** Fic By fuRuYa_Kun & Aki - Aki **

ในขณะเดียวกัน .. นางฟ้าอากิระและเทวดาฮิโรกิที่เดินทางมาจนถึงนรกแล้ว ก็ได้เจอปีศาจตั้งแต่นรกขุมแรกเลย ทั้ง 2 ช่วยกันสู้ โดยที่หารู้ไม่ว่า เคตะนั้นโดนชินยะพรากพรหมจรรย์ไปซะแล้ว
"หึๆๆ ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าไปได้หรอก" ปีศาจตนนึงพูดขึ้นพร้อมทั้งกัน 2 คนไว้
"ว้าย...ไอ้ปีศาจบ้ากาม แกจับตรงไหนยะ"อากิระสะดุ้งมือไอ้ปีศาจมันดันไโดนเอาบั้นท้ายอากิระเข้า 'ป้าบ' อากิระใช้วิชาที่ฝึกฝนอย่างหนัก ฝ่าตีนอรหันต์ เข้าไปหน้าปีศาจตัวนั้น หงายตึงไปทันที
"อ๊ากกก!!"
"เชอะ น้ำหน้าอย่างแก อย่าหวังจะได้แอ้มชั้นเลย" ว่าแล้วก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ไอ้ปีศาจยูสุเกะบ้ากาม
"ใช่ๆ ชั้นแอ้มอากิจังได้คนเดียวโว้ยไอ้กระจอกงอกง่อย" ฮิโระเอาบ้าง เดินเข้าไปกระทืบที่ท้องมัน 1 ที (ไม่ค่อยเลยนะนังฮิโระ)
"ฮึ่ม!! แก๊!!!!!!" ปีศาจยูสุเกะระเบิดความโกรธออกมาอย่างรุนแรง พลังนั้นทำให้ทั้ง 2 ปลิวกระเด็นไปเลยเชียว
"ว้าย..ฮิโระคุง เค้าเจ็บอ่ะ เจ็บ ตรงนี้ ตรงนี้ อล้วก็ตรงนี้อ่ะ"อากิระชี้บริเวณที่เจ็บๆให้ฮิโระดู
"โห..เปนแผลเลย ไอ้ปีศาจเวร เมิงตาย...."ฮิโรกิระเบิดออกมาบ้าง บังอาจมาทำเมีย((มั้ง))สุดที่รักของเราเปนแผล ยอมไม่ได้....ฮิโรกิปล่อยพลังโกรธออกมา ปีศาจยูสุเกะปลิวไปกระทบก้อนหินแถวๆนั้น แต่ก็ไม่สะทกสะท้านเลยสักกะนิด มีเพียงเลือดชั่วๆของปีศาจยูสุเกะไหลซึมออกมา
"แก..มาทำให้ข้าเลือดไหล แล้วแกจะรู้สึก" ยูสุเกะกระดิกนิ้วเล็กน้อย ลมที่คมกริบราวใบมีดนั้นพุ่งตรงเข้าสู่เแขนของฮิโรกิ แต่เขาหลบทัน มันจึงแต่โดนเฉียดๆเท่านั้น แต่แผลก็ลึกไม่เบา
"ฮิโระคุง!!" อากิระรีบเข้าไปดูอาการทันที
"เปนอะไรมากรึป่าวฮิโระคุง"อากิระเปนห่วงฮิโรกิรีบวิ่งมาดูอาการ "อืม..ไม่เปนไรมากหรอก แต่งมันแข็งแกร่งมาก"ฮิโรกิพูด งั้นเราหนีกันก่อนเถอะ ฮิโระดูท่าทางไม่ไหวแล้วนะ "แต่ว่า ถ้าไม่รีบเคตะจะเปนยังงัยบ้างก็ไม่รู้นะ"ฮิโรกิยืนหยัดจะสู้จนถึงที่สุด((จำไว้นี่พระเอกจะแพ้ได้งัย))
