูงมือกันไปฉลองปีใหม่กันต่ออย่างมีความสุข ..

... แต่หารู้ไม่ว่า .. มี 'ปาปาราซซี่' สารเลวคนหนึ่ง ที่แอบทำการจับภาพของทั้งคู่มาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ชิบุย่าแล้ว ...

///////////////////

ตัดไปทางด้านชินยะและเคตะบ้าง ..

ทั้ง 2 คนได้อยู่เค้าท์ดาวน์ และทำอาหารเลี้ยงฉลองกันเพียง 2 คนอยู่ที่บ้านอย่างมีความสุข ...

(เคต + ชิน : เง้ย.. พวกตูมีแค่นี้เองเหรอไอ้คนแต่ง!!!)
(Aki - Aki : เหอๆ แค่นี้ก็พอแล้ว - -" ไอ้ปิงลำเอียงค่ะ 555 งั้นขอตัวไปตัดต่อ vcd น้องอากิก่อนละ กั่กๆ)
(ชินยะ : เฮ้ย เดี๋ยวเด้!!! แล้วตูได้ xxx กะเคตจังมะเนี้ย??)
(เคต : แหงะ..ไอ้แป๊ะพูดไรอ้ะ เขิลล >///<)
(Aki - Aki : มองอย่างหน่ายๆ - -")

-------------

1 เดือน ต่อมา ...

ทั้งหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ วิทยุ นิตยสารบันเทิงต่างๆ หรือแม้แต่ในอินเตอร์เน็ต .. ได้ลงเรื่องวีซีดีที่อากิระ x ฮิโรกิ ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง กันอย่างครึกโครม .. เมื่อ VCD แอบถ่ายแผ่นนั้น ที่ได้ทำการแอบถ่ายและตัดต่อโดยปาปาราซซี่คนนึง และทำการปั๊มออกมาขายอย่างต่อเนื่อง .. เมื่อทั้ง 2 คนรู้เรื่องนี้ก็ตกใจเป็นอย่างมาก เพราะยอดขายวีซีดีแผ่นนี้ ทะลุเกินล้านแผ่นไปแล้ว ทำไมซิงเกิ้ล+อัลบั้มของพวกเขาถึงไม่ขายดีอย่างงี้บ้างนะ (เฮ้ยๆ ไม่เกี่ยวๆ) .. เอาใหม่ๆ .. เมื่อทั้ง 2 คนรู้เรื่องนี้ก็ตกใจมาก ไม่คิดว่าจะโดนแอบตามถ่าย และเปิดซีดีแผ่นนั้นดูว่าเป็นของจริงหรือไม่..

ภายในซีดีแผ่นนี้ ปรากฏภาพของอากิระและฮิโรกิตั้งแต่หน้าบ้าน จนไปถึงที่เค้าท์ดาวน์ที่ชิบุย่า จากนั้นก็เดินจู๋จี๋ไปที่สวนสาธารณะ ให้ของขวัญกัน จากนั้น ... ภาพลีลาเด็ดๆชวนเสียวก็ปรากฏขึ้น - -" ฮิโรกิรีบวิ่งไปปิดทีวีทันที ..

"เฮ้ย ปิดทำไมฟะฮิโระ!!" ชินยะที่ตาค้างนั่งดูซีดีแผ่นนั้นอยู่ บ่นขึ้นทันที -"- และโดนฮิโระด่ากลับไปอย่างรวดเร็ว (สมควรค่ะไอ้แป๊ะ) ตอนนี้อากิระนั่งก้มหน้า น้ำตาไหล ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วย .. เคตะเห็นเช่นนั้นก็สงสารเพื่อนรักอย่างจับใจ และร้องไห้ตามอากิระซะงั้น TT-TT

"จะทำไงต่อล่ะฮิโรกิ.." ผู้จัดการวงของเขาถาม หมดปัญญาแก้แล้วจริงๆ เพราะซีดีมันหลุดออกไปอย่างรวดเร็วมาก "บอกแล้วว่าให้ระวัง ไม่เคยฟังกันเลย เล่นซะกลางแจ้ง.."
"ขอโทษครับ.." ได้แต่ก้มหัวขอโทษ จะทำยังไงดีล่ะคราวนี้ - -"
"งั้นจะเปิดแถลงข่าวว่าแค่คนหน้าเหมือนพวกเธอละกัน"
"ใครมันจะไปเชื่อล่ะครับ หน้าผมกับอากิระชัดๆเลย"
"แล้วจะทำไงล่ะ!!!"
"..." ไม่มีเสียงตอบจากใคร
"ตกลงตามนี้!!!" ผู้จัดการพูดโกรธๆ

วันแถลงข่าว ..

นักข่าวจากสื่อต่างๆมารวมตัวกัน พร้อมยิงคำถามใส่เป็นชุด แต่ผู้จัดการวงนั้นเป็นคนพูดทั้งหมด ..

"แค่คนหน้าเหมือนครับ"
"หน้าเขา 2 คนชัดๆ" นักข่าวคนนึงตอกกลับ
"ดูสิ.." พูดแล้วหยิบภาพที่อยู่ในซีดีขึ้นมา ชี้ไปที่คางของฮิโรกิ "ดูสิ .. ฮิโรกิคุงมีไฝที่คาง แต่ในซีดีไม่มี แถมเสียงร้องของอากิระยังเหมือนเป็ดอีกตะหาก ไม่เห็นเหมือนเสียงเค้าเลย"
"มืด + ถ่ายไกลขนาดนั้นใครมันจะไปมองเห็นไฝล่ะฟะ" เสียงนักข่าวอีกคนแย้ง ที่เหลือก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย

สงครามน้ำลายระหว่างผู้จัดการวงลีดและนักข่าวดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ยิ่งพูด นักข่าวก็ยิ่งได้เปรียบ  เพราะหลักฐานมันเห็นๆ จนฮิโรกิทนไม่ไหว คว้าไมค์มาพูดอย่างหมดความอดทน
"ในวีซีดีนั้นมันผมเองแหละ!!!!!" ผู้คนเงียบกริบกันหมด .. เอาวะ นาคาโดอิ ฮิโรกิ เกิดมาเป็นลูกผู้ชาย กล้าทำกล้ารับเว้ย!!
"ละ..แล้วจะรับผิดชอบยังไงล่ะ?" นักข่าวคนนึงค่อยๆถามขึ้น
"ผมจะลาออกจากวง lead " เสียงฮือฮาดังขึ้นพร้อมกับแสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปที่นักข่าวทั้งหลายกดชัตเตอร์รัวช็อตเด็ดนี้
"ฮิโรกิ!!!!!!!" สมาชิกอีก 3 คนและผู้จัดการวงร้องขึ้นมาพร้อมกันอย่างตกใจ นี่แกพูดอะไรออกไปวะ!!
"ผมจะออกจากวง พอใจกันรึยัง?"
"ไม่นะ!!" เสียงๆหนึ่งดังขึ้น ทั้งห้องเงียบกริบอีกครั้ง อากิระลุกขึ้นยืนทันที น้ำตาอาบแก้มทั้ง 2 ข้าง "ถ้าฮิโระจังออก ผมก็จะออกด้วย!!" หันไปพูดกับนักข่าว ที่รัวกดชัตเตอร์กันอีกรอบ
"อากิจัง! มันไม่ใช่ความผิดของ.."
"ไม่!! ชั้นผิดด้วยเหมือนกัน ฉะนั้นชั้นก็จะออกด้วย จบการแถลงข่าวแค่นี้แหละ!!!!!!!!!" อากิระพูดใส่ไมค์ทั้งน้ำตา ไม่อยากให้เป็นอย่างงี้เลยจิงๆ วงที่เขารัก กลับต้องมาเป็นแบบนี้ .. ชินยะ.. เคตะ.. ผู้จัดการ.. แฟนๆทุกคน.. ผมขอโทษ..

หลังจากพวกนักข่าวกลับไปกันหมด .. พวกฮิโระก็เงียบกันหมด ช็อคกะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น .. Lead จะเป็นเพียงแค่ตำนานงั้นเหรอ??

เมื่อข่าวฮิโระกับอากิจะลาออกจากวงเผยแพร่ออกไป แฟนคลับ Lead ช็อคเป็นอย่างมาก แฟนๆนับหมื่นคนมารวมตัวที่หน้าบริษัทพวกเขา เพื่อให้กำลังใจและไม่ให้ลาออกจากวง มีทั้งป้ายผ้าที่เขียนด่าพวกนักข่าวและปาปาราซซี่ที่แอบถ่าย ทั้งตะโกนด่าท่อใส่โทรโข่ง และตะโกนให้กำลังใจพวกลีด เหมือนก่อม็อบก็ไม่ปาน

"พวกเรารักฮิโระกะอากิระ!!!!" 
"พวกเราชอบให้ฮิโระกับอากิระ xxx กัน" (อ้าว)
"พวกเขาไม่ผิด พวกปาปาราซซี่นั่นแหละ ไปตายซะ!!!!!"
"อย่ายุบวงกันเลยนะ!!"

เสียงของสาวน้อยคนแล้วคนเล่าตะโกนเสียงดัง .. จนทางต้นสังกัดต้องเปิดแถลงข่าวกันอีกรอบที่หน้าบริษัท

"เป็นอันว่า .. จะไม่มีการยุบวง Lead ครับ" เสียงของบอสใหญ่พูดด้วยเสียงเรียบๆ .. แฟนๆนู๋ลีดที่ยืนดูการแถลงข่าวก็ส่งเสียงเฮกันออกมา .. แต่พวกนักข่าวก็ยังยิงคำถามใส่ต่อไป กะเอาให้ตายกันไปข้างเลยก็เป็นได้ .. แต่ท่านบอสของบริษัทก็ตอกกลับไปแบบเจ็บๆ

"เฮ้ย ได้ไงวะ!!" และแล้ว เสียงนักข่าวคนหนึ่งก็ตะโกนขึ้นอย่างไม่พอใจ
"ทำไมครับ? ไม่พอใจอะไร หรือคุณเป็นคนแอบถ่ายพวกฮิโรกิคุง" ท่านบอสพูดเล่นๆ แต่นักข่าวคนนั้นกลับหน้าซีดอย่างเห็นได้ชัด เสียวๆว่าจะโดนจับได้ ใช่แล้ว!! ไอ้นี่นี่เอง ปาปาราซซี่ที่ชอบแอบถ่ายดารา แล้วทำให้พวกเขาต้องหมดอนาคต .. ไอ้ปาปาราซซี่ที่ชื่อ 'อากิ-อากิ' นี่เอง เหอๆ

"หนอย! แกเองเหรอ ไอ้ชั่ว!! นี่แน่ะๆ" เมื่อเห็นเช่นนั้น..แฟนคลับน้องๆ Lead จากบอร์ด nonfic .. ก็วิ่งเข้าหาไอ้อากิ-อากิ และใช้ส้นตีนรุมประชาทัณฑ์มันแทบปางตาย จากนั้นไอ้อากิ-อากิ ก็โดนลากคอเข้าคุกไปโดนขังตลอดชีวิต - -" และแล้ว เรื่องคาวๆของ4 หนุ่มวง Lead ก็จบลงอย่างมีความสุข....

(เฮ้ย!! ไหงงั้นฟะ ตูซวยคนเดียวอีก TToTT : Aki - Aki)

- จบ -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 8

หลายวันผ่านไป เมื่อเกิดเรื่องนั้นขึ้น .. เรื่องที่ชินยะและฮิโรกิติดใจกันเอง (ใครยังไม่ได้อ่านโดจินของท่าน Hisoka ไปอ่านก่อนเคอะ เดี๋ยวไม่รู้เรื่อง 5555 http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=123) .. สองสาวของพวกเราก็นั่งแกร่วตลอดทั้งวันทั้งคืน

"ฮิโระจังดูนี่สิ.." ชินยะยังคงกุ๊กกิ๊กอยู่กับฮิโรกิ .. อากิระและเคตะมองภาพนั่นก็ตาลุกขึ้นเป็นไฟ ฮือๆ เราไม่น่าไปยุให้มันเล่นแบบนั้นเลย T^T

"ชะ..ชินยะ..เค้าไม่ไหวแล้วนะ" เคตะที่เริ่มจะทนไม่ไหว เพราะไม่โดนชินยะเฆี่ยนมาหลายวัน .. ต่อมมาโซคิสม์มันแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว เคตะเข้าไปดึงๆชินยะให้เข้าห้อง แต่ชินยะยังคงนั่งเฉย ไม่สนใจเคตจังเลยสักนิด ..เราคงตกกระป๋องจิงๆสินะ ..

อากิระไม่น้อยหน้า เข้าไปคลอเคลียกับฮิโรกิ .. แต่ก็ต้องโดนดันออกไปอย่างเย็นชา (อัคเอ๊ย มาซบอกอิปิงมา)
"ชั้นไม่มีอารมณ์อากิระ.." น้ำเสียงที่เย็นชานั่น ทำให้อากิระน้ำตาคลอเบ้าทันที .. ใช่สิ.. ลีลาเรามันไม่ดี เรามันไม่เซ็กซี่เท่าชินยะใช่มั๊ย!!!

แล้วหนุ่มๆทั้ง 2 ก็หันไปจู๋จี๋กันเช่นเดิม ปล่อยให้อากิระและเคตะนั่งเอ๋อ .. แต่เคตะ ด้วยความที่ขาดความเจ็บปวด(ทางร่างกาย)ไม่ค่อยจะได้ .. จึงดึงตัวอากิระที่นั่งซึมให้นอนลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นเล็กๆนั่น แล้วทาบริมฝีปากบางกับอากิระทันที .. ลิ้นเรียวนุ่มตวัดอยู่ข้างใน .. ชินยะและฮิโรกิเห็นเช่นนั้นก็มองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ..

"อื้อ~~ คะ..เคตจัง ดะ..เดี๋ยว~" อากิระตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ..แต่เคตะสติแตกไปแล้ว ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น - -" .. ถอนริมฝีปากบางออก ลากปลายลิ้นลงไปยังที่ซอกคอขาวของอากิระ จัดการขบเม้มและดูดอย่างรุนแรง จนอากิระต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ ปลายลิ้นชื้นๆลากไปยังเม็ดติ่งสีชมพูหวาน และเลียวนรอบ ทำให้อากิระสะดุ้งเสียวซ่านขึ้นมาทันที
"อ๊าา~ เคตจัง~" วงแขนโอบกอดรอบคอของเคตะไว้ ..ริมฝีปากบางที่แดงอวบอิ่มของทั้ง 2 เลื่อนมาประกบกันอีกครั้ง .. ปลายลิ้นเกี่ยวพันกัน รสจูบที่ห่างหายไปนาน ไม่อยากจะถอนมันออกเลย

"อากิจัง~ ช่วยหน่อย.." เคตะยื่นเทียนเล่มเล็กที่จุดไฟแล้วส่งให้อากิระ กะจะให้อากิระช่วยทำให้ แต่อากิจังทำใจไม่ได้ที่จะเอาเทียนมาลนใส่เพื่อน (ดีมากลูก ไม่งั้นเมิงจะกลายเป็นไอ้ซาดิสม์ : Aki-Aki).. เคตะจึงต้องทำด้วยตัวเอง ..หยดน้ำเทียนร้อนๆหยดแล้วหยดเล่า เกาะแข็งติดอยู่บนตัวของเคตะ เสียงร้องที่เกิดจากความปวดแสบปวดร้อนนั้นดังระงมไปทั้งห้อง .. จนอากิระทนไม่ไหว ต้องรีบดึงมันออกไปจากมือเคตะแล้วโยนทิ้ง

"อะ..อากิจัง~" เคตะที่ตอนนี้อยู่ข้างใต้ตัวของอากิระ .. อากิระเริ่มซุกไซร้ที่ซอกคอขาวๆ ในใจคิดว่า ฮิโระจังไม่สนใจเราแล้ว เราก็ยังมีเคตะ ไม่ง้อหรอก .. มือเริ่มปลดกระดุมเสื้อและเปลื้องผ้าของเคตะออกจนหมด .. ลิ้นร้อนๆที่เย้าแหย่กับยอดอกเสร็จแล้ว เริ่มลากลงไปที่ท้องน้อยของเคตะทันที
"เดี๋ยวสิอากิจัง~" ว่าแล้ว เคตะก็จับอากิระนอนลงบนโซฟาตัวใหญ่นั่น ตัวเองจัดการขึ้นคร่อมเป็นท่า 69 ทันที (คงรู้จักท่านี้กันหมดแล้วนะ เคยทำตอนสวิงกิ้งอ่ะ ใครไม่รู้จักหลังไมค์ได้ เดี่ยวปฏิบัติให้ดู เอื้อก! *q* : Aki - Aki)

"อ๊าาาาา เคตจัง~" อากิระสะดุ้งสุดตัว เมื่อปากน้อยๆนั่นมอบความเสียวซ่านให้โดยการโลมเลีย ขบดูดอย่างสนุกสนาน
"อากิจังก็เร็วๆสิ" หันมาพูดแล้วไม่รอช้ารีบกลับไปจัดการกับส่วนอ่อนไหวของอากิระต่อทันที .. มือสั่นๆของอากิระเริ่มจับส่วนสำคัญของเคตะบ้าง มือเรียวจับกระชับและรูดสิ่งนั้นขึ้นลงอย่างช้าๆ ใช้ปากสวยครอบครองจนมิด .. ทั้ง 2 เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นพร้อมๆกัน เสียงครางดังอื้ออึงอยู่ในลำคอ

"ฮะ..แฮ่ก คะ..เคตจัง ไม่ไหวแล้ว.. อ๊าา" อากิระถอนปากออก เสียงครางหวานๆดังลั่น เคตะถอนปากออกเช่นกัน ใช้มือเร่งความเร็วขึ้นไปอีก อากิระบิดตัวด้วยความเสียว ของเหลาทะลักพุ่งออกมาไหลเยิ้มเปรอะมือเคตะ .. เคตะลุกขึ้น จับเรียวขาร่างสวยแยกออก สอดนิ้วมือเรียวเล็กเข้าไปทีละนิ้วๆ อากิระกระตุกปล่อยเสียงครางหวานๆออกมาอีกครั้ง มือเล็กหยิบแท่งพลาสติกขนาดใหญ่สีชมพูขึ้นมา (ชินยะกับฮิโระเอามาวางล่อไว้ให้ เอิ้กๆ) จัดการสอดแทรกสิ่งๆนั้นเข้าสู่ร่างกายของอากิระ ..เคตะขยับมันเข้าๆออกๆ พร้อมกับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ..เคตะเลื่อนตัวขึ้นมาใช้ปากบดขยี้ที่ปากเรียวสวยนั่นอีกครั้ง มือยังคงขยับสิ่งนั้นต่อไปเรื่อยๆ

"อ๊ะ..อ๊าาาาาา พอแล้ว เคตจัง~" ร่างสวยดันตัวร่างบางออก เมื่อช่องทางเล็กๆนั้นบีบตัวรัดตอดสิ่งแปลกปลอมแข็งๆนั้นจนแน่น เคตะชักมันออกไปและจูบกันอย่างดูดดื่มอีกที
"ชั้นทำให้เคตจังมั่งนะ.." อากิระใช้แรงที่เหลืออยู่พยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วจับตัวเคตะให้หันหน้าเข้าหาพนักพิงของเก้าอี้โซฟา จากนั้นหยิบของเล่นอีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา แต่อันนี้ไฮเทคกว่า มันสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆออกมาได้ด้วย (อิอัค หยิบอะไรวะ แม่งน่ากลัวชิบ - -")

ร่างสวยเข้ามายืนทางด้านหลังของเคตะ จับของสิ่งนั้นค่อยๆสอดใส่เข้าไปในร่างเล็กจนสุด ..เคตะบิดตัวเล็กน้อย .. ขยับมันเข้าออกอย่างที่เคตะทำให้เขาเมื่อกี้ .. มือหนึ่งขยับของเล่นพลาสติกนั่นไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งเอื้อมไปข้างหน้า จับส่วนอ่อนไหวของเคตะรูดอย่างรวดเร็ว (จะจิ้นกันออกไหนเนี้ย อิอัคกรูโคดสามารถอ่ะ)..เสียงครางระงมดังไปทั่วห้อง.. เม็ดเหงื่อร้อนๆผุดออกมาจากร่างกาย ความเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อไป ..

"อ๊าาาาาาา..อากิจัง.. แรงขึ้นอีกสิ~ อืออ~ เร็วอีก.. อาา อย่างนั้นแหละ~" เคตะในตอนนี้หน้าตาบ่งบอกอย่างมากว่ามีความสุขแค่ไหน ..2 มือของอากิระขยับอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง จนถึงจุดเสียว เคตะปลดปล่อยน้ำคาวๆออกมา มันไหลลงบนเก้าอี้โซฟาตัวนุ่ม พร้อมกันนั้นช่องทางที่มีของแข็งสอดแทรกอยู่ก็เกร็งตัวเช่นกัน..

"อะ..อากิจัง สุดยอดเลย~" เสียงแหลมเล็กที่ยังหันหน้าซบกับพนักพิงโซฟา หันไปพูดกับอากิระที่นั่งลงบนเก้าอี้แล้วอย่างเหนื่อยหอบ .. ร่างเล็กนั่งลงตรงข้างๆอย่างช้าๆ และทั้งคู่ก็ซบกันและผลอยหลับไปในที่สุด .. โดยมีดวงตาคมๆ 2 คู่และกล้องอีก 2 ตัวจับจ้องอยู่ .. ชินยะและฮิโรกิหันมายิ้มให้กันอีกครั้ง .. แผนการของทั้งคู่เป็นอันสำเร็จ ให้สองสาวทำอย่างว่ากันเองบ้าง ไม่ได้ติดใจกันเองหรอก แค่อยากจะแก้แค้นที่มายุเรา 2 คน ..แต่บทรักเร่าร้อนเมื่อกี้ ดูแล้วมันช่างสุดยอดจิงๆ .. จากนั้นฮิโรกิอุ้มอากิระเข้าไปนอนในห้องของตัวเอง ชินยะก็เช่นกันอุ้มเคตะตัวน้อยๆไป ..

- จบจ้า -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=127


เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 7

ณ รังลับผลิตหนัง av ของหนุ่มๆ 4 คน

"ดูดิชินยะ .. เรตติ้งพุ่งกระฉูดเลยอ่ะ!!!" เคตะที่ตอนนี้กำลังหยิบจดหมายขึ้นมาดูทีละฉบับๆพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น หลังจากที่ซีดีสวิงกิ้งของพวกเขาได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ..และจดหมายพวกนั้นเป็นจดหมายจากพวกแฟนพันธุ์แท้หนัง x ของพวกเขานั่นเอง .. โดยที่จดหมายพวกนั้นส่งผ่านมาทางบริษัทใต้ดินที่จัดจำหน่ายวีซีดีของพวกเขา (ซึ่งเป็นพันธมิตรกันอย่างเหนียวแน่น อิๆ) และส่งต่อมายังมือพวกเขาอีกที ..บริษัทลับๆนั้นก็คือ บริษัทอากิ-อากิ จำกัด (มหาชน) นั่นเอง.. (เอิ้กๆ มีจิงๆป่ะวะเนี้ย?? : Aki-Aki)
"ฮิๆ แค่ซีดีแผ่นนั้นก็ไม่รู้จะรวยยังไงแล้วเนอะ" อากิระเอาบ้าง หันไปพูดกับฮิโรกิพร้อมกับหัวเราะคิกคัก .. แผนการถ่ายทำวีซีดีของทั้ง 2 สาวเป็นอันประสบความสำเร็จอย่างมหาศาล เพราะซีดีแผ่นที่ว่านั้นขายดีจนขาดตลาดเลยทีเดียวเชียวแหละ
"อ๊ะ!! ดูนี่ๆอากิจัง" เมื่อเคตะพบจดหมายฉบับหนึ่งเขียนด้วยลายมือสวยๆ "เค้าเขียนว่าอยากดูคู่ชินยะกับฮิโรกิแหละ"
"ไหนๆ จิงอ้ะ!! 5555 จิงๆด้วย ดูสิๆฮิโระจัง"
"บ้าสิ ชั้นกะไอ้ชินเนี้ยนะ?? บ้ากันไปใหญ่" จะให้ xxx กับชินยะ ให้ล้านนึงกรูยังไม่เอาเลยเว้ยยยยยย
"จม. ฉบับนี้ก็เขียนว่าอยากดูชิน-ฮิโระเหมือนกันนะ นี่ด้วยๆๆ" เคตะหยิบจดหมายอีกหลายสิบฉบับขึ้นมา แล้วโยนให้อากิระดู ซึ่งมันเขียนเช่นนั้นจิงๆ (เอ่อ..ไม่ทราบว่าใครแอบเขียนไปเนี้ย?? สารภาพมาซะดีๆ : Aki-Aki)
"นี่ไม่ลองหน่อยเหรอชินยะคุง" อากิระหันไปถาม
"อากิจัง พอสักทีเหอะ!!" เริ่มจะหมดความอดทน ตะคอกใส่อากิระอย่างเสียงดัง ทำเอาน้องแมวอึ้งๆไปเล็กน้อย "แกก็พูดไรมั่งดิวะไอ้ชินยะ!!!" หันไปทางชินยะบ้าง
"เหอะๆ มันก็น่าลองนะ.." ชายฉกรรจ์ใฝ่ sm พูดด้วยหน้าตาเฉยชา
"เห็นป่าวๆ ฮิโรกิคุงอ่ะเรื่องมากจัง" เคตะเสริม และลุกขึ้นไปหยิบกล้องถ่ายวีดีโอมาอย่างรวดเร็ว และจัดการเซ็ตมันทันที
"โอ๊ย!! บอกว่าไม่เอาก็ไม่เอาไง ไปๆ อากิจัง เข้าห้อง!!!!" ว่าแล้วก็ฉุดแขนอากิระกะจะลากเข้าห้องเพื่อไปปลดปล่อยอารมณ์หงุดหงิด แต่อากิระก็ฝืนแรงไว้ไม่ยอมไปด้วย ทำให้ฮิโรกิหงุดหงิดหนักเข้าไปอีก อะไรกันนักหนาวะวันนี้ .. พยายามจะลากอากิระไปแต่ก็ไม่ได้ผล
"ไม่อ๊าวววววว!! ฮิโระจังอ่ะ ถ่ายเหอะนะๆๆ ถ้าไม่ถ่าย เค้าจะไม่ยอม xxx กับฮิโระจังอีกเลย!!" เมื่อคำพูดหลุดออกมาจากปาก ทำเอาฮิโรกิอึ้งไปทันที
"พูดอะไรน่ะอากิระ!!" ตะคอกเสียงอีกครั้ง
"ก็บอกแล้วว่า..." ยังไม่ทันพูดจบ ริมฝีปากบางก็ถูกหยุดไว้ด้วยปากหนาๆของฮิโรกิ
"อื้อ~" พยายามจะดันฮิโรกิออก
"ว่าไง .. ไม่อยากเหรอ" ละออกจากปากบางแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยๆ สายตาคมๆนั้นจ้องลึกเข้าไปในตาของร่างบาง มันช่างบาดใจจิงๆ - -"
"มะ..ไม่นะฮิโระจัง" ฮิโรกิจับอากิระกดลงกับพื้นและเริ่มซุกไซร้ที่คอขาวๆนั้นทันดี พยายามจะขัดขืน แต่เรี่ยวแรงมันหายไปหมดแล้ว
"อยากให้หยุดจิงเหร.."

ผัวะ!!!!!!!!!!

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก" ฮิโรกิลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวดทันที .. เคตะวิ่งไปหยิบแส้สุดรักของชินยะมาเฆี่ยนเข้าที่หลังเขาเต็มแรง
"เคตะ แกทำอะไรวะ!!!!!!!!" พูดอย่างโกรธแค้น
"ก็อากิระบอกไม่ให้ทำนิ เนอะอากิจัง"
"ช่ายๆ ขอบใจนะเคตจัง" เออออห่อหมกกันไป 2 คน เห็นเช่นนั้นฮิโระก็หงุดหงิดหนักเข้าไปอีก เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ โฮๆ
"ว่าไงฮิโรกิคุง ถ้าไม่ยอมถ่ายก่อน ก็อดงาบอากิจังอีกเลยนะ" หยิบแส้ที่อยู่ในมือขึ้นมาลูบๆเบาๆ เหมือนเป็นการขู่ "ชั้นจะคอยคุ้มครองอากิจังเอง ฮิๆ"
"ช่ายๆ" ว่าแล้ว อากิระก็วิ่งไปหลบอยุ่หลังเคตะ .. เอาจิงสินะเนี้ย ..
"โว้ยยยยยยย!! ก็ได้วะ!!!!" ในที่สุดก็ตกปากรับคำ จะให้ตัดขาดจากร่างสวยๆนั่นเหรอ ไม่มีทางซะหรอก แต่ถ้าไม่ยอม ต้องโดนไอ้เคตะเฆี่ยนอีกแน่ๆเลย T^T
"เย้~" 2 สาวกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ และกระซิบกระซาบกันเบาๆว่า 'สำเร็จแล้ว..' เหอๆ ที่แท้ก็เป็นแผนของน้องนู่ทั้ง 2 คนนี่เอง - -" น่ากลัวจิงๆสาวๆของพวกเรา

เมื่อเตรียมการเสร็จเรียบร้อย กล้อง 2 ตัวถูกจัดการเซ็ตให้เตรียมพร้อม และอยุ่ในมืออากิระและเคตะคนละตัว .. หันไปทางฮิโรกิที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่
"เสร็จแล้ว เริ่มเลยฮิโรกิคุง" เคตะสั่ง
"อะ..เออ.. ชินยะ ลงไปนอนดิ!!"
"ใครนอน? ตลกละเมิง" พูดจบก็ผลักฮิโระลงไปนอนบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมทันที .. ฮิโระกิถอยครูดไปติดกับหัวเตียงอย่างหวาดๆ โอวว พระเอกหนังโป๊อย่างกรู ทำไมต้องมาเจอชะตากรรมแบบนี้ด้วยวะ
"เฮ้ยๆ ไอ้ชิน เดี๋ยวปั๊ดต่อยเลยนิ" ไม่ต่อยอ่ะ แต่ถีบชินยะออกไป แล้วตัวเองก็ขึ้นคร่อมชินยะแทน .. มือสองข้างจับข้อมือของชินยะแล้วกดเอาไว้ ปากเริ่มทำการซุกไซร้ซอกคอ(ดำๆ?)ของชายเบื้องล่าง .. ปลายลิ้นอุ่นชื้นลากเลียไปทั่วลำคอ .. เริ่มเอามือปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตตัวยักษ์ที่ปกปิดร่างการของชินยะออก .. เผยให้เห็นแผงอกล่ำๆ และผิวกายสีเข้ม.. โอวว ไม่เซ็กซี่เลยสักกะนิดโว้ยยยยยยย ฮิโรกิบ่นในใจ

นิ้วเริ่มเขี่ยเม็ดติ่งนั้นเล่น ทำเอาชินยะกระตุกเล็กน้อยด้วยความเสียวซ่าน .. ฮิโระเผยยิ้มออกมา .. ริมฝีปากก้มลงไปขบและดูดเม็ดเล็กๆสีเข้มๆนั้น และลากลิ้นลงไปที่ท้อง เลียวนรอบสะดืออย่างช่ำชอง .. มือปลดกางเกงและกางเกงในของชินยะออก ใช้มือจับมันรูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว นิ้วเขี่ยส่วนปลาย เพิ่มความเสียวซ่านให้แกผู้ถูกกระทำเข้าไปอีก ส่วนนั้นแข็งตั้งชูชันขึ้นมาทันที

"A..Ahhhhhhhh~~" ชินยะครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ทำให้ฮิโระยิ้มอย่างได้ใจอีกครั้ง และรีบปลดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดทันที (ใช้ภาษาอังกิดเพราะกลัวเสียงครางไม่แมน 555)

แต่ก่อนที่ฮิโระจะแทรกกายของตัวเองเข้าไป ก็โดนชินยะผลักและจับกดติดกับเตียงทันที ..

"ของจิงมันต่อจากนี้หรอกฮิโรกิ..เนอะ..เคตะ" พูดแล้วหันไปยิ้มกับเคตะที่ยืนถือกล้องถ่ายอยุ่
"ใช่ ฮิๆ" ตอบชินยะกลับไป ในใจคิดว่าน่าสนุกจิงๆ
"อะ..ไอ้ชิน ยะ..อย่านะโว้ยยยย อากิจังช่วยด้วย!!!! T^T" หันไปขอความช่วยเหลือ เมื่อชินยะก้มลงขบและดูดที่คอเนียนๆนั่น แต่ก็ต้องหมดหวัง เพราะอากิจังดูสนุกสนานอย่างเต็มที่ - -" (ติดเชื้อโรคจิตจากอีกคู่มาแล้วใช่มะเนี้ยแก)
"ปล่อยนะโว้ยยยยยยยยยย!!!" ยังดึงดันไม่ยอม แต่ก็โดนชินยะอุดปากงามๆนั่นไว้ ... ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกัน ฮิโรกิปิดปากแน่น ทำให้ชินยะไม่สามารถสอดลิ้นเข้าไปได้ ชินยะจึงใช้มือจับจุดอ่อนไหวของร่างกายและรูดขึ้นๆลงๆ

"อื้อ~" ได้ผล ฮิโระเผลอเผยอปากเล็กน้อย .. ชินยะจัดการสอดลิ้นชื้นๆนั่นเข้าไปทันที ตวัดอย่างช่ำชองและรุนแรง .. ทำเอาฮิโรกิหายใจหายคอไม่ทัน และตัดสินใจกัดลิ้นชินยะ .. แต่ซาดิสม์อย่างพี่ชิน ไม่สะทกสะท้านสักกะนิดเดียว ของโปรดของพี่แกด้วยซ้ำ ยิ่งขัดขืนนี่แหละ ยิ่งได้อารมณ์..

ชายเบื้องล่างยังคงดิ้นต่อไป .. ชินยะเริ่มลากปลายลิ้นลงไปโลมเลียเม็ดติ่งสีชมพู ฮิโรกิสั่นอย่างเสียวซ่าน และลากปลายลิ้นลงไปเรื่อยๆจนถึงส่วนที่อ่อนไหวของร่างกาย แล้วใช้ปากครอบครองมัน .. แต่ฮิโรกิถีบชินยะออกไปแล้วจะลุกขึ้นวิ่งหนี .. แต่ ..

เพี๊ยะ!!!!!!!!!
ชินยะคว้าแส้เส้นยาวที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาฟาดเข้าที่หลังซ้ำรอยเดิมกับที่โดนเคตะฟาด ฮิโรกิล้มลงบนเตียงมือกุมที่แผลอย่างเจ็บแสบ หมดแรงจะหนี ..หนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว.. ชินยะจับให้ฮิโระนอนดีๆอีกที แล้วจัดการใช้ปากเลียจุดสำคัญนั้นอีกครั้ง

"อะ..อ๊าาา~" ลิ้นลากๆกระทบกับส่วนที่ไวต่อความรู้สึก ชินยะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ฮิโรกิครางเสียงหลง จนกระทั้งถึงจุดเสียว ของเหลวพรั่งพรูออกมาเต็มปากชินยะ ..

"อะ..โอ๊ย~ จะ..เจ็บ" เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นลั่นห้อง .. อากิระสะดุ้งเล็กๆ นึกสงสารฮิโรกิเหมือนกัน แต่ก็เลยตามเลย มาถึงขั้นนี้แล้ว .. ชินยะพยายามจะกระแทกของตัวเองเข้าไป .. แต่ช่องทางอันคับแคบที่ไม่เคยมีใครได้ผ่านมันเข้าไปเลยแม้แต่คนเดียว มันบีบเกร็งจนไม่สามารถทะลุผ่านเข้าไปได้ .. ชินยะกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรกอีกครั้ง ..
"เฮ้อ .. เข้าได้แล้วนะฮิโระจัง" ลงไปกระซิบที่ข้างๆหูของคนเบื้องล่าง ปลายลิ้นเลียที่ใบหูนั้น ฮิโรกิสยิวเล็กน้อย .. ชินยะขยับร่างเข้าๆออกๆอย่างช้าๆและยากลำบาก ช่องทางเล็กๆนั้นบีบรัดแน่นเหลือเกิน.. เลือดค่อยๆไหลซึมออกมาจากช่องทางนั้นเรื่อยๆ .. เมื่อร่างกายปรับสภาพได้แล้ว ก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างถี่ยิบ .. ร่างการสั่นไหวไปตามแรงนั้น.. เสียงครางดังขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเจ็บทั้งเสียว ผสมกับเสียงวี้ๆของกล้องสีดำที่กำลังจับภาพของทั้งคู่ อีกทั้งเสียงของผิวกายที่เสียดสีกัน ถึงแม้ภายในห้องนั้นแอร์จะเย็น แต่ก็โดนความเร่าร้อนนั้นกลบหายไปทั้งหมด ..

"อ๊ะ~ อื้อ~~ อาาา ชะ..ชินยะ อย่าปล่อยข้างในนะ" ฮิโรกิพูดอย่างยากลำบาก (กลัวท้องรึไงวะนังฮิโระ - -" : Aki-Aki) .. ชินยะกระแทกกายเร็วขึ้นอีก ก่อนที่อารมณ์จะถูกปลดปล่อยออกมา ชินยะรีบชักร่างกายของตัวเองออก ให้ความเร่าร้อนนั้นพุ่งตรงลงบนหน้าท้องที่แบนราบของฮิโรกิ .. ทั้งสองนอนลงบนเตียงอย่างเหนื่อยหอบ .. และหันไปมองอีกทาง เมื่อได้ยินเสียงกดปิดกล้อง ..

"พะ..พอใจรึยังล่ะอากิระ!" ฮิโรกิยกร่างตัวเองขึ้นมานั่ง ไม่คิดเลยว่า ชีวิตนี้จะโดนเปิดซิงแบบนี้
"....." ไม่มีเสียงตอบกลับ ตอนนี้อากิระใจเต้นรัว เห็นทั้ง 2 คนนั้นแล้ว ร่างกายมันก็ร้อนไปหมด
"ชั้นชักจะติดใจแกแล้วสิไอ้ฮิโระเพื่อนรัก ^^" ชินยะลุกขึ้นมานั่งบ้าง หันไปหยอกล้อกระซิบที่ข้างหูเพื่อนตัวเองและตบไหล่เบาๆ .. ฮิโรกิหน้าแดงด้วยความอายทันที พร้อมปล่อยหมัดต่อยเข้าเต็มแรง โทษฐานที่มาเฆี่ยนกรู T^T
"อะไร..ชินยะ มานี่เลย" ว่าแล้ว เคตะก็ลากชินยะเข้าห้องตัวเองไปอย่างหึงๆ ไม่น่าเล่นอย่างงี้เลย ถ้าชินยะติดใจฮิโรกิขึ้นมาจิงๆ เราจะทำยังไงเนี้ย

".. เจ็บมากไหมฮิโระจัง.." ถามอย่างหวาดๆ ขณะที่ฮิโรกิใช้กระดาษทิชชู่ซับเลือดและคราบที่ชินยะปล่อยทิ้งไว้
"เหอะ จะว่าไปชินยะมันก็ลีลาดีกว่าใครบางคนอีกนะ.." พูดแล้วทำหน้าเคลิ้มๆ
"......." ไร้เสียงตอบใดๆอีกครั้ง อากิระก้มหน้านิ่งรู้สึกผิด .. ฮิโรกิเห็นเช่นนั้นก็ผลักอากิระให้นอนลงอย่างรุนแรง
"จะทำโทษให้สาสมเลยคอยดู!"

- จบ -

From : http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=indywflfic&topic=118


เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 6

หลังจากวันนั้นที่ทั้ง 4 เมาแล้วได้เกิดความวุ่นวายขึ้น .. แต่ในวันนั้นก็ได้มีการแอบตั้งกล้องวีดีโอถ่ายไว้ด้วย .. วีซีดีอันนั้นจึงได้ออกสู่ท้องตลาดด้วยเหตุผลอันใดก็ไม่ทราบ - -" แต่ทว่า... เมื่อผู้คนได้ดูแล้ว ก็หมดอารมณ์.. ทำให้เรตติ้งของพวกเขาตกฮวบในทันที - -"

"เว้ย!! ยอดขายตกเลย เพราะแกคนเดียวไอ้ฮิโระ!!" ชินยะ หนุ่มซาดิสม์บ่นขึ้นเป็นรอบที่ร้อยน่าจะได้ เมื่อรู้ว่าตัวเองเรตติ้งตก (555)
"อ้าว มาโทษตูอีก เป็นคนไล่เฆี่ยนคนอื่นแท้ๆ" พูดแล้วก็เสียวสันหลัง ยังจำความเจ็บปวดในวันนั้นได้ โดยเฉพาะตอนที่โดนน้องแมวเตะผ่าหมากเข้าไป 1 ดอก .. สายตามองไปทางอากิระอย่างโกดๆ ดีที่ไม่สูญพันธุ์ไปซะก่อน

"มองไรอ่ะฮิโระจัง" รู้สึกถึงสายตาหื่นๆจ้องมาที่ตัวเอง โอวว สายตาแบบนี้ ไม่ชอบเลย มันทำให้เกิดอารมณ์~ (ซะงั้น)
"ปล๊าว!"

"คิกๆ"
"ขำอะไรเคตะ!!" ชินยะที่กำลังหงุดหงิดอยู่ เห็นเคตะที่กะลังเอาเทียนลนตัวเองนั่งหัวเราะคิกคัก ก็ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ (เคะน้อยไมโรคจิตจังวะ - -")
"เปล่าสักหน่อย"
"หึ! มานี่เลย!!" ว่าแล้วก็ลากเคตะเข้าห้องนอน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลากเข้าไปทำอะไรกัน >///<

"เฮ้อ.. รุนแรงไม่เปลี่ยนเลยแหะไอ้ชิน" ฮิโรกิมองตามทั้งคู่ไป และหันมาที่อากิระ "งั้นเราจะยอมแพ้ได้ไง" ว่าแล้วก็เค้าไปไซร้ซอกคอคนตรงหน้า แล้วอุ้มเข้าห้องนอนของตัวเองไปในที่สุด .. วีซีดีแผ่นใหม่กะลังจะกำเนิดขึ้นอีกแล้ว

/////////////////////

หลังจากภาระกิจเสร็จสิ้น ทั้ง 4 ก็หลับเป็นตายอยู่ในห้องนอน .. แต่ .. เคตะที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมานั่งคิดอะไรสักแป๊ป ก็ยิ้มประหลาดๆออกมา และเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆไม่ให้ชินยะรู้สึกตัว .. เคาะประตูห้องของฮิโรกิกับอากิระ .. อากิระได้ยินเสียงก็ลุกขึ้นอย่างงัวเงียๆไปเปิดประตู พบกันเคตะที่ยืนอยู่และพูดว่า ..

"แลกคู่กันไหมอากิจัง~" พูดอย่างหน้าตาเฉยมากๆ แต่อากิระงงเป็นไก่ตาแตกไปแล้ว + ตาสว่างทันที O.O!!
"หมายความว่าไงอ่ะเคจัง"
"ก็แลกคู่กันไง แค่คืนนี้คืนเดียว เรตติ้งจะได้พุ่งเหมือนเดิมไง"
"จะดีเหรอ .." พูดอย่างลำบากใจ หวงฮิโรกินะ.. แต่ก็อยากให้ยอดขายแรงเหมือนเดิม (เพื่ออะไรวะอีอัค? -"-)
"ดีสิ ก็ชินยะไม่ค่อยพอใจนินาที่เรตติ้งตกอ่ะ" พูดเศร้าๆ
"อืม .. ก็ได้ แต่ยังหลับกันอยู่เลย"
"ง้นก็ลักหลับสิ" ขยิบตาให้น้องแมว 1 ที .. (ก๊ากก อีคนแต่งชอบคำนี้จิงๆ) "ชินยะอยู่ในห้อง ไปสิ."

ว่าแล้วเคตะก็เดินเข้าห้องมาและปิดประตูเบาๆ .. อากิระก็เดินไปที่ห้องชินยะ ค่อยๆเปิดประตูย่องเข้าไป เห็นร่างชินยะนอนถือแส้อยู่ (หลักฐานคามือเลยไอ้ชินเอ๊ย 555) ท่อนบนไม่ได้ใส่อะไรเลย ใส่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น ... เห็นแส้เส้นดำนั่นแล้วทำให้คิดถึงเรื่องวันนั้นก็เสียวๆ กลัวว่าจะโดนชินยะเฆี่ยนอีก TT-TT .. ค่อยๆขึ้นเตียงอย่างช้าๆ และใช้มือลูบไล้บนแผ่นอกคล้ำๆนั้น ปลายลิ้นโลมเลียยอดอกเบาๆ เรื่อยลงไปที่ท้อง ชินยะดิ้นไปดิ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่รู้สึกตัว .. มือหนึ่งของอากิระล้วงเข้าไปภายใต้กางเกงตัวเล็กนั้น จับสิ่งแปลกปลอมรูดขึ้นรูดลง.. จนมันทำให้ชินยะรู้สึกตัวทันที ..

"อือ~ เคตะทำอะ .. เฮ้ย!! อากิระทำอะไรน่ะ!!" สะดุ้ง ลุกพรวดขึ้นมา และรีบถอยออกจากอากิระอย่างรวดเร็ว
"กะ..ก็ เคจังบอกว่าจะแลกคู่อ่ะ" ตกใจไม่น้อยเช่นกัน หน้าแดงไปหมดแล้ว แต่ในใจก็คิดว่าชินยะก็เท่ห์เหมือนกันนะ ..
"ห๊ะ! เอางั้นเหรอ งั้นก็แจ๋วเลย .." พูดจบก็มอบจูบอันเร่าร้อนใส่อากิระทันที (เฮ้ย ไมแลกกันง่ายจังอ่ะ - -a ..  : Aki - Aki)
"ชินยะอย่าเฆี่ยนนะ ป๋มกลัว - -" .. " เตือนชินยะก่อน ..ชินยะก็ตอบรับอย่างง่ายดายและโยนแส้ที่อยู่ในมือทิ้ง อยากลองลิ้มรสร่างสวยๆนี้มานานแล้วเหมือนกัน ..  และก็เริ่มบรรเลงบทรัก แต่ก็ไม่ลืมที่จะตั้งกล้องถ่ายไว้ด้วย

------

ทางด้านเคตะ

หลังจากที่ปิดประตูห้อง ก็ค่อยๆขึ้นเตียงอย่างช้าๆเหมือนอากิระ .. ในใจก็คิดว่าฮิโรกิจะยอมรึป่าวนะ ค่อยๆดึงผ้าห่มผืนหนาที่ปกปิดร่างเปลือยของฮิโรกิออก ฮิโระขยับตัวนิดๆ เคตะเริ่มไซร้ซอกคอ ลงมาที่แผงอกล่ำๆนั้น ลากปลายลิ้นไล้วนรอบเม็ดเล็กๆที่ยอดอก .. เรื่อยมาที่ส่วนล่าง ใช้มือขยับขึ้นลงเล็กน้อย จากนั้นลิ้นสากๆก็ตวัดเข้าที่ส่วนปลายและครอบครองจนหมด ทำอย่างช้าๆ .. ฮิโรกิร้องครางในลำคอและเริ่มรู้สึกว่าโดนทำอย่างว่าอยู่

"อืม~ อากิจัง~ อา~" คิดว่าเป็นอากิระ เลยหลับตาจับหัวเล็กๆนั่นขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว แต่พอเคตะได้ยินชื่ออากิระก็รีบพูดขึ้นทันที
"ไม่ใช่อากิระสักหน่อยอ่า.."

พอได้ยินอย่างงั้นก็ลืมตาขึ้นดู โอวว ตายหอง นี่มันเคตะนี่หว่า มาทำอะไรเนี้ย แล้วอากิระไปไหน เคตะ!! นายทำอะไร!! .. เห็นคนตรงหน้าก็ตกใจ หันซ้ายหันขวา มองหาอากิระ แต่ก็ไม่อยู่ .. หารู้ไม่ว่าน้องแมวแกกะลังมีความสุขอยู่กะแป๊ะชินอ่ะ อิๆ

"ฮิโรกิ .. ผมกะอากิจังแลกคู่กันอยู่นะ" เคตะบอก .. ทำให้ฮิโระคิดได้ว่า งั้นอากิระก็อยู่กะชินยะน่ะสิ โอวว ยอมไม่ได้ .. รีบลุกขึ้นไป จะไปเอาตัวอากิระคืนมา ไม่ยอมยกให้ใครหรอก ร่างสวยๆนั้นต้องเป็นของชั้นคนเดียว!!

แต่ .. เคตะดึงแขนฮิโระไว้แล้วกระชากให้นอนลงอย่างเดิม .. เขาตกใจมาก เคตะมันไปเอาเรี่ยวแรงมากจากไหน - -" อ้าว ก็เล่น sm กะพี่ชินทุกวัน แรงต้องเยอะขึ้นเป็นธรรมดา (เกี่ยวไหมวะอีปิง)

เคตะขึ้นคร่อมฮิโรกิ ประกบปากแลกจูบ สอดลิ้นตวัดอยู่ภายใน ลิ้มรสหวานๆของกันและกัน .. ฮิโรกิพยายามขัดขืน แต่ก็ไม่สำเร็จ ร่างบางเริ่มไซร้ซอกคออีกครั้ง และลงไปจัดการที่ส่วนล่างทันที

*หมายเหตุ .. ถึงตอนนี้ให้คิดสภาพอยู่ในท่า 69 นะคะ - -" (ถ้าไม่รุ้จัก หลังไมค์ถามมาได้ค่ะ 555)

"อือ~ อย่านะเคตะ!~" ถึงปากจะบอกว่าห้าม แต่เสียงที่ร้องครางออกมานั้นฟังดูเหมือนว่าพึงพอใจมาก ในใจคิดว่าทำไมเคตะมันเก่งแบบนี้ แต่ก็พยายามดิ้นออกและร้องห้าม จนเคตะรำคาญ เอาไอ้นั่นอุดปากฮิโรกิซะเลย (ไอ้นั่นคืออะไร คิดเอาเอง ^^" บอกแล้วนะว่า 69 อ่ะ กั่กๆ)

---

ตัดมาทางชินยะบ้าง

"อ๊า~ ชินยะ~ ไม่ไหวแล้ว~" อากิระที่กะลังโดนชินยะกระทำที่ส่วนล่างอยู่ ก็ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา ของเหลวสีขาวไหลออกมาอย่างช้าๆ .. หน้าตา xx นั่นทำให้ชินยะพอใจเป็นอย่างมาก
"อากิระ .. นายนี่มันสุดยอดจริงๆ มิน่า..ฮิโระมันถึงหลงหัวปักหัวปำ" ว่าแล้วก็มอบจูบอันร้อนแรงอีกครั้ง อากิระหน้าแดงทันทีที่ได้ยิน

นิ้วเรียวๆ 3 นิ้ว แทรกเข้าสู่ร่างกายของอากิระ .. ร้องขึ้นมาด้วยความเสียวซ่าน เสียงหวานๆนั้นดังระงมไปทั่วห้องดามจังหวะที่ชินยะกระแทก .. ชักปลายนิ้วออก เปลี่ยนเป็นของๆตัวเองแทน กระแทกเข้าไปจนสุด .. อากิระเม้มปากและกอดชินยะไว้แน่น ..ชินยะเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นและรุนแรงมาก ฮิโรกิไม่เคยรุนแรงขนาดนี้มาก่อน กระแทกกันเนิ่นนาน เปลี่ยนท่าบ้าง ไม่ช้า กล้ามเนื้อก็เริ่มบีบรัดเพราะถึงจุดสุดยอด แต่ชินยะยังไม่ปล่อย ยังคงกระแทกต่อไป .. อากิระร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ระบมไปหมดแล้ว

"อา.." จนในที่สุดก็ปลดปล่อยอารมณ์ร้องแรงนั่นเข้าสู่ร่างกายชายเบื้องล่าง .. นอนทับกันด้วยความเหนื่อยอ่อนสักครู่ ลมหายใจหอบแฮ่กๆดังข้นที่ข้างหูอากิระ .. จากนั้นทั้ง 2 ก็หลับเป็นตาย ..

----

กลับมาที่ฮิโรกิ

เคตะเริ่มถอดเสื้อของตัวเองออก และยังคงนั่งทับฮิโรกิไว้เพื่อไม่ให้มันหนื (สรุป..แกโดนเคะน้อยปล้ำใช่มะเนี้ยนังฮิโระ - -") ฮิโระตกใจเล็กๆกับแผลบนตัวเคตะ ซึ่งมันมีเต็มไปทั่วร่างบางๆนั้น ไม่น่าเชื่อว่าทนความเจ็บปวดนั่นได้อย่างไร .. เคตะค่อยๆยกสะโพกของตนเอง ทับลงบนส่วนล่างของฮิโรกิ

"เคตะ.. อา~~"
"อ๊า~ ฮิโรกิ~~"

 ยกสะโพกขึ้นๆลงๆกระแทกเองอย่างช้าๆ เพราะไม่ถนัด .. จนกระทั่ง ฮิโระทนไม่ไหว ช่วยจับสะโพกของเคตะ กระแทกขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว .. และเปลี่ยนท่า จับเคตะกดลงบนเตียง ตัวเองขึ้นคร่อมร่างบาง เริ่มแทรกสิ่งแปลกปลอมนั่นเข้าสู่ร่างกายเคตะอีกครั้ง .. ตอนนี้อารมณ์มันพุ่งพล่าน จะเป็นใครก็ไม่สนแล้ว

"ฮะ..แฮ่ก.. ฮิโรกิ แรงขึ้นอีกสิ~ อ๊า~~"

ฮิโรกิกระแทกตัวเข้าไปแรงๆตามคำขอ เสียงแหลมๆร้องออกมาอย่างพอใจ จนกระทั่ง.. ทั้งคู่ได้ขึ้นสวรรค์พร้อมกัน..

---

4 ชีวิต กับ วีซีดี 1 แผ่น .. จะทำให้เรตติ้งพุ่งขึ้นมาอีกครั้งได้หรือไม่ ..คงต้องขึ้นอยู่กับคุณลูกค้าเอง ว่าจะพอใจสินค้าชิ้นนี้ไหม .. ^^

- จบ -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 5

"เอ้า~ ดื่ม~~~~"

ณ ห้องนั่งเล่น .. 4 หนุ่ม เลี้ยงฉลองกัน เนื่องจาก vcd น้องอากิภาค 15 ในชื่อตอนว่า "น้องอากิยั่วสวาท" ที่เพิ่งออกไปได้ไม่กี่อาทิตย์นั้น ขายได้ทะลุยอด 1 ล้านแผ่น (เว่อร์ไปไหม?) แถมมยังมีผู้คนเรียกร้องวีซีดีภาคต่อไปของเคตะอีกด้วย ซึ่งเคตะนั้นก็ดังไม่แพ้อากิระเหมือนกัน

เมื่อชนแก้วกันเสร็จ ก็กระดกแก้วขึ้น ดื่มน้ำที่อยู่ในนั้นรวดเดียว .. แต่หารู้ไม่ว่า ไอ้น้ำที่อยู่ในแก้วนั้นมันคืออะไร ..

"อึก .. " เคตะหน้าแดงขึ้นมาทันที .. ตามมาติดๆด้วยชินยะ และอากิระ .. น้ำที่ดื่มเข้าไปนั้น .. เป็นโค้กผสมเหล้า ที่ฮิโระทำน่ะสิ

"อ้าว แก้วเดียวก็เมากันแล้วเหรอ.." ฮิโรกิ ยังคงดื่มมันต่อไปโดยไม่สะทกสะท้านสักนิด แต่ไอ้ที่เหลือ 3 คน ด้วยความที่คอแป๊ป(เดียว) ก็เมาหัวทิ่มกันหมด .. จนเกิดเรื่องขึ้น..

"อื้อ~ ชินจาง~" เคตะที่เมาเป็นคนแรก คลานไปหาอากิระ แต่ปากพูดถึงชินยะ ก็ตามันลายไปหมดแล้ว "ชินจาง~ เฆี่ยนผมสิ~~" อารมณ์มาโซกำเริบ ขึ้นคร่อมตัวอากิระ อากิระก็เมาเหมือนกัน คิดว่าเคตะเป็นฮิโรกิ .. ก็บรรจงมอบจูบอันเร่าร้อนใส่เคตะ..

ส่วนทางด้านฮิโรกิ (ที่มีสติอยู่คนเดียว) เห็นเช่นนั้นก็เกิดอาการหวงอากิระขึ้นมาทันที รีบลุกขึ้นไปจับทั้ง 2 คนแยกออก .. แต่ทว่า..

เพียะ!!!! แส้เส้นบางๆนั้นถูกฟาดลงบนหลังของฮิโระ .. ชินยะ ที่เมาไม่ได้สติอีกคน เดินเซๆไปหยิบอุปกรณ์ออกมาฟาดชาวบ้านมั่วซั่ว

"โอ๊ย!!" ฮิโระร้องจ๊ากทันที เลือดไหลออกมาซิบๆ และพยายามวิ่งหนีชินยะที่ยังฟาดแส้ต่อไปไม่หยุด "ไอ้ชิน .. พอได้แล้ว กรูเจ็บ!!"

"อื้อ~ ฮิโระจัง~ เร็วๆสิ~" อากิระที่โดนเคตะทับอยู่ ครางออกมาเมื่อริมฝีปากบางๆนั้นไล้เลียยอดอกของตนเอง .. แต่สัมผัสแบบนี้ .. มันไม่ใช่!!
"กรี๊ดดดดด" อากิระร้องออกมาเสียงดัง เมื่อรู้ว่าผู้ที่กระทำนั้นไม่ใช่ฮิโระ แต่เป็นเคตะ พยายามผลักเคตะออก แต่ .. มันเกาะเหนียวซะยิ่งกว่ากาว - -"

"ชินจาง~ ตีผมเร็วๆสิ~" ยังคงไม่รู้สึกตัว พยายามถอดเสื้อของอากิระออก แต่เขาก็ฝืนไว้ จนกระทั่ง อากิระทนไม่ไหว ถีบเคตะออกไปทันที

"อ๊า~ เอาอีก~" นึกว่าจะสำเร็จ .. แต่เคตะดันติดใจกับลูกถีบนั้น พยายามคลานเข้าไปหาอากิระอีกรอบ แต่อากิระรีบคลานหนี .. ชินยะที่วิ่งไล่ฟาดฮิโระอยู่นั้นก็สะดุดตัวอากิระ ล้มดังโครม .. หึๆ ไม่รอดมือพี่ชินแน่

เพียะ!! แส้เส้นนั้นถูกฟาดลงบนตัวอากิระบ้าง .. อากิระร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที เป็นครั้งแรกที่โดนทำอย่างงี้ .. หลุดจากตัวเคตะแล้วยังต้องมาเจอชินยะอีก .. ชินยะขึ้นทับร่างอากิระ กระชากเสื้อจนขาดวิ่น แล้วพรมจูบไปทั่วร่าง มือทั้ง 2  หยิบเทียบขึ้นมาจุดไฟแล้วหยดมันลงบนร่างขาวเนียนของอากิระ

"โอ๊ย! ร้อน" ร้องเสียงดังน่ากลัว ยิ่งทำให้ชินยะชอบเข้าไปอีก .. ประกบปากลง แหย่ลิ้นเข้าไปตวัดอย่างรวดเร็ว .. และก็ต้องโดนอากิระกัดจนเลือดพุ่ง .. แต่ซาดิสม์แบบนี้ พี่ชินแกยิ่งชอบ .. - -"

เคตะที่คลานเข้ามาใกล้ชินยะและอากิระขึ้นเรื่อยๆ .. ก็ขึ้นทับร่างของชินยะที่ทับอากิระอยู่ (ประมาณว่าซ้อน 3 นะครับ อิๆ) .. ฮิโรกิรีบวิ่งมาจับแยกด้วยความตกใจ .. ดึงเคตะออกจากวง และถีบไอ้ชินออกจากตัวอากิระ .. มือเคตะจับขาของฮิโรกิไว้ ทำให้เขาเสียการทรงตัว ล้มทับลงบนร่างของชินยะทันที .. ชินยะก็ไม่รีรอ .. ปากของทั้งคู่ประกบกันอย่างรวดเร็ว ในมือชินยะก็ถือเทียนอยู่ จับมันหยดลงบนแผ่นหลังของฮิโรกิ ..

"อือ.. ฮือๆ ฮิโระนอกใจผม " อากิระลุกขึ้นมามองเขาทั้ง 2 คน สมองที่ไม่ยอมวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิด พาคิดไปเองต่างๆนาๆ และก็นั่งร้องไห้ทันที

"โอ๊ย!! อากิจัง ช่วยที!!" ฮิโระที่ตอนนี้ถูกชินยะจับกดอยู่ ปลายลิ้นของเขาลากเลียไปทั่วแผ่นอก .. โฮๆ สยองสุดๆที่โดนชินยะทำ

"อือ .. ชินจาง~ เฆี่ยนผมสักทีสิ" เคตะลุกขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้จับถูกคน ดึงชินยะออกจากตัวฮิโระ .. แต่ทำไม เคตะไปขึ้นคร่อมฮิโรกิล่ะ? โธ่ ตายังลายไม่หาย เห็นฮิโระเป็นชินยะอีก .. จับมือของฮิโระขึ้นมา แล้วสอดมันเข้าไปใส่กางกางนอนตัวจิ๋วนั้น ฮิโระก็รีบชักมือออกแล้วผลักเคะน้อยกระเด็นทันที

"ฮือๆ ฮิโระ..มีอะไรกับคนอื่น ฮือๆ" อากิระยังคงนั่งร้องไห้คร่ำครวญ .. ฮิโระที่เป็นอิสระแล้ว ก็รีบวิ่งไปหาทันที ตบหน้าอากิระแรงๆเพื่อเรียกสติ .. แต่..

"เง้ย ไอ้ชิน มาตบเค้าทำมาย~" อากิระหลับตาร้องไห้ และคิดว่าโดนชินยะทำร้ายอีก ก็เตะผ่าหมากฮิโระทันที .. (จะสูญพันธุ์ไหมเนี้ยแก)

"อ๊ากกกกกก!!!!!" ลงไปนอนกองกะพื้น มือกุมตรงนั้น สีหน้าเจ็บปวดสุดๆ พลางคิดในใจว่ากรูไม่น่าเอาเหล้าให้พวกมันแด๊กส์เลย

ค่ำคืนอันแสนวุ่นวาย ก็ยังคงดำเนินต่อไป ...

- จบ -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 4

วันเวลาผ่านไปแล้ว 1 ปีเศษๆ .. นับตั้งแต่อากิระมาอยู่กับพวกฮิโรกิอย่างถาวร .. วีซีดีแผ่นแล้วแผ่นเล่าค่อยๆทยอยออกมาอย่างไม่ขาดสาย รวมๆแล้วก็ประมาณ 14 ภาคได้ ซึ่งยังไม่นับรวมกับซีดีของเคตะอีก ...

ตอนนี้อากิระเป็นที่โด่งดังมากในวงการใต้ดิน ด้วยความสวยเซ็กซี่ของเขา ที่ขนาด Hirosue Nao ดารา av ชื่อดัง ยังต้องตกกระป๋องไปเลย ..และยังบวกกับความหล่อเท่ห์ของฮิโรกิ ...ทำให้ผู้คนติดใจกับลีลาหวาดเสียวของทั้ง 2 คน ..

ณ ห้องนอนของทั้งคู่

อากิระที่กำลังนอนดูโทรทัศน์อยู่บนเตียง .. ฮิโรกินั้นก็อาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ .. เมื่อเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ชายหนุ่มรูปร่างดูสมส่วน กล้ามเนื้อที่เป็นมัดๆอยู่ภายใต้เสื้อคลุมสีขาว ช่างดูเซ็กซี่เสียเหลือเกิน .. เส้นผมที่เปียกๆนั้นก็ยิ่งทวีความ x ขึ้นไปอีก.. อากิระมองตามอย่างไม่ละสายตา ในขณะที่ฮิโรกิเดินมายังโต๊ะกระจก ที่ตั้งอยู่ข้างๆทีวี .. ถึงแม้จะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว แต่ร่างกายนั้นก็ยังคงทำให้ใจเต้นระรัวอยู่ทุกๆวัน ..

"หึ .. มองอะไรอากิจัง..." พูดขึ้นโดนไม่หันไป.. ดวงตาสีดำสนิทนั้นมองเข้าไปในกระจกที่สะท้อนร่างสีขาวนวล มุมปากอมยิ้มเล็กๆ ... ร่างบางๆนั้นดูเย้ายวนขึ้นทุกวันๆ เป็นเพราะฮิโรกิหรือเปล่าก็มิอาจรู้ได้ ..
อากิระที่ตกอยู่ในภวังค์ก็สะดุ้งทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น หน้าแดงระเรื่อขึ้นด้วยความอาย ฮิโระต้องรู้แน่ๆเลยว่าเรามองเขาอยู่
"มีอารมณ์เหรอ.." พาร่างล่ำๆนั้น ตรงมาที่เตียงนอนอันแสนนุ่ม และเข้าประชิดตัวอากิระอย่างรวดเร็วและกระซิบข้างๆหู ปลายลิ้นแหย่ขึ้นไปในรูหูขาวๆนั้น
"อือ~~" ร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และด้วยเทคนิคลีลารักของฮิโรกิ ที่ทำให้อากิระหลงมาจนบัดนี้ ไม่เคยทำให้เขาเบื่อเลยสักนิด .. วงแขนขาวๆนั้นโอบรอบคอคนตรงหน้า ..

.. แต่ .. เกิดอะไรขึ้นกับฮิโรกิ!! เขาลุกออกจากตัวอากิระและนอนลงข้างๆ อากิระงงเป็นอย่างมาก หรือฮิโระไม่มีอารมณ์! คงเบื่อเขาแล้วแน่ๆเลย
"ยั่วชั้นสิ..." พูดขึ้นกับอากิระที่นั่งทำหน้างงๆอยู่ข้างๆ มือลูบไล้แก้มแดงๆนั้นเบาๆ
"อะ..อะไรนะ!!" พูดด้วยความตกใจ .. ยั่วเนี้ยนะ! ทำเป็นซะที่ไหนล่ะ
"ถ้ามีอารมณ์ก็ทำเองเลยสิอากิจัง .. " สายตาดูเจ้าเล่ห์ ตั้งใจจะแกล้งอากิระนี่เอง "ผมทำเองอยู่ทุกวัน เบื่อแล้วล่ะ..."
"ทะ..ทำยังไงอ่ะ.." ก้มหน้าพูดอย่างอายๆ หน้าแดงหนักเข้าไปอีก เพราะปกติฮิโรกิเป็นคนทำเองมาโดยตลอด ..
"ก็ถอดเสื้อผ้าสิ.."
"ต..แต่ .. ผะ..ผมอาย" ได้ยินเช่นนั้น ก็เริ่มสั่นๆ อายจริงๆนะเนี้ย
"อายทำไม .. สวยขนาดนี้.. เร็วๆสิ..ทำให้ชั้นพอใจหน่อย..."
"อืม.." ว่าแล้วก็ลุกขึ้น .. มือที่กำลังปลดกระดุมชุดนอนนั้นสั่นริกๆ ค่อยๆปลดมันออกทีละเม็ด ทีละเม็ด และถอดออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและรอยดูดสีแดงๆหลายรอย

.. "กางเกงล่ะ.." ฮิโรกิ ที่ตอนนี้หยิบกล้องถ่ายวีดีโอตัวเล็กขึ้นมาถ่ายร่างกายนั้น ตามองบนจอที่ฉายอยู่บนกล้องและพูดขึ้นเมื่อเห็นอากิระยืนนิ่งและดูแข็งๆ

มือเล็กเรียวนั้น ค่อยๆเลื่อนกางเกงนอนออกจากส่วนร่าง .. ร่างบางนั้นยืนเปลือย เอามือปิดส่วนสำคัญและก้มหน้าก้มตา ตัวบิดไปมาเหมือนทำอะไรไม่ถูก .. อายสุดๆ เพราะสายตาของฮิโระจ้องเขาไม่กระพริบ ไม่สามารถละได้เลย หุ่นแบบนี้ .. น่าหลงไหลยิ่งนัก ..

"มานี่.." ฮิโระเรียกเขาเข้าไป มือวางกล้องที่เซ็ตไว้ที่มุมเหมาะๆ แต่ตานั้นยังคงมองอย่างกระหาย .. อากิระเดินเข้ามาหาอย่างว่าง่าย และนั่งบนตักของฮิโระอย่างเก้ๆกังๆ

"จูบสิ.."

สั่งร่างบางๆนั้นให้ทำ .. และก็ทำตาม ประกบปากสวยๆนั้นลง .. แค่ประกบเท่านั้น หลับตาปี๋.. ฮิโระหน้าหงิกทันที ไม่ได้ดั่งใจจริงๆ -"-
"ใช้ลิ้นด้วย..." สั่งอีกครั้ง .. อากิระเห็นฮิโระไม่ค่อยพอใจ ก็รีบทำทันที กลัวว่าเขาจะเบื่อ .. ประกบปากอีกครั้ง แหย่ลิ้นสากๆเข้าไป ตวัดอย่างช้าๆเพราะทำไม่ค่อยจะเป็น จนฮิโรกิต้องช่วย ฟาดฟันอยู่ข้างในกันเนิ่นนาน
"อืม..ฮ..แฮ่ก.." ถอนปากออกจากกัน อากิระหอบเล็กน้อยเพราะหายใจไม่ทัน .. ตอนนี้อารมณ์มันพุ่งพล่านไปทั่วร่าง ทำเองต่อทันที ทำแบบที่ฮิโรกิเคยทำกับเขา .. ไซร้คอ .. เรื่อยลงไปที่แผงอกที่ดูกำยำนั้น.. ปลายลิ้นเลียมั่วซั่วไปทั่ว ทำให้ฮิโรกิขำออกมากับท่าทางของเขา ..

อากิระหน้าเสีย เมื่อเห็นว่าฮิโระหัวเราะเขา .. ทำหน้าโกรธๆ แต่มันดันทำให้ดูเซ็กซี่เข้าไปอีก .. เริ่มลากปลายลิ้นลงไปส่วนล่างทันที .. ใช้ปากเล็กๆนั้นอมของสำคัญ .. แกล้งทำอย่างช้าๆ จนฮิโรกิทนไม่ไหว .. จับหัวของอากิระขึ้นๆลงๆอย่างรวดเร็ว และโยกสะโพกช่วย .. ทั้งดูดทั้งเลีย จนทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำรักออกมา ไหลลงคอของร่างบางๆอย่างรวดเร็ว

"อา..สุดยอดอากิจัง .. อืม.." เคลื่อนตัวขึ้นมาประกบจูบเร่าร้อนอีกครั้ง มือหนาๆจับของๆอากิระบ้าง รีบชักมันขึ้นๆลงๆอย่างรุนแรงและเน้นๆ (- -") เสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง กล้องตัวน้อยๆที่ตั้งอยู่ยังคงจับภาพต่อไปไม่หยุด ..
"อ๊า~~ ไม่ไหวแล้วฮิโระจัง~~" พูดจบ ก็ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาบ้าง ของเหลวพุ่งลงบนตัวของฮิโระและเปื้อนมือเขาด้วย ยกขึ้นมาลิ้มรสด้วยปลายลิ้นอย่างไม่รังเกียจ .. หัวของอากิระซบลงบนไหล่นั่นอย่างเหนื่อยอ่อน หายใจแรงๆ รู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆที่รดลงบนคอ .. อา .. มีความสุขที่สุด ..

ดวงตาเบิกกว้าง ตัวกระตุกขึ้น  ริมฝีปากอ้า ..เสียงกรีดร้องดังขึ้น เมื่อสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้าสู่ร่างการของตัวเอง นิ้วเรียวยาวๆของฮิโระแทงเข้าไปจนสุด จนปรับตัวได้ .. ยกร่างกายตัวเองนั่งทับลงบนส่วนเกินของร่างกายฮิโระ .. ขย่มตัวอย่างเชื่องช้า ขาสั่นไปหมด .. เห็นเช่นนั้น ก็ช่วยจับสะโพก กระแทกมันเข้าๆออกๆ .. ลึกและรุนแรง

"อ๊าาาาาา" กล้ามเนื้อบีบรัดสิ่งๆนั้นแน่น ..แล้วถอนออกเมื่อของเหลวถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง .. ฮิโระลุกขึ้นไปที่ห้องน้ำ และที่ลืมที่จะลากอากิระเข้าไปด้วย .. เปิดฝักบัวและน้ำก็เริ่มชะล้างตัวของทั้งคู่ .. แต่ .. ร่างกายที่เปียกน้ำของอากิระมันช่างปลุกอารมณ์จริงๆ ทำให้ฮิโระเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง

มือของอากิระเกาะที่อ่างล้างหน้า .. หันหลังให้ชายหนุ่ม .. จับขาเรียวสวยยกขึ้นและกระแทกกันอีกครั้ง อย่างเนิ่นนาน ปลายลิ้นเลียแผ่นหลังขาวๆนั้น .. คนหนึ่งหลงไหลร่างกายสวยๆ .. อีกคนหลงไหลลีลารักที่สุดยอดนี้ .. ดีจริงๆที่ได้มาพบกัน

- จบ -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 3

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมา 3 เดือนแล้ว .. วันที่เคตะถูกชินยะ xxx .. เคตะก็หายสาบสูญไปทันที ข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์ ลงเรื่องๆนี้อย่างครึกโครม เมื่อวีซีดีอื้อฉาวอีกแผ่นหลุดรอดออกมาอยู่ในมือหมู่ชนทั่วประเทศ

- หนุ่ม SM วัย 17 .. มอมตำรวจ - .. ซึ่งภายในนั้นปรากฏเรื่องในวันนั้น .. วันที่เคตะลืมไม่ลงกับความประมาทของเขา จนทำให้ชีวิตพังทลาย

"เหอะๆ ยังลงข่าวกันอีกเหรอเนี้ย" ชินยะ ผู้ก่อเหตุ ดูโทรทัศน์อยู่ในห้องๆหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นรังลับของพวกเขาเลยก็ว่าได้ .. โดยมี .. เคตะนั่งทำหน้าหงุดหงิดอยู่ข้างๆ .. ไม่ได้หายสาบสูญไปไหนหรอก .. แต่ไม่กล้าบากหน้ากลับไปน่ะสิ ชีวิตตำรวจมาดเข้มนี้พังทลายไปอย่างรวดเร็ว จึงต้องจำใจอยู่ที่นี่ .. อยู่กับไอ้คนที่มันทำให้ชีวิตของตนเองหมดอนาคต!!

ทุกๆวันที่เคตะอยู่ที่นี่ .. เขาโดนชินยะเล่น sm กับเขาทุกวัน ภายใต้เสื้อผ้าที่ใส่นั้น มีรอยแผลเป็นแนวยาวๆที่เกิดจากแส้เส้นบาง และรอยแผลพุพองที่เกิดจากหยดน้ำตาเทียน รอยช้ำเลือดช้ำหนองนี้มีอยู่ทั่วร่างกาย .. ต้องทนให้ชินยะทำตามใจ เพราะโดนขู่ว่าจะบอกพวกนักข่าวว่าเคตะอยู่ที่นี่ .. แค่นี้ก็อับอายจะแย่อยู่แล้ว -"-

"ทำไมแกต้องเอาแผ่นซีดีนั้นไปขายด้วยนะ" พูดคำถามเดิมๆ วันละ 10 รอบ และก็ได้รับแต่คำตอบเดิม
"ก็บอกแล้วไงว่านี่มันอาชีพของฉันนะ! อยากอดตายรึไงห๊ะ!!"

แคว่ก!!! ว่าแล้วก็ฉีกเสื้อเคตะทันที เสื้อสีขาวตัวบางๆนั้นขาดหวิ่นตามแรงของหุ่มผิวคล้ำ .. ปลายลิ้นเลียร่องรอยแผลบนร่างกายเบาๆ .. ชายตัวน้อยร้องครางเพราะเจ็บแผลที่เพิ่งเกิดได้ไม่นานนั้น .. และแผลใหม่ก็เกิดขึ้นตามมาติดๆ

เพี๊ยะ! เสียงแส้เส้นเล็กๆนี้ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า .. เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่ว จนมันเล็ดลอดออกไปถึงห้องข้างๆ .. ห้องของอากิระและฮิโรกิ

"ไอ้ชินมันเริ่มอีกแล้วสิ.." ฮิโรกิพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องของเคตะ
"เคจังจะเป็นไงมั่งนะ.." อากิระพูดด้วยความเป็นห่วง "โดนแบบนั้นทุกวันเลย น่าสงสารจัง"
"อยากโดนบ้างไหมล่ะ อากิจัง~" ซุกไซร้ซอกหูเบาๆและกระซิบข้างๆ
"อ๊า~ รักฮิโระจังที่สุดเลย~"

5 วันต่อมา ...
หงุดหงิดจัง .. ทำไมนะ .. ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร .. หงุดหงิดสุดๆ .. เพราะชินยะ .. ไม่ยอมทำแบบนั้นกับเรารึเปล่านะ?

5 วันแล้ว ที่ชินยะตีตัวออกห่างจากเคตะ ..ไม่ยุ่งด้วย .. ไม่ sm .. ไม่มีเซ็กส์ด้วยกัน .. เกิดอะไรขึ้นกับเขา 2 คน

"เฮ้ย..ไอ้ชิน..แกเบื่อเคตะแล้วเหรอ" ฮิโรกิแอบลากชินยะมากระซิบถามเมื่อเห็นท่าทางแปลกๆของทั้งคู่
"เปล่านิ .. แค่จะรอให้แผลเคตะหายก่อนน่ะ" ที่แท้ก็เป็นห่วงเคตะ ถึงจะชอบรุนแรงกับน้องแก แต่ก็มีความรู้สึกดีๆให้ด้วยเหมือนกัน ..

"เคจัง~ เป็นไรไปอ่ะ~" เมื่ออากิระเห็น(อดีต)ผู้หมวดตัวน้อยๆท่าทางแปลกๆลุกลี้ลุกลน .. ก็ถามขึ้น
"ทำไมเหรอ?" ตกใจนิดๆ ที่อากิระดูออกด้วยว่าเขากำลังหงุดหงิดอย่างไม่ทราบสาเหตุ
"ทะเลาะกับชินยะเหรอ เห็นไม่พูดกันเลย"
"เปล่าสักหน่อย ฉันไปนอนละ" ตัดบทเดินเข้าห้องนอนไปซะเฉยๆ ..

"อ้าว ยังไม่นอนเหรอเคตะ" ชินยะเดินเข้ามาในห้องนอนนี้ เห็นเคตะนั่งอยู่บนเตียง .. ท่าทางดูเซ็กซี่ๆไงไม่รู้ แต่ก็ต้องอดใจไว้ รอให้แผลเจ้านี่หายก่อนดีกว่า
"ฉันจะนอนละ ราตรีสวัสดิ์.."
"อ้าว .. ชะ..ชิน..ยะ"
"คร่อก~"
หน้าหงิกสุดๆ ตลอด 5 วันที่ผ่านมา .. พอหัวถึงหมอน ชินยะก็หลับทันที ปล่อยให้เคตะนั่งหงุดหงิดอยู่คนเดียว

วันต่อมา ... ยังคงเป็นเช่นเคย .. ชินยะยังคงไม่แตะต้องเคตะแม้แต่ปลายผม ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในตัวเคตะมันก็ระเบิดออกมาทันทีในคืนของอีกวันหนึ่ง ..

"ชินยะ .. เป็นอะไรไป .." เคตะ...ที่อดีตนั้นเป็นตำรวจหนุ่มมาดเข้ม แต่บัดนี้ .. กลายเป็นหนุ่มน้อยเซ็กซี่ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ >.< สายตาหยาดเยิ้มนั้น ทำให้ชินยะสะดุ้งขึ้นมาทันที .. อย่า .. อย่าทำสายตาแบบนี้ใส่ฉัน!!

"ชินยะ .. เฆี่ยนผมสิ~" เสียงหวานๆดังขึ้นที่ข้างๆหูเบาๆ ฟังดูเซ็กซี่ ..เคตะคลานขึ้นมานั่งบนตักของชินยะ ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ข้างในมันร้อนลุ่มไปหมด.. ปลายลิ้นเล็กๆนั้นไล้เลียติ่งหูของหนุ่มผิวคล้ำ แผ่นอกของทั้ง 2 แนบชิดติดกัน ถูเสียดสีกันอย่างโหยหา .. ทำให้ชินยะตกใจกับอาการแปลกๆของเคตะเป็นอย่างมาก

"เคตะ!! นายเป็นอะไรไป!!" เขย่าตัวอย่างแรง แต่ก็ไม่ได้ผล เคตะยังเป็นเหมือนเดิม
"ชินยะ .. ตีผมสิ~ ทำร้ายผมสิ~" ริมฝีปากชมพูๆนั้น ประกบลงกับฝ่ายตรงข้าม สอดแทรกลิ้นเข้าไปตวัดอย่างรวดเร็วและเร่าร้อน
"อืม~ .. เคตะ.."

พลั่ก!!! ผลักร่างตัวน้อยๆลงบนเตียง .. ชินยะเปลี่ยนเข้าสู่โหมดหื่น sm .. เคตะเล่นยั่วกันซะขนาดนี้ มีหรือพี่ชินจะทนไหว (ฉันก็ทนไม่ไหวค่า >///<) ลุกขึ้นไปหยิบอุปกรณ์ต่างๆนาๆออกมา

"ฟาดลงมาสิชินยะ!" เห็นชินยะถือแส้เส้นเดิม แต่ไม่ฟาดลงมาบนตัวของตนเองก็เกิดอาการไม่พอใจ ... อยากให้ทำ .. เร็วๆสิ แต่ชินยะก็ยืนนิ่ง เข้าใจแล้วว่า เคตะเป็นอะไร ..

คุณรู้จัก "มาโซคิสม์ (Masocism)" รึป่าว? .. มันเป็นอาการทางจิตชนิดหนึ่ง .. ผู้ที่มีอาการนี้จะรู้สึกมีความสุขเมื่อรู้สึกเจ็บปวด และชอบให้ผู้อื่นทำร้ายร่างกายตนเอง ซึ่งมันตรงข้ามกับอาการ "ซาดิสม์ (Sadism)" นั่นเอง .. ใช่แล้ว .. อาการนี้ มันได้เกิดขึ้นกับเคตะ หลังจากที่โดนชินยะทำร้ายมาเป็นเวลา 3 เดือนติดๆกัน ..

"เร็วๆสิ!!" คลานไปหาชินยะที่ยืนอยู่อีกครั้ง .. แต่ชินยะเดินหนี หึๆ อยากแกล้งเจ้านี่มั่ง เป็นแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ (ตรงไหนวะเนี้ย)
"ชินยะ..ฮือๆ" เคตะเริ่มร้องไห้ .. ทนไม่ไหวแล้วนะ

"อยากให้ฉันเฆี่ยนเหรอเคตะ.." เห็นเช่นนั้นก็รีบเดินเข้ามา มือเชยคางขาวๆนั้นขึ้นมาและพูดใส่ หน้าแทบจะชิดกัน
"พูดสิ..ว่าต้องการ"

"ฉันต้องการชินยะ..~" เคตะตอบด้วยหน้าตาเอ็กซ์ๆ

เพียะ!! ได้รับคำตอบก็จัดให้ทันที แส้สีดำถูกฟาดลงบนแผ่นหลังขาวๆนั้น เลือดสีแดงไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ

"อ๊าาาา~" เสียงกรีดร้องดังขึ้น .. ฟังดูน่ากลัว แต่สีหน้าของผู้ร้องนั้นกลับดูพอใจเป็นอย่างมาก .. "เอาอีก .. ทำอีกสิ.." น้ำเสียงบ่งบอกให้รู้เลยว่า..อัดอั้นมานาน

แส้เส้นนั้นถูกฟาดลงบนตัวเคตะหลายแนว จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นหยดเทียน หลายหยด .. น่าตกใจที่ร่างตัวน้อยๆนี้ดูมีความสุขกับสิ่งที่ได้รับ ..

ของเล่นชิ้นแล้วชิ้นเล่า ถูกประเคนลงบนร่างกายที่แดงฉาดไปด้วยเลือดและรอยช้ำๆ อย่างไม่หยุดหย่อน .. ชินยะกระแทกส่วนเกินของตนเองเข้าสู่ช่องทางเล็กๆนั้นอย่างรุนแรง และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อเคตะช่วยเร่งจังหวะหนักๆขึ้นไปอีก .. ในมือของชินยะถือสิ่งประหลาดสีดำ และจับมันฟาดลงบนก้นของร่างบางซ้ำๆ จนเกิดเป็นรอยสีแดงจัด .. หยุดอารมณ์ของตนเองไม่ได้ทั้งคู่ .. มีความสุขที่ได้ทำแบบนี้กับผู้อื่น และมีความสุขที่ถูกทำแบบนี้ .. เสียงกรีดร้องยังคงดังระงมไปทั่วทั้งห้อง .. จนกระทั่ง ปลดปล่อยอารมณ์รักร้อนแรงเข้าสู่ร่างกายที่ดูน่ากลัวนั้นอย่างช้าๆ ..

ชีวิตนี้ .. เขาคงขาดชินยะไม่ได้แล้ว ..

- จบก่อนดีกว่า -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 2

วันเวลาผ่านมาแล้ว 1 เดือน .. หลังจากที่อากิระเข้าแจ้งความวันนั้น .. ฟุรุยะ เคตะ .. ตำรวจหนุ่มอายุยังน้อยผู้มากไปด้วยความสามารถ ก็ได้สืบค้นหาตัวการที่ชื่อ นาคาโดอิ ฮิโรกิ และทานิอุจิ ชินยะ มาโดยตลอด

"คางิโมโตะคุง .. ผมได้เบาะแสมาแล้วล่ะว่าไอ้เจ้านั้นมันซ่อนอยู่ที่ไหน" เคตะรายงานผลงานของตนเองให้ผู้เคราะห์ร้าย (รึป่าว?) ฟัง .. ผู้ฟังนั้นก็ทำหน้าตาตกใจเล็กๆ แต่ข้างในนั้นดีใจสุดๆเพราะจะได้พบฮิโระซังแล้ว "แต่เราคงต้องล่อมัน"
"ล่อยังไงอ่ะครับหมวดเคตะ" ถามอย่างสงสัย
"ผมจะเป็นคนล่อพวกมันเอง!" ผู้หมวดตัวน้อยๆพูดด้วยความมั่นใจ

------------------------------------------

"มั่นใจแล้วเหรอเคตะ"
"อื้อ~ ผมจะจับมันให้ได้ครับสารวัตร!!!"
"งั้นก็โอเค เราจะคอยติดตามเธอ ระวังตัวด้วยล่ะ" (ยังกะจับพวกก่อการร้ายเลยวุ๊ย)

................................
.....................
...........
.....

"น้องครับ .. น้องน่ารักมากๆเลยรู้ตัวเปล่า ไปลองเทสหน้ากล้องกับพี่ไหม?"

มุขเดิมๆ .. ใช้หน้าตาอันหล่อเหลาและดูน่าเชื่อถือนั้นเพื่อให้เหยื่อตายใจ ..  แต่ก็ต้องหลงกลดันเข้ามาทักหมวดเคตะที่แต่งตัวน่ารักสุดริดเพื่อมาล่อแกนั่นแหละ!

"จิงง่ะ~" พูดอย่างตื่นเต้นและตีบทแตกมากๆ "ผมอยากเป็นดารามาตั้งนานแล้วครับ~"
"อื้ม~ นี่เบอร์พี่นะ เดี๋ยวพี่นัดวันอีกที"
"ไชโย~ จะได้เป็นดาราแล้ว ลัลล้า~" รีบรับนามบัตรนั้นมาและวิ่งกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ชายหนุ่มผู้นั้นอมยิ้มเล็กๆ

"มันติดกับเราแล้วครับสารวัตร" พอพ้นจากสายตาของฮิโรกิก็รีบรายงานความคีบหน้าทันที

.....
...........
.....................
................................

"โห~ ที่นี่เหรอครับฮิโระซัง~" เคตะที่ถูกฮิโรกินัดมาที่โรมแรมแห่งหนึ่ง ในใจก็รู้แล้วว่าต้องระวังตัวมากแค่ไหน แต่ก็ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว "ผมต้องทำยังไงมั่งฮะ ตื่นเต้นจัง~"
"อืม .. มาเหนื่อยๆดื่มน้ำก่อนสิ!" ส่งน้ำโค้กให้เคตะ ในนั้นมียานอนหลับผสมไว้อยู่ แต่มีเหรอว่าเคตะจะไม่รู้ จึงรีบเปลื่ยนเรื่องทันที
"รีบๆเถอะครับฮิโระซัง ผมตื่นเต้นจะแย่แล้ว กินอะไรไม่ลงหรอกฮะ .. แล้วพวกทีมงานล่ะครับ~" แกล้งถาม เพื่อจะได้จับได้ทั้งแก็งค์ และจะได้ส่งสัญญาณให้พวกกองกำลังเข้าจับทันที
"เดี๋ยวก็มาน่ะ ใจเย็นๆ" ตอบอย่างสบายๆ
"อื้ม~" เห็นเช่นนั้นก็นั่งลงบนโซฟาตัวเล็กๆนั้น แต่ .. ฉึก! เข็มตัวเล็กๆที่แทงขึ้นมาจากเบาะนั้นแทงเข้าสู่ภายในร่างกายของเคตะโดยที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดเดียว ฤทธิ์ยาสลบรุนแรงนั้นเริ่มทำงานขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เคตะหลับไปในทันที

"หึ! นึกว่าฉันไม่รู้เหรอว่าแกเป็นตำรวจน่ะ!!" พูดใส่ร่างไร้สตินั้นอย่างสะใจ

เวลาผ่านไป 30 นาที ..

"อือ.. เฮ้ย!!!!!!!!" เคตะรู้สึกตัวขึ้น พบว่าตัวเองนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนึง ถูกล็อกมือล็อกขา และ..ร่างเปลือย!!! ไม่เพียงแค่นั้น ยังพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องเดิมที่อยู่ในตอนแรกด้วย .. ก็เพราะฮิโรกินั้นแอบใช้ทางลับเปลี่ยนห้องน่ะสิ (โรงแรมบ้าไรมีทางลับวะ - -" อ๋อ มันเป็นฟิคค่ะ ก๊ากก)

กึก กึกๆๆ เสียงดิ้นและพยายามจะดึงมือให้หลุดจากตัวล็อคนั้นดังขึ้น .. มองเห็นเสื้อผ้าของตนเองถูกกองอยู่ที่พื้นห้องอีกด้านนึง ซึ่งภายในนั้นมันมีเครื่องส่งวิทยุเล็กๆที่จะต้องส่งสัญญาณให้ฝ่ายกองกำลังเสริมอยู่ ..

"กะ..แก!!" เห็นฮิโรกิเดินออกมาจากห้องน้ำ "ปล่อยชั้นนะ!!"
"โอ๊ะ~ ตื่นแล้วเหรอครับ ผู้หมวดฟุรุยะ เคตะ~" เดินเข้ามาใกล้และพูดเอื่อยๆใส่หน้า ทำให้อีกฝ่ายหน้าเสียขึ้นมาทันที ไม่น่าเลินเล่อเลยเรา

เริ่มทำการซุกไซร้ซอกคอสวยๆนั้น .. เคตะสะดุ้งทันที และสะบัดคอหนี แต่ทำได้ซะที่ไหนเล่า จึงได้แต่ด่าทอด้วยคำรุนแรงใส่ฮิโรกิ

"เฮ้ย .. ฮิโระ!!" เสียงเข้มๆของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้น .. ชินยะนั่นเอง "คนนี้ข้าขอว่ะ!"
"เหอะๆ ก็ด๊ะ! เห็นแกไม่เคยขอเลยนี่หว่า.. ชอบสไตล์ผู้หมวดเหรอไอ้ชิน ฮ่าๆ" แซวเพื่อนเล่นๆอย่างสนุกสนาน
"เออ เห็นแล้วมันน่า..?..นัก" ว่าแล้วก็ส่งกล้องในมือให้ฮิโรกิ .. รู้หน้าที่กันโดยไม่ต้องพูด ชินยะถอดเสื้อตัวใหญ่นั้นออก และเดินเข้าหาเคตะทันที

"หน้าตาใม่ให้เลยนะว่าเป็นตำรวจ.." จมูกคลอเคลียแก้มใสๆนั้นอย่างเบาๆ แก้มนิ่มๆนั้นเริ่มแดงระเรื่อด้วยความโกรธทันที .. เสียงวี้ๆของกล้องในมือฮิโรกิเริ่มดังขึ้น
"ถุย!! ไอ้พวกเวร! ปล่อยนะ!!" ถมน้ำลายใส่หน้าคนตรงหน้า แต่นั่นน่ะคิดผิดซะแล้วที่ทำลงไปแบบนั้น มันทำให้ชินยะ .. โกรธทันที - -"

"หึ.. ร้ายนักนะ.."

ผัวะ!!! หลังมือสีคล้ำนั้น ดิ่งตรงเข้าสู่ใบหน้าสวยๆของร่างบาง เลือดสีแดงค่อยๆไหลออกมาจากริมฝีปากอวมอิ่ม หน้าหันไปตามแรงของมือคนผู้นั้น แต่เคตะก็ทนไม่ร้องออกมาสักแอะเดียว

"ต้องสั่งสอนซักหน่อย.." พูดจบก็เดินไปเปิดตู้ .. หยิบเครื่องมือต่างๆนาๆออกมาจากตู้ๆนั้น .. ทั้งแส้..ทั้งเทียน .. ทั้ง **** (ซึ่งอีคนแต่งไม่กล้าพูดชื่อ - -")
"เฮ้ย!! อะไรอ่ะ!! ไอ้โรคจิต!!!" เห็นแค่นั้นก็สะดุ้งเฮือก เสียวสันหลังทันที ในหัวพลันคิดแล้วว่าไอ้เวรนี่ SM นี่หว่า!!!!!!!! "ช่วยด้วย!!!!!!!!!!!" ร้องออกมาสุดเสียงทันที

"เก็บเสียงไว้ร้องตอนมีความสุขดีกว่ามั้ง.."

ปากสวยๆประกบลงบนปากสีแดงนั้น .. สอดแทรกลิ้นเข้าไปและตวัดไล้เลียลิ้มรสในนั้น .. และมีสิ่งแปลกๆเล็กๆไหลลงคอเคตะลงไปอย่างง่ายดาย
"โอ๊ย!!" ชินยะร้องและถอนปากออกมาด้วยความเจ็บปวด เคตะกัดลิ้นเขานั้นเอง
"ปล่อยน๊าาาาาาาา!!!!!!! แกเอาอะไรให้ฉันกิน!!!!!!!!!"
"หึๆ อย่างงี้แหละ .. พี่ชอบ .." ก๊ากกกกกก อีชินยะเข้าสู่โหมดหื่นขั้นสูงสุดทันที .. เล่นเอาฮิโรกิที่ยืนถือกล้องอยู่ถึงกับขำขึ้นมาทันที คิดในใจว่าสะบักสะบอมแน่งานนี้!

และไอ้เม็ดๆเล็กๆนั้นก็เป็นยาปลุกอารมณ์ (ไวอาก้าค่ะ อิๆ) เพื่อให้เคตะมีอารมณ์ร่วมกับเขา.. ยาเริ่มค่อยๆออกฤทธิ์ ทำเอาข้างในร่างกายของเคตะร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้ ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

เริ่มซุกไซร้คอขาวๆนั้นอีกครั้ง ลากปลายลิ้นลงมาอย่างรวดเร็วถึงจุดสงวนนั้นทันที .. ขยับมือไปมาอย่างรวดเร็ว
"แฮ่ก..ปะ..ปล่อยนะ .. ยะ..อย่า~" พูดด้วยความยากลำบาก ใจเต้นตุบๆอย่างรุนแรง หายใจหอบติดๆขัดๆ
"อยากให้ปล่อยเหรอ .. ก็ได้.." ว่าแล้วก็ปล่อยมือและออกจากเคตะทันที .. ปล่อยให้ตำรวจตัวน้อยนั้นนั่งหอบแฮ่กๆเพราะฤทธิ์ยาที่ถูกบังคับให้กินไปเมื่อกี้ .. ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะ แต่ร่างกายมันไม่ตรงกับคำพูดเอาซะเลย .. อารมณ์ค้าง.. ต้องการ .. ต้องการอย่างสุดๆ

"ว่าไง .. ต่อดีไหม?" พูดเบาๆที่ข้างหู ลิ้นอันซุกซนนั้นเลียลิ้มรสขี้หูของร่างบาง (อร่อยไหมแก?)
"ออกไป!!!" รวบรวมสติสะตัง ไม่ให้ไอ้ยาบ้าๆเข้าครอบงำจิตใจได้ แต่ .. "อือ.." ร้องออกมาเบาๆเพราะกลัวชินยะจะได้ยิน แต่ด้วยที่ห้องเล็กๆเงียบๆนี้ มีหรือที่อี 2 คนนั้นจะไม่ได้ยิน

"พูดสิ .. ว่าต้องการ" สายตาบาดใจนั้นจ้องลึกลงไปในลูกกะตาเคตะ แทบจะละลายในทันทีจริงๆ
"โอ๊ย ! ไอ้ชิน เร็วๆดิ ข้าถือกล้องจนเมื่อยแล้วนะโว้ย!!" ฮิโระผู้ที่เกิดอาการรำคาญเป็นอย่างมาก เริ่มโวยวายขึ้น..

เพี๊ยะ! แส้เส้นบางๆนั้นถูดฟาดลงบนเนื้อสีขาวอมชมพูนั้น เกิดเป็นรอยแนวยาวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เคตะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด .. ชินยะฟาดแส้นั้นลงอีกครั้งด้วยความหื่นกระหาย .. เลือดไหลซิบๆออกมาจากบาดแผลนั้น

"พูดสิ .. ว่าต้องการฉัน.." แต่เมื่อไม่ได้รับคำตอบนั้นก็หันไปจุดเทียน .. และหยดน้ำตาเทียนนั้นลงบนตัวเคตะทีละหยด..ทีละหยด .. ควาบเจ็บแสบ และปวดแสบปวดร้อน ทำให้เคตะทนไม่ไหว ร้องออกมาอย่างน่ากลัว เหมือนจะขาดใจตายตรงนั้นให้ได้ .. ฮิโรกิเห็นอย่างงั้นก็เกิดความสงสารขึ้นมานิดหน่อย ในใจก็กลัวชินยะเหมือนกัน

"หึ .. ไม่ยอมพูดจริงๆแหะ.."
ก้มหน้าลงที่ส่วนล่างของเคตะ เริ่มจัดการกับสิ่งๆนั้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง.. ทั้งดูดทั้งเลีย .. เคตะที่พยายามกัดริมฝีปากไว้ไม่ให้เสียงร้องครางดังรอดออกมา น้ำตาไหลอาบแก้มนั้นอย่างน่าสงสาร .. จนกระทั่งของเหลวขุ่นๆนั้นไหลออกมาอย่างรวดเร็ว .. ทำให้ชินยะยิ้มอย่างพอใจกับผลงานของตนเอง (โรคจิตมากๆว่ะ) แต่...

"ทำไมไม่ส่งเสียงล่ะ" พูดถามเคตะอย่างฉุนๆ ไม่ร้องออกมามันเหมือนดูถูกชินยะอย่างสุดๆ .. หันไปหยิบของเล่น ระบบสั่นได้ .. แทงเข้าสู่ร่างกายเคตะเข้าไปทันทีโดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัวเลยสักนิด .. เสียงกรีดร้องดังขึ้นลั่นห้อง .. เลือดค่อยๆไหลออกมาจากจุดๆนั้น .. ปรับระดับสั่นให้ถึงสุดและจับมันเข้าๆออกๆที่ร่างบางๆนั้นอย่างเร็วและรุนแรงขึ้นทุกขณะ .. เจ็บไปหมด แต่เพราะฤทธิ์ยานั้นมันก็ช่วยให้เคตะเจ็บน้อยลงได้
"พอเถอะ.." พูดขอร้อง แต่สีหน้านั้นพอใจกับสิ่งที่โดนกระทำมาก "พอ..อ๊า~~~~~" เสียงหวานๆร้องออกมาสุดเสียง ไม่สามารถกลั้นเสียงนั้นได้แล้ว ความรู้สึกวิ้วๆตื้อๆอยู่ภายในหัว เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ก็ไม่ปาน

...................................
.........................
..............
.......

"สารวัตรครับ นี่มันจะ 1 ชั่วโมงแล้วนะครับ!" ตำรวจนายหนึ่งพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง
"อืม .. งั้นบุกเข้าไปเลย" ผู้สั่งก็ห่วงไม่แพ้กัน รีบสั่งให้ลูกน้องเริ่มทำงานทันที

ปัง!! เสียงกระแทกประตูบานเล็กๆนั้นดังขึ้น แต่ก็ต้องพบว่า .. ภายในนั้นว่างเปล่า ..

"รีบหาให้ทั่วโรงแรม!!!!!!!!!!" สั่งด้วยเสียงเฉียบขาด คิดขออย่าให้เคตะเป็นะไรไปเลย

.......
..............
.........................
...................................

"อ๊ะ! อา..ไอ้สาวเลว ชั้นจะฆ่าแก!! อ๊า~" หนุ่มน้อยร้องออกมาอย่างโกรธแค้น แต่ใบหน้านั้นดูพึงพอใจกับสิ่งที่ได้รับเป็นอย่างมาก .. ชินยะกระแทกร่างกายของตนเองให้แรงขึ้นทุกจังหวะ ..ทำอยู่อย่างงี้เนิ่นนาน ..  จนกระทั่ง ปลดปล่อยอารมณ์ร้อนรุ่มที่อัดแน่นอยู่ภายในออกมาทั้งคู่ .. แต่ฤทธิ์ยาในตัวเคตะนั้นยังไม่หมด จึงต่ออีกรอบ - -" จนหมดแรงและสลบไป

"เหนื่อยชะมัด.." ลุกออกจากตัวเคตะและเดินเข้าห้องน้ำ .. กล้องตัวใหญ่หยุดทำการถ่ายทำ ฮิโรกิเดินเข้าไปดูสภาพคนตรงหน้านิดหน่อย และ..

------------------------------

"นี่! คางิโมโตะ! มาที่นี่ทำไมน่ะ" สารวัตรเห็นอากิระวิ่งเข้ามาในโรงแรมแห่งนี้ก็ตกใจทันที กลัวจะเกิดอะไรขึ้นอีก
"เป็นไงมั่งครับ!! เขาอยู่ที่นี่ใช่ไหม"
"อืม เฮ้ย! จะไปไหนน่ะ!" รีบวิ่งตามอากิระที่วิ่งเข้าไปในลิฟท์ แต่ไม่ทันซะแล้ว

จะได้เจอฮิโระซังไหมนะ แล้วเราจะหาเขายังไงเนี้ย โรงแรมก็มีตั้งหลายห้อง

ติ๊ง! อากิระขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของโรมแรม .. ประตูลิฟท์เปิดออก .. เดินวนไปวนมาอย่างไร้จุดหมายหลายรอบ

"อุ๊บส์!!" เดินผ่านหน้าห้องๆหนึ่ง ที่มีประตูเล็กๆเก่าๆ ดูเหมือนจะเป็นห้องเก็บของ .. และก็ถูกมือดีปิดปากและลากเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว ล็อคประตูอย่างมิดชิด
"ฮิโระซัง!!!!! ..ทำไม .. ทำไมวีซีดีนั้น .. หมวดเคตะ!!!!!!!!" เหลือบไปเห็นร่างเล็กๆนั้นนอนคาอยู่บนเก้าอีก เห็นแล้วตกใจมากเพราะบนตัวเกิดแผลหลายจุด
"ฮิโระซัง!! ทะ..ทำอะไรน่ะ" รีบถลาไปหาเคตะทันที
"เปล่าซะหน่อย..ไอ้ชินยะตะหากล่ะ" พูดอุบอิบๆคนเดียว
"ไง .. มาหาผมเหรออากิจัง~"
ว่าแล้วก็เดินเข้ามาประชิดร่างสวยๆนั้นทันที .. ผลักลงบนเตียงและซุกไซร้คอนั้นอย่างโหยหา ..
"ไม่! ทำไม..ไหนบอกว่าเก็บไว้ดูคนเดียวไง" พูดโกรธๆ
"แต่ก็ดังเป็นพลุแตกเลยนิอากิจัง~" พูดอย่างขำๆ แต่เมื่อเห็นร่างตัวน้อยๆนี่ไม่ดิ้นออกจากตัวเขาก็เกิดความรู้สึกแปลกใจ
"ติดใจผมเหรอ~" พูดแผ่วเบาที่ข้างหูบางนั้น
"ก็ฮิโระซัง.. เป็นครั้งแรกของผมนะ!" พูดเขินๆ
"หึๆ...งั้นมาอยู่กับฉันนะ .."

"อ้าว .. " ชินยะที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เห็นร่างทั้ง 2 ทับกันอยู่ ด้วยสัญชาตญาณตากล้องมือฉมังก็รีบหยิบขึ้นมาถ่ายทันที (555)

"เฮ้ย! ไอ้ชิน ไม่ต้องถ่ายเว้ย! จัดการกับเจ้านั่นเหอะ!" หันมาด่าและส่งสายตาไปทางเคตะที่ไม่มีวี่แววจะตื่นขึ้นมาเลย

"อ๊า~~" เสียงหวานๆดังขึ้นอีกครั้ง บทรักบทที่ 2 ก็ขอจบลงเพียงแค่นี้ ...

/////////////////

"เฮ้ย .. เคตะอยู่ที่ไหนวะ หายังไงกัน ไอ้พวกไม่มีปัญญา!!!" พวกตำรวจก็ยังหาตัวเคตะไม่เจอกันต่อไป - -" (น้องแกจะตายแล้วคุณเอ๋ย~)

- จบล่ะจ้า -

เรื่องอื้อฉาวแห่งปี ... วีซีดีน้องอากิ!!!!!!!!!!! ตอนที่ 1

 

"น้องครับ สวยจัง สนใจเป็นดาราไหม?"

เรื่องนี้มันคงไม่เกิดขึ้น .. ถ้าผมไม่หลงเชื่อคำพูดของคนๆนั้น ..

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว .. ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทอง หน้าตาคมเข้ม หล่อเหลา และดูน่าเชื่อถือ เข้ามาทักผมแบบนั้น .. แต่ตอนแรกผมไม่สนใจหรอก แต่เขาสิ ตามตื้อผมไม่เลิกเลย ตั้งเกือบ 2 เดือนแน่ะรู้ไหม? จนผมโรคใจอ่อนของมันก็ทำพิษ

วันนั้น .. ผมตกลงยอมไปเทสหน้ากล้องกับเขา .. แต่ก็ต้องรู้ว่า ผมโดนเขาหลอกซะแล้ว ..

"ไงครับอากิจัง~ มาแล้วเหรอ~" คนๆนี้ชื่อ นาคาโดอิ ฮิโรกิ คนที่มาทาบทามผมให้เป็นดารา เขานัดผมมาที่สตูดิโอเล็กๆแห่งหนึ่ง .. แต่ก่อนที่ผมจะรู้นิสัยที่แท้จริงของเขา .. มันก็สายไปเสียแล้ว

ห้องนั้นเป็นห้องเล็กๆ มีเพียงก็เตียงสำหรับนอน 2 คนตั้งอยู่ และมีโต๊ะข้างเตียงตั้งอยู่ข้างๆอีก 2 ตัว ..ผมเริ่มงงนิดๆเมื่อเห็นเช่นนั้น

"อื้อ .. แล้วต้องทำไงมั่งฮะ ฮิโระซัง?" ผมซึ่งไม่รู้อะไรเลย ถามเขาอย่างไม่ได้เอะใจสักนิดเดียว
"ไม่ต้องยังไงหรอก.." ฮิโระซังเดินเข้ามาหาผม และ.. กระชากแขนผมเหวี่ยงลงบนเตียงที่ตั้งอยู่ในห้องนั้นอย่างรุนแรง .. ถอดเสื้อที่ปกปิดร่างกายล่ำสันของเขาออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่น่าหลงไหล .. ไม่สิ .. ร่างกายนี้แหละ ที่มันย่ำยีผม!!

"จะทำอะไรน่ะ!!!" ผมลุกขึ้นมาโวยวายทันทีที่เขาทำแบบนี้ แต่ฮิโรกิก็รีบเข้ามากดผมลงติดกับเตียงอันแสนนุ่มนั่น .. ไม่สิ .. มันเป็นสถานที่ที่ผมถูกย่ำยีตะหาก!!

"เฮ้ย!! ชินยะ เร็วๆเด่ะ!!" เขาตะโกนเรียกใครสักคน .. ที่ผมไม่รู้จัก .. ตอนที่ผมเดินเข้ามาไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ามีชายหนุ่มอีกคนนึงอยู่ภายในห้องนี้ .. เขาลุกขึ้นเดินมาใกล้ๆเตียงใหญ่ตัวนี้ .. พร้อมกล้องตัวใหญ่

ผมรู้แล้วว่าต่อไปผมจะโดนทำอะไรต่อ .. ผมดิ้น ดิ้น ดิ้น และดิ้น แต่ก็ไม่ได้ผล ฮิโระซังแรงเยอะมาก ยิ่งผมดิ้น เขาก็ยิ่งกดล็อคข้อมือผมไว้แน่นยิ่งขึ้น .. ผมจึงตะโกนออกมาสุดเสียง แต่ก็โดนหยุดไว้ด้วยริมฝีปากนุ่มๆของเขา .. จูบอันร้อนแรงที่ผมไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน .. ลิ้นสากๆนุ่มๆนั้นสอดใส่ตวัดไปมาอย่างรุนแรงอยู่ภายใน .. ทำเอาผมเรี่ยวแรงหายไปหมด .. เขายังคงจูบผมอย่างเนิ่นนาน แต่ผมแทบจะขาดใจตายเพราะหายใจไม่ทัน

"ถ่ายดิวะ ไอ้ชิน!!" เขาถอนปากออกจากผมแล้วหันไปพูดกับชายผู้นั้น ที่กำลังยืนเซ็ตกล้องอยู่

มือของฮิโรกิค่อยๆเลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อผมทีละเม็ดๆ ใบหน้าของเขาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวๆของหนุ่มน้อยที่อยู่เบื้องล่างอย่างเมามัน อากิระพยายามดิ้นออกจากตัวเขา .. ใบหน้าคมเข้มนั้นค่อยๆเลื่อนลงมาอย่างช้าๆมาที่ยอดอก จัดการโลมเลียเมล็ดเล็กๆสีชมพู ทำเอาเจ้าของร้องคราญออกมาอย่างเสียวซ่าน .. เล่นอย่างสนุกสนาน โดยไม่สนใจเลยว่าอากิระจะเป็นยังไง .. มือหนาๆค่อยๆเลื่อนลงมาปลดกระดุมกางเกงยืนตัวใหญ่ และดึงออก เผยให้เห็น กกน บ็อกเซอร์สีขาวบริสุทธิ์ แต่มันก็ต้องถูกดึงออกไปจากร่างขาวบางนั้น

"ม..ไม่ .. ฮิโระซัง .. อย่า~ อื้อ~ ช่วยด้วย!!!!" ผมร้องตะโกนขึ้นสุดเสียง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครมาช่วยผมเลยสักนิด
"ร้องไปก็ป่าวประโยชน์น่า" มือของเขาลูบไล้น้องชายผมไปมา (เฮ้ย ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรจิงๆ _/|\_ ) .. "ห้องนี้น่ะ เก็บเสียงนะ"
"อ๊ะ! อา~~" ความเสียวแผ่ซ่านไปทุกอณูร่างกาย ลิ้นสากๆของฮิโรกิค่อยๆลากลงมา เลียวนรอบสะดือ อากิระกระตุกอืดทันที .. เงยหน้ามองและยิ้มอย่างพอใจกับเสียงหวานๆที่ครางออกมา "ชอบใช่ไหมล่ะ อากิจัง"

จากนั้นก็ลากปลายลงมาส่วนล่าง .. ใช้ปากเข้าครอบครองของๆร่างบาง .. เสียงครวญครางนั้นดังระงมไปทั้งห้อง .. กล้องถ่ายวีดีโอตัวใหญ่จับจ้องอยู่ที่ร่างกายของทั้งคู่ โดยการควบคุมของชายผิวสีคล้ำๆ .. ยังคงทำเข้าๆออกๆ จนกระทั่ง ร่างเล็กๆนั้นทนไม่ไหว ปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมา.. ผู้กระทำกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจ และเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาประทับจูบอันร้อนแรงอีกครั้ง

"โอ๊ย!!! อือ~ ฮิโระซัง .. เอาออกไปนะ ผมเจ็บ" อากิระร้องออกมาดังลั่น เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้าสู่ร่างกายเบื้องล่าง .. นิ้วของฮิโรกิ สอดเข้าไปทีละนิ้วอย่างช้าๆ เพื่อให้อากิระได้ปรับตัว..  จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 และถอนออก .. หันไปหยิบสิ่งของประหลาดในลิ้นชักโต๊ะที่เป็นข้างเตียงนั้น เขาเรียกมันว่า "ของเล่น"

ค่อยๆสอดสิ่งแปลกปลอมนั่นเข้าสู่ทางที่ถูกเบิกไว้เมื่อสักครู่ .. เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นอย่างน่ากลัว พยายามดิ้นออกจากสิ่งๆนั้น แต่ทำไม่ได้ เพราะส่วนล่างนั้นเจ็บแสบไปหมดแล้ว

"ฮิโระซัง .. พอเถอะ ผมขอร้อง~" น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มใสๆนั้น .. ร้องขอให้ชายหนุ่มหยุดการกระทำนั้น แต่ก็ไม่ได้ผล ฮิโรกิยังคงสอดสิ่งนั้นเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง .. ร่างขาวนั้นยังคงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด .. และทนไม่ไหว กล้ามเนื้อบีบรัดสิ่งๆนั้นอย่างช้าๆ ..

ฮิโรกิชักสิ่งๆนั้นออกและกระซิบข้างหู
"สุดยอดเลยใช่ไหม อากิจัง~" ลิ้นแฉะๆค่อยๆโลมเลียหูบางๆนั้น .. อากิระขนลุกซู่ไปทั่วร่าง .. ทั้งจั๊กกะจี้และทั้งสยิวกิ้ว รีบหันหัวหลบไปมา และจ้องหน้าหนุ่มที่อยู่บนร่างอย่างเคืองแค้น

..."อย่าจ้องผมด้วยสายตาแบบนั้นสิ .. มันทำให้ผม .. " ว่าแล้วก็ปลดกางเกงของตนเองออก .. และกระแทกของๆตนเองเข้าสู่ร่างกายของเด็กชายหน้าสวยนั้น .. เสียงร้องดังขึ้นอีกครั้ง "มันทำให้ผมเกิดอารมณ์.." พูดต่อที่ข้างๆหูของอากิระอย่างแผ่วเบา

"ร้องดังขึ้นอีกสิ.."

บทรักเริ่มดำเนินขึ้นอีกครั้ง รุนแรงและลึกซึ้ง.. ลีลารักที่ไม่เคยเจอ ครั้งแรกในชีวิตของหนุ่มน้อยบริสุทธิ์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ มาเจอเรื่องราวแบบนี้ เจ็บปวดทั้งร่างกาย เจ็บปวดทั้งจิตใจ .. กล้องตัวใหญนั่นก็ยังไม่หยุดทำการถ่ายทำ จนกระทั้งร่างใหญ่ๆนั้นปลดปล่อยความรู้สึกที่ร้อนแรงนั้นเข้าสู่ร่างกายร่างบาง .. ถอนตัวที่ทับกันอยู่นั้นออก นอนแผ่บนเตียงนุ่มๆนั้นทั้งคู่

........................................
............................
....................
...........
....

....
...........
....................
............................
........................................

"เรื่องมั้นก็เป็นอย่างงี้แหละครับ หมวดเคตะ" อากิระ เล่าเรื่องทั้งหมด.. เมื่อแผ่นวีซีดี ที่ในนั้นมีร่างกายที่เปลือยเปล่าของตนเองบันทึกอยู่ และมันได้แพร่กระจายไปทั่วประเทศ จนเกิดเป็นข่าวใหญ่ .. น้ำตาใสๆนั้นไหลอาบแก้มแดงๆนั้นอีกครั้ง .. อายเป็นอย่างมากที่เกิดเรื่องแบบนี้ .. ทั้งๆที่ฮิโรกิสัญญาแล้วว่าจะเก็บไว้ดูเพียงคนเดียว แต่มันไม่ใช่ เขาไม่รักษาสัญญาที่พูดด้วยปากนั้นแม้แต่นิดเดียว .. ทำไมถึงสารเลวแบบนี้ (งิๆ อย่าโกดคนแต่งนะคะ TT-TT)

"อืม .. " เคตะ .. ตำรวจตัวน้อยที่เก่งกาจไปซะทุกเรื่อง แต่พอได้ฟังเรื่องราวก็ต้องใช้หัวคิดอย่างหนักใจ .. ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงดี เพราะวีซีดีนั้นแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ด้วยน้ำมือของผู้คนเลวๆกลุ่มนึง (เช่นอีคนแต่งเป็นต้น เอิ้กส์) "ผมจะหาตัวนาคาโดอิ ฮิโรกิ และชินยะเพื่อนของเขาให้ได้ ไม่ต้องห่วงนะครับ คางิโมโตะคุง" พูดปลอบใจอย่างอ่อนโยน
"ช่วมผมด้วยนะครับหมวด" สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร และคิดในใจ - ฮิโระซัง เปิดซิงผม กลับมารับผิดชอบหน่อยเถอะ ผมต้องการฮิโระซังนะ - (อ้าว? ยังไงเนี้ยอีเหมียว) ลีลานั้นผมไม่เคยลืมเลย แม้มันจะผ่านไปแล้ว แต่ผมก็ติดใจเทคนิคอันเร่าร้อนของเขาไปซะแล้ว ผมอยากพบเขาจริงๆ (เง้ย ไหงเป็นงั้นวะอากิร๊าา)

-----------------------

เมื่อพูดคุยกับเคตะเสร็จเรียบร้อย .. อากิระก็เดินออกจากโรงพัก .. กลุ่มนักข่าวเป็นนับร้อยที่ต้องการข้อมูลข่าวสุดฮอตนั้น รุมใส่ร่างบางๆนั้นอย่างรวดเร็ว คำถามพรั่งพรูออกมาจากปากพวกเขา แต่ก็ต้องเซ็งเมื่อได้รับคำตอบเดิมๆ

"ผมถูกหลอกครับ.."

- จบ -

True Romance vol.10 (The End)

 

"อากิจัง~ อยากเข้าห้องน้ำอ่ะ~"

หลังจากที่ชินยะและเคตะเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยในวันนั้นแต่เขาก็ไม่ได้เล่นให้อากิระฟัง เพราะกลัวจะไปเอาเรื่องกะเทยพวกนั้น (เอิ้กๆ) จึงเงียบไว้ดีกว่า ..และวันนี้เป็นวันอาทิตย์ แทนที่อากิระจะได้อยู่บ้านนอนอย่างสบายใจเฉิบ แต่ก็ต้องโดนชินยะและเคตะเพื่อนตัวดีลากมาที่โรงพยาบาล เพื่อมาเยี่ยมฮิโรกิที่ป่วยหนัก(รึป่าว?)

"ก็ใช้คอมฟอดร้อยเด่ะ" ว่าแล้วก็โยนกระป๋องพลาสติกทรงยาวๆให้ฮิโรกิ (คงรู้จักคอมฟอดร้อยกันนะแต่คนแต่งมันเขียนคำว่าคอมฟอดไม่เป็น - -")
"อากิจัง~ ชินยะกะเคตะอยู่ ผมอายนะ~" ทำเสียงออดอ้อนน้องแมวเป็นการใหญ่ ก็จิงๆนี่นา ปกติก็ใช้คอมฟอดร้อยนั้นแหละ แต่จะให้ฉี่ต่อหน้าเพื่อนมันก็กระไรอยู่ - -"
"งั้นชินยะ แกพามันไปดิ๊!" รีบปัดหน้าที่ให้ชินยะทันที ทำไมตูต้องเป็นคนพามันไปด้วยล่ะ?
"แกก็ทำสิ..มันใช้แกไม่ได้ใช้ชั้นสักกะหน่อย" ตอบหน้าเบ้ๆ ทำให้น้องแมวเราฟิวขาดทันที จะอาละวาดอีกรอบ แต่เคตะก็ต้องหยุดไว้
"เอาน่า..อากิระจัง รุ่นพี่เค้าช่วยนายไว้นะ ตามใจเค้าหน่อยสิ" มาคำนี้อีกแล้ว ช่วยไว้ๆ โอ๊ย ฟังจะเอียนแล้วโว้ยย!!.. แต่ถึงปากจะบ่น มือก็จัดแจงพยุงฮิโรกิที่ขาเป๋ให้ลุกขึ้นจากเตียงมาแล้วส่งไม้คล้ำให้ และค่อยๆพยุงกระดึ๊บๆกันไปเข้าห้องน้ำกันอย่างช้าๆเพราะเดินไม่ถนัดเลย

ณ ห้องน้ำอันแสนคับแคบ ..ฮิโรกิค่อยๆประคองตัวนั่งลงบนชักโครกและส่งไม้คล้ำให้อากิระที่ยืนมองอยู่..
"ผมจะถอดกางเกงแล้วนะอากิจัง~" ฮิโรกิเห็นสายตาของอากิระยังมองเขาอยู่ พูดขึ้นเขินๆ อากิระหน้าแดงพึ่บขึ้นมาทันทีและรีบออกจากห้องน้ำไป .. เกือบได้เห็นของดีแล้วไหมล่ะอากิระจังเอ๋ย .. ผ่านไปแป๊ปนึง ฮิโรกิทำธุระเสร็จก็ตะโกนเรียกอากิระให้มารับตัวเขา (ซึ่งอิคนแต่งก็ไม่รู้ว่าฮิโรกิมันถอดกางเกงยังไง ทั้งที่แขน + ขาหัก - -" เอาเป็นว่าลืมๆมันไปเหอะนะ เอิ้กๆ) อากิระเข้ามาส่งไม้คล้ำให้ฮิโรกิและช่วยพยุงตัวเขาขึ้นมา และเดินออกจากห้องน้ำช้าๆเหมือนเดิม .. ฮิโรกิค่อยๆเดินไป แต่สายตาคมนั้นจับจ้องอยุ่ที่ใบหน้าสวยของอากิระอยู่ตลอดทุกย่างก้าว..
"เจ็บตาจังเลยอากิจัง~" ก่อนที่จะถึงเตียง ฮิโรกิเอ่ยขึ้นเบาๆและกระพริบตาถี่ๆเป็นเชิงให้รู้ว่ากรูเจ็บตาเหลือเกิน
"เป็นไรอีกวะ" หันมามอง และถามห้วนๆ
"ก็อากิจังสวยเตะตาผมนะ~" ต่อมเสี่ยวกะตุก มุขเน่าๆไหลออกมาจากปากชายหนุ่มผู้น่าสงสาร เพราะตอนนี้อากิระปล่อยตัวฮิโรกิและแย่งไม้คล้ำออกมาจากมือฮิโระ ทำให้เขาทรงตัวไม่ได้และล้มลงไปกองกะพื้น (อัคโหดมาก ทำกะคนขาหักได้ - -") ชินยะกับเคตะที่นั่งมองทั้ง 2 อยู่ตกใจกับภาพตรงหน้าและรีบวิ่งมาช่วย แต่ก็ต้องโดนอากิระกันไว้ ทำหน้าโหดๆใส่ทั้งคู่
"ไอ้เวรนี่ต้องปล่อยไว้แบบนี้!!" พูดน้ำเสียงโหดๆ สายตามองไปยังคนบนพื้นเคืองๆ และหัวเราะในใจ โฮะๆ สมน้ำหน้ามัน!! แต่หน้านั้นแดงจนไม่รุ้จะแดงยังไงแล้ว
"อะ..โอ๊ย~" ฮิโรกิร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวด ตัวงอเหมือนทรมาณมาก.. ทั้งหมดตกะใจรีบนั่งลงดูอาการของฮิโรกิ
"กะ..แกเป็นอะไรไอ้เสี่ยว" รีบถามหน้าซีดๆ แต่ล้มแค่นี้จะตายเลยรึไงเนี้ย
"บุหรี่ผมก็ไม่สูบ สุขภาพก็ดูแลดี แต่พอเจออากิจัง~ ...ก็มีอาการโรคหัวใจขึ้นมาเลย~"
"เหวอ..อากิระใจเย็นๆ" ชินยะกับเคตะต้องรีบลากตัวอากิระออกมาจากฮิโรกิอย่างเร็ว ไม่งั้นคงตายคา teen อากิระเป็นแน่แท้ แต่หนุ่มเสี่ยวก็ยังไม่ลดละ ยังนั่งพูดบนพื้นกระตุ้นต่อมโมโหอากิระต่อไป..
"หัวใจของอากิจังคงรั่ว เพราะผมเติมรักเข้าไปเท่าไหร่ก็ไม่เต็มสักที~ แต่พี่ผมบอกว่าหัวใจผมเป็นรูล่ะ~"
"ห๊า! จิงอ่ะรุ่นพี่" เคตะผู้ใสซื่อตาโตถามด้วยความตกใจ
"ก็รูเยิฟ (เลิฟยู - -") ไง~" พูดเขินๆสายตาจับจ้องไปที่อากิระ
"ไอ้เสี่ยวเมิงตายยยยยยยย!!!!!" อากิระพยายามจะดิ้นออกจากตัวที่โดนล็อคไว้ แต่ทุกอย่างก็ต้องสงบ เมื่อคุณหมอสุดหล่อและพยาบาลสุดสวยของโรงพยาบาลที่จะเข้ามาตรวจอาการเดินเข้ามาเห็น ทั้งหมดจึงถูกดุเป็นการใหญ่ .. เมื่อเอาฮิโรกิขึ้นเตียงเสร็จเรียบร้อย คุณหมอก็เริ่มตรวจอีกครั้งโดยมีคุณพยาบาลฮิโรโกะที่เป็นพี่สาวฮิโรกิเป็นคนช่วยถามและจดอาการ
"เป็นยังไงบ้างฮิโรกิ"
"ผมหายใจไม่ค่อยทันเลยอะพี่~" เริ่มบอกอาการตัวเอง ทำหน้าหน้าซีดๆ มอทำหน้างงๆแต่พยาบาลยิ้มกรุ่มกริ่มขึ้นมา
"อันนี้คงเพราะมัวแต่คิดถึงอากิระคุงทุกลมหายใจนะฮิโรกิ" พูดพลางจดอะไรขยุกขยิกเลงบนแผ่นกระดาษ (จดมุขเสี่ยวเหรอวะ - -")
"เจ็บคอด้วยอ่ะพี่~"
"ตรวจออกมาแล้ว ความรักมันค้ำคออยุ่นะ" รับ-ส่งมุขเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย จนหมอทนไม่ไหว ต้องพูดและตรวจอาการเอง
"พรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วนะฮิโรกิคุง" หมอเอ่ยด้วยน้ำเสียงใจดี พูดๆจนเสร็จและเดินออกจากห้องไป.. อากิระดีใจกระโดดโลดเต้นอย่างออกนอกหน้าทันที กรูไม่ต้องมาคอยดูมันที่ รพ แล้วเว้ยยยยย!! และก็รีบจัดแจงเก็บข้าวของให้ฮิโรกิอย่างว่องไว (เค้าให้ออกพรุ่งนี้นะอิอัค ไม่ใช่เดี๋ยวนี้ - -")

"แต่เมื่อก่อนหมอบอกว่าผมเป็นโลหิตจางด้วยนะ~ เพราะเจออากิจังแล้วหัวใจมันเป็นสีชมพู~" (อ้วก -"-)
"จิงๆนะอากิจัง~ ยาเดียวที่จะรักษาได้ ก็มีแค่การได้คุยกะอากิจังเท่านั้นนะ~" ส่งสายตาออดอ้อนไปให้ แต่อากิระก็ไม่สนใจ จัดแจงเก็บข้าวของให้ฮิโรกิ แต่ตัวเองจะรุ้ไหมว่า เพียงแค่ประโยคเน่าๆนั้น หัวใจดวงน้อยๆก็เต้นแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว...
 

หลายอาทิตย์ต่อมา .. ฮิโรกิก็รักษาตัวจนหายดี (หายไวเพราะมันเป็นฟิคคคค) .. การจัดเตรียมงาน รร ที่กำลังจะมาถึงก็ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ และในที่สุด งาน รร อันแสนสนุกก็เริ่มขึ้นสักที..

ปุ๊ง! ปุ๊ง! เสียงพรุหลังจากที่ ผอ. กล่าวปราศรัยเสร็จดังขึ้น นร. ร้องเฮกันอย่างดีใจและเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองกันทันที

ณ ห้อง 1-C ..
ห้องของอากิระ ก็อย่างที่บอกไปว่าทำร้านน้ำชาคอสเพลย์ สาวๆในห้องต่างก็ช่วยกันเย็บชุดคอสเพลย์ขึ้นมาเพื่อให้ผู้ชายได้สวมใส่และคอยเสริฟอาหารให้แก่ลูกค้า.. ส่วนผู้ ญ นั้นก็คอยผลัดเปลี่ยนกันทำอาหาร เพื่อเอาออกมาขาย .. และขณะนี้ผู้ชายทั้งหมดก็ถูกพวกผู้ ญ จับแต่งองค์ทรงเครื่องกันจ้าละหวั่น..
"กรี๊ดดดด เคตะคุงน่าร๊ากกกกก" สาวน้อยคนหนึ่งหลังจากที่แต่งตัว แต่งหน้า ทำผมให้เคตะเสร็จแล้ว ก็แทบเป็นลมกับความน่ารักของเคตะ เสียงกรี๊ดของเด็กสาวทั้งหมดดังขึ้นลั่น เมื่อทุกคนหันมาจับจ้องเคตะกับเป็นตาเดียว ..เคตะที่ถูกจับแต่งเป็นสุโมโมะ (จากเรื่อง Chobits คับ) ถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที ชุดกางเกงสีชมพูหวานทั้งตัว บวกกับโบว์อันใหญ่ยักษ์ที่ผูกอยุ่ข้างหลัง ยิ่งเพิ่มความน่ารักเข้าไปอีก .. ถ้าพี่ชินยะเห็น จะชมเราไหมนะ >///<
"เอ่อ..ต้องถือไอ้นี่ด้วยเหรอ.." เคตะหยิบทัมเบอลินขึ้นมาพลิกซ้ายพลิกขวา ทำให้เกิดเสียงกุ๊งกิ๊งๆ
"ใช่แล้ว~ เคตะคุงต้องคอยเต้นเรียกลูกค้านะ รู้เปล่า" เพื่อนสาวค่อยๆอธิบายไปยิ้มไปเพราะความน่ารักของคนตรงหน้า
"ห๊า ชั้นเนี้ยนะเต้น - -" .. "
"อื้อ~" ยังยืนยันเสียงใส และเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นอีกรอบ คราวนี้ดังมาจากอีกฝั่งของห้อง เคตะรีบวิ่งไปดูสภาพเพื่อนรักทันที .. อากิระในชุดเมดสีน้ำเงิน ใส่ผ้ากันเปื้อนสีขาว ถุงมือหนาสีขาวถูกหุ้มเข้าที่มือของร่างบาง กระดิ่งอันใหญ่ถูกประดับเข้าบนผมและห้อยที่คอ อีกทั้งหมวกหูแมว ยิ่งทำให้เข้ากะหน้าแมวๆนั้นเข้าไปอีก >o< (โคดน่ารักเลยว่ะ กรี๊ดดดด)
"ชุดอะไรเนี้ย!!" อากิระมองดูตัวเองในกระจกก็ถึงกับทำหน้าเหยเก นี่มันให้ตูใส่ชุดอะไรกันฟะ!! อายคนอื่นตายหองเลย -"- .. เคตะถึงกับหัวเราะก๊ากออกมา อากิระหน้าบูดเดินไปเขกกบาลเพื่อน 1 ที
"โอ๊ย น่ารักจะตายไอ้อากิระจัง" ยังคงยืนจ้องเพื่อนตาเป็นมัน ชุดดิจิโกะ (จากเรื่อง Digicharat คับ) นั้นเข้ากับอากิระได้เป็นอย่างดี
"ใช่ๆ ทั้งอากิระคุง เคตะคุงน่ารักทั้งคุ่เลย >o< ไม่เหมือนพวกผู้ชายคนอืน แบบนั้นเรียกลูกค้าไม่ได้แน่ๆ" สาวน้อยอีกคนบ่นๆ สายตามองไปยังกลุ่มผู้ชายที่เหลือที่โดนจับแต่งชุดต่างๆนาๆ แต่มันช่างถึกเหลือเกิน
"อากิระกับเคตะต้องเรียกลูกค้าได้เพียบแน่ๆ เริ่มงานกันเถอะ!!" ว่าแล้วก็ลากหนุ่มทั้ง 2 ออกไปเรียกลูกค้าทันที และก็เป็นไปอย่างที่พูด ผู้คนต่างก็พากันมาดูความน่ารักของเขาทั้ง 2 แถมยังขอถ่ายรูปคู่ด้วยอีก ความน่ารักของอากิระและเคตะ โดนลือกันไปทั่วทั้ง รร ..ร้านน้ำชาของห้อง 1-C แทบระเบิดเลยทีเดียว .. เคตะยังคงยืนเต้นส่ายไปส่ายมาอย่างสนุกสนาน เขย่าทัมเบอลินตามจังหวะเพลงไป ส่วนอากิระนั้นก็คอยเดินเสริฟของกินให้แก่ลูกค้าด้วยสีหน้าบูดๆ เพราะโดนพวกโอตาคุโรคจิตบ้าการ์ตูนคอยแต๊ะอั๋ง

***มาดูชุดน้องแมวกับน้องเคตก่อน เผื่อใครไม่รุ้จักดิจิโกะกับสุโมโมะ***
ซ้าย ชุดที่อากิระใส่ / ขวา ชุดที่น้องเคตใส่จ้า

"อากิระคุง เอานี่ไปเสริฟโต๊ะนั้นนะ" อากิระพยักหน้ารับคำ และเดินถือถาดที่มีถ้วยกาแฟวางอยุ่ แต่ก้ต้องหน้าหงิกหนักเข้าไปอีก เมื่อรู้ว่าคนที่สั่งคือใคร .. ไม่อยากให้ไอ้เวรนี่เห็นชุดนี้เลยว้อยยยยย .. อากิระรีบวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะและรีบเดินไปทันที แต่ก็ต้องโดนฮิโรกิฉุดข้อมือไว้ก่อน
"อากิจัง~ น่ารักที่สุดเล้ย~ >o<"
"ปล่อยนะเว้ยยยไอ้เสี่ยววว!!" พยายามจะดึงมือออก แต่ก็ไม่หลุด - -' หน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ เพราะสายตาฮิโระนั้นจับจ้องแบบโลมเลียสุดๆ ก็กระโปรงสั้นโชว์ขาขาวๆเนียนๆขนาดนั้น ไม่น้ำลายหกก็บ้าแล้ว (เฮ้ยๆ นี่ไม่ใช่เรื่องผู้ชายขายตัวของป้ากิ๊ฟฟารีน่านะเว้ยนังฮิโระอย่ามาหื่น : Aki-Aki) ..ชินยะนั่งหัวเราะในลำคอกับท่าทีของทั้งคู่ .. ส่วนเคตะที่เต้นแร้งเต้นกาจนจบเพลง ก็โยนทัมเบอลินให้เพื่อนอีกคนต่อ และรีบวิ่งมาหาชินยะที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว
"อากิระจังน่ารักเนอะรุ่นพี่" พูดอย่างตื่นเต้นและส่งยื้มหวานน่ารักให้เพื่อน
"ไอ้เคตจังหุบปากไปเลยไป๊!!" ยิ่งโดนชมก็ยิ่งหน้าแดง แถมใจเต้นจนแทบระเบิดอยู่แล้ว มือน้อยๆยังคงโดนฮิโระจับไว้อยู่ เพื่อไม่ให้หนีไปได้ ทั้งร้านต่างก็ซุบซิบและมองกันอย่างอิจฉา
"นายก็น่ารักนะเคตะ" ชินยะพูดขึ้น เคตะสะดุ้งกะคำพูดนั้น หน้าแดงระเรื่อเขินอาย ..ระ..รุ่นพี่ชมเราด้วย กรี๊ดดดด มือไม้เริ่มสั่นเป็นเจ้าเข้า (อาการหนักว่ะอิเคต - -")
"เออๆ รีบๆกินแล้วรีบๆไปไป๊!!" น้องแมวอากิระดิจิโกะ ตะคอกใส่ฮิโรกิ
"แกเอากาแฟมา แต่ไม่เอาน้ำตาลมาให้ ตูจะกินไงล่ะวะ" ชินยะบ่น
"ไม่เห็นต้องใส่น้ำตาลเลย แค่เห็นหน้าอากิระกับเคตะก็หวานจะแย่อยุ่แล้ว" มุขเสี่ยวหลุดออกมาจากปากฮิโระจนได้
"อะ..ไอ้ !@#$%^&*(# ..อุ๊บส์!!" อากิระแผดเสียงด่า แต่เคตะต้องรีบอุดไว้ เพราะลูกค้าเริ่มหันมามองกันทั้งร้าน และรีบหันไปขอโทดขอโพยเป็นการใหญ่
"แล้วห้องรุ่นพี่ทำอะไรกันเหรอฮะ" เคตะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที
"งั้นก็ไปดูกันเลย~ ^^" ไม่ทันขาดคำ ฮิโรกิก็ลากอากิระออกจากห้องไปและรีบไปที่ห้องเรียนของตัวเองทันที โดยที่อากิระโวยวายแหกปากไปตลอดทาง ชินยะและเคตะก็รีบวิ่งตามไป ทิ้งกาแฟที่สั่งไว้ + ไม่จ่ายตังอีกตะหาก..

ณ ห้อง 4-A
ผู้คนก็หนาแน่นไม่แพ้กัน ฮิโรกิลากอากิระเข้าไปและฝากฝังให้เพื่อนอีกคน "ฝากด้วยนะ ขอแจ่มๆ~" และตัวเองก็หายไปทันที ปล่อยให้อากิระนั่งเอ๋อกับการกระทำของเพื่อนฮิโรกิ .. ชุดเมดนั้นถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนเป็นอีกชุด ใบหน้าถูกตกแต่งแต้มสีสัน ทรงผมถูกจัดให้เข้าทรงสวยงามอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ และในพริบตาเดียว อากิระในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ก็ถูกแต่งเสร็จเรียบร้อยที่หน้ากระจก..
"ฝากคนนี้ด้วยนะ" ชินยะก็เช่นกัน ฝากฝังให้เพื่อน และตัวเองก็หายไป .. เคตะโดนเหมือนอากิระ ถูกจับถอดชุดที่ใส่อยู่แล้วแต่งองค์ทรงเครื่องใหม่ ออกมาเป็นเคตะในชุดเจ้าสาวสีส้มอ่อนๆเข้ากับร่างเล็กเป็นอย่างดี .. ทั้ง 2 ถูกปล่อยให้ยืนงงๆอยู่ที่หน้ากระจก มันอะไรกันเนี้ย!!?
"เสร็จแล้วเหรอ~ อากิจังสวยจัง~" ในที่สุดฮิโรกิก็โผล่ออกมาด้วยชุดสูทสีขาวเนี๊ยบ ตามมาด้วยชินยะที่ใส่สูทสีดำ..
"เป็นไงไอ้ฮิโระ ชินยะ ฝีมือชั้น" ช่างที่จับสาวๆแต่งตัวพูดอย่างภาคภูมิใจในผลงานของตน
"แกมีเข็มกับด้ายรึป่าว~" ฮิโรกิหันไปถามเพื่อน
"จะเอาไปทำอะไรวะ.."
"แค่เห็นหน้าอากิจังผมก็ใจจะขาดแล้ว~" เอ่ยและทำหน้าเหมือนใจจะขาดรอนๆ อากิระอ้าปากจะด่าอีกครั้งแต่ก็ต้องโดนตัดบท ถูกลากไปอีกด้านของห้อง ที่มีฉากกั้นไว้อยู่
"เหอะๆ รีบๆถ่าย คิวเยอะเว้ย" เพื่อนหนุ่มเตือนฮิโรกิและชินยะ
"ถ่ายพร้อมกัน 4 คนเลยละกัน" ชินยะพูดพลางจูงมือเจ้าสาวเคตะไปนั่งที่ฉากที่จัดเตรียมไว้ .. ใช่แล้ว .. ห้องของพวกฮิโรกิจัดทำสตูดิโอถ่ายภาพนั่นเอง .. ตากล้องซึ่งเป็นเด็กนักเรียนห้อง 4-A เช่นกันกะลังจัดการเซ็ตกล้องอย่างชำนาญ
"ไอ้อากิ-อากิ ถ่ายให้สวยๆนะเว้ย จะเอาไปอวดแม่ว่าได้ลูกสะใภ้แล้ว >o<" ฮิโรกิตะโกนบอกเพื่อนที่ยืนเซ็ตกล้องอยู่
"เออ มือชั้นนี้แล้ว ไม่ต้องห่วง.. เอ็งโพสท่าสวยๆละกัน หึๆ" ว่าแล้วก็ยืนเซ็ตกล้องต่อ ..ฮิโรกิก็หันไปสนใจอากิระอีกตามเคย .. ส่วนชินยะกับเคตะนั่งเงียบ เพราะเขินกับความสวย+ความหล่อของกันและกันอยู่
"อากิจัง~ ช่วยผมด้วย~" ชายหนุ่มในชุดสูทพูดขึ้นทำลายความเงียบ ใบหน้าคลอเคลียตรงแขนและเริ่มออดอ้อนร่างบาง แต่ก็ต้องโดนศอกเข้าไปเต็มๆ (สมน้ำหน้า เพราะชั้นไม่ได้มาถ่ายวีซีดีน้องอากินะยะ - -" : Aki-Aki)
"ออกไปไกลๆเลยไป" พยายามดันฮิโรกิออก แต่แขนของอากิระก็ถูกฮิโรกิกอดไว้
"นะๆ เกิดอะไรขึ้นกับตาผมไม่รู้ ผมละสายตาจากอากิจังไม่ได้เลย~"
"มาๆจะช่วย เดี๋ยวกรูจิ้มตาบอดเลยนิ -"-.. ปล่อยนะโว้ยย"
"เดี๋ยวถ่ายเสร็จผมจะไปแจ้งความให้ตำรวจไปจับนางงามจักรวาล...ก็มันขโมยมงกุฎไปจากอากิจังไม่ใช่เหรอ~"
"ดูสิ รุ่นพี่ชินยะกับรุ่นพี่ฮิโรกิ ถ่ายรูปกับสาวที่ไหนเนี้ย" คู่ชายหญิงที่รอคิวถ่ายรูปอยู่ นินทากันเบาๆ "แต่ก็เหมาะกันดีเนอะ" ถึงจะนินทา แต่ก็ได้ยินกันหมด
"สาวอะไรวะ ชิ!" ว่าแล้วอากิระก็หันไปมองกระจก ดูว่าตัวเองเหมือนผู้ ญ ตรงไหน (ออกจะสวยนะ อิๆ)
"ช่วยบอกคนในกระจกด้วยนะอากิจัง~ ว่าผมแอบรักอยู่~" พูดเขินๆที่ข้างหูร่างบาง
"ไอ้.." ก่อนที่จะหลุดคำหยาบๆมา มือน้อยๆก็ถูกจับและโดนจุมพิตเข้าที่หลังมืออย่างอ่อนโยน
"ถ้าอยากส่องกระจก ก็มองในตาผมสิ ในนั้นมีแต่ภาพอากิจัง.." น้ำเสียงเริ่มจริงจังขึ้นมา อากิระหน้าแดงเถือก ใจเต้นไม่เป็นส่ำ รีบหันหน้าหลบตาคนข้างๆ..ชินยะหัวเราะออกมาเพราะน้ำเสียงแปลกๆของเพื่อน - -" ทำไปได้ ..
"พร้อมละ จะถ่ายละนะ" ตากล้องอากิ-อากิบอกขึ้น ทั้ง 4 คนนั่งนิ่งให้ถ่ายรูป มีแต่ฮิโรกิที่ยิ้มหน้าบานอยุ่คนเดียว .. เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
"เฮ้ย โอบกันหน่อยดิ๊ นั่งแข็งกันเป็นหินเลยวุ๊ย" ตากล้องเริ่มหงุดหงินรีบเดินเข้ามาจัดท่าให้ทั้ง 2 คุ่ ฮิโรกิรีบกอดอากิระแน่นตามที่ตากล้องสั่ง อากิระดิ้นพล่านด้วยความอาย เพราะสายตาทุกคน จับมาที่เขาคนเดียว .. ส่วนชินยะโอบไหล่เคตะไว้ ตอนนี้เคตะก็แทบจะเป็นลมแล้ว ฝันไปแน่ๆ รุ่นพี่โอบไหล่เราอยุ่ >.< ..
"อากิระคุง ช่วยหันขวาอีกนิดสิ" ตากล้องสั่งอากิระ และหันตามอย่างว่าง่าย
"ดีมากอากิระ ..ใจตรงกับฮิโรกิแล้วนะ อิๆๆ" พูดล้อเลียนอย่างสนุกสนาน (ร่วมด้วยช่วยเสี่ยวอีกกรู - -")
"เออ ดีนะ ช่วยกันดีเหลือเกิน" อากิระพูดประชดประชัน ..ฮิโรกิหัวเราะอย่างได้ใจ
"อะไรวะ มองอยุ่นั้นแหละ -"- .. " อากิระบ่นพึมพำ ขณะที่ตากล้องยังคงถ่ายรูปต่อไป
"ก็เห็นหน้าอากิจังแล้วผมนึกอะไรได้~"
"อะไรอีกวะ!!"
"ก็นึกถึงอนาคตของเรา 2 คนไง ^0^"

ผัวะ!! กำปั้นน้อยๆพุ่งตรงเข้าสู่ใบหน้าอันหล่อเหลาของฮิโระ การถ่ายรูปจึงต้องหยุดอยุ่แค่นั้น.. และทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นชุดเดิม ..เคตะขอตัวกลับไปช่วยงานที่ห้อง อากิระก็ด้วย ..ชินยะเดินไปส่งทั้ง 2 ที่ห้อง ..ส่วนฮิโรกิ หายไปไหนก็ไม่รู้ ..

กลับไปที่ห้อง 1-C อีกครั้ง .. ลูกค้าเริ่มหดหายไปแล้ว คงเป็นเพราะเคตะกับอากิระแอบหนีไปถ่ายรูปนั้นเอง
"อยากเห็นรูปไวๆจังเนอะพี่ชินยะ" เคตะพูดอย่างตื่นเต้น
"เหอะ ไม่เห็นอยากจะดูเลย" พูดปัดๆ
"แต่อากิระจังก็ยอมถ่ายไม่ใช่เหรอ" ยิ้มอย่างมีเลศนัย อากิระหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง เคตะพูดแทงใจเข้าซะแล้ว นี่ตูเป็นอะไรไปเนี้ยยย อ๊ากกกก
"ก็มันมาจับแขนไว้นี่หว่า.."
"อย่าเลย .. แอบรักรุ่นพี่ฮิโรกิเข้าแล้วอ่ะดิ อิๆ"
"ไอ้เคตจัง หุบปากไปเลยเมิง!!" แผดเสียง น้ำลายกระเด็นใส่หน้าเพื่อนรัก มันไม่ได้เป็นอย่างงั้นสักหน่อย แล้วไอ้หัวใจบ้า เมิงจะเต้นหาแป๊ะอะไรวะ (เริ่มพาลละไอ้เหมียว)
"แต่เมื่อกี้เห็นสาวที่ไหนไม่รู้มาพาฮิโรกิไปนะ.." ชินยะพูดลอยหน้าลอยตา และเหมือนเหตุการณ์เป็นใจ มีสาวๆมายืนซุบซิบๆให้ชินยะ เคตะและอากิระได้ยินอีก

"นี่ๆ ตะกี้เห็นรุ่นพี่เนยยาม่าบอกรักรุ่นพี่ฮิโรกิที่หลัง รร ล่ะ"
"ต๊ายย กะเทยเนยยาม่านั่นน่ะเหรอ ใจกล้าจิงๆ แล้วรุ่นพี่ฮิโรกิว่าไงล่ะเธอ"
"ไม่รุ้สิ..แต่เห็นกอดกันด้วยนะ.."
"จิงเหรอ!! บลาๆๆๆ"

"หนอยยย ไอ้เวรรร ไปกอดกะเทย เออ ดี ไปเลยไป" อากิระเดือดทันทีที่ได้ยินว่า 'กอดกัน'
"หึงรึไงอากิระ"
"ใช่ๆ อากิระจังหึงแน่ๆ .. เจ็บจี๊ดๆเลยใช่ป่ะล่ะ" เคตะรีบเออออตามชินยะ
"ถ้าไอ้ฮิโระมันเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำไงน้า.."
"ทำเป็นบอกว่าไม่ชอบ แต่ก็รักรุ่นพี่เข้าเต็มๆแล้วใช่ป่ะล่ะอากิระจัง~"
"ก็หึงซะขนาดนี้ ไม่รักจะเรียกว่าอะไรล่ะเนอะเคตะ"
"ไม่ได้หึงโว้ยยยย ไอ้บ้าาาาาาา ชิ!!" แต่อากิระก็รีบวิ่งไปที่หลัง รร โดยมีเคตะและชินยะวิ่งตามไปอยุ่ห่างๆ

ณ หลัง รร ..

"ถ้าพรุ่งนี้ผมตายไปก็คงไม่แปลก...เพราะชีวิตผมที่เกิดมา มีหน้าที่เพียงแค่มาพบคุณในวันนี้เท่านั้นเองแหละ~" ฮิโรกิยังอยู่ แถมยังพูดกับใครอีกก็ไม่รุ้ ต้องเป็นเนยยาม่าแน่ๆ อากิระถึงกับอึ้ง .. น้ำตาเริ่มไหลออกมา ในใจเจ็บแปลบๆ ทำไมต้องร้องไห้ด้วย ชั้นไม่ได้เป็นอะไรกับมันสักกะหน่อย ..
"ผมผิดเองแหละ ที่ไม่ยอมหลบสายตาคุณในวันนั้น... ทำให้ผมต้องตามตื๊อคุณอยู่จนทุกวันนี้~" ยังคงพูดต่อไป ไม่รุ้เลยว่า อากิระแอบดูอยู่
"อยากเป็นเส้นเลือดใหญ่จัง .. จะได้อยู่ใกล้หัวใจคุณสักที.."
"ไอ้เสี่ยวววว เมิ๊งงงงงงงงงงง หนอยยยย ทำมาบอกว่ารักกรู เมิงแค่เล่นๆใช่ม๊ายยยย ตายยยย!!" อากิระวิ่งไปต่อยฮิโรกิอย่างไม่ลืมหูลืมตา ปล่อยความโกดแค้นอัดอั้นออกมาจนหมด
"โอ๊ยย อากิจัง~ ผมเจ็บนะ"
"ก็เมิง .. ก็เมิง .. ฮือๆ" ร้องไห้โฮออกมา ตาพร่ามัวไปหมด
"ทำไมเหรออากิจัง~ ร้องไห้ทำไม~" ฮิโรกิตกใจ รีบคว้าอากิระมากอดแน่น แต่ก็ต้องถูกอากิระผลักออก
"เมิงไปกอดสาวนิ ฮือๆ ไอ้บ้า ไอ้เสี่ยว ไอ้โรคจิต แถมตะกี้ยังบอกรักคนอื่นอีก" ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ที่ผ่านมา มันแค่เล่นๆใช่ไหม?
"ใครบอกว่าผมบอกรักคนอื่นเนี้ย??"
"ก็นั่นไง!!" อากิระชี้ไปตรงหน้า และลืมตามองสาวคนนั้น แต่ก็ต้องอึ้ง ..
"แหะๆ" ฮิโรกิหัวเราะแห้งๆ .. ที่แท้ไม่ได้บอกรักสาวที่ไหนหรอก ตะกี้ฮิโรกิมันยืนคุยกะต้นไม้ - -" และบนต้นไม้นั้นมีรูปถ่ายของอากิระแปะติดอยู่
"อากิจังหึงผมเหรอ~" ยิ้มอย่างได้ใจ .. อากิระหน้าเสียทันที อ๊ากกก กรูเสียฟอร์ม (5555)
"ไม่ใช่โว้ยยยย" แก้ตัวน้ำขุ่นๆ หน้าแดงด้วยความอายสุดขีด ตะกี้ทำอะไรลงไปวะ อยากจะแทรกแผ่นดินหนี
"อากิจังหึงผม.." ยังย้ำต่อไป
"แล้วไปกอดกะสาว เมิง!! ไอ้หลายใจ" อากิระยังหาเรื่องต่อไป แก้เขินนั้นเอง
"ผมไปกอดกะใคร ทำไมอากิจังต้องมาว่าด้วยล่ะ.." พูดแบบตัดพ้อ สายตาเย็นชาจับจ้องไปที่คนตรงหน้า ..อากิระหน้าชาทันที .. นั่นสิ ทำไมตูต้องไปสนใจด้วย .. แต่ถึงจะคิดอย่างงั้น น้ำตามันก็ไหลออกมาอีก ฮิโรกิรู้ตัวว่าพูดแรงไป ก็โผกอดอากิระอย่างอ่อนโยน
"แก.. ไอ้คนไร้หัวใจ!!!"
"ใช่สิ ผมมันไร้หัวใจ ก็อากิจังเอาหัวใจผมไปหมดแล้วนี่นา~ .. ผมไม่ได้กอดใครสักหน่อย คนที่ผมอยากกอดมีแค่อากิจังเท่านั้นนะ" กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู
"แต่ตะกี้มีคนเห็นว่าแกกอด.." สะอึกสะอื้นไป พูดไป
"เนยยาม่าซังเค้าเข้ามากอดเองหรอกนะอากิจัง~" ต้องกลั้นหัวเราะไว้ ทำไมอากิจังน่ารักอย่างงี้เนี้ย >o<
"แกก็ยอมให้เค้ากอดใช่ไหม?" อากิระเงยหน้าถามโหดๆ - -" ฮิโรกิหน้าซีดทันที
"อ่า .. อากิจัง .. หึงผมจิงๆด้วยนะ~" รีบเปลี่ยนเรื่อง ยิ้มล้อเลียนใส่ "รับรักผมแล้วเหรอ .. "
"ไอ้โรคจิต!!!!! แกเอารูปชั้นมาทำแบบนี้ได้ไง!!" อากิระหน้าแดงซ่าน และรีบเปลี่ยนเรื่องอีกคน (เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาวุ๊ยไอ้คู่นี้ - -")
"ก็รักอากิจังอ้ะ~"
"ไอ้ !#%~^&%*()^@" แผดเสียงด่าแก้เขิน
"อากิจังใจร้าย~ ผมตกหลุมรักอากิจัง ไม่ยอมช่วยผมขึ้นมาเลย~"
"ชั้นไม่ช่วยแกหรอก .. แต่จะตกลงไปอยู่กะแกนะ.." เพียงแค่ประโยคเดียว หัวใจฮิโรกิก็พองโตขึ้นมาทันที อากิระโผกอดชายตรงหน้าเขินๆ .. ในที่สุดก็รู้ใจตัวเองสักทีนะอากิระ ..(แถมบ้าปล่อยมุขเสี่ยวอีกนะอีอัคกรู - -")

"ขอจุ๊บทีนะอากิจัง~" พูดหื่นๆใส่หูน้องแมว รักจะตายแล้ววว >o<
"ไปตายซะไอ้หื่น.. t(-"- t) .. " รีบถอยห่างก่อนที่จะโดนทำมิดีมิร้าย ต่อจากนี้ไป ฮิโรกิจะเปลี่ยนโหมดจากไอ้เสี่ยวเป็นไอ้หื่นไหมนะ แต่ท่าทางจะเสี่ยวๆหื่นๆนั่นแหละ .. อากิระจังผู้น่าสงสารที่หลงผิดมาหลงคารมความเสี่ยวของฮิโระ ก็ต้องรับกรรมกันต่อไปนะจ๊ะ ฮ่าๆๆ

รักใครรักแท้และรักจริง
รักแล้วทิ้งมีบ้างเป็นบางหน
แต่รักนี้ขอสาบานจากใจตน
จะรักคนชื่อ [b]'อากิระ'[/b] ตลอดไป
(บทกวีโดย นาคาโดอิ ฮิโรกิ)

The End

อ้อ .. แถมให้อีกนิดๆ

ก็รู้ๆกันอยุ่ว่าชินยะกับเคตะแอบตามมาดูด้วย .. แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นล่ะ
"เคตะ แอบก่อนเร็วๆ มัน 2 คนจะเห็นเราไหมเนี้ย" ชินยะรีบพาเคตะมาแอบตรงตึกเพื่อดูอากิระ
"แอบก็แอบ..> < " เคตะก็ตามมาอย่างว่าง่ายเหลือเกิน มองไปยังเพื่อนและยืนลุ้น
"แอบรักเคตะนะ >///< .." เสียงเข้มๆดังขึ้นที่ข้างหูตัวน้อย .. ชินยะปล่อยมุขเสี่ยวที่ฮิโรกิเทรนให้ กร๊ากๆ ที่แท้ก็เป็นลูกศิษย์ฮิโรกินี่เอง แต่ท่าทางคงต้องฝึกหนักกันหน่อยล่ะงานนี้.. ส่วนน้องเคตตอนนี้ก็แข็งเป็นหินไปแล้วล่ะค่ะท่านผู้ชมม ~>o<~

> True Romance <
Credit thx : แปล : pikapika / เรียบเรียง : haruka
(จากกระทู้ในบอร์ด nonfic เก่าคับผม)

Hey baby,I just can’t stop loving you.
I’d be the one for you.
All I wanna do is just to make you happy.

Shy ผมยาวที่ปกคลุมแขน
Bright พริ้วอย่างช้าส่องประกายกับแสงยามเช้า

Kiss สัมผัสเบาๆ
โดยที่ผมไม่ได้ทันตั้งตัว
ทำให้ผมในตอนนี้ค่อยๆสงบลง

เรื่องที่เรามองข้ามไปนั้นมีมากมายแต่..
การที่เราสองคนได้มาพบกันเป็นพรหมลิขิต

*I wanna hold you tight
ไม่อยากปล่อยเลย
ปาฏิหาริย์ที่พระเจ้ามอบให้
I swear my love to you
ต่อดวงตาที่ส่องประกายของเธอ
ว่าจะรักไปชั่วนิรันดร์ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

Life อาจจะมีทั้งเรื่องที่ขมขื่นและเสียใจแต่..
In the sky เช้าที่สดใส
จะเยียวยาหัวใจนี้

เรื่องง่ายๆที่ทำให้คนเรามีความสุขได้
สำหรับผมสิ่งนั้นคือใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอ

I wanna kiss you again
จะทำเช่นนี้ตลอดไป
แม้ว่าเสียงเดินของนาฬิกาจะหยุดก็ตาม
I wanna make you smile
ไม่ว่าอีกกี่ร้อยล้านปีแสง
ก็จะส่องประกายไปตลอดกาล
ตำนานรักจะดำเนินต่อไป
I wanna get true love Ooh baby
I wanna be the best


- จบจิงๆละจ้า -


Yahooooo!! จบกันไปแล้วนะคะกับทรูโรแมนซ์ เอิ้กๆ ฟิคลีดเรื่องแรกในชีวิต ..ตอนนี้รีบแต่งอย่างรุนแรง - -" จะเอาลงฉลองวันเกิดตัวเองอ่ะ เอิ้กๆ
สุดท้ายนี้ .. ขอขอบคุณ Nori_Nari ที่คอยช่วยสมัยตอนที่แกยังไม่แมนนะไอ้เตี้ย เอิ้กๆ
ขอบคุณมุขเสี่ยวๆจาก Fwd mail ที่ได้มาเป็นร้อยๆครั้ง จนต้องเอามาแต่งฟิค - -" (กลอนตอนจบด้วย เราไม่ได้แต่งเองนะ - -" เอามาจากฟอร์เวิดเมลทั้งนั้น ไม่รุ้ว่าใครเป็นคนแต่ง เลยให้เครดิตไม่ได้อ่ะ - -")
ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่ส่งมุขเสี่ยวมาให้ ถึงบางอันจะไม่ได้ใช้ + ซ้ำกะที่มีอยู่ แต่ก็ขอบคุณมากๆคับ
ขอบคุณนู๋ๆ Lead ที่มาให้อิปิงยำเล่นๆ เอิ้กๆ
และที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณคนอ่านและคนเม้นทุกท่าน ที่คอยตามอ่าน+ติชมฟิคห่วยๆเรื่องนี้ ขอบคุณจิงๆค่ะ ^^
และถ้าจะไม่เป็นการขอมากไป คนที่อ่านแล้วไม่เคยเม้นเลย ตอนจบนี้ช่วยเม้นเปิดตัวหน่อยก็ดีนะคะ รู้สึกเลขคนอ่านกะเลขคนเม้นไม่บาลานซ์กันเลย TT-TT

มาทายปัญญากันส่งท้ายหน่อยดีกว่า
Q : ฟิค TR ตั้งแต่ตอน 1-10 ฮิโรกิปล่อยมุขเสี่ยวไปกี่มุข???

เอิ้กๆ จะมีใครตอบได้ไหมหนอ ใครตอบได้จะให้จ๊วบคนแต่งอย่างดูดดื่ม 1 ทีเลยเอ้า ^3^ ..เออ..หาเรื่องหื่นละตู - -" แต่คงไม่มีใครตอบจิงหรอกนะ เพราะขนาดไอ้คนแต่งยังไม่รู้คำตอบเลย เอาเป็นว่าความเสี่ยวของอิป๋ามัน infinity ละกันเนอะ (ถามเองตอบเอง เจริญเนอะคนเรา - -") เอิ้กๆ ยังไงก็ฝากเรื่องใหม่ Freedom No Rule ด้วยนะคะ ตอนแรกคงไม่นานเกินรอ .. แพล่มมาก เดี่ยวมันจะยาวกว่าฟิค ไปดีกว่า ช่วยเม้นกันด้วยจ้าาาาาา~

True Romance vol.9

 

ปี๊ป่อๆ ตายแหน่ๆ ปี๊ป่อๆ ตายแหน่ๆ (เสียงไซเรนรถพยาบาล)

ณ โรงพยาบาลแถวๆโรงเรียน (ไปไกลเดี๋ยวฮิโระตายก่อนจิงๆ - -" Aki-Aki)
"อากิระ ใจเย็นๆสิ" หลังจากที่มาถึง รพ. แล้ว ฮิโรกิก็ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันที โดยมีชินยะ เคตะ และอากิระตามมาที่โรงพยาบาลด้วย .. แต่ทว่า อากิระนั้นแทบจะเป็นบ้าไปแล้ว เดินวนไปวนมาอยุ่หน้าห้องฉุกเฉิน รอคอยผลการตรวจอาการของฮิโรกิ ว่าจะเป็นอะไรมากรึป่าว .. แล้วทำไมตูต้องไปเป็นห่วงมันด้วยฟะ? หยุดเดินและคิดแป๊ปนึง แล้วเดินต่อ ..ก็มันช่วยเราไว้นี่นา ถ้าไอ้เสี่ยวตายไป นรกกินกบาลตูแน่ๆ .. อากิระยังคงหลอกใจตัวเองเช่นเคย ชินยะและเคตะ ดูก็รู้แล้วว่า อากิระเป็นห่วงฮิโรกิมากแค่ไหน
"หนอย ใครมันทำ อย่าให้รู้เชียวนะ!!" บ่นงึมงำๆอย่างแค้นๆ จนในที่สุด คุณหมอสุดหล่อก็เดินออกมา
"เอ่อ..ใครเป็นญาติคุณนาคาโดอิครับ.."
"ครับๆ" อากิระรีบวิ่งแจ้นตรงดิ่งมาหาคุณหมออย่างรวดเร็ว และสีหน้าถมึงทึง จนคุณหมอผงะถอยออกไป 1 ก้าวด้วยความกลัว "เป็นไงมั่งคับหมอ"
"ก็ไม่เป็นอะไรมาก แค่หัวแตก ขาหัก กระดูกแขนร้าว และมีแผลนิดหน่อย แต่ยังไงก็ต้องรอเช็คสมองอีกที ตอนนี้ให้คนไข้นอนพักอยู่ เข้าไปเยี่ยมได้ครับ" คุณมาพูดอย่างรวดเร็ว ทั้ง 3 ถอดหายใจไปเฮือกใหญ่ ดีแล้วที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่แขนขาหัก ช่างน่าสงสารจิงๆ .. อากิระทำท่าจะเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยทันที แต่ก็ต้องโดนชินยะดึงไว้..
"แกน่ะ ไปทำแผลก่อนไป!!" มองดูสภาพน้องแมว ถลอกปลอกเปลือกไปทั้งตัว เสื้อผ้าก็คลุกขี้ฝุ่นจนดำปิ๊ดปี๋ ว่าแล้วก็หันไปทางคุณหมอคนนั้น และฝากฝังให้ช่วยดูแลล้างและทำแผลให้อากิระ แต่อากิระจะเข้าไปดูฮิโรกิให้ได้ จะเข้าไปดูให้เห็นกับตาว่าฮิโรกิไม่ตายจิงๆ (แช่งกันชัดๆ) จนคุณหมอก็ต้องลากอากิระไปทำแผล ..ส่วนชินกับเคตะก็เดินเข้าไปดูฮิโรกิที่นอนหลับอยู่ในห้อง ..สภาพของชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง ที่หัวมีผ้าพันแผล โดนเย็บไปเกือบ 20 เข็ม และทั้งแขนทั้งขา ก็ถูกเข้าเฝือกเอาไว้อย่างดี

ชินยะและเคตะนั่งมองเงียบๆสักพักกับสภาพของเพื่อนตนเอง และก็พูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบาที่สุด จะได้ไม่รบกวนฮิโรกิ คิดกันว่าใครกันที่เป็นคนก่อเรื่องแบบนี้ เวลาไหลผ่านไปสักพัก ทั้งคู่นั่งวางแผนกันเรียบร้อย
"ไอ้เสี่ยวววววว!!!" เสียงๆหนึ่งดังขึ้นอย่างดัง พร้อมกันประตูห้องเปิดออกอย่างรุนแรง อากิระรีบพาร่างกายของตนมาที่เตียงคนไข้ทันที ดูสภาพของคนตรงหน้า ที่ตอนนี้สะดุ้งตื่นเพราะเสียงแหลมๆนั้นแล้ว - -" ชินยะกับเคตะก็หน้าเหวอไปตามๆกัน อากิระมันจะฆ่าฮิโรกิด้วยเสียงหรือยังไงกันนะ - -"
"อากิจัง~" เห็นร่างบางยืนอยู่ข้างเตียง ก็เผยยิ้มออกมาทันที
"ดีนะที่ไม่ตาย ไม่งั้นชั้นคงรู้สึกผิด!" อากิระพูด เพื่อนอีก 2 คนก็ค่อยๆเดินมาที่เตียง ดูอาการฮิโรกิ และช่วยกันปรับเตียงให้ฮิโรกิเอนตัวขึ้นมาได้นิดหน่อย
"ผมไม่มีวันตายหรอก เพราะผมจะมีชีวิตอยู่เพื่ออากิจังตลอดไป~" ฮิโรกิพูดอย่างเนือยๆ ถึงแม้จะเดี้ยงขนาดนี้ แต่ความเสี่ยวก็ไม่ลดลงไปเลย ชินยะหัวเราะออกมาเสียงดัง เคตะยืนอมยิ้มอยุ่ข้างๆ และอากิระ .. หน้าแดงอายม้วนไปซะแล้ว
"กร๊ากๆ สมองคงไม่ได้กระทบกระเทือนแหะ ยังเสี่ยวเหมือนเดิมนะฮิโรกิ" พูดไปหัวเราะไป สายตาเหล่ไปทางอากิระที่ยืนกระฟัดกระเฟียดว่าทำไมต้องไปเขินกะคำพูดมันอีกแล้ววะ! ตบแขนเพื่อนเบาๆ แต่ด้วยแรงควายๆ ฮิโรกิถึงกับร้องจ๊ากออกมา
"เบาๆสิวะไอ้ชิน!"
"โทดทีๆ" หัวเราะแหะๆ
"รุ่นพี่ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมฮะ~" เคตะถามเสียงใส (ดูสภาพมันสิยะอิเคตตต ถามไปได้)
"อืม .. รู้สึกไม่ค่อยดี.." ฮิโรกิตอบ หน้าเริ่มซีดๆขึ้นมาทันที
"แกเป็นอะไรไอ้โรคจิต!" อากิระหันขวับ และเริ่มไถ่ถามอาการ เผื่อพิกงพิการไป ตูต้องรับผิดชอบมันไปตลอดชีวิตรึป่าวเนี้ย??
"รู้สึกไม่ดีเลยอากิจัง~ .. ก็ความรู้สึกดีๆ ผมให้อากิจังไปหมดแล้วนี่นา~"
"ไอ้ ..ไอ้ !@$%&^&*(#" แผดเสียงด่ารัว แต่ก็ต้องหยุดเพราะโดนชินยะเอามืออุดปากไว้ เมื่อคุณหมอคนเดิม และนางพยาบาลท่าทางใจดีเดินตามเข้ามา ตรวจและถามไถ่อาการอีกครั้ง
"เป็นยังไงบ้าง ฮิโรกิคุง.." คุณหมอถามด้วยน้ำเสียงใจดี
"ผม..มีอาการไอครับหมอ.. ไอ เลิฟ ยู" หันหน้าไปทางอากิระและปล่อยมุขเสี่ยว (เกลียดมุขนี้จัง - -") ทำเอานางพยาบาลที่ยืนอยู่ข้างๆหัวเราะขึ้นมาเบาๆ
"ท่าทางฮิโรกิคุงจะเป็นโรคกะเพาะนะคะหมอ" นางพยาบาลคนสวยหันไปพูดกับหมอที่ยืนงงๆ
"ใช่แล้วพี่~ กะเพราะว่ารักอากิจังไง~" ที่แท้ ..นางพยาบาลคนนั้นก็เป็นพี่สาวของฮิโรกินั่นเอง เธอชื่อฮิโรโกะ ..ทั้ง 2 ยังคงช่วยกันปล่อยมุขเสี่ยว โดนไม่สนใจเลยว่าตอนนี้อากิระอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว ..
"เมื่อก่อนฮิโรกิก็เป็นโรคไตนี่นะ.." พี่สาวยังคงพูดต่อไป
"ไตหาหัวจาม .. (ตามหาหัวใจ - -") แต่ตอนนี้ผมไม่ต้องหาแล้ว ก็มันอยู่ที่อากิจังนี่นา~ เนอะพี่~" เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย หัวเราะคิกคัก จนอากิระทนไม่ไหวแผดเสียงด่าอย่างเจ็บๆแสบๆอีกครั้ง แต่ฮิโรกิก็ไม่เคยสะทกสะท้าน (เพราะด้านแล้ว?) นางพยาบาลทำท่าจะพูดต่อ แต่ก็ต้องโดนคุณหมอลากตัวออกไปจนได้..

"เอาล่ะ.. ฮิโรกิก็ไม่เป็นไรแล้ว งั้นเรากลับไป รร กันนะเคตะ" หันไปพูดกับตัวน้อย และร่ำลาเพื่อน อากิระก็จะตามกลับไปด้วย แต่ก็ต้องโดนยัดเยียดให้เฝ้าไข้ฮิโรกิ
"อะไรวะ!!" เริ่มโวยวายขึ้นมา ให้อยุ่กะไอ้บ้านี่ 2 ต่อ 2 มีหวังบ้าตายก่อนแน่ๆ
"เค้าช่วยแก สำนึกบุญคุณหน่อยสิไอ้อัค!!" เล่นเอาน้องแมวสะอึกกบคำพูดนั้นไปเลย มันก็จิง -"- "เดี๋ยวพวกกระเป๋า ชั้นจะเคตะจะเอามาให้เอง ไม่ต้องห่วง" ว่าแล้วก็เดินออกไปจากห้อง และส่งสายตาอย่างมีเลศนัยไปทางฮิโรกิ 1 ที ฮิโรกิก็พยักหน้าอย่างรู้กัน ..ที่แท้ชินยะก็คิดจะช่วยเพื่อนให้พิชิตใจอากิระอีกแล้วนั่นเอง

-------------

หลายวันผ่านมา ฮิโรกิยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล โดนที่อากิระถูกบังคับให้มาดูฮิโรกิทุกๆเย็นหลังเลิกเรียนอย่างไม่เต้มใจ แต่เพราะฮิโรกิเป็นคนช่วยเขาไว้ อากิระจึงต้องยอมจำใจมา .. ส่วนชินยะกะเคตะตอนนี้ซ้อมเต้นอยู่ที่ห้องชมรมที่ รร
"เหนื่อยไหมเคตะ" ยื่นผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กๆให้ แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจ กลายเป็นว่าชินยะเอาผ้าผืนนั้นซับเหงื่อที่ใบหน้าคนตรงหน้าแทน ทำเอาเคตะหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
"มะ..ไม่เป็นไรฮะพี่ชินยะ" พยายามถอยหนีจากมือหนาๆนั้น แต่ก็ต้องโดนรวบตัวเข้ามากอดไว้และเช็ดให้เบาๆ
"พี่ก็ต้องทำหน้าแฟนที่ดีมั่งสิเคตะ" ยิ้มเท่ห์ๆให้ ทำเอาสาวๆที่เห็นกรี๊ดออกมาเบาๆ
"ผมตัวเหม็นเหงื่อไปหมดแล้วนะฮะ" ค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดอันแข็งแกร่งนั้น แต่ก็โดนชินยะรวบตัวเอาไว้อีกที
"ตัวนายหอมออกเคตะ" เสียงเซ็กซี่ๆกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู ริมฝีปากขโมยหอมแก้มเข้าไป 1 ที เคตะสะดุ้งอย่างสุดตัว ท่าทางเขินเป็นอย่างมาก..ชินยะยังคงซุกไซร้ที่แก้มนิ่มๆของเคตะอยู่ ทำเอาสาวๆในชมรมหันมามองกันอย่างอิจฉาตาร้อน

-----------

"แล้วเคตะกับชินยะล่ะอากิจัง~" ฮิโรกิถามขึ้นขณะที่อากิระกำลังถือมีดปอกเปลือกผลแอปเปิ้ลสีแดงสดอยุ่อย่างทุลักทุเล .. ก็คงมันไม่เคยทำนี่นา แต่คนไข้ดันบ่นว่าจะกิน เลยต้องทำ - -"
"ยังอยุ่ที่ชมรมมั้ง" เกิดความเงียบระหว่างทั้ง 2 ฮิโรกิมองดูอากิระถือมีดอย่างน่ากลัวว่ามันจะบาดมือเขารึป่าวนั่น .. ใจนึกอยากจะบอกว่าไม่ต้องทำแล้ว แต่อีกใจก็อยากจะกินของๆที่คนรักทำให้ .. และในที่สุด อากิระก็ปอกมันจนเสร็จ ยื่นจานที่มีแอปเปิ้ลวางอยู่เละเทะให้ฮิโรกิ
"ป้อนด้วยสิ~"
"อะไร!! กินเองสิวะไอ้บ้า!!" ตะคอกใส่คนตรงหน้า ใช้ให้เค้าปอกแล้วยังจะใช้ให้ป้อนอีก
"ก็แขนผม.." มองไปที่แขนตัวเอง ทำหน้าตาและเสียงน่าสงสารอย่างสุดชีวิต แขนข้างที่ถนัดฮิโรกิยังถูกเข้าเฝือกอยู่ อีกข้างก็หยิบจับอะไรไม่ถนัดเลย
"รอให้ออกจากโรงพยาบาลก่อนเหอเมิ๊ง.." บ่นงึมงำๆ พร้อมกับจิ้มแอปเปิ้ลผสมขี้มือของตนเอง ป้อนเข้าสู่ปากฮิโรกิ
"เกิดมาผมพึ่งเคยกินแอปเปิ้ลที่อร่อยที่สุดในโลกก็วันนี้แหละอากิจัง~" ค่อยๆเคี้ยวอย่างละเมียดละไม ลิ้มรสชาติหวานๆที่อากิระเป็นคนมอบให้อย่างเต็มที่ (เค็มมากกว่าเพราะขี้มืออีอัค - -" Aki-Aki)
"รู้งี้เอาไปผสมไบก้อนก่อนดีกว่า.." ยังคงบ่นงึมงำๆ หันหน้าไปทางอื่น ไม่กล้าสบสายตาเข้มๆของฮิโรกิ แล้วตอนป้อนทำไมใจตูต้องเต้นแรงด้วยวะ!! ตุไม่ได้ชอบไอ้เสี่ยวนี่สักกะหน่อย!!
"ขออีกคำนะอากิจัง~" อากิระจิ้มและจะป้อนเข้าสู่ปากฮิโรกิอีกครั้ง แต่มือน้อยๆนั้นก็ต้องถูกฮิโรกิจับไว้ และจูบเบาๆ "ขอคำว่า 'รัก' นะ~" อากิระสะบัดมือออกทันที หน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ ใจเต้นแรงขึ้นอีกจนกลัวว่าฮิโรกิจะได้ยิน .. ร่างบางลุกขึ้นยืนและเข้ามาบีบปากฮิโรกิให้อ้าขึ้น ร่างบนเตียงตกใจเล็กน้อย ก่อนที่อากิระจะยกจากแอปเปิ้ล และยัดมันเข้าไปในปากฮิโรกิรวดเดียว - -"
"อร่อยไหมล่ะไอ้โรคจิต!!!!!!" หัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้าสำลักของในปากออกมา .. น้องแมวช่างโหดจิงๆ แต่ฮิโรกิก็ไม่ได้โกดแม้แต่น้อยเลย..เพราะรุ้ว่าที่อากิระทำไป คงทำเพราะแก้เขินแน่ๆ (เข้าข้างตัวเองจิงๆ)

---------------
กลับมาที่ห้องชมรมอีกครั้ง.. ตอนนี้เคตะนั่งอยู่ในห้องคนเดียว ชินยะวิ่งไปเอากระเป๋าที่ห้องเรียน ส่วนสมาชิกชมรมเริ่มทยอยกลับบ้านไปหมดแล้ว เพราะตอนนี้พระอาทิตย์ก็เริ่มตกดิน จนค่ำคืนที่แสนมืดมาเยือน..
ฟึ่บ! กริ๊ก!..
ทันใดนั้นเอง ไฟในห้องก็เกิดดับขึ้น จากนั้นเสียงล็อคประตูห้องชมรมก็ดังขึ้นเบาๆ เคตะสะดุ้งสุดตัว เผลอร้องกรี๊ดออกมาอย่างดัง แต่ก็ต้องถูกมือเรียวเล็กเข้ามาปิดปากเอาไว้ไม่ให้เสียงรอดออกไปได้
"อื้อๆ อือๆ!!" เสียงอู้อี้ๆดังขึ้นเบาๆ เคตะพยายามดิ้นสุดแรง แต่ยิ่งดิ้นอีกฝ่ายก็ล็อกแน่ขึ้นเรื่อยๆ และมีอีกคนเดินเข้ามาช่วยจับอย่างทุลักทุเล เทปกาวถูกปิดลงบนปากของร่างเล็ก และแขนขาถูกมัดด้วยเชือกอย่างแน่นหนา เสียงเดินไปเดิมมาดังอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้มีแค่ 2 คนแน่ๆ .. น้ำตาเริ่มไหลออกมาอาบแก้มเคตะด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก .. พี่ชินยะ ช่วยด้วย ...
"หึ..ทำตัวหน้าหมั่นไส้ มันต้องโดนอย่างงี้แหละ" เสียงแหลมๆดังขึ้นในความมืดนั้น มีเพียงแค่แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าตา ทำให้มองเห็นหน้าตัวการไม่ชัด.. มือเรียวจิกเข้าที่ผม พูดด้วยเสียงเย็นๆและน้ำเสียงฟังดูเกลียดชังร่างเล็กเป็นอย่างมาก.. อีกมือยกขึ้นตบเข้าที่แก้มใสเข้าไป 1 ฉาดอย่างรุนแรง ผิวขาวเนียนเกิดรอยสีแดงขึ้นมา
"เอาไงต่อดี.." อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น .. ค่อยๆพาร่างกายตนเองตรงไปยังเคตะ และคนอื่นๆด้วยเช่นกัน ยืนล้อมเขาไว้ รังสีอำมะหิตแผ่กระจายไปทั่วห้อง (โอเว่อร์สุดๆ)

-----------

"ระ..รุ่นพี่ทานิอุจิคะ.." ชินยะที่ตอนนี้กำลังจะเดินกลับไปรับเคตะที่ห้องชมรม ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงสาวน้อยเรียกกลางทาง
"อ้าว..เธอ 2 คน คุโรซากิกับซาซากิใช่ไหม? มีอะไรเหรอ?" ถามอย่างใจดี เพราะทั้ง 2 เป็นเด็กในชมรม
"ค่ะ เราอยากจะถามเรื่อง......." แล้วทั้ง 2 ก็ชวนชายหนุ่มคุยไปเรื่อย ชินยะพยายามจะเดินไปคุยไปเพราะกลัวเคตะจะรอนาน แต่ก็ถูกสาวทั้ง 2 พยายามจะรั้งไว้ให้นานที่สุด ..ทั้ง 3 ค่อยๆพูดไปเดินไปจะเกือบจะถึงหน้าห้องอยุ่แล้ว ชินยะเหลือบมองเข้าไปในห้อง เห็นไฟปิดอยู่ ก็รีบวิ่งไปทันที ประตูล็อค และเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาจากข้างใน ..

"เอามีดกรีดหน้ามันเลยดีไหม.." เสียงๆหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับเสียงรูดใบมีดคัดเตอร์ดังขึ้นอย่างช้าๆ เคตะร้องอู้อี้ๆ ดิ้นไปดิ้นมา
"ก็ดี ให้มันเสียโฉมไปเลย หน้าตาน่ารักนี่สินะที่ใช้หลอกทานิอุจิคุง.." มือน้อยๆลูบไล้เข้าที่แก้มเนียนๆ และตบเข้าไปอีกฉาด เลือดค่อยๆไหลออกมาจากมุมปากของร่างบาง ที่ร้องไห้เพราะเจ็บแปลบๆที่ใบหน้า มือน้อยๆจับหน้าเคตะเอาไว้ ปลายมีดค่อยๆเข้าไปใกล้..

"พอแค่นั้นแหละ!!" ประตูเปิดออกพร้อมกับแสงไฟสว่างจ้า .. ชินยะเป็นประธานชมรม มีกุญแจห้องอยุ่ในมือก็ไม่แปลก เหอๆ - -" สาวๆที่รุมล้อมเคตะอยู่รีบผงะออกอย่างตกใจ และ 2 คนที่พยายามทำร้ายเคตะอยู่ก็รีบถอย ก้มหน้าซีดๆทันที..
"พวกเธอสินะ ที่ก่อเรื่องทั้งหมดน่ะ .." รีบเดินเข้าไปหาเคตะที่นั่งร้องไห้อยู่กับพื้น และแก้มัดเอาเทปกาวออกจากปากทันที.. "กิ๊ฟฟารีน่าซัง .. กันโตะซัง" จากนั้นสายตาชิงชังก็มาไปยัง 2 สาวคู่ที่เป็นผู้นำทีม ที่ยืนหน้าซีดกันอยู่ทั้งคู่ สายตาเลิ่กลั่ก กรูจะทำยังไงดีเนี้ย ..
"เรื่องถังน้ำ กระถางต้นไม้ แล้วก็ฉากที่ล้มลงมา ก็ฝีมือเธอ 2 คนงั้นเหรอ?" น้ำเสียงเรียบๆหลุดออกมาจากปากชินยะ
"มะ..ไม่ใช่นะ.." กันโตะซังรีบแก้ตัว "ถังน้ำนั้น..นัตชิโร่เป็นคนทำตะหาก" รีบปัดความผิดไปให้อีกคน นิ้วมือชี้ไปทางหญิงสาวผิวขาวอวบที่ยืนอยู่กับฝาแฝดของเธอตุ๊กโกโร่นั่นเอง - -"
"นี่แก อย่ามาใส่ร้ายนัตชิโร่ของชั้นยะนะ" ตุ๊กโกโร่รีบตวาดเสียงสั่นๆ เพราะตัวเองนั่นแหละ ที่เป็นคนขอให้นัตชิโร่ช่วยทำ "กระถางต้นไม้นั้น เมคุยะก็เป็นคนทำไม่ใช่เหรอ!!" รีบหันหน้าซีดๆไปทางสาวน้อยน่ารัก ที่สะดุ้งเฮือกกับคำพูดนั้นทำทัน รีบหลบตาชินยะที่หันมาจ้องอย่างหวาดๆ
"ไอ้ตุ๊กโกโร่แก.." อิ๋งบาสะที่เป็นคู่บัดดี้ของเมคุยะจ้องตุ๊กโกโร่อย่างโกรธแค้น แล้วทั้งหมดก็แตกคอกันเองทันที เสียงแว้ดๆดังไปทั่วห้อง ชินยะและเคตะนั่งเอ๋อฟังพวกเธอ จับใจความได้ว่า ฉากที่ล้มลงมานั้นเปนฝีมือของ เทลมาริ-เนยยาม่า,หมิงโนะสุเกะ-นิคทาโร่,แอมมาชิตะ-พีอิจิโร่ ที่ช่วยกันโค่นฉากของชมรมการแสดงให้ล้มลงมาทับอากิระ เพราะทั้งหมดเป็นแฟนคลับของฮิโรกิสุดเสี่ยว ที่ทำไปเพราะไม่ใช่อะไร ก็หมั่นไส้อากิระที่ได้ใกล้ชิดกับฮิโรกิ แต่ดันพลาดไปโดนฮิโรกิซะได้ - -".. ส่วนคนที่เป็นคนขัดขาเคตะวันสอบนั้นก็คือออนดะอิจิ-กิ๊กมูระ คู่บัดดี้สาวที่หน้าตาดีที่สุดใน รร นั่นเอง ถึงแม้จะหน้าตาดีกว่าเคตะแค่ไหน ชินยะก็ไม่เคยเหลียวแลเธอ 2 คนเลย .. และทั้งหมดนั้นเป็นเด็กในชมรมของชินยะและฮิโรกิ แท้จิงแล้วพวกเธอนั้น เป็นกะเทยที่แอบแปลงเพศมาเรียบร้อยแล้ว สังเกตได้จากชื่อแมนๆของพวกเธอทั้งหมดนั่นเอง - -"
"นังพวกนี้นี่!!" และแล้วสาวๆทั้งหมดเริ่มตบตี จิกผมทำร้ายกันเองอย่างบ้าคลั่ง จนชินยะต้องห้ามทั้งหมดเอาไว้
"ที่พวกคุณเข้าชมรมผม เพื่อจะทำแบบนี้ใช่ไหม?" พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่ทำให้ทั้งหมดขนลุกซู่ แม้แต่เคตะเอง ไม่เคยเห็นรุ่นพี่เป็นอย่างงี้มาก่อน
"ไม่ใช่อย่างงั้นนะทานิอุจิคุง!!" ทั้ง 14 สาวรีบหันมาแก้ตัวพร้อมกัน น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตากลมของพวกเธอออย่างสำนึกผิด (เพิ่งสำนึกเหรอป้า - -") จากเสียงแว้ดๆทะเลาะกัน ตอนนี้กลับกลายเป็นเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังระงมไปทั่วห้อง และสายตาคู่หนึ่ง จ้องไปยังที่ประตูห้อง ที่มี 2 สาวยืนอยู่ คนนึ่งยืนอยู่หวาดๆข้างหนัง ส่วนอีกคน แอบยิ้มเยาะอย่างสะใจ
"ไหนบอกว่าเคตะหลอกทานิอุจิคุงไงคุโรซากิ.." เมคุยะร้องถามมิยาบิที่จิ๊ปากเล็กๆอย่างไม่พอใจ ..ทำเอาชินยะและเคตะงงขึ้นมาทันที นี่มันอะไรกัน???? (คุโรซากิ มิยาบิกับซาซากิ มิกะ คู่บัดดี้ตอนแรกๆที่อากิระชอบมิยาบิอ่ะ จำกันได้ป่าวหว่า - -" ไม่ได้ให้ออกมานาน : Aki-Aki)
"เหอะ!!" มิยาบิค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆ สายตามองไปทางชินยะอย่างเหยียดหยามและชิงชังเป็นที่สุด ซาซากิค่อยๆเดินตามหลังเข้ามาเช่นกัน
"หมายความว่าไงมิยาบิจัง??" เคตะน้อยถามด้วยสีหน้างงๆ ทำไมต้องไปหลอกพวกนั้นด้วย
"รุ่นพี่ทานิอุจิ .. อย่าบอกนะว่าลืมนามสกุล 'คุโรซากิ' นี่ไปแล้วน่ะ .." เสียงแหลมเล็กนั้นฟังดูเยือกเย็นขัดกับใบหน้าสวยนั้น "ลืมก็คงไม่แปลก เพราะมันไม่สำคัญอะไรกับรุ่นพี่เลยนี่นะ..." ชินยะนั่งงง พยายามจะนึก เพราะว่าคุ้นๆกับนามสกุลนี้เหมือนกัน
"เมื่อปีก่อน.." มิยาบิเริ่มพูดขึ้น มันทำให้ชินยะจำได้ทันที
"บริษัทคุโรซากิเหรอ.. เธอเป็นลูกสาวบริษัทนั้น?" ชินยะถาม
"ใช่!! ค่ายเทปเล็กๆแม้แต่หมาตัวดำๆยังเมิน.." พูดประชดประชัน ยังจ้องชินยะอย่างโกดแค้น (มันว่าชินยะเป็นหมาดำอ่ะ เหอๆ - -") ..คุโรซากิเป็นบริษัทค่ายเพลงเล็กๆที่รุ่งเรืองในอดีต แต่ต้องมาตกต่ำลงเมื่อปีที่แล้ว นักร้องในค่าย ต่างก็ถูกค่ายอื่นๆดึงตัวไปจนหมดไม่มีเหลือ จนกระทั่งแมวมองของบริษัทมาเจอชินยะและฮิโรกิ เขาจึงทาบทาม แต่ทั้งคู่ ก็ปฏิเสธไปอย่างไม่ใยดี และในที่สุด ค่ายเพลงของคุโรซากิก็ล้มละลายย่อยยับ ประธานบริษัทซึ่งเป็นพ่อของมิยาบิก็ได้ล้มป่วยลง ตอนนี้ก็ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล .. ถ้าตอนนั้นได้ตัวชินยะ-ฮิโรกิมาเป็นศิลปินที่บริษัทเขา ก็ยังคงพอพยุงบริษัทไปได้ ..ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้มิยาบิแค้นชินยะกับฮิโระเป็นอย่างมาก
"เพราะพวกแก..พ่อชั้นได้เป็นอย่างงี้" ระเบิดอารมณ์ออกมาพูดทั้งน้ำตา วิ่งเข้าไปหมายจะตบหน้าชายหนุ่ม
เผี๊ยะ!! ฝ่ามือเล็กปะทะเข้าที่ใบหน้าขาวใสของเคตะ ที่รีบลุกขึ้นมาบังชินยะเอาไว้ (นางเอกสุดๆ)
"เคตะ!!" ชินยะรีบประคองคนตรงหน้า เซๆจะล้มลง เพราะแรงตบหนักๆนั้น ทำเอามึนไปเลย แต่เคตะก็ผละออกจากตัวของชินยะแล้วมาประจัญหน้ากับมิยาบิ
"พี่ชินยะเค้าไม่ได้ผิดเลยนะ.." เคตะพูดด้วยเสียงสั่นๆ น้ำตาค่อยๆไหลออกมาอีกคน "ทำไมเธอต้องไปแค้นรุ่นพี่เขาด้วย"
"กะ..ก็มัน .. ฮึ้ย!!" เริ่มพูดไม่ออก เพราะจิงๆแล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของชินยะนั้นแหละ ชายหนุ่มค่อยๆเดินมาคั่นตรงกลางของเด็กทั้งสอง
"ขอโทษนะคุโรซากิ" พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน (และบาดใจสาว) มือหนาๆลูบผมเบาๆ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากมือนั้นทำให้มิยาบิปล่อยโฮออกมาอย่างน่าสงสาร ร่างสูงเข้าไปโอบกอดเบาๆ ยิ่งทำให้เด็กสาวรุ้สึกผิดหนักเข้าไปอีก สะอึกสะอื้อขอโทษขอโพยเป็ยการใหญ่
"ระ..รุ่นพี่..ฮึก..หนูขะ..ขอโทด" ชินยะยังคงลูบหัวและกอดมิยาบิ กระซิบเข้าที่ข้างหูให้รุ้ว่าไม่เป็นไร ไม่ได้โกด พี่ก็ขอโทษจริงๆที่ตอนนั้นปฏิเสธไป เพราะชินยะและฮิโรกิรุ้ตัวว่า ตัวเองยังฝึกมาไม่พอที่จะเป้นนักร้องได้อย่างเต็มตัว และเขา 2 คนก็ปฏิเสธทุกค่ายเพลงที่เข้าทาบทามพวกเขา .. ทั้งห้องเงียบสนิทมีเพียงแค่เสียงร่ำร้องของเด็กสาว ทุกคนในห้องต่างก็เห็นใจ สาวๆทั้งหมดก้มหัวขอโทดชินยะกับเคตะ พวกเขาไม่ได้แค้นเคืองอะไร เพียงแต่ว่า ขอให้ไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก ทำเอาสาวๆหลงรักเขา 2 หนักเข้าไปอีก ..และแล้ว ทั้งหมดก็ทยอยแยกย้ายกันกลับบ้านจิงๆสักที .. ซาซากิ ค่อยๆพยุงมิยาบิออกไปจากห้อง และหันมาผงกหัวกันคนละนึงที ชินยะยิ้มตอบไปอย่างจริงใจ.. และในที่สุด..เหลือเพียงชินยะกับเคตะแค่ 2 ต่อ 2 .. ชินยะถอนหายใจเฮือก ไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขนาดนี้ พลางเดินไปหาเคตะที่นั่งกุมแก้มตัวเองอยู่
"เจ็บมากไหมเคตะ.." นั่งลงถามพลางดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเลือดที่มุมปากที่ใกล้จะแห้งแล้วเบาๆ เจ็บใจจิงๆ เคตะต้องมาเจ็บเพราะตนเองเนี้ย
"ไม่เป็นไรฮะรุ่นพี่" ยิ้มแย้มหน้าบาน ในที่สุดก็เคลียร์เรื่องทั้งหมดได้ ชินยะกับเคตะวางแผนทำตัวกุ๊กกิ๊กๆกันก็เพื่อล่อตัวการออกมานี่แหละ แต่ไม่คิดว่าจะออกมาเร็วขนาดนี้ - -"
"แต่น่ารักจังเลยน้า ที่วิ่งมาบังพี่อ่ะ.." ว่าแล้วก็คว้าตัวน้อยมากอด ทำให้เคตะคลั่งขึ้นมาอีกที คิดถึงตอนที่กุ๊กกิ๊กๆกัน ก็อาการหนักกว่าเดิม ชินยะค่อยๆเลื่อนหน้ามาทำท่าจะจูจุ๊บเด็กน้อย เคตะตอนนี้วิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลมไปแล้ว ..หน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นต์..
"พวกเธอ..ยังไม่กลับบ้านกันอีก .. มืดค่ำป่านนี้แล้ว.." เสียงอาจารย์ปิงอิจิดังขึ้นที่หน้าประตู ทั้ง 2 รีบถอยห่างออกจากกันทันที .. ชินยะกับเคตะหัวเราะแหะๆ ทั้งคู่ก็อดจูจุ๊บกันอีกแล้ว (ฮ่าๆ สะใจค่ะ) แล้วทั้ง 2 ก็เก็บของและไปรับอากิระที่ รพ. กัน

--------------

ส่วนทางด้านอากิระในตอนนี้...

"รู้ไหม~ ที่ผมขาหัก ไม่ใช่เพราะฉากนั้นล้มลงมาหรอก~" ฮิโรกิยังชวนคุยไปเรื่อย
"เหรอ.." ตอนอย่างไม่สนใจ
"ผมขาหักเพราะตกหลุมรักอากิจังหรอกนะ~" พูดไปยิ้มเขิลๆไป
"พอสักทีไอ้ !@$%^#@"
"จิงๆนะอากิจัง~ ถ้าตรวจฟันผมคงเจอแมงกินฟัน แต่ถ้าหมอตรวจหัวใจผมล่ะก็ เจอแมงกินใจแน่ๆเลย~"

อ๊ากกกกกกกกก ไอ้ชินย๊าาาาาาา เมิงช่วยมารับกรูกลับบ้านสักกะที!!!!!!!!!! (เฮ้อ..ชักสงสารน้องแมวตะงิดๆ - -" Aki - Aki)

To be Continued...