** Fic By fuRuYa_Kun & Aki - Aki **

หลังจากที่กระทำชำเรานางฟ้าอากิระเสร็จเรียบร้อยไปแล้ว ..ปีศาจฝาแฝดยูสุ-ฮิซะ ก็รีบมารายงานความคืบหน้าทั้งหมดทันที
"แกทั้ง 2 ทำดีมาก" ชินยะกล่าวชมเชยปีศาจทั้ง 2
"ขอบคุณครับท่าน"ทั้ง2แฝดต่างดีใจแต่ไม่กล้าแสดงออกมาได้
"แล้วอีกคนนึงล่ะ"ชินยะถามถึงฮิโรกิ
"เอ่อ...คือพวกเราทำมันบาดเจ็บหนัก เจียนตายเลยคับ"ยูสุเกะรายงาน
"หมายความว่ามันก็ยังไม่ตายสินะ แก2คนทำไมไม่ฆ่ามันล่ะ"ชินยะเริ่มโมโหขึ้นมานิดๆทั้งที่มีโอกาสแล้วแท้ๆยังไม่ฆ่ามันอีก
"คับท่าน เด๋วพวกเราจะไปจัดการฆ่ามันทันทีเลยคับ"ฮิซาโตะกล่าว
"แล้วจะนั่งทำลิงอยู่เหรอ รีบไปสิ"ชินยะตวาดลั่น 2แฝดรีบออกไปทันที
"ชินยะ.. ที่พูดเมื่อกี้เป็นความจิงเหรอ?.." เคตะที่ยืนแอบฟังเรื่องราวทั้งหมดอยู่ ก็รีบเดินออกมาถามชินยะ .. ชินยะตกใจทันที
"เคตะ..."
"ไม่จริงใช่มั๊ย!!! อากิระโดนเจ้าพวกนั้นข่มขืนเหรอ แล้วยังจะสั่งให้ฆ่าฮิโรกิอีก!!" เคตะแผดเสียงใส่ น้ำตาพลั่งพลูไหลออกมาอาบแก้มใสๆนั้น เพื่อนของตัวเองโดนทำร้าย จะไม่ให้โกรธได้ยังไงล่ะ
"คือ...เด๋วนะเคตะฟังชั้นอธิบายก่อนนะ"ชินยะพยายามหาข้อแก้ตัว
"ไม่ๆๆๆๆๆม่ายยยยยยยยยย ชั้นไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแหละ นายมันเลวจิงๆเลย"เคตะตะโกนออกมาอย่างเหลืออดแล้ววิ่งออกไปจากปราสาท
"เด๋วเคตะๆ ข้างนอกมันอันตรายนะ"ชินยะวิ่งตามไปทันที 'ชินยะ ทำไมนายเป็นคนแบบนี่นะ นั้นน่ะเพื่อนชั้นทั้งคู่เลย ทำไมต้องฆ่าพวกเค้าด้วยล่ะ ทำไม...'เคตะน้ำตาไหลออกมาด้วยความเสียใจ
"เคตะ!! รอก่อน!!" ชินยะรีบวิ่งตามมา และจัดการคว้าข้อมือเล็กไว้ แต่ก็ต้องโดนสะบัดออกอย่างรุนแรงทันที .. เคตะหันมาประจันหน้ากับร่างสูงอย่างไม่เกรงกลัว
"ชั้นรู้ธาตุแท้ของแกแล้ว .. ไม่น่าหลงผิดรับแกเป็นสามีเลย .. เราจบกันแค่นี้ชินยะ!! เดี่ยวจะเอาใบหย่ามาให้เซ็น!" เคตะพูดทั้งน้ำตา ..ทั้งๆที่เพิ่งแต่งงานกัน แต่ก็ต้องหย่ากันซะแล้ว ..  (นรกมีใบหย่าด้วยเหรอ - -")
"ไม่ๆชั้นไม่ยอมอย่าหรอก"ชินยะพูดจบแล้วดึงร่างบางเข้ามาจูบ จูบที่รุนแรง เร้าร้อนแต่ไม่ได้รับการตอบรับจากอีกฝ่าย "โอ้ย!!!"ชินยะถอนริมฝีปากออกมา ยกมือขึ้นแตะที่ริมฝีปากของตนที่มีเลือดสีดำออกเล็กน้อย แต่ก็เจ็บปวด "หึ..เก่งนักใช่มั้ย"ชินยะบีบแขนเคตะแล้วลากเคตะกลับห้องนอนไป
"แก!! ปล่อยนะ ไอ้ปีศาจ!! ไอ้สารเลว!!" เคตะพยายามจะยื้อร่างเล็กๆของตัวเองไว้ แต่ด้วยแรงมหาศาลของชินยะ สามารถลากเคตะไปได้อย่างง่ายดาย
"อยู่เฉยๆสิ" ชินยะผลักร่างเล็กลงบนเตียงนอนอย่างรุนแรง และขึ้นคร่อมทันที เคตะพยายามดิ้น ดิ้น ดิ้นและดิ้น แต่ยิ่งดิ้น ชินยะก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นไปอีก
"แก.. ไอ้บ้ากาม.." เสียงเริ่มอ่อยลงเพราะหมดแรงที่จะสู้ .. น้ำตายังคงไหลไม่หยุด "ที่บอกว่ารักชั้น .. แกโกหกใช่มั๊ย.."
ประโยคนี้ทำเอาชินยะสะอึกทันที มือหนาปล่อยข้อมือของเคตะ และลุกออกจากร่างบางอย่างช้าๆ
"ป่าว...เคตะที่ชั้นพูดว่ารักน่ะ เป็นความจิงทุกอย่าง ชั้นรักเคตะคนเดียวนะ รักมานานแล้วด้วย"ชินยะพูดด้วยแววตาลึกซึ้ง เคตะถึงกับอายม้วนไปเลย
"แล้ว...ที่บอกว่าจะฆ่าอากิจังกับฮิโรกิล่ะ ยกเลิกได้มั้ย"เคตะถามขึ้น ชินยะทำหน้าลำบากใจ
"อืม.."ชินยะรับคำ เคตะยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี 'ขอโทษนะเคตะที่ชั้นต้องโกหกน่ะ ถ้าชั้นไม่ฆ่าพวกมัน พวกมันก็จะมาแยกชั้นกับเคตะ เรื่องนี่ชั้นยอมไม่ได้หรอก'
"แล้วที่บอกว่าจะหย่าเมื่อกี้ .. " ชินยะพูดต่อไป "เป็นอันยกเลิกนะเคตะ"
"เหอๆ บอกมาก่อนสิว่าทำไมถึงรักชั้น" เคตะเริ่มคำถามนี้อีกแล้ว ยังคาใจอยู่ดีว่าทำไมราชาปีศาจอย่างชินยะถึงได้มารักเรา
"เออ...นี่นายคงเหนื่อยนะเคตะ นอนพักซักหน่อยสิ"ชินยะเปลี่ยนเรื่องทันทีดันตัวเคตะให้นอนลงแล้วเอาผ้าห่มคลุมตัวเคตะ แล้วเดินออกไป เคตะลุกขึ้นมานั่งเอ๋อ ชินยะมันจะเฉไฉไปถึงเมื่อไหร่กันนะ อยากรู้จะตายอยู่แล้ว > < "เคตะตัดสินใจ"ดึงเสื้อชินยะกลับมา
"เหวอ....เคตะนายทำอะไรน่ะ"ชินยะเซล้มลง
"นายน่ะ จะเฉไฉไปถึงไหน ชั้นถามนายนะ เรื่องแค่นี้ทำไมถึงบอกชั้นไม่ได้ล่ะ"เคตะถามชินยะทันที
"เอ่อ...แล้วนายรู้ไปแล้วได้อะไรล่ะ"ชินยะถามกลับแล้วลุกขึ้นทำถ้าจะเดินออกไป
"นี่ ไม่ต้องหนีเลยนะ!!" เคตะรีบจับเสื้อชินยะไว้อีกครั้ง และจัดการกอดเข้าข้างหลังของร่างสูง .. หน้าดำๆของชินยะแดงแป๊ดทันที
"คะ..คะ..เคตะ.." .. โอวว โดนเคตะกอดแล้วมือไม้สั่นไปหมด
"นะ..ชินยะ .. บอกมาเถอะนะ" ทำเสียงอ้อนๆโดนใจโจ๋เรนเจอร์เป็นอย่างยิ่ง
"เอ่อ...ชั้น..."ชินยะอำๆอึ้งๆเสียวๆ มือไม้สั่นไปหมด
"นะ นะ น้า.........า"เคตะอ้อนอีกครั้ง
"เอ่อ...."ชินยะพูดไม่ออกแล้ว
ชินยะตัดสินใจผลักเคตะลงบนเตียง และประกบปากน้อยๆที่ใช้ถามคำถามนั่นทันที
"อื้อ~ อย่านะ .. บอกก่อนสิ แล้วค่อยทำ.." เคตะสะบัดหน้าไปมา พยายามจะหลบเลี่ยงจูบอันร้อนแรงนั้น ..ชินยะชะงักไป ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป
"อะไรของเค้านะ"เคตะมองตามอย่างสงสัย 'ไม่เปนไรค่อยหลอกถามใหม่ก็ได้'เคตะก็นอนลงหลับไป....

---

ทางด้านอากิระ หลังจากที่โดนปีศาจแฝด 2 ตัวข่มขืนจนสลบไป ..ก็ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง พยุงตัวให้ลุกขึ้นมา ..ร่างกายเปลือยเปล่า..
"ฮึก..ฮือๆ" อากิระสะอื้นอย่างน่าสงสาร เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มือเรียวเล็กกำผ้าห่มเอาไว้อย่างแรง ราวกับจะให้มันแหลกคามือ
"ฮือ.... เป็นเจ้าสาวไม่ได้แล้ว ฮิโระคุงอากิขอโทดนะ"อากิระร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร "ชั้นจะทำยังงัยดีฮิโระคุง ชั้นไม่บริสุทธิ์อีกแล้ว คงไม่เหมาะกับฮิโระคุงอีกแล้ว"อากิระพูดต่อไปน้ำตาไหลออกอาบแก้ม
"อ้าว ตื่นเล้วเหรอ" ยูสุเกะและฮิซาโตะกลับมาพอดี เห็นน้องแมวกำลังนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ ก็เดินเข้าไปใกล้ แต่ก็ต้องโดนอากิระด่าอย่างเจ็บๆแสบๆ
"ไอ้ชั่ว!!!! ไอ้ @#$%&%&* .. อย่าเข้ามาใกล้ชั้นนะ!!!!!" รีบถอยหนีออกจะร่างใหญ่ๆนั้นอย่างหวาดกลัวมาก
"อะไรกันๆ ว่าสามีทั้ง2ของเทอร์ได้งัยจ๊ะ"ฮิซาโตะพูดแล้วเดินเข้าไปจูบปากบางนั้นอย่างรุนแรงและเร้าร้อน
"อืม.."อากิระครางในลำคอเบาๆและใช้ส้นteen เตะผ่าหมากฮิซาโตะทันที .. ทำเอาพี่แกลงไปจุกและพูดไม่ออก มือกุมจุดยุทธศาสตร์ สีหน้าเจ็บปวดอย่างรุนแรง .. อากิระรีบลุกไปคว้าเสื้อผ้าของตนเอง แล้วหนีออกไปจากที่นั่นทันที
"ฮะ..เฮ้ย มันหนีไปแล้ว!" ฮิซาโตะมองตามไป มือยังคงกุมกล่องดวงใจน้อยๆอยู่
"ช่างมัน ปล่อยมันไปก่อน หนีไม่พ้นหรอก หึๆ" ยูสุเกะตอบอย่างสบายๆ พลางมองน้องชายอย่างอนาถๆ
"แฮ่ก...ๆ"อากิระที่คิดว่าหนีมาไกลพอสมควรหยุดซับหน้ามันๆของตน((ซับก่อนเด๋วไม่สวย)) "แล้วเราจะไปไหนล่ะ"อากิระพูดขึ้น "ไปหาฮิโระคุงก็ไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าฮิโระคุงอยู่ไหน แต่ว่าสภาพแบบนี้ก็ไม่ได้หรอก"อากิระตัดสินใจเดินต่อไปเรื่อยๆ เด๋วก็คงนึกออกเองแหละ

-------

"ไป!! ไปทำแท้ง!!" ฮิโรกิพูดใส่ริวอิจี้ที่นั่งเชิดๆอยู่ ได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับหน้าซีด ฮิโรกิคว้าข้อมือริวจี้ให้ลุกขึ้นเพื่อจะไปหาร้านทำแท้ง (นรกมันมีร้านแบบนี้ด้วยเหรอ - -")
"อะไรกัน!! แกไม่คิดจะรับผิดชอบเลยเหรอ!!!" รั้งตัวไว้และตะคอกกลับใส่หน้าเทวดาหนุ่ม
"แล้วนายจะให้ชั้นทำยังงัยล่ะ เด็กเนี้ยมันก็เกิดจากความผิดพลาดนะ"ฮิโรกิตะคอกกลับ แล้วลากริวอิจิออกจากบ้านมา แล้วก็ถามปีศาจแถวๆนั้นว่ามีร้านทำแท้งมั้ย...((คาดว่าเค้ารู้กันทั่วเมืองแล้ว)) "คุนคับๆ ที่นี่มีร้านทำแท้งมั้ยคับ"ฮิโรกิเดินมาถามผู้หญิงคนหนึ่งที่ท่าทางรู้
"มีสิ เดินเข้าไปในซอยนั้นน่ะ เด๋วก็เจอ"ผู้หญิงคนนั้นชี้เข้าไปในซอยที่ดูแล้วม่น่าจะมีคนอยู่
"ขอบคุณคับ"แล้วฮิโรกิก็ลากริวอิจิเข้าไปในซอยทัน
"ไม่ป๊ายยยยยยยยยยย!!! ย๊ากกก!!" ริวจี้สะบัดข้อมืออกจากมือของฮิโรกิอย่างรุนแรง แล้วโดดเตะก้านคอเข้าให้ 1 ที จากนั้นก็วิ่งแบกลูกตัวน้อยๆในท้องกลับบ้านอย่างรวดเร็ว ฮิโรกิที่โดนก้านคอเข้าไป คอแทบเคล็ดก็วิ่งคอเอียงๆตามริวจี้ไป
"ไอ้เวรร กรูเจ็บนะว้อยยยยยยย" เมื่อถีงบ้านก็ทำหน้าโหดๆใส่ริวจี้ที่นั่งอยุ่บนเตียง
"ก็แกจะพาชั้นไปแท้งนี่นา .. นี่มันท้องแรกของชั้นนะ" พูดไป น้ำตาก็เริ่มคลอ ก็ท้องแรกจิงๆ มือลูบท้องของตัวเองอย่างรักไคร่ ฮิโรกิไม่เข้าใจความรู้สึกของหญิงสาวบอบบางหรอก (โคดบอบบางเลยแก ก๊ากๆ)
"อะไรๆ อย่าบอกนะว่า.....นายจะเก็บมันไว้อ่ะ"ฮิโรกิถามอย่างเหลืออด
"ยังไงนี่ก็ลูกชั้นนะ นายไม่เข้าใจคนที่เปนแม่หรอก"ริวอิจิเริ่มสะอื้น ฮิโรกิก็อ่อนลง นั่งลงข้างๆริวอิจิลูบหลังอย่างปลอบใจ
"แล้วนายจะทำยังไง"
"ชั้นจะคลอด แล้วแกก็เป็นพ่อเด็ก" พูดหน้าตาเฉย แต่ฮิโรกิมีหรือจะยอม
"ชั้นมีเมียแล้วนะ" พูดบอกริวอิจิ
"แต่เมียแกก็หน้าเหมือนชั้นนิ ไม่เห็นเป็นไรเลย" (อย่าลืมนะว่าริวจี้หน้าเหมือนอากิระอ่ะ)
"เฮ้ย...ก็มันคนละคนกันนี้นา.."อิโรกิตอบ
"ทำไมล่ะ อากิระเปนคนยังไงล่ะ เดี๋ยวชั้นก็จะทำตัวให้ทดแทนเค้าให้ก็ได้ ถือว่าชั้นเปนเค้าแล้วกัน"ริวอิจิตอบกลับ
"ไม่เหมือนหรอกริวอิจิ" ฮิโรกิเริ่มพูดถึงคนรักของตัวเอง แววตาแสดงให้เห็นถึงความรักที่มีให้อย่างมากมาย แต่แทนที่ริวจี้จะเข้าใจ กลับยิ่งดันทุรังให้ฮิโรกิเป็นพ่อเด็ก
"ไม่รุ้ล่ะ ยังไงแกก็ต้องเป็นพ่อเด็กในท้องชั้น .. อยากรู้จิงๆเลยว่าถ้าเมียสุดที่รักของแกรู้ว่าแกไปทำคนอื่นท้อง มันจะทำหน้ายังไง โฮะๆ" ปีศาจก็ยังเป็นปีศาจวันยังค่ำ พูดขู่ฮิโรกิอย่างร้ายกาจ พลางลูบท้องน้อยๆและหัวเราะเยาะเย้ย
"เฮ้ย...อย่านะ"ฮิโรกินึกถึงความน่ากลัวถ้าอากิระรู้ล่ะก็....."อืมๆ ยังไงก็ไม่ได้ล่ะ มันผิดต่ออากิจัง" ฮิโรกิพูดเสียอ่อย..
"เหอะ ยังไงสักวันมันก็ต้องรุ้อยู่ดี" ริวจี้กอดอกไขว่ห้างเหมือนเป็นผู้ชนะ .. ฮิโรกิไม่รุ้จะทำยังไง มือกุมขมับ ปวดหัวจะตายแล้ว ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย
"เอาล่ะ...ไม่มีอะไรจะเถียงแล้วนะ งั้นก็ไปเถอะ..."ริวอิจิลุกขึ้นดึงมือฮิโรกิ
"ไปไหน.."ฮิโรกิถามงง
"ชั้นท้อง นายจะให้ชั้นไปไหนล่ะ ก็ไปฝากท้องน่ะสิ" ริวอิจิออกแรงดึงฮิดรกิให้ลุกขึ้น ฮิโรกิก็ลุกขึ้นเดินตามริวอิจิไป

ณ โรงพยาบาลนรกขุมที่ 2
"มาฝากครรภ์ครับ เอ๊ย! ค่ะ .." ริวอิจิไปติดต่อพนักงานประชาสัมพันธ์ พร้อมกับกรอกรายละเอียดต่างๆ โดยมีฮิโรกิยืนมองอยู่อย่างไม่เต็มใจสักเท่าไหร่นัก
"คับๆ"บุรุษพยาบาลคนนั้นหันมามองหน้าคนไข้ "ริว..."บุรุษพยาบาลคนนั้นพึมพัมออกมา
"อะไร...เรารู้จักกันเหรอ"ริวอิจิพูดทำท่าไม่รู้จัก
"ยังโกดชั้นอยุ่เหรอ.." บุรุษพยาบาลคนนั้นพูดเสียงเศร้า คว้ามือริวจี้มาบีบไว้แน่น
"ใครโกดแก? แล้วแกเป็นใครเนี้ย ปล่อยชั้นนะ ชั้นเจ็บ!" สะบัดมือเรียวนั่นออก ตะคอกใส่เสียงดัง ทำเอาปีศาจบริเวณนั้นหันมามองกันเป็นตาเดียว .. ฮิโรกิยืนมองเหตุการณ์อย่างงงๆ
"อะไรกันรู้จักกันเหรอ"ฮิโรกิถามงง
"รู้สิ รู้จักดีเลยด้วย"เคตะพูด
แต่..."ชั้นไม่รู้จักเธอ"ริวอิจิตอบหน้าตาเฉย...
"ริว..พอเถอะ กลับมาอยุ่กับชั้นนะ.." เคตะ(วินส์) คว้าร่างริวอิจิมากอดไว้แน่น .. กระซิบเข้าที่ข้างหู ลมหายใจร้อนๆปะทะเข้า ทำเอาร่างในอ้อมแขนนั้นหน้าแดงขึ้นมาทันที
"ปล่อยนะ!!" พยายามจะดิ้นออก แต่ร่างสูงยังคงกอดแนบแน่นต่อไป
"เหอะๆ แกเจอพ่อเด็กตัวจิงแล้วนะริวอิจิ" ฮิโรกิที่ยืนมองตาค้าง ก็พูดออกมา แต่มันทำให้เคตะ(วินสื)งงมาก
"พ่อเด็กอะไร? ริว เธอท้องเหรอ" ถามอย่างงงๆ
"ไม่...นี่ไม่ใช้ลูกแก"ริวอิจิดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนของเคตะ..
"ลูกเราเหรอริว" ตาโด มือเขย่าตัวริวจี้อย่างดีใจ
"มะ..ไม่ใช่!!!!!!!!" พยายามจะบอก แต่เคตะไม่ฟังซะแล้ว ยืนกระโดดโลดเต้นอยุ่กับฮิโรกิ
"คืนนั้น!! คืนนั้น!! ปั้มปุ๊บ ติดปั๊บเลยโว้ยยยยยยย!!!~ ลัลล้า~ ชั้นมีลูกแล้ววววววววววว~~~" ตะโกนเสียงดังอย่างไม่อายชาวบ้าน รู้กันทั่ว รพ. และมาเขย่ามือฮิโรกิที่บอกเค้า .. ฮิโรกิก็ยินดีไปด้วย จะได้ไม่ต้องเป็นพ่อเด็กแล้ว เย้ๆ ..ที่จิงแล้วก่อนที่ริวจิ้จะมีอะไรกับฮิโรกิ เขาได้ xxx กับเคตะมาก่อน แล้วลูกก็กำเนิดขึ้นตั้วแต่ตอนนั้น แต่ทั้ง 2 เกิดทะเลาะกันอย่างรุนแรง ริวอิจิที่งอนเคตะจึงหนีออกมาโดยไม่บอกว่าตัวเองท้อง และได้มาเจอกับฮิโรกิ และวางแผนให้ฮิโรกิเป็นพ่อเด็ก..
"ไม่ใช่ๆ"ริวอิจิยังยืนยัน นอนยันแล้วกลิ้งยันไปด้วย
"อะไรกันริว..นี่มันลูกของเรานะ ริว...นายโกรธอะไรชั้นน่ะ บอกชั้นมาสิ จะได้เข้าใจกันซักที"เคตะพูดทำหน้าสงสัยอย่างมาก
"กะ..ก็ เคตะบอกว่าชั้นไม่มีเอวนี่นา...แล้วก็พอตอนที่XXXกันเสร็จเคตะก็บอกมาเด๋วมานะแล้วก็หายไปเลยอ่ะ"ริวอิจิอธิบาย
"โถ..ริวชั้นไปซื้อของกินมาให้นายงัย กลัวนายหิว พอชั้นกลับมานายก็หายไปไหนก็ไม่รู้"เคตะแก้ตัว
"จริงอ่ะ"ริวอิจิช้อนสายตา
"จิงๆ" ว่าแล้วก็คว้าตัวริวจี้สุดรักเข้ามากอดอย่างแนบแน่น ริวอิจิหน้าแดงด้วยความอาย
"เอ่อ..." ฮิโรกิขัดจังหวะทั้ง 2 ขึ้น "คือชั้นไปได้รึยัง?" เรื่องที่เราเผลอไป xxx กับริวจี้ ไม่พูดดีกว่า - -"
"จะไปไหนก็ไปสิ ไอ้บ้า!!" ริวจี้ถีบหัวส่ง 555 "ขอให้เจอเมียแกไวๆนะ"
((แกมันแค่ชู้นะ ด๋อยคุง))ว่าแล้วฮิโรกิก็เดินออกไปอย่างสบายใจ...
"เราจะต้องออกไปตามหาอากิจัง"แล้วฮิโรกิก็เดินไป ในใจก็คิดแต่ว่า...เราจะไปหาอากิจังที่ไหน...ว่าแล้วก็เหมือนเรื่องที่แต่งขึ้นซึ่งมันบังเอิญมากๆที่มีฝาแฝดคู่นั้นเหาะมายังโรงพยาบาล คนนึงพยุงฝาแฝดของตนที่เดินกุมจุดยุทธศาสตร์ไว้ด้วยใบหน้าเจ็บปวดเหมือนกำลังจะเสียน้องชายไป...ใช่ๆอย่างที่ทุกคนคิด เพราะมันคือ...ฮิซาโตะและยูสุเกะนั้นเอง
"ว่าไง พ่อเทวดาไร้น้ำยา" ยูสุเกะทักทาย
"กะ..แก!! เอาอากิจังไปไว้ที่ไหน!!!!"
"อ๋อ...นางฟ้าสวยๆนั้นน่ะเหรอ...สุดยอดเลยนะผิวขาวๆนั้นน่ะขบเม้มเป็นรอยก็ง่าย แล้วก็เสียงร้องนั้นน่ะเซ็กซี่ชะมัดเลย"ฮิซาโตะพูดทั้งๆที่มือยังกุมตรงนั้นอยู่
"หมายความว่ายังไง"ฮิโรกิถามอย่างสงสัย
"แหม...ของสวยๆอย่างงั้นแบ่งๆกันชมสิจะหวงไว้ทำไมกัน ฮ่าๆๆไปเถอะยูสุชั้นเจ็บ"ฮิซาโตะกรุทุ้งสีข้างของยูสุเกะแลวแล้วก็เดินไปพร้อมกัน
"อย่าเพิ่งไป!" ฮิโรกิรีบวิ่งไปดักหน้าปีศาจทั้ง 2 "แกหมายความว่าไง แกทำอะไรอากิระ"
"ก็น่าจะรุ้นี่หว่าว่าทำอะไรน่ะ" ยูสุเกะเลียริมฝีปากตัวเอง สีหน้าบ่งบอกถึงความหื่นกาม ในหัวของฮิโรกิสับสนไปหมดแล้ว อากิระ นาย.. เพราะชั้นแท้ๆ ถ้าชั้นชนะไอ้หมอนี่ได้ นายก็คงไม่เป็นอย่างงั้น
ตูมมม!! ด้วยความโกรธจัด ฮิโรกิระเบิดพลังทั้งหมดออกมา สิ่งของแถวนั้นปลิวกระเด็นไปไกล ยูสุและฮิซายังยื้อตัวเองไม่ให้ตัวปลิวไว้อย่างยากลำบาก
"อ๊าก...."ว่าแล้วทั้งคู่ก็หลุดกระเด็นออกไปไหนก็ไม่รู้
"อากิจังไปอยู่ไหนกันนะ"ว่าแล้วฮิโรกิพระเอกของเราก็ออกตามหาศรีภรรเมียของตน

-----

"แฮ่กๆ เหนื่อยจัง นี่เราอยุ่ที่ไหนแล้วเนี้ย" อากิระที่เดินไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมาย ก็นั่งพักข้างทาง ในหัวพลันให้คิดถึงเรื่อนตอนนั้น น้ำตาก็ไหลออกมา สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร ถ้าฮิโรกิรู้ คงทิ้งเราไปมีใหม่แน่ๆ คิดอย่างงี้แล้ว ก็ทำใจรับไม่ได้สุดๆ
"ขอโทดนะฮิโระคุง ขอโทด..."อากิระร้องไห้ตาบวม แต่ก็ไม่ยอมหยุด....