"เหอะ! ไม่รู้จักจะเจียมตัว"
"แก หุบปาก ไอ้ปีศาจ!!" ฮิโรกิรวบรวมพลัง 1 ก้อน แล้วปล่อยไปทางยูสุเกะทันที
"อ๊าก...เชอะ ฝากไว้ก่อนเหอะ"ยูสุเกะบาดเจ็บสาหัสเพราะพลังก้อนนั้นของฮิโรกิจึงรีบหนีไป((เรียกดีๆว่าไปตั้งหลักดีกว่านะ)) "มันไปแล้ว"ฮิโรกิพูดมาดนิ่ง "ว้าว..ฮิโระคุง เท่ห์สมเปนแฟนอากิจังเลย ฮิๆๆ"อากิระกระโดลุกขึ้นมาเกาะแขสนฮิโรกิ((เกาะฮิโระกินคับ ง้ำๆๆ))
"โอ๊ย~ อากิจัง ผมเจ็บ~ T^T"
"แง้ว ขอโทดนะฮิโระคุง เดี๋ยวจะรักษาให้นะ" นางฟ้าอากิระใช้พลังรักษาแผลฮิโระทันที  แผลนั้นค่อยๆหายวับไป (โคดโอเว่อร์ - -")
"ขอบใจนะอากิจัง"ฮิโรกิหอมแก้มอากิระเปนการขอบคุณ "ไม่เปนไร ถ้าเปนงี้นะ เด๋วอากิจะรักษาให้บ่อยๆเลย ฮิๆๆ"
ทางด้านชินยะ
"ฮะ..ฮือๆ"
"ร้องไห้ทำไมเคตะ.." เมื่อชินยะเห้นเคตะร้องไห้ ก็สวมกอดอย่างอบอุ่น แต่เคตะจะรับรู้ความอ่อนโยนนั้นได้รึป่าวก็ไม่รู้
"กะ..ก็แก .. แกมาข่มขืนชั้น ฮึกๆ"
"ที่ทำไปก็เพราะรักนายนะเคตะ" กระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา เสียงเข้มๆนั้นทำให้คนฟังอ่อนระทวยไปเลย >.<
"ยังงัยชั้นก็ไม่เต็มใจ นายดันมาข่มขืนชั้น ชั้นจะไปฟ้องปวีณา"เคตะพูดพลางร้องไห้
"ชั้นรักนายจิงๆนะ"ชินยะพูดออกมาจากใจจิง เคตะหันไปมองหน้าชินยะ
"เราไม่รู้จักกันมาก่อน นายจะมารักขั้นได้ยังงัยล่ะ"เคตะพูดออกมา หลังจากนึกได้ว่าเรากับชินยะพึ่งเจอกันมาไม่นานไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำไป
"กะ..ก็" ชินยะเริ่มอึกอัก และจู่ๆหน้าดำๆนั้นก็เริ่มแดงระเรื่อขึ้น
"ก็อะไรล่ะ" เคตะยื่นหน้าเข้าไปใกล้และเอียงคอถามอย่างน่ารัก ทำให้ชินยะหน้าแดงหนักเข้าไปอีก โอวว เจ้านี่มันน่ารักจิงๆ
"ช่างมันเถอะไม่ต้องไปสนใจหรอก"ชินยะบอกปัดไป "ทำไมนี่มันไม่ใช่เรื่องของลิงไหนเลยนะ มันมีชั้นมาเกี่ยวด้วย ชั้นอยากรู้นี่นา บอกหน่อยดิ ไม่งั้นเรานอนไม่หลับแน่เลยอ่ะ"เคตะพยายามง้อชินยะให้บอก((คนแต่งก็อยากรู้อ่ะ))
"อย่ามาเซ้าซี้ได้มะเนี้ย?" ว่าแล้วก็ผลักเคตะลงบนเตียงนุ่ม และจัดการอุดปากที่มีเสียงแหลมๆรอดออกมานั้นด้วยปากของเขาทันที (เฮ้ย จะเอากันอีกรอบเหรอวะ O.O)
"อื้อ~" เคตะดิ้นไปดิ้นมา "ยะ..อย่านะ~"
"ปากบอกว่าอย่า แต่เสียงนี่ อ่อนระทวยเชียวจะยั่วชั้นรึงัย"ชินยะพูดแล้วซุกหน้าลงไปที่ซอกคอ((ดูขี้ไคล้)) "ป่าว...อย่า.."เคตะพยายามห้ามชินยะไว้((ไม่อยากเปนน้องแนทนี่ที่มีหลายภาคอ่ะ))
ชินยะค่อยๆซุกไซร้คอขาวเนียนนั้นอย่างช้าๆ ขบเม้มจนเป้นรอยช้ำสีแดง ทั้งๆที่มีทั่วตัวไปหมดแล้ว .. มือหนาๆค่อยๆจับส่วนอ่อนไหวของเคตะรูดขึ้นลงๆ
"อะ..อ๊า~~ ชินยะ~ อย่า~~" เสียงหวานๆครางอย่างรู้สึกดีมาก
"ไม่ทำก็ได้.." ว่าแล้วก็ลุกออกจากตัวเคตะ แล้วใส่เสื้อผ้าทันที ปล่อยให้เคตะนอนสั่นระริกๆอยุ่บนเตียงนั้น
"ชินยะ.." สายตาหวานเยิ้มนั้นมองไปทางชินยะ ดูยั่วยวนเป็นยิ่งนัก
"เหอะ ก็ไม่อยากให้ทำไม่ใช่เหรอ" พูดอย่างโกดๆ แต่สายตาที่จ้องเขาอยู่นั้น มันช่างน่า ..... เหลือเกิน แต่ก็ต้องหักห้ามใจไว้ เดี๋ยวเสียฟอร์ดปีศาจรูปงาม (เอิ้กๆ )
"ไอ้ปีศาจบ้า!!" น้ำตาเริ่มไหลออกมา ทรมาณจัง ข้างในมันร้อนไปหมดแล้ว~
"งั้นพูดว่าต้องการสิ.."
"หะ..ห๊ะ!!"
"พูดว่าต้องการชั้นก่อน" ย้ำอีกที
"มะ..ไม่..ไม่เอาหรอก"
"เหรอ..งั้นก็ช่างเหอะ" ชินยะทำท่าจะเดินไป แต่เคตะรีบลุกขึ้นมาเกาะแขนชินยะแต่ไม่พูดอะไร (เหอๆ หน้าไม่อายเล้ยอิเคตโว้ย)
"...."
"หึๆ ต้องการจิงๆสินะ" เหมือนรุ้ว่าเคตะคิดอะไรอยู่ .. รีบจัดการจับส่วนอ่อนไหวนั้นรูดขึ้นลงต่อเรื่อยๆ จนของเหลวสีขาวขุ่นไหลออกมาเปราะมือชินยะ
"อ๊าาา~" ในที่สุดก็ได้ปลดปล่อยสักที ชินยะถอดเสื้อผ้าของตัวเองอีกครั้ง (แล้วตะกี้จะใส่ทำไมวะ - -") ค่อยๆแทรกกายเข้าไปอย่างช้าๆ เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง กระแทกอย่างช้าๆ และเร่งจังหวะขึ้น ร่างบางสั่นไหวไปตามแรงนั้น เล็บจิกไหล่ของชินยะจนเลือดไหลซิบๆ ก่อนที่จะกระแทกครั้งสุดท้าย ช่องทางอันคับแคบนั้นบีบรัดและในขณะเดียวกัน ชินยะก็ปลดปล่อยอารมณ์ร้องแรงเข้าสู่ร่างกายเคตะ และทั้ง 2 ก็ค่อยๆผลอยหลับไป.. (จะให้ค้างแบบนี้ทุกตอนเลยเหรอวะ - -